«ΑΝ ΣΩΘΕΙΣ, ΘΑ ΣΩΘΩ»: Το μεγάλο ευχαριστώ του Γιώργου Λεμπέση

Όσο η πανδημία του κορωνοϊού  θριαμβεύει, ο Γιώργος Λεμπέσης μιλά ανοιχτά και ευχαριστεί με τον δικό του, μοναδικό, μουσικό τρόπο όλους τους ήρωες που μάχονται στην πρώτη γραμμή κόντρα στον νέο COVID-19. O γνωστός καλλιτέχνης, που έχει αφήσει ανεξίτηλα ίχνη στον χώρο της ελληνικής μουσικής βιομηχανίας δημοσίευσε ένα συγκινητικό «ευχαριστώ» στέλνοντας το μήνυμα πως «μαζί θα βγούμε από τις στάχτες». 

Το τραγούδι μιλά και τιμά τους μαχητές με τις λευκές στολές, οι οποίοι αμύνονται και αγωνίζονται καθημερινά μπροστά σε αυτή την πανδημία που έμελλε να πλήξει τον κόσμο του 2020. Με την ξεχωριστή δύναμη που έχουν τα μουσικά όργανα, ο Γιώργος Λεμπέσης συνέθεσε ένα κομμάτι που θα αποτελέσει τη μουσική ανάμνηση της πανδημίας για τις επόμενες γενιές.

Στο βίντεο κλιπ εικόνες ασθενών, γιατρών και νοσηλευτών, χρώματα και πρόσωπα, πόλεις και έρημοι δρόμοι αφηγούνται την κατάσταση που βιώνει ο πλανήτης μας. Για εκείνον φαίνεται πως «Μια ανάσα μας ενώνει», μιας και οι γιατροί παρουσιάζονται στο πλάι και κοντά στις ανάσες των ασθενών.

Σε λιγότερο από 4 λεπτά ένας καλλιτέχνης έστειλε ένα αισιόδοξο μήνυμα, προτρέποντας σε υπομονή. Με στίχους γεμάτους τρυφερότητα και με αράδες ιδιαίτερα αρωματισμένες, έχτισε το «Ευχαριστώ του» στα θεμέλια μιας μελωδικής μουσικής.

Μουσική: Γιώργος Λεμπέσης

Στίχοι: Γιώργος Δ. Λεμπέσης

Ακουστική και Ηλεκτρική κιθάρα: Αντώνης Γούναρης

Πιάνο, Πλήκτρα: Γιώργος Λεμπέσης

Φωνητικά: Νία Μπαλάφα, Ευγενία Λιάκου

Ενορχήστρωση, Μίξη, Παραγωγή: Γιώργος Λεμπέσης

Recording Studio: GloryLan

«Ένας πρωτοφανής κυβερνοπόλεμος, χωρίς σύνορα»

(Κυβερνοεπίθεση στην ομάδα Εθελοντισμού PSDM Athens)

Ο Βαγγέλης Νάκης και η ομάδα του, συντελούν την μεγαλύτερη μη κερδοσκοπική ομάδα Influencers. Η εθελονική ομάδα με την επωνυμία “Πίσω στα δικά μας” και την εμπορική επωνυμία PSDM ATHENS δέχθηκαν κυβερνοεπίθεση την 23η Νοεμβρίου, γεγονός που ζημίωσε και συντάραξε όλη την κοινότητα.

Το πρώτο προφίλ του Influencer Μαριάν Μαξίν, μέλος της ομάδας του PSDM ATHENS, πέφτει. Σε λιγότερο από 24 ώρες εξίντα προφίλ , μελών της ομάδας, είχαν διαγραφεί από την πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης του Instagram. Άμεση ήταν η κινητοποίηση καλλιτεχνών και Influencers που προσπάθησαν να αναζητήσουν τις αιτίες της επίθεσης και να συνεισφέρουν στην ανάκτηση των λογαριασμών.

Την 24η Νοεμβρίου ο Βαγγέλης Νάκης, ιδρυτής της ομάδας, σε συνεργασία με τις δημόσιες αρχές κατάφερε να διαπιστώσει, πως δεν πρόκειται για κάποια δυσλειτουργία της πλατφόρμας κοινωνικής δικτύωσης, αλλά για μία κατά συρροή απενεργοποίηση λογαριασμών από κύκλωμα ανηλίκων, που ειδικεύονται στην χρήση κακόβουλου λογισμικού.

Οι τέσσερις, φερόμενοι ως δράστες, ξεσκεπάστηκαν εντός των επόμενων 24 ωρών και αναγκάστηκαν να λογοδοτήσουν ενώπιον των μελών της μη κερδοσκοπικής ομάδας.

Οι δράστες απήυθυναν ευθύνες προκειμένου να απαλλαγούν από τις νόμιμες κυρώσεις,

αφού τους γνωστοποιήθηκε, πως θα ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα και θα γίνουν όλες οι απαραίτητες νομικές διαδικασίες, Για την ώρα, εξαιτίας των τεσσάρων hacker απενεργοποιήθηκαν συνολικά 1.500 λογαριασμοί και προς το παρόν έχει επανέλθει το 98% των απενεργοποιημένων λογαριασμών. Αυτή τη στιγμή, παραμένουν απενεργοποιημένοι ακόμα 5 λογαριασμοί. 

Τα ψευδώνυμα των τεσσάρων Hacker αποκαλύφθηκαν από τον ιδρυτή και εκπρόσωπο της ομάδας, Βαγγέλη Νάκη, δίνοντας σε όλους το μήνυμα πως καμία ανοχή δεν υπάρχει, απέναντι σε οποιαδήποτε μορφή εκφοβισμού.

Η ομάδα του “Πίσω στα δικά μας” αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους υποστηρικτές του “Χαμόγελου του Παιδιού” και είχε προσφέρει χειρωνακτική εργασία στις πληγείσες περιοχές της Εύβοιας και της Καρδίτσας, ύστερα από τις φονικές πλημμύρες.

Για περισσότερες πληροφορίες, όσον αφορά στο έργο και την δράση της ομάδας του  «Πίσω στα δικά μας», με τον Βαγγέλη Νάκη:  https://journalize.gr/to-teleutaio-dentro-dyo-chronia-argotera/

https://www.instagram.com/v.nakis98/

«Το Τελευταίο Δέντρο»: Δύο χρόνια αργότερα, κανείς δεν ξεχνά. Το Μάτι μπορεί να αναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες του.

Εδώ και δύο περίπου χρόνια ο Βαγγέλης Νάκης έχει σχηματίσει έναν πίνακα του κοινωνικού βίου μέσα από τον λογαριασμό του v.nakis98 στο Instagram. Η ζωή του σε αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα του έφερε πολλά κύματα αγάπης, 60 χιλιάδες ακόλουθους στο Instagram, συνεργασίες με καλλιτέχνες και δισκογραφικές, μία ραδιοφωνική εκπομπή στον Music 89,2 και το βραβείο του καλύτερου Instagrammer στα WaterboomFestival 2019.  Ήταν και αυτή μία από τις φορές, που η αγωνία μου για αυτή την συνάντηση ήταν μεγάλη, ήθελα να μιλήσω μαζί του, για τη ζωή του και για όλα όσα έχει δημιουργήσει τα τελευταία χρόνια.  Είναι από εκείνους τους Influencers που μέσα από τον λογαριασμό του στο Instagram, στέλνει δυνατά κοινωνικά μηνύματα και δίνει φωνή σε εκείνους που το έχουν περισσότερο ανάγκη. Έχει ήδη δημιουργήσει τέσσερις ταινίες μικρού μήκους («Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη», «Η κάθε στιγμή που έζησα με οδήγησε εδώ», «Ρόδα είναι και γυρίζει», «Το τελευταίο Δέντρο»)  ξεκινώντας από την 1η  Ιανουαρίου του 2020, τότε που έγραψε ένα σενάριο, λέγοντας «Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη». «Την πρωτοβουλία την πήρα, επειδή είχα χάσει έναν πολύ καλό μου φίλο σε τροχαίο και ήταν η πρώτη μέρα του χρόνου. Κάποια στιγμή θεώρησα, ότι πρέπει να εξελίξω αυτό που κάνω στο Instagram. Με τις οικονομίες που είχα, ξεκίνησα να δημιουργώ αυτές τις ταινίες. Για όλα όσα κάνω, εμπνεύστηκα πάρα πολύ από τον κόσμο. Μάθαινα  και άκουγα διαρκώς ιστορίες, τις οποίες προσπαθούσα να συγκροτήσω σε ένα σενάριο».

View this post on Instagram

Ποιον κοροϊδεύουμε ; Όλοι μας κάνουμε λάθη ! Δεν προσέχουμε...Γιατί να μην βάζουμε ζώνη ; Γιατί να οδηγούμε νευρικά ; Γιατί να είμαστε απρόσεκτοι ; Γιατί να είμαστε τόσο εγωιστές με τους φίλους μας , την οικογένεια μας, τον εαυτό μας ; Τι σημασία έχουν άραγε τα χρήματα, η φήμη , τα ρούχα τα ακριβά όταν δεν έχουμε πλέον χρόνο ; Τι σημασία έχει η ζωή χωρίς ανθρώπους ; Η ευχές μου για το 2020 είναι οι εξής: - Περισσότερη ζωή ! - Περισσότερες εμπειρίες ! - Περισσότερη αγάπη ! - Περισσότερες αναμνήσεις ! Στην τελική όταν ο χρόνος τελειώνει ας φροντίσουμε να είναι ένα επικό τέλος...που θα μείνει για πάντα. ➰ ——————————————— Photographer: @nicklaoutaris_photography 📸 Videographer: @epimtx 📹 ——————————————— Συμμετείχαν: @alexxp.01 @alex_michalopoulos @eliza._.sofia @aspampz @mariosbintakos @nick_laoutaris @philippos.sahbaz ——————————————— Μουσική παραγωγή: @yourkgbaby 🎹 ——————————————— Μουσική εκτέλεση: @tzoanto 🎶 ——————————————— Ευχαριστούμε: - Make up artist: @4makeupproonly 👩‍🎤 - Κλινική: Γενική Ιδιωτική Κλινική « Παναγία η οδηγήτρια» 🏨

A post shared by NAKIS (@v.nakis98) on

Τους τελευταίους μήνες εκφράζεται δημιουργικά γράφοντας σενάρια, προσπαθώντας να αποτυπώσει όλα όσα βασανίζουν την καθημερινότητα μας και προκαλώντας «κατακλυσμό» από τα σχόλια αγάπης και στήριξης για τη δουλειά του. Κάθε του ταινία στηρίζεται σε πραγματικά γεγονότα, με εικόνες σκληρές και ταυτόχρονα απλές, με τραγούδια μελωδικά και με διαλόγους βουβούς γεμάτους σοφία και ανθρωπιά.

«Δεν γνωρίζω τι ακριβώς είναι εκείνο που με εμπνέει κάθε φορά. Πολλές φορές σκέφτομαι τις κουβέντες με τη γιαγιά μου, η οποία έχει φύγει από τη ζωή, και θυμάμαι όλα όσα την απασχολούσαν. Γενικά, η καθημερινότητα είναι που μου δίνει τροφή για σκέψη. Το έναυσμα για να μιλήσω δημόσια, μου το έδωσε η συμπεριφορά του κόσμου. Βλέπω, ότι ο κόσμος δεν δίνει βάση στα πραγματικά προβλήματα, κάπου χάνεται η ουσία. Πολλοί επιλέγουν να μην κοιτάνε κατάματα τα προβλήματα, αλλά να τα αφήνουν στην άκρη. Στόχος μου, είναι να ευαισθητοποιήσω τη νέα γενιά. Μακάρι να μπορέσω να κάνω πολλά από τα παιδιά εκεί έξω, να θωρακίσουν την ψυχή τους και να πιστέψουν στον εαυτό τους».  

Μέσα από μία αλυσίδα συμβάντων που παρελαύνουν αβίαστα στο λογαριασμό του, ένας Influencer αποφάσισε ότι πρέπει να παρατηρήσει την κοινωνία, τον κόσμο γύρω του και να μιλήσει για εκείνα τα οποία είτε μας προβληματίζουν, είτε τα αγνοούμε. Τις ημέρες που το Instagram έγινε το βασικό μέσο αυτοπροβολής και αγοραπωλησίας του εαυτού, ένας νέος στηρίζει με τον πιο δημιουργικό τρόπο, όλα όσα σιωπηρά προσπερνούμε.

«Το Τελευταίο Δέντρο» στο Μάτι Αττικής.

Ημέρα Πέμπτη, 23/07/2020: Συνδυάζοντας τον τίτλο, την ημέρα, την εικόνα και το τραγούδι ο Βαγγέλης και η ομάδα του, μεταδίδουν ένα ηχηρό μήνυμα, εκείνο της αξίας του εθελοντισμού. Με ακρίβεια και συναισθηματισμό προσπαθεί να αποτυπώσει την ζωή των κατοίκων, μετά την πυρκαγιά που έμελλε να αφήσει ανεξίτηλα σημάδια στις μνήμες των Ελλήνων.  ­Όπως χαρακτηριστικά τονίζει ο Βαγγέλης «Στην ταινία απεικονίζονται σκηνές της καθημερινότητας, σκηνές επιμονής και υπομονής, καθώς και σκηνές από την συμμετοχή όλων στην “εκδήλωση μνήμης” με το μήνυμα “Δεν θα σας ξεχάσουμε ποτέ”. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε ποτέ, όχι μόνο τους ανθρώπους που χάθηκαν, αλλά και τους ανθρώπους που βίωσαν όλη αυτή την τραγωδία. Σκοπός μας είναι να τονίσουμε, ότι όλοι μαζί έχουμε τη δύναμη, να ξεπεράσουμε κάθε κατάσταση. Όλοι οι Έλληνες, όταν είμαστε κοντά και δίπλα ο ένας τον άλλον, μπορούμε να αποτελέσουμε παράδειγμα προς μίμηση και να ανταποκριθούμε σε κάθε δυσκολία». Οι ταινίες του, είναι ένας καμβάς από πολυπρόσωπες ιστορίες, που ήρωες είναι οι άνθρωποι της κάθε ημέρας. Δύο χρόνια αργότερα και ενώ τα δραματικά γεγονότα είναι χαραγμένα στις μνήμες μας «Το τελευταίο δέντρο», επισημαίνει εκείνους τους ήρωες, εκείνους που παλεύουν ακόμα για να δημιουργήσουν ξανά, όλα όσα χάθηκαν με τις στάχτες.

 «Ο πρώτος τίτλος ήταν οι 102, αλλά επειδή δεν γνωρίζουμε αν ήταν 102 ή παραπάνω, διότι πολλά θύματα είτε δεν βρέθηκαν, είτε δεν αναγνωρίστηκαν θεωρήσαμε, ότι θα ήταν προσβολή να μην συμπεριληφθεί κάποιος νεκρός. Τελικά καταλήξαμε στο «Τελευταίο δέντρο» θέλοντας να τονίσουμε την φυσική καταστροφή».  Τα γυρίσματα διήρκησαν 27 ώρες, στόχος της ομάδας είναι να δείξει την ανατολή και τη δύση του ηλίου, τονίζοντας ότι μονάχα μέσα σε μία μέρα οι πύρινες γλώσσες πήραν τα πάντα στο πέρασμά τους.  Η ερώτηση μου ήταν αναπόφευκτη και η απορία μου έντονη, γιατί επέλεξε να μιλήσει για τα δραματικά γεγονότα δύο χρόνια αργότερα «Θεωρώ, ότι τότε τα πράγματα ήταν πολύ ευαίσθητα. Δεν ήθελα να θεωρηθεί ότι εκμεταλλεύομαι την κατάσταση. Δυο χρόνια αργότερα, δείχνω την ουσιαστική ευαισθησία πάνω στο θέμα και επισημαίνω, ότι η νέα γενιά θα πρέπει να ευαισθητοποιηθεί πάνω στο ζήτημα, μιας και ο τόπος έχει ανάγκη από εθελοντική δράση».

 

Όταν μία ταινία κατορθώνει να εκφράσει το ψυχικό και κοινωνικό κλίμα μιας περιόδου, όταν κατορθώνει να μετουσιώσει τα τραγικά συμβάντα μιας ημέρας φονικής μέσα από τις εικόνες, τα μάτια και τις μαγικές φωνές των εφήβων, συγκινώντας και συνεπαίρνοντας, όταν κατορθώνει να κινήσει ομάδες και σύνολα υπενθυμίζοντας, ότι «Το Μάτι θα αναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες του», τότε μπορούμε να μιλήσουμε για έναν δημιούργημα και έναν δημιουργό, που προσπαθεί με γνησιότητα και αλήθεια ζωής να αναπαραστήσει όλα όσα βασανίζουν την εποχή μας.

View this post on Instagram

Η ταινία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα και πρωταγωνιστές είναι όλοι οι έφηβοι που συμμετέχουν στην ταινία μικρού μήκους. Στην ταινία απεικονίζονται σκηνές της σημερινής καθημερινότητας αλλά και σκηνές επιμονής και υπομονής καθώς και η συμμετοχή όλων στην “εκδήλωση μνήμης” με το μήνυμα “Δεν θα σας ξεχάσουμε ποτέ”. Στόχος της ταινίας μικρού μήκους είναι να τονιστεί πως την 23η Ιουλίου 2018 εξελίχθηκε η φονικότερη στην ελληνική ιστορία πυρκαγιά, σε μία από τις πιο μαύρες ημέρες για τη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας. Πέρα από τις υλικές ζημιές, 102 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, δεκάδες άλλοι τραυματίστηκαν και το οικοσύστημα της περιοχής υπέστη ανείπωτη καταστροφή εύλογα λοιπόν χαρακτηρίστηκε ως η μεγαλύτερη εθνική τραγωδία στην σύγχρονη ελληνική ιστορία. Δυο χρόνια αργότερα, με σεβασμό στον ανθρώπινο πόνο και με αξιοπρέπεια στην ανθρώπινη ζωή αποτυπώνονται τα γεγονότα και οι μαρτυρίες με σκοπό την ανάδειξη των αιτιών και την πραγματική εικόνα του σήμερα η οποία διαφέρει σε μεγάλο βαθμό από την εικόνα του τότε. Στέλνουμε σε όλους το μήνυμα «Μην τους λυπάσαι, δεν αξίζουν λύπηση. Οι άνθρωποι αυτοί είναι μαχητές και το απέδειξαν στις πιο κρίσιμες καταστάσεις. Κάθε μέρα με τις δράσεις τους επιχειρούν με έναν και μοναδικό σκοπό: Το Μάτι να αναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες του ! Τη σκηνοθεσία επιμελήθηκαν: - Πέτρος Νικολιντάης - Σωκράτης Πάτσος - Κωνσταντίνος Μόσχος Τη φωτογραφία οι: - Νίκος Λαουτάρης - Μίλι Σουλοβάρι - Άρης Μπάσα - Ραφαήλ Λασιθιωτάκης Τη μουσική επιμέλεια έκαναν οι: - Θοδωρής Τζίμας - Πάρης Κάλπος Το make up επιμελήθηκε: Κατερίνα Μούτσιου. Στίχος και φωνή: Τζωρτζίνα Αντωνακάκη και Γιάννης Τεργιάκης Βιολιά: Μαρία Καρατζά και Ελένη Ιωαννίδου Συντελεστές παραγωγής: - Αλέξανδρος Μιχαλόπουλος - Μικαέλα Δεκλερή - Αθηνά Κλήμη - Αναστασία Κατσίλη Οι υπόλοιποι συντελεστές είναι οι: Λύδια Καβαλιέρου Ασπασία Μπαζίμα Ηλίας Βρεττάκος Ανθή Φακιδάρη Άρτεμις Βρεττάκου Μάριος Μπιντάκος Νάντσον Ντάλτρο Ελίζα Σοφία Μπίτσια Ελίζα Σαμίου Βασίλης Αγγελιδάκης Λάμπρος Κανατάς Δημήτρης Τόλης |Χάρης Δημόπουλος Λύδια Χριστουλάκη Χρύσα Γκούγκου Αλέξανδρος Κούμπρια Λάμπρος Παπανικολάου

A post shared by NAKIS (@v.nakis98) on

Η μικρού μήκους ταινία θα δημοσιευθεί στην επίσημη πλατφόρμα του Βαγγέλη Νάκη στο Instagram: v.nakis98.

Τη σκηνοθεσία επιμελήθηκαν ο Πέτρος Νικολιντάης , ο Σωκράτης Πάτσος και ο Κωνσταντίνος Μόσχος, τη φωτογραφία ο Νίκος Λαουτάρης, ο Μίλι Σουλοβάρι , Άρης Μπάσα και ο Ραφαήλ Λασιθιωτάκης ενώ τη μουσική επιμέλεια έκαναν οι Θοδωρής Τζίμας και Πάρης Κάλπος.

Το make up επιμελήθηκε η Κατερίνα Μούτσιου.

Στίχος και φωνή: Τζωρτζίνα Αντωνακάκη και Γιάννης Τεργιάκης.

Βιολιά: Μαρία Καρατζά και Ελένη Ιωαννίδου.

Συντελεστές παραγωγής: Αλέξανδρος Μιχαλόπουλος , Μικαέλα Δεκλερή, Αθηνά Κλήμη, Αναστασία Κατσίλη.

Οι υπόλοιποι συντελεστές είναι οι: Λύδια Καβαλιέρου | Ασπασία Μπαζίμα |Ηλίας Βρεττάκος | Ανθή Φακιδάρη | Άρτεμις Βρεττάκου | Μάριος Μπιντάκος |Νάντσον Ντάλτρο | Ελίζα Σοφία Μπίτσια | Ελίζα Σαμίου |Βασίλης Αγγελιδάκης | Λάμπρος Κανατάς | Δημήτρης Τόλης |Χάρης Δημόπουλος | Λύδια Χριστουλάκη | Χρύσα Γκούγκου | Αλέξανδρος Κούμπρια| Λάμπρος Παπανικολάου

Η ταινία πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη του Ναυτικού Ομίλου Ματιού“ ΝΑ.Ο.ΜΑ ” , της εταιρίας “ Waterboom Festival ” και της εταιρίας ρουχισμού “ PRIMO the brand ”καθώς επίσης και από τις εταιρείες: Panik Records Entertainment | Epic Music Studio

 

Το επόμενο βήμα: HUMAN TRAFFICKING και Εκπαίδευση

Ενώ η κουβέντα μας κυλούσε, ήθελα να μάθω τα επόμενα του βήματα. Άραγε ποια θα ήταν η επόμενη πρόκληση, ποιο το επόμενο κοινωνικό πρόβλημα, το οποίο θα αποτύπωνε με τη δύναμη των οπτικοακουστικών μέσων. «Το επόμενο θέμα, το οποίο έχουμε ήδη αρχίσει να προετοιμάζουμε είναι μία ταινία μικρού μήκους για το Human trafficking. Σκοπεύουμε να ευαισθητοποιήσουμε τους νέους και να δείξουμε την ουσιαστική δράση της αστυνομίας σε αυτό το κομμάτι. Θα προσπαθήσω, να αποτυπώσω μία συνολική και πλήρη εικόνα αυτού του φαινομένου, από το κομμάτι της απαγωγής και της βίας, έως την ίδια την δράση της αστυνομίας για τον εντοπισμό των δραστών».

 Ακόμη σκοπεύει να καταπιαστεί και να καταδείξει ένα από τα μεγαλύτερα σύγχρονα κοινωνικά ζητήματα, εκείνο της εκπαίδευσης. Ο Βαγγέλης ήδη κάνει ενέργειες με σκοπό να οργανώσει τα γυρίσματα της ταινίας του. Αυτή τη φορά, θα επισκεφθεί με την ομάδα του τις δικαστικές αίθουσες για αποτυπώσει στον φακό εκείνο που σεναριακά έχει σκεφτεί «Θα «δικάζονται» οι εκπαιδευτικοί και τα παιδιά θα είναι οι μάρτυρες».  Ο ίδιος δεν ξεχνά, να μου τονίσει πως εύχεται σε όλα τα παιδιά να είναι οι χειρότεροι μαθητές, αλλά οι σπουδαιότερες ψυχές «Τα παιδιά δεν έχουν ουσιαστικές γνώσεις, μαθαίνουν απλώς να παπαγαλίζουν στο σχολείο. Αν υπήρχε ένα σωστό σύστημα εκπαίδευσης και τα παιδιά από μικρή ηλικία  συναναστρέφονταν, για παράδειγμα με παιδιά από άλλες χώρες, θα είχαμε εξαφανίσει και το πρόβλημα του ρατσισμού και πολλά άλλα». Ο Βαγγέλης πορεύεται με υπομονή και προσήλωση στον στόχο, μότο της ζωής του είναι «Να είσαι δυνατός όταν είσαι αδύναμος, να είσαι γενναίος όταν είσαι φοβισμένος και να είσαι ταπεινός όταν είσαι ο νικητής».

 

Πλέον στην Ελλάδα δεν υπάρχει star

(Μία συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης με τον δημοσιογράφο Χάρη Λεμπιδάκη)

Γεννήθηκε το 1980 και από πολύ μικρός γνώριζε, ότι η ενασχόληση του με την δημοσιογραφία ήταν μονόδρομος για την ζωή του. Η επαγγελματική πορεία ξεκίνησε, το 1998 κοντά στον Γιώργο Παπαδάκη, όπου εργάστηκε στο κομμάτι της παραγωγής της εκπομπής «Καλημέρα Ελλάδα». Πολύ γρήγορα όμως, κατάλαβε το πάθος που διέτρεχε για τα καλλιτεχνικά και έτσι η πορεία του συνεχίστηκε στην εκπομπή «Πρωινός Καφές» της Ελένης Μενεγάκη.

Επόμενος τηλεοπτικός σταθμός στην καριέρα του ήταν το Alter, όπου συνεργάστηκε με την Βάσια Λόη και μαζί έχτισαν την μεσημεριανή ζώνη του καναλιού με την εκπομπή «Tv Weekend». Μάλιστα, η Ζήνα Κουτσελίνη -με την οποία συνεργάστηκαν φέτος για τρίτη συνεχή σεζόν- και η Ράνια Ματαφιά, έπαιξαν σπουδαίο ρόλο στο στήσιμο της εκπομπής.

Μετά την λήξη της συνεργασίας του με το κανάλι του Alter, οι τηλεοπτικοί δρόμοι τον οδηγούν κοντά στο Star, πλάι στον Φώτη Σεργουλόπουλο και την Μαρία Μπακοδήμου στην εκπομπή «Φ&Μ Live». Και καθώς τα χρόνια κυλούσαν, συνεργάστηκε με πολλά ονόματα του ελληνικού τηλεοπτικού πεδίου, όπως η Έλενα Παπαβασιλείου, ο Σπύρος Λάμπρου, η Ελεονόρα Μελέτη, η Σταματίνα Τσιμτσιλή και άλλοι.

Τις τρεις τελευταίες τηλεοπτικές σεζόν τον απολαμβάνουμε κοντά στην Ζήνα Κουτσελίνη και στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα» στο Star. Όραμά του, για το φθινόπωρο που μας έρχεται, είναι να αναλάβει την παρουσίαση μίας δική του ταξιδιωτικής εκπομπής στο ανοιχτό κανάλι, «Open Beyond».

Εδώ και έξι χρόνια, η ζωή του μοιράζεται ανάμεσα σε δύο ηπείρους, καθώς συνεργάζεται με πολλά ελληνικά κανάλια στην Αμερική, διαμορφώνοντας δικές του παραγωγές και δημιουργώντας εκπομπές κα ρεπορτάζ, που αφορούν την ελληνική ομογένεια.

Η δημοσιογραφική του δράση δεν σταματά όμως εκεί. Ο Χάρης, πλέον, διατηρεί ένα από τα πιο δημοφιλή site στο διαδίκτυο, το https://www.newspistol.gr/, που περιλαμβάνει νέα και ειδήσεις επικαιρότητας, lifestyle, αθλητικά και άλλα. Εκείνος μέσα από την ιστοσελίδα του υπόσχεται, ότι «Θα μαθαίνεις πρώτος, όταν όλοι οι άλλοι ψάχνουν».

Όπως λένε, η νύχτα κρύβει πολλά μυστικά και σίγουρα ο Χάρης γνωρίζει πολλά από αυτά, αφού τα τελευταία χρόνια έχει αναλάβει το κομμάτι της επικοινωνίας και των δημόσιων σχέσεων, πολλών Ελλήνων καλλιτεχνών πρώτης γραμμής, όπως η Πάολα, ο Κωνσταντίνος Αργυρός, η Νατάσα Θεοδωρίδου και πολλοί άλλοι.

Την ζωή, την αντιμετωπίζει με ένα ήρεμο χαμόγελο ευχαριστίας και με καταπληκτική ψυχραιμία. Τα μάτια του, μόνο αντικατοπτρίζουν ένα αίσθημα απέραντης ευγνωμοσύνης. Όλα όσα του έφεραν τα χρόνια, σε επαγγελματικό επίπεδο, δεν ήταν ποτέ τυχαία, γιατί στηρίζονταν πάντα στην επιμονή, στην υπομονή και στον προσωπικό του μόχθο.  Δικαίως, για την ελληνική δημοσιογραφική κοινότητα χαρακτηρίζεται, ως «Το καλό παιδί των Αποκλειστικών».

Για εσένα η καραντίνα πέρασε με πολλές διαδικτυακές συνεντεύξεις και ρεπορτάζ. Πως προέκυψε αυτή η ιδέα;

Η ιδέα ήρθε μετά από μία συζήτηση που έκανα, με τον Πέτρο Πολυχρονίδη από τον «Τροχό της Τύχης». Ύστερα από συζήτηση, αποφασίσαμε να κάνουμε ένα live στο Instagram και να αναπτύξουμε τις ιδέες μας. Βλέποντας, ότι το live είχε μεγάλη απήχηση και αναπαραγωγή στις τηλεοπτικές εκπομπές, μπήκα σε μία διαδικασία να μιλάω καθημερινά, διαδικτυακά με πολλούς φίλους, συναδέλφους και με πρόσωπα αγαπημένα, που με τίμησαν μιας και είχα άπλετο χρόνο στο σπίτι.  Σιγά- σιγά αυτό άρχισε να εξελίσσεται, έβγαιναν ειδήσεις που εξυπηρετούσαν το site μου και τροφοδοτούσαν τηλεοπτικές εκπομπές, έτσι όλο αυτό μεταμορφώθηκε σε μία μίνι εκπομπή 30 λεπτών.

Πολλά από τα πρόσωπα που πήρες συνεντεύξεις κατά τη διάρκεια της καραντίνας, βρίσκονταν στην επικαιρότητα εκείνη την περίοδο και ήταν περιζήτητα. Πως κατάφερνες, να έχεις πρώτος τις δηλώσεις τους, μέσα από αυτή την μίνι εκπομπή εν μέσω καραντίνας; 

Να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ, γιατί όλα τα πρόσωπα δέχτηκαν με χαρά αυτές τις κουβέντες και κανείς δεν μου αρνήθηκε. Ξέρω, ότι βγήκαν καθαρά επί προσωπικού για μένα. Δεν βγήκαν, για να μου δώσουν την είδηση και εγώ δεν είχα σκοπό να εκμαιεύσω κάτι συγκεκριμένο. Πιστεύω, ότι η εντιμότητα, ο σεβασμός και η συνέπεια έκαναν αυτά τα πρόσωπα να αποδεχτούν την πρόσκλησή μου. Για εμένα είναι άκρως τιμητικό, να βγαίνουν μέσα από την οθόνη του κινητού τηλεφώνου πρόσωπα, όπως η Μάρα Ζαχαρέα, ο Νίκος Μάνεσης, η Φαίη Μαυραγάνη και να μου μιλούν, κάνοντας τον απολογισμό της σεζόν. Ακόμα, εκείνη την περίοδο η Νατάσσα Θεοδωρίδου και ο Γρηγόρης Αρναούτογλου βρίσκονταν στην επικαιρότητα, ήταν πρόσωπα που τα έψαχναν όλοι και επέλεξαν να μιλήσουν μαζί μου. Θεωρώ, ότι ήταν ένας ωραίος τρόπος για να περάσουμε όμορφα την ώρα μας και να βγάλουμε ειδήσεις, που ο κόσμος ήθελε να ακούσει.

Ποια είναι τα προσόντα που πρέπει να διαθέτει κάποιος νέος άνθρωπος του χώρου, να χτίσει αυτό το έντιμο προφίλ;

Με τον χαρακτήρα του. Είναι σημαντικό, να μην παρασυρθεί κάνεις από το σύστημα.  Αυτός είναι ο λόγος που ποτέ δεν δέχτηκα, να υπάρχει λογοκρισία και γραμμή κατεύθυνσης στη δουλειά μου, για αυτό και δεν ανέλαβα εξολοκλήρου την παρουσίαση μιας δικής μου εκπομπής, παρόλο που είχα πολλές προτάσεις. Ήθελα πάντα να είμαι στην παρέα του leader της εκπομπής. 

Η φετινή σεζόν, σε βρήκε και πάλι κοντά στην Ζήνα Κουτσελίνη, στην εκπομπή του STAR «Αλήθειες με τη Ζήνα» για τρίτη συνεχόμενη χρονιά. Πως είναι αυτή η συνεργασία;

Οφείλω στην Ζήνα ένα δημόσιο μεγάλο ευχαριστώ. Για έναν πολύ όμορφο και παράξενο λόγο, η Ζήνα  βρέθηκε διπλά μου, από τα πρώτα βήματα της δημοσιογραφικής μου πορείας. Ήταν εκείνη, που με έβαλε στο Alter και εκείνη που μεσολάβησε για να  βγω στον Alpha το  2015. Αυτή που βιώνω τα τελευταία 3 χρόνια, είναι μία πάρα πολύ όμορφη συνεργασία, που μου έδωσε χώρο και χρόνο να κάνω αυτό που επιθυμούσα, το ταξιδιωτικό κομμάτι. Είναι από τις λίγες γυναίκες στον χώρο, που είναι πραγματική φίλη μου.

Κατά το παρελθόν έχεις συνεργαστεί στενά με πολλούς Έλληνες παρουσιαστές. Ξεχωρίζεις κάποια συνεργασία σου;

Κάθε συνεργασία είναι το κάτι διαφορετικό, απλά στη Ζήνα είχα πραγματικά τον δικό μου χρόνο, έτσι όπως τον ήθελα στο 100%. Πήγαινα το υλικό μου έτοιμο και αυτό έπαιζε, χωρίς να προστεθεί ή να αφαιρεθεί το οτιδήποτε.  

Παράλληλα συνεργάζεσαι και με την Αμερική και με το ελληνικό κανάλι New Greek TV στην Νέα Υόρκη. Πως προκύπτει η συνεργασία σου με την Αμερική και αυτά τα ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια;

Αυτή η συνεργασία προέκυψε από την Μαρία την Λόη, η οποία ζει και εργάζεται στην Αμερική τα τελευταία χρόνια και μας κάνει περήφανους με την μαγειρική και τα μαγαζιά της. Η Μαρία μου έκανε, κάποιες πολύ δυνατές γνωριμίες από τον χώρο της πολιτικής και του θεάματος. Εγώ ύστερα, δούλεψα, διαπραγματεύτηκα, το έστησα σωστά, με δική μου παράγωγή και δημιούργησα μία εκπομπή, που έχει να κάνει με την ελληνική ομογένεια σε όλο τον πλανήτη. Η Αμερική είναι πραγματικά μια αγορά πολύ μεγάλη και που αν την εκμεταλλευτείς σωστά, μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα.

Για να στηθεί όλη αυτή η παραγωγή, οι κάμερες, να ρυθμιστούν οι χορηγίες, ποσό καιρό χρειάστηκε;

6-7 μήνες το προετοίμαζα και σταδιακά όλα πήραν τον δρόμο τους. Τώρα έχουμε φτάσει στην έκτη χρόνια, που το κάνω.

Η αλήθεια είναι, ότι η ζωή σου μοιράζεται ανάμεσα σε δύο ηπείρους, υπάρχει κάποιο ρεπορτάζ ή κάποια ανάμνηση, που ξεχωρίζεις;

Η ζωή μου μοιράζεται σε όλο τον πλανήτη. Έχω την χαρά στα 40 μου χρόνια να λέω, ότι μέσα σε 6 χρόνια έχω γυρίσει τα 2/3 του πλανήτη και έχω γνωρίσει σπουδαίους ανθρώπους, που με βοήθησαν να κάνω όμορφες εκπομπές και ρεπορτάζ. Κάποιες από αυτές τις γνωρίσαμε τα τελευταία χρόνια μέσα από «Happy Day» και μέσα από το «Αλήθειες με την Ζήνα».  Σίγουρα, δεν μπορώ να ξεχάσω το οδοιπορικό που έκανα στη Ρώμη το 2016, όταν συνάντησα την Άννα την Βούλγαρη, η οποία έφυγε από τη ζωή πριν από λίγους μήνες. Ήταν η τελευταία Ελληνίδα απόγονος των κοσμημάτων «BVLGARI». Ήμουν ο μοναδικός Έλληνας δημοσιογράφος, που μπήκε στα άδυτα της οικίας της και τότε που ήταν 89 ετών, κάναμε μια σπουδαία συνέντευξη. Επίσης, ξεχωρίζω ένα τελευταίο ταξίδι που έκανα τον Ιανουάριο του 2020 στην Αφρική, συγκεκριμένα στην Ζανζιβάρη. Εκεί, μέσα σε 10 μέρες, γνώρισα από κοντά όλα αυτά τα παιδάκια, που δίνουν μάχη για να ζήσουν, με ένα κομμάτι ψωμί την ημέρα. Τους έδωσα δώρα και ήμουν συνδαιτημόνας, μαζί με κάποιους άλλους Έλληνες, για να χτίσουμε ένα σχολείο και να προσφέρουμε σε αυτά τα παιδιά. Είμαι ευτυχισμένος, γιατί ήμουν και εγώ ένας μικρός λίθος, προκειμένου να βοηθήσω στο στήσιμο αυτού του σχολείου.  

Με ποιον τρόπο βοήθησες στο στήσιμο αυτού του εγχειρήματος;

Ήμουν δίπλα στον Ρένο Φουντουλάκη από το Ντουμπάι, του οποίου ήταν όραμα εδώ και αρκετά χρόνια, αυτό το σχολείο. Εγώ ανέλαβα το κομμάτι της επικοινωνίας και της προώθησης. Ήθελα, αυτό το έργο να ακουστεί σε κάθε γωνιά της Γης και τα καταφέραμε.

Ποιος είναι ο επόμενός σου στόχος ;

Έχω στόχο, να κάνω μια δική μου εκπομπή, ταξιδιωτική αυτή τη φορά. Είναι κάτι που προσπαθώ καιρό να κάνω, όμως υπάρχουν εμπόδια. Υπάρχει, η διάθεση και η παραγωγή είναι έτοιμη, απλώς υπάρχουν προβλήματα στον προγραμματισμό και στους χορηγούς, που θα το υποστηρίξουν.

Σε ποιο κανάλι έχεις απευθυνθεί, για το συγκεκριμένο project;

Γίνονται προσπάθειες, για να παρουσιαστεί μέσα από το OPEN BEYOND.  Ωστόσο, επειδή υπάρχουν και κάποιες άλλες προτάσεις, περιμένω να δω μέχρι τα τέλη Αυγούστου τι θα κάνω την επόμενη σεζόν.

Επομένως, αυτή ήταν η τελευταία σου χρονιά στο Star και στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα»;

Αυτή την περίοδο, θα μπορούσα να σου πω, ότι «ναι» η περασμένη σεζόν, ήταν η τελευταία μου με τη Ζήνα, αλλά και πέρυσι είχα πει ότι θα αποχωρήσω, όμως η σεζόν 2019-2020 με βρήκε μαζί της. Οπότε, όλα είναι ρευστά, στο πλάνο όμως είναι να κάνω κάτι με τον Νίκο τον Κοκλώνη. 

Εκτός από την τηλεόραση, έχεις και το δικό σου site το https://www.newspistol.gr/.

Για ένατη χρονιά έχω  το newpistol.gr, ένα site που έχει να κάνει με τον χώρο της τηλεόρασης, της showbiz και της μουσικής. Πηγαίνει πάρα πολύ καλά, το τρέχω μόνος μου και είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένος.

Πως γεννήθηκε, η ιδέα της δημιουργίας ενός δικού σου site;

Αυτό δημιουργήθηκε με τη βοήθεια ενός φίλου, του Παναγιώτη Πέρρου -ο όποιος έχει σχεδιάσει τα μεγαλύτερα site στη Ελλάδα- όταν υπηρέτησα την πατρίδα, το 2012, στο πολεμικό ναυτικό. Έτσι, μιας και τότε είχαμε χρόνο, δημιουργήσαμε αυτή την ιστοσελίδα, όπου θα μπορούσα να έχω από εκεί μία ελεύθερη γνώμη και γραφή.

Οτιδήποτε υπάρχει σε περιεχόμενο το επιμελείσαι αποκλειστικά εσύ;

Ναι, είμαι μόνος μου, χωρίς συντάκτες.

Πόσοι είναι οι μοναδικοί επισκέπτες στο site;

Το 2019 ο μέσος όρος των επισκεπτών, ήταν πάνω από 100.000. Κάτι τέτοιο είναι ιδιαίτερη τιμή και θέλω να πω ένα δημόσιο ευχαριστώ, όχι μόνο στους επισκέπτες, αλλά και σε όσους με βοήθησαν στην προώθηση του site μέσα από τις εκπομπές τους και την αναφορά τους σε αυτό. 

Πως τα καταφέρνεις, μόνος σου και διατηρείς την επισκεψιμότητα σε τέτοια επίπεδα;  

Με πάρα πολύ δουλεία, περίπου 6-8 ώρες την ημέρα ασχολούμαι με το site.

Που πιστεύεις, ότι οφείλεται η επιτυχία του site σου;

Θεωρώ, ότι οφείλεται στο πρωτογενές υλικό και στην είδηση που θα βγάλω, σε ότι αφορά τον χώρο της τηλεόρασης και της μουσικής. Σε αυτό, με έχει βοηθήσει και η συνεργασία μου όλα αυτά τα χρονιά με τις επιχειρήσεις του Κώστα Μπερτάκη, αφού έρχομαι σε επαφή με καλλιτέχνες πρώτης γραμμής και έτσι βγάζαμε όμορφες πρωτότυπες ειδήσεις. Επίσης, νομίζω ότι οφείλεται και στην σκληρή δουλειά και τη συνέπεια με το αναγνωστικό κοινό.   

Έχει τύχει να βρεις κάποια πληροφορία, να επικοινωνήσεις με το εκάστοτε πρόσωπο και να σου πει, ότι δεν θέλει να βγει η είδηση;

Ναι μου έχει τύχει, όμως η είδηση βγήκε. Από την στιγμή που ήξερα την πληροφορία και γνώριζα ότι αυτό δεν έθιγε με κανένα τρόπο τον ίδιο τον καλλιτέχνη, αλλά αντιθέτως του έκανε και καλό, την έβγαλα.  

Ξεκινώντας από τις απαρχές της δημοσιογραφικής σου καριέρας, το 1998 και φτάνοντας στο σήμερα, η τηλεόραση πέρασε από πολλές και ακραίες αλλαγές. Ποιο είναι το πόρισμα, που βγάζεις για την τηλεόραση του σήμερα; 

Σήμερα βλέπω την τηλεόραση τυποποιημένη και κατευθυνόμενη σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό της. Λέγαμε, ότι υπήρχε κατεύθυνση όσον αφορά την ενημέρωση, τώρα υπάρχει κατεύθυνση όσον αφορά και την ψυχαγωγία. Είναι ελάχιστοι οι παρουσιαστές που δεν μπορούν να κάνουν κατευθυνόμενα πράγματα. Συγκεκριμένα είναι, ο Γρηγόρης Αρναούτογλου και ο Νίκος Μάνεσης.

Στην φετινή τηλεοπτική σεζόν (2019-2020), ποιοι ήταν οι κερδισμένοι;

Η Κατερίνα Καινούργιου, η Ζήνα Κουτσελίνη, σαν κανάλι το STAR και ο Νίκος Μάνεσης, όσον αφορά την ενημέρωση.

Πως θα διαμορφωθεί το τηλεοπτικό πεδίο για την επόμενη τηλεοπτική σεζόν;

Σίγουρα θα γίνουν πολλές αλλαγές. Βλέπουμε άλλωστε, ότι θα επανέλθει πολύ το reality, με το Big Brother, το Bachelor και άλλα. Επομένως, θα επενδυθούν πολλά χρήματα όσον αφορά την ψυχαγωγία και θα δούμε πολλές αλλαγές σε εκπομπές, όσον αφορά την στελέχωση των πάνελ. Ξέρω, ότι θα κάνει αλλαγές η εκπομπή της Σταματίνας Τσιμτσιλή, της Φαίης Σκορδά και της Κατερίνας Καινούργιου. 

Η επόμενη τηλεοπτική σεζόν θα μας βρει χωρίς την Ελένη Μενεγάκη. Πιστεύεις, ότι θα επιστρέψει στο τηλεοπτικό πεδίο;

Ναι, θεωρώ ότι η Ελένη θα ξαναεμφανιστεί στην τηλεόραση τον Οκτώβριο του 2021.

Δεν θα μπορούσα, να μην σε ρωτήσω για τον Παντελή Παντελίδη, με τον οποίο υπήρξατε κολλητοί φίλοι. Μετά τον θάνατο του γράφτηκαν πολλά. Υπήρξε κάτι που σε ενόχλησε και σε θύμωσε από όλα αυτά τα δημοσιεύματα;

Από τη στιγμή που έφυγε από τη ζωή ο Παντελής, θεωρώ ότι έγιναν πάρα πολλά λάθη στο επικοινωνιακό κομμάτι, στο κομμάτι της δισκογραφίας και μέσω των κοινωνικών δικτύων. Για εμένα, στην μετά Παντελίδη εποχή, έγιναν πολλά «εγκλήματα», τα οποία μας έφεραν σε μία εποχή στην οποία ο Παντελής έχει σχεδόν ξεχαστεί. Από όσα δημοσιεύτηκαν με ενόχλησε το 80%. Θεωρώ, ότι πολλοί «ασέλγησαν» στην μνήμη του Παντελή, για να επωφεληθούν είτε οικονομικά, είτε με άλλους τρόπους. Θα μπορούσα, να δημοσιεύσω πολλά πράγματα που ξέρω για τον Παντελή και αν κάποιοι τα διάβαζαν, θα είχαν κλειστεί για πολύ καιρό μέσα στα σπίτια τους, όμως σεβάστηκα και σέβομαι την μνήμη του.

Πως γνωριστήκατε με τον Παντελή;

Το 2011 γνωριστήκαμε. Ήταν πολύ φίλος μου και πολύ καλός συνεργάτης. Η αλήθεια είναι, ότι δεν συμφωνούσαμε σε πάρα πολλά πράγματα, κυρίως στο πως αντιλαμβάνονταν την καθημερινότητά του και στο πως ήθελε να διασκεδάζει στη ζωή του, για αυτό και δεν κάναμε παρέα το βράδυ. Ήμασταν όμως, οι καλύτεροι φίλοι την ημέρα.  

Πως ξεκινούν οι επαγγελματικές σου δραστηριότητες την νύχτα, καθώς έχεις αναλάβει το κομμάτι της επικοινωνίας πολλών διάσημων Ελλήνων καλλιτεχνών;

Ο Βασίλης Καρράς ήταν αυτός που με έβαλε στον χώρο της νύχτας. Ο Βασίλης με ήξερε από μικρό παιδί και τότε βρίσκονταν στο Teatro. Με έφερε στο μαγαζί, με γνώρισε στον Κώστα Μπερτάκη και πρότεινε να ασχοληθώ με το κομμάτι της προώθησης και της επικοινωνίας των καλλιτεχνών. Με αυτή την κίνηση ο Βασίλης απέδειξε πόσο με αγαπάει και τον ευχαριστώ πολύ. 

Η αλήθεια είναι, ότι δραστηριοποιείσαι σε πολλά μέτωπα. Την ημέρα είσαι δημοσιογράφος και τη νύχτα αναλαμβάνεις την επικοινωνία των καλλιτεχνών. Έχεις νοιώσει κόπωση και κούραση;

Φυσικά, για αυτό έχω αποφασίσει το κομμάτι της νύχτας να το κάνω πολύ διακριτικά. Το κεφάλαιο της νύχτας, είναι ένα πεδίο που σταδιακά κλείνει.  

Ποιος πιστεύεις, ότι είναι ο πιο περιζήτητος διάσημος Έλληνας, εκείνος από τον οποίο όλοι περιμένουν την είδηση;

Πλέον στην Ελλάδα δεν υπάρχει star, για να περιμένουμε μία είδηση. Star υπήρξε η Ρούλα Κορομηλά ή ο Σάκης Ρουβάς κάποια εποχή. Ωστόσο, ένα Top 3 των προσώπων που πουλάνε, είναι η Ελένη Μενεγάκη, η Ηλιάνα Παπαγεωργίου και ο Κωνσταντίνος Αργυρός.

Αν σου ζητούσα να μου κάνεις την αυτοκριτική σου, πως θα χαρακτήριζες τον εαυτό σου;

Είμαι «ψυχάκιας» με τη δουλειά μου, αγαπώ και σέβομαι τους πάντες, απεχθάνομαι όμως, όταν εκμεταλλεύονται την καλοσύνη μου και τον σεβασμό που δείχνω.

Ο «Δούκας» από τις «Άγριες Μέλισσες» στο Journalize. «Ο Δούκας θα βρίσκεται στη δεύτερη σεζόν της σειράς»

(Μία συνέντευξη εφ΄ όλης της ύλης με τον Λεωνίδα Κακούρη)

Ύστερα, από μία μάχη με έναν αόρατο εχθρό και σε αβέβαιες ακόμα συνθήκες, συναντώ τον Λεωνίδα Κακούρη. Μετράει περίπου 3 δεκαετίες στον χώρο του θέατρου και έχει αφήσει ανεξίτηλα τα σημάδια του, στους χαρακτήρες που έχει ενσαρκώσει. Συστήθηκε στο ελληνικό κοινό το 1993, όταν συμμετείχε στην τηλεοπτική σειρά της Έλενας Ακρίτα και του Γιώργου Κυρίτση «Γόβα Στιλέτο». Λίγο αργότερα, καθήλωσε το ελληνικό κοινό ερμηνεύοντας από το 1996 έως το 1998 τον «Τίμο Δράκο» στην τεράστια τηλεοπτική επιτυχία της εποχής, την «Λάμψη» του Νίκου Φώσκολου, ενώ με το ταλέντο του αγκάλιασε κάθε ρόλο, που βρέθηκε στο διάβα του. Κανείς δεν ξεχνά την ερμηνεία του στη σειρά «Της Αγάπης Μαχαιριά», στις «Ιστορίες του Αστυνόμου Μπέκα» ή στους «Αληθινούς Έρωτες».

Υστέρα από 9 χρόνια τηλεοπτικής αποχής, αλλά συχνής παρουσίας στο θεατρικό σανίδι, τον απολαύσαμε τη σεζόν 2018-2019 στην σειρά του Ant1 «Η επιστροφή», κάνοντας κυριολεκτικά μία ηχηρή επιστροφή στην ελληνική τηλεόραση.

Η σεζόν 2019-2020 τον βρίσκει στην μεγάλη τηλεοπτική επιτυχία του Ant1 τις «Άγριες Μέλισσες». Αυτή τη φορά ο Λεωνίδας Κακούρης συστήθηκε ως Δούκας Σεβαστός. Είναι ο μεγαλογαιοκτήμονας του μικρού χωριού της δεκαετίας του 60 και ο αδίστακτος, σκληρός και φιλόδοξος άνδρας, που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμα του, έχοντας ως μοναδικό σκοπό την ικανοποίηση του προσωπικού του συμφέροντος. Προς το παρόν, ο Δούκας εξολοθρεύει κάθε πιθανό εχθρό, που απειλεί την εξουσία του. Όμως οι εχθροί πολλαπλασιάζονται και τα κάστρα, που με δόλο, έχει χτίσει, θα αρχίζουν να γκρεμίζονται ένα-ένα. Η θηλιά γύρω από το λαιμό του, φαίνεται να τον σφίγγει και όταν στερέψει από οξυγόνο, οι εξελίξεις στο «Διαφάνι» θα είναι καταιγιστικές.

Πριν η ανθρωπότητα δεχτεί εκείνη την αόρατη επίθεση, τον απολαμβάναμε στο θέατρο σε δύο πετυχημένες παραστάσεις, στις «7 Αναζητήσεις» στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά και στην παράσταση «Ο Κάτω Παρθενώνας» στο θέατρο Άλμα σε σκηνοθεσία της Βάνας Πεφάνη. Για αυτή την καλοκαιρινή σεζόν, ο Λεωνίδας Κακούρης θα βρεθεί επί σκηνής με την παράσταση «Ο κάτω Παρθενώνας», ενώ πραγματοποιήσει και έναν μικρό κύκλο διάφορων άλλων παραστάσεων.

Είναι από τους ηθοποιούς που έχουν την μαγική ικανότητα, να κυβερνούν την φωνή τους, δίνοντας ζωή, με κάθε λέξη που πέφτει από τα χείλη, σε πολλούς φανταστικούς και μυθικούς χαρακτήρες. Έχει χαρίσει την φωνή του, στον «Ντιέγκο» από την «Εποχή των Παγετώνων», στον «Ράνταλ τη σαύρα» από τον «Μπαμούλα Α.Ε», στον «Ντέιβιντ» από τον «Μπόμπ Σφουγγαράκη», στον «Μέτρομαν» από την ταινία «Μεγαλοφυής», στον «Μάντις» από το «Kung Fu Panda 1&2», στον «Μωησή» από τον «Βασιλιά της Αιγύπτου» και σε πολλούς άλλους αγαπημένους παιδικούς ήρωες.

Ο Λεωνίδας Κακούρης γεννήθηκε στη Γερμανία το 1967, από μετανάστες γονείς. Σε μικρή ηλικία επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου και ζει μέχρι σήμερα. Το ταξίδι της ζωής του -κατά τα παιδικά του χρόνια- ταραχωδικό, καθώς σε μικρή ηλικία έχασε την αδελφή του και αργότερα τον πατέρα του. Σήμερα ο ίδιος, προτιμά να ζει παρά να ελπίζει, απολαμβάνοντας την ξεγνοιασιά και τη γλυκύτητα της ζωής κοντά στην όμορφη οικογένεια του και παίρνοντας δύναμη από τον ρόλο του ως μπαμπάς, έχοντας κάνει περήφανους εκείνους που σιωπηρά τον παρακολουθούν.

Μια από τις αγαπημένες του ασχολίες είναι η διακόσμηση. Αγαπά να επεξεργάζεται και να αναδιαμορφώνει αντικείμενα που βρίσκει στον δρόμο, δίνοντας τους μορφή και ζωντάνια, γεμίζοντας έτσι κάθε γωνία του σπιτιού του με ξεχωριστές πινελιές και ιδέες.

Αμέσως κατάλαβα, ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο που η δύναμη του ξεχειλίζει, που με εντιμότητα και σεβασμό ζει την πιο βαθιά και αληθινή ζωή. Έχω να θυμάμαι έναν άνθρωπο, με μεγάλο σεβασμό, και μία συνέντευξη, όντας γεμάτη ευγνωμοσύνη.

Και ενώ όλα κυλούσαν ομαλά, εν μέσω μιας δύσκολης καθημερινότητας με σκληρά γυρίσματα και πρόβες, έρχεται ένας πολύ μικρός και αόρατος εχθρός για να διαταράξει την καθημερινότητα σας. Πως αντιμετωπίσατε αυτή την αλλαγή;

Με αυτή την αλλαγή, ξεκίνησε και ο ύπνος, ο οποίος ήταν πολύ παραπονεμένος, όλο αυτό το διάστημα. Εμφανίζονταν με κάθε τρόπο στο πρόσωπο μου, όταν το κοίταζα στον καθρέπτη. Για καμία εβδομάδα έγινα με τον ύπνο, κολλητός φίλος.  Η αλήθεια είναι, ότι η αλλαγή ήταν απότομη. Πέρασα μία καλή πρώτη εβδομάδα εξοικείωσης με την κατάσταση, παράλληλα όμως αγχώθηκα και άρχισα να σκέφτομαι το μέλλον βάζοντας ερωτηματικά. Παρότι η ζωή, προσπαθεί να δείξει ότι συνεχίζει όπως ήταν, παραμένουμε σε μία κατάσταση παύσης και αναμονής.  Κάτι έχει αλλάξει, κάτι έχει διασαλευτεί. Συναντάμε πλέον ακρότητες, από τη μία τον άνθρωπο, που ο φόβος του έχει γίνει εμμονή και από την άλλη, εκείνον που αγνοεί τα δεδομένα.  Πρέπει να βρεθούμε κάπου στη μέση. Αν αυτό συνεχιστεί για πολύ θα έχουμε προβλήματα, κυρίως με την ψυχική μας υγεία, διότι η ανθρώπινη επαφή και οι σχέσεις μένουν μετέωρες. Ζωή είναι, οι συνάψεις, οι γνωριμίες, οι φιλίες και οι έρωτες, τώρα όλα αυτά έχουν παγώσει και το άσχημο είναι, ότι ο πάγος δεν λιώνει.  Αισθάνομαι, ότι ζούμε τη ζωή μας, όχι με γενναιότητα, αλλά με καχυποψία και αμφιβολία.

Στις ημέρες του εγκλεισμού, ποιες ήταν οι διάφορες ασχολίες σας στο σπίτι;

Αφιέρωσα χρόνο στα παιδιά μου, μιας και αυτή τη χρονιά λόγω δουλείας έλειπα πολύ από το σπίτι. Είδα και μία σειρά, το Breaking Bad, που δεν είχα βρει τον χρόνο.

Έχετε μία ιδιαίτερη σχέση αγάπης με την διακόσμηση, καθώς σας αρέσει να αναδιαμορφώνετε και να δίνετε ένταση και «ζωή» στα αντικείμενα που βρίσκετε στα σκουπίδια. Εν μέσω καραντίνας ανανεώσατε την διακόσμηση στο σπίτι σας;

Η αλήθεια είναι, ότι η διακόσμηση είναι μία ασχολία που μου αρέσει πάρα πολύ. Μέχρι που έγινα μπαμπάς και έμενα στα Εξάρχεια, είχα στήσει ένα ολόκληρο σπίτι, από πράγματα που είχαν πετάξει άλλοι άνθρωποι. Δεν τα λέω σκουπίδια, είναι χρήσιμα αντικείμενα, που έχουν αφήσει κάποιοι, δίπλα από τα σκουπίδια. Μάλιστα, εκείνη την εποχή παρακαλούσα να έχω ένα φορτηγάκι, να μπορέσω να τα μεταφέρω όλα. Μου αρέσει το σπίτι μου, να φέρει μία δική του ύπαρξη. Τότε, έκανα καθημερινά αλλαγές και προσπαθούσα να βρω νέους τρόπους διακόσμησης και νέα χρήσιμα αντικείμενα. Στην καραντίνα, πραγματικά ήρθε η αποφόρτιση όλης αυτής της κούρασης, που είχα υποστεί αυτή τη σεζόν, οπότε δεν μπόρεσα να θυμηθώ τις παλιές μου ασχολίες.

Λίγο πριν βρεθούμε αντιμέτωποι με όλη αυτή την κατάσταση, σας απολαμβάναμε καθημερινά, με νέα επεισόδια, στην σειρά «Άγριες Μέλισσες» του Ant1, ως τον «Δούκα Σεβαστό». Πως μπαίνει ο σκληρός Δούκας στη ζωή του Λεωνίδα Κακούρη;

Με ένα τηλεφώνημα. Αρχικά, μου πρότειναν είτε τον ρόλο του Δούκα Σεβαστού, είτε του Μιλτιάδη. Μου είπαν βέβαια εξαρχής, ότι με είχαν στο μυαλό τους για τον ρόλο του Δούκα. Διαβάζοντας τα σενάρια συμφώνησα αμέσως και ξεκινήσαμε τη συνεργασία.

Την σεζόν 2020 ήρθε ο σκληρός Δούκας, τη σεζόν 2018-2019 στην σειρά του Ant1 «Η Επιστροφή» είχε έρθει ο ρόλος, του επίσης κακού, Λευτέρη Ανδρέου. Είχατε δεύτερες σκέψεις, όταν αντιληφθήκατε ότι και πάλι θα έρθετε αντιμέτωπος με έναν κακό χαρακτήρα;

Η αλήθεια είναι, ότι αρχικά προσπάθησα με έναν τρόπο να αποφύγω τον κακό, στον βαθμό -που φυσικά- μου δίνονταν η επιλογή. Όταν όμως διάβασα τα σενάρια και μου εξήγησαν τους ρόλους, συνέβη, ότι ένοιωσα και πέρυσι με τον Λευτέρη, τον οποίο επέλεξα συνειδητά ανάμεσα σε διάφορους ρόλους. Ο λόγος είναι, διότι είδα έναν πολυσύνθετο και πολυδιάστατο ρόλο, με μία τεράστια γκάμα συναισθημάτων. Οι ρόλοι αυτοί, είναι υποκριτές μέσα στην υποκριτική και είναι φοβερά γοητευτικοί. Ο Λευτέρης, παρίστανε κάποιον άλλο, ήταν ο υπεράνω πάσης υποψίας, ο οικογενειακός φίλος και αποδείχθηκε το άρρωστο μυαλό. Όλο αυτό, όπως και ο πολυδιάστατος ρόλος του Δούκα με γοήτευσαν αμέσως.

Τι άνθρωπος είναι ο Δούκας, ποιος είναι ο λόγος για τον οποίο συμπεριφέρεται έτσι;

Ο Δούκας είναι ένας άνθρωπος βασανισμένος, κακοποιημένος και κατ’ επέκταση κακός. Μέσα από τις πολύ σκληρές εμπειρίες που έχει βιώσει, έμαθε ότι για να πετύχεις σε αυτή τη ζωή πρέπει να προσανατολίσεις όλο σου τον εαυτό, στο να αναπτύξεις όση περισσότερη εξουσία μπορείς. Ο πλοηγός για να μεταφερθεί κανείς στα μονοπάτια της εξουσίας, είναι το χρήμα. Από τη στιγμή που ο Δούκας κατάλαβε, ότι το να «αβγατίσει» την περιουσία του πατέρα του είναι το κλειδί, στράφηκε αποκλειστικά προς αυτό τον σκοπό, πατώντας επί πτωμάτων. Βέβαια και η γυναίκα του είναι ο πλέον ακατάλληλος άνθρωπος, για να τον οδηγήσει προς τον καλό δρόμο. Να τονίσω, ότι ο Δούκας μπορεί να είναι ότι είναι, αλλά υπάρχει και μία άλλη πλευρά, στην οποία -μέσα σε έναν δικό του ηθικό κώδικα- απονέμει δικαιοσύνη. Είναι ακριβοδίκαιος και σοφός, υπάρχουν ορισμένα ουσιαστικά και θετικά πράγματα, που βλέπουμε και θα τα δούμε αρκετές φορές. Αδιαμφισβήτητα, όμως είναι ένας άνθρωπος διαταραγμένος.

Για να καταφέρετε να αποδώσετε αυτή την πολυσύνθετη προσωπικότητα, προσπαθείτε να βρείτε κοινά χαρακτηριστικά;

Δεν προσπαθώ να βρω κοινά με εμένα, προσπαθώ να αντιληφθώ τον ήρωα, τον τρόπο που περπατάει, που σκέφτεται και τις σκοτεινές πλευρές του, αφού φωτίσω όλα όσα κρύβονται ερμητικά μέσα του. Προσπαθώ να διώξω την μούχλα, για να δω τι είναι εκείνο που τον πονάει. Αν δεν μπορέσει ένας ηθοποιός, να αντιληφθεί όλο αυτό το υποβόσκον κομμάτι του χαρακτήρα, θα παίζει το σχήμα του Δούκα και όχι την ουσία του ρόλου, δηλαδή έναν άνθρωπο με πολλά προβλήματα ψυχικά, που δημιουργούν την τελική εικόνα.

Κάτω από αυτή τη μούχλα, πίσω από αυτό το πέπλο, τι προβλήματα βρίσκετε εσείς;

Βρίσκω έναν πατέρα που έχει πολλά κοινά με το δεύτερο παιδί του, τον Κωνσταντή. Αισθάνομαι, ότι ο Δούκας κάνει το ίδιο λάθος που έκανε ο πατέρας του, ο οποίος υπερεκτιμούσε τον ένα γιο, τον Μιλτιάδη και μείωνε διαρκώς τον άλλον, τον Δούκα. Αυτό αναπόφευκτα δημιουργεί ένα κόμπλεξ κατωτερότητας. Έτσι, για να μπορέσει να διαχειριστεί, όλα όσα του συνέβαιναν, έγινε αυτός ένας άνδρας που έβαλε πάνω του μία πανοπλία, για να καλύψει τον ανάπηρο άνδρα που έκρυβε μέσα του.

Κάποια στιγμή θα δούμε αυτό τον εσωτερικό κόσμο, θα δούμε τον Δούκα να βγάζει αυτή την πανοπλία;

Οι πληροφορίες μου και τα σενάρια που έχω προς το παρόν στα χέρια μου, γράφουν ότι αρχίζουν σταδιακά να εμφανίζονται ρωγμές στο σύστημα διαπλοκής που είχε στήσει ο Δούκας. Κάποιοι κρίκοι από την αλυσίδα αρχίζουν να σπάνε, και αφού σπάνε οι κρίκοι αρχίζουν και μπαίνουν κάποιες πληροφορίες, που με τη βοήθεια του Νικηφόρου, θα κυκλώσουν απειλητικά τον Δούκα. Εγώ φαντάζομαι και θα ήθελα, να έρθει αντιμέτωπος με τον εαυτό του και να πάρει -έστω και αργά- ένα μάθημα ζωής. Του αξίζει, διότι ζει μία ζωή που ενώ νομίζει ότι διαφεντεύει τους πάντες, δεν την ορίζει. Αγνοεί όλα όσα συμβαίνουν γύρω του, ζει στον κόσμο του. Η γυναίκα του έχει σχέσεις με άλλους άντρες, αγνοεί τις δράσεις του Κυπραίου, του Κλεομένη, αγνοεί το παιδί της Ασημίνας, και όμως πιστεύει ότι είναι ο μοναδικός αρχηγός στο Διαφάνι. Είναι τραγική ειρωνεία αυτό και δεν μπορώ να φανταστώ πως θα αντιδράσει, όταν τα μάθει όλα.

Ποια είναι η πιο δύσκολη σκηνή σας; Εκείνη στην οποία, ως ηθοποιός, δυσκολευτήκατε;

Σε αυτή τη σειρά υπάρχουν πολλές δύσκολες σκηνές, στις οποίες υπάρχει αγωνία, διότι ασχέτως βαρύτητας και δυσκολίας, πρέπει να γίνουν με έναν μηχανισμό γρήγορο. Η μεγαλύτερη δυσκολία είναι, ότι πρέπει να αλλάζουμε από σκηνή σε σκηνή γρήγορα και άμεσα. Στις δύσκολες σκηνές, που μπορεί να γίνονται back to back δεν υπάρχει χρόνος για να σχεδιάσεις, να μελετήσεις και να κάνεις πρόβα. Συνεπώς, έχεις αγωνία εκείνη τη στιγμή για το αποτέλεσμα. Ενδεικτικά, ως δύσκολη θα πω την σκηνή όπου ο Δούκας, πιάνει στα «πράσα» τον Μελέτη και την Πηνελόπη, όταν το σκάνε.

Πως ανταποκρίνεστε σε αυτή την κατάσταση αγωνίας που προαναφέρατε; Υπάρχει τρόπος, για να μετριαστεί το ρίσκο, του να βγουν μέτριες -λόγω πίεσης χρόνου- οι δύσκολες σκηνές;

Βέβαια, υπάρχει η επιλογή του safe δρόμου, στον οποίο η σκηνή θα βγει μισή σε εκείνο τον χρόνο. Εμένα ποτέ δεν μου άρεσε αυτός ο δρόμος. Για εμένα σε αυτές τις περιπτώσεις, πέφτει ένας διακόπτης, ξεχνάω κάθε άγχος και αγωνία, για τη δυσκολία, και μπαίνω στην αναπνοή του Δούκα. Όταν μπω στην αναπνοή του, είμαι έτοιμος να αντιμετωπίσω ό,τι μου εμφανίσει ο υποκριτικός μου εαυτός.

Θα δούμε κάτι καλό στον Δούκα κάποια στιγμή;

Το εύχομαι! Μέχρι στιγμής δεν βλέπουμε κάτι καλό. Πρόσφατα γύρισα μία σκηνή, όπου την ώρα που είναι σίγουρος, ότι για μία ακόμη φορά θα κατευθύνει τις καταστάσεις και τα πράγματα, ραγίζει και τσακίζεται στην ιδέα, ότι μπορεί να δολοφόνησε άδικα τον Γιάννο. Είναι φορές, που αυτός ο χαρακτήρας κλαίει, λυγίζει και είναι ρημαγμένος, πράγμα που βέβαια χρησιμοποιεί αργότερα, ως επιχείρημα.  

Νομίζω, οι λάτρεις των «Άγριων Μελισσών» περιμένουν με αγωνία να δουν, πως θα αντιδράσει ο Δούκας, όταν εμπεριστατωμένα μάθει ότι ο δολοφόνος του γιου του, δεν ήταν ο Γιάννος.

Έχω και εγώ αγωνία. Ωστόσο, νομίζω ότι και πάλι θα ενεργήσει βασισμένος στο προσωπικό του συμφέρον. Θα λειτουργήσει πάλι σαν λύκος.

Αυτή τη στιγμή βλέπουμε τον τρίτο γιο, τον Νικηφόρο, να λειτουργεί πίσω από την πλάτη του Δούκα και να προσπαθεί να τον παγιδεύσει. Θα τον καταλάβει ο Δούκας, ποια θα είναι η εξέλιξη αυτής της κατάστασης;

Νομίζω θα το καταλάβει, το φαντάζομαι και σαν μοχλό εξέλιξης. Το πως θα αντιδράσει ο Δούκας, δεν το ξέρω, γιατί δεν γνωρίζω το μέγεθος του χτυπήματος που θα λάβει. Μπορεί το χτύπημα, να είναι τόσο μεγάλο που να μην υπάρχουν περιθώρια αντίδρασης. Όταν τα κάστρα του θα γκρεμίζονται ένα-ένα, τι δύναμη θα έχει;  

Έρχεται και η δεύτερη σεζόν των «Άγριων Μελισσών». Ο Δούκας θα παρουσιαστεί στους τηλεοπτικούς μας δέκτες; 

Ναι, έχουμε συμφωνήσει για την επόμενη χρονιά.

Γνωρίζετε, ποιοι είναι οι ηθοποιοί, που δεν θα βρίσκονται στο cast των «Άγριων Μελισσών» την επόμενη τηλεοπτική σεζόν; Συγκεκριμένα αναφέρομαι στον Κυπραίο και στον Κλεομένη.

Αυτοί οι δύο, είναι ακραίοι ρόλοι. Αυτά που έχουν συμβεί, είναι πολύ δύσκολο να κρατήσουν αυτά τα πρόσωπα στην ιστορία. Δεν μπορώ να φανταστώ, ότι θα μπορούσαν αυτοί οι χαρακτήρες να συγχωρεθούν, για όλα όσα έχουν κάνει. Σίγουρα, αυτό είναι δυσάρεστο. Κάποιοι ήρωες που αγαπά πολύ το κοινό πρέπει να θυσιάζονται. Φυσικά, ποτέ δεν ξέρεις.

Να περιμένουμε καταιγιστικές εξελίξεις στο Διαφάνι;

Δεν τους προλαβαίνουμε! Η καραντίνα, γέννησε φοβερές ιδέες.

 

Η αλήθεια είναι, ότι από το πρώτο κιόλας επεισόδιο η σειρά αυτή, είναι γεμάτη ανατροπές. Μήπως οι συνεχείς ανατροπές γίνουν κουραστικές; Μήπως όταν βλέπουμε συνεχώς ακραίες αλλαγές, είμαστε έτοιμοι και μπορούμε να προβλέψουμε, έως και το πιο ακραίο σενάριο; 

Ακόμα και αυτό πρέπει να γίνεται με μέτρο. Γίνονται ανατροπές, αλλά κάθε φορά η ανατροπή αγγίζει διαφορετικά κομμάτια της ιστορίας. Οι σεναριογράφοι, έχοντας στο νου τους ένα δέντρο, αναπτύσσουν κάθε φορά ένα διαφορετικό κλαδί. Μπορεί ο κόσμος να είναι έτοιμος για κάποια ανατροπή, δεν γνωρίζει όμως ποιο κλαδί, θα αγγίξει η εκάστοτε ανατροπή.

Αυτή τη στιγμή θα μπορούσατε να μου πείτε, ποιο κλαδί μαίνεται να αγγίξει η επόμενη ανατροπή;

Φαντάζομαι, δεδομένης της προσθήκης του Νίκου Ψαρά, που θα υποδυθεί τον σύζυγο της Βιολέτας (Θεοφανία Παπαθωμά), θα δούμε να συμβαίνουν αρκετά πράγματα εκεί. Ο Παναγιώτης (Αλέξανδρος Καλπακίδης), ίσως αντιδράσει, αφού θα νοιώσει υπεύθυνος για την Βιολέτα.  

Πριν έρθει «Η Επιστροφή» και οι «Άγριες Μέλισσες» διαγράψατε μία τηλεοπτική αποχή, που διήρκησε 9 χρόνια. Ήταν αυτό μία συνειδητή επιλογή; 

Δεν είχα εκείνη την περίοδο ιδιαιτέρες προτάσεις για την τηλεόραση. Η αλήθεια είναι ότι δεν έτυχε, ωστόσο και εγώ ποτέ δεν έριξα βάρος στην τηλεόραση επιδιώκοντας τη δημοσιότητα και το να βρίσκομαι στην επικαιρότητα.

Υπήρξε κάποια τηλεοπτική δουλειά εκείνα τα χρόνια, που σας γοήτευσε πολύ;

 Ναι, μου άρεσε πολύ η δουλειά του Θοδωρή Παπαδουλάκη στον Alpha, το «Η λέξη που δεν λες»

Ακούγοντας σας τώρα στην συνέντευξη μας, καταλαβαίνω ότι ο τόνος της φωνής σας, δεν είναι εκείνος που χρησιμοποιεί ο Δούκας. Πως καταφέρνετε να αλλάζετε την φωνή σας κατά αυτό τον τρόπο, και μάλιστα να διατηρείτε τον τόνο ακέραιο, όταν ενσαρκώνετε τον Δούκα;

Η αλήθεια είναι, ότι πλέον αφήνομαι. Δεν προσπαθώ επιτηδευμένα να αλλάξω την φωνή μου. Εκ φύσεως έχω μία μεγάλη ευκολία στο να αλλάζω, να χρωματίζω και να τοποθετώ, όπου θέλω την φωνή μου.

Είστε και ένας πολύ καλός ηθοποιός φωνής λόγω αυτού του χαρίσματος σας. Από όλες τις μεταγλωττίσεις που έχετε κάνει, ποιος είναι ο αγαπημένος σας χαρακτήρας;

Μου άρεσε πολύ ο «Ράνταλ», η σαύρα, από το «Μπαμπούλας Α.Ε» και ο «Captain Hook» από το «Peter Pan».

Πως αντιληφθήκατε, αυτό το ταλέντο σας, αλλά και την αγάπη σας για την υποκριτική;

Από μικρός είχα έφεση στα καλλιτεχνικά. Γενικά, στην εφηβεία αντιλήφθηκα την αγάπη μου για την υποκριτική, όταν σκηνοθετούσαμε μικρές παραστάσεις με έναν φίλο μου, και κάναμε stand up comedy. Εκεί ήταν, που κάνοντας μιμήσεις για πλάκα,  κατάλαβα ότι έχω την δυνατότητα, να αλλάζω και την φωνή μου.

 

Θυμάστε να μου πείτε κάτι από εκείνα τα χρόνια; Δεν μπορώ να φανταστώ, τι μπορεί να σκηνοθετούσε ένα μικρό παιδί.

Σατιρίζαμε περισσότερο, περιστατικά του σχολείου, τους καθηγητές και την επικαιρότητα. Κάναμε γενικά μικρά σκετσάκια, νοικιάζαμε ένα θέατρο και παίζαμε εκεί τις παραστάσεις μας.

Με το τραγούδι ασχοληθήκατε ποτέ, μιας και έχετε τέτοιες φωνητικές ικανότητες;

Μονάχα ερασιτεχνικά. Ομολογουμένως αυτό είναι κάτι, που θα ήθελα να μελετήσω και να ασχοληθώ περισσότερο. Κυρίως μελέτησα και αυτή την οδό, όταν έπρεπε να ενσαρκώσω τον Νικόλα Άσιμο και τον Βασίλη Τσιτσάνη.

Δύο εμβληματικοί χαρακτήρες, που σας «κυνηγούν» στο θέατρο…

Πράγματι. Μου αρέσει που στην ζωή μου ενσάρκωσα αυτούς τους χαρακτήρες.

Ποιες ήταν οι δυσκολίες, μίας και μιλάμε για σπουδαίες προσωπικότητες, που έχουν αφήσει ανεξίτηλα σημάδια στην ιστορία της μουσικής;

Ο Νικόλας Άσιμος μπήκε στη ζωή μου, το 2013, με τον Γιώργο Κορδέλλα. Είχε κάποιες αντικειμενικές δυσκολίες αυτός ο χαρακτήρας, διότι τότε δεν μπορούσαν να γίνουν οι απαραίτητες πρόβες και κατ΄ επέκταση να ωριμάσει ο ρόλος, καθώς συνέβη κάτι άσχημο στον σκηνοθέτη μου. Μπορώ να σου πω, ότι τότε ένοιωθα εντελώς εκτεθειμένος, είχα πολύ μεγάλη ανασφάλεια, μιας και το μουσικό κομμάτι αποτελούσε ένα πολύ μεγάλο μέρος της παράστασης. Το ιδιαίτερο αυτής της ιστορίας είναι, ότι μόλις βγήκα στην σκηνή, είδα πόσο ψάρωσαν μαζί μου, έβλεπα τους θεατές αποσβολωμένους και τότε σκέφτηκα ότι «κάτι συνέβη εδώ, κάτι δημιούργησα στην ψυχή του κοινού». Τότε θυμάμαι είχα ακούσει όλες τις ηχογραφήσεις του Ν. Άσιμου, για να μπορέσω να φέρω τη φωνή του μέσα στο σώμα μου.

Από την άλλη, η ενασχόληση μου με τον Τσιτσάνη ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη, σε μία δίωρη παράσταση το «Σερσέ λα φαμ» (=αναζητώντας τη γυναίκα). Εκεί, μπήκα βαθιά στην προσωπικότητα και στα τραγούδια του, αυτά τα φοβερά διαμάντια.  Θυμάμαι, ήταν συγκλονιστική εμπειρία εκείνη η παράσταση, είχα από κάτω τα παιδιά μου, την γυναίκα μου, την εγγονή του Τσιτσάνη και άλλους. Μπορεί να πήγαινα στο θέατρο άκεφος και κατά τη διάρκεια της παράστασης, όλο αυτό το κλίμα και η μουσική με συνέπαιρνε στο ρυθμό της και έβρισκα με μιας, όλη μου την ενέργεια. Αυτή η παράσταση, η οποία ήταν sold out διαρκώς, κατέβηκε εντελώς άδοξα, από το θέατρο Βορείου Ελλάδος, λόγω χρεών και οικονομικών ζητημάτων. Μακάρι κάποια στιγμή να γίνει πάλι κάτι ανάλογο.  Θα μπορούσε αυτή η παράσταση, να τελειώσει έτσι όπως της άξιζε.  Σταμάτησε αθόρυβα, σαν τους ανθρώπους που έφυγαν τις ημέρες το κορωνοϊού.

Παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή τους. Ολοκληρώνοντας το σχολείο, ποιες είναι οι σπουδές που ακολουθείτε;

Πέρασα στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών της Νομικής, αλλά δεν τελείωσα τη σχολή, διότι ξεκίνησα παράλληλα τις σπουδές μου στο Εθνικό Θέατρο. Τα ωράρια στο Εθνικό ήταν τέτοια, που δεν προλάβαινα να παρακολουθώ και τα μαθήματα στη σχολή των Πολιτικών Επιστημών.  

Δεδομένων των αντικειμενικών δυσκολίων του επαγγέλματος του ηθοποιού, υπήρξαν στιγμές που μετανιώσατε για αυτή σας την απόφαση και νοιώσατε αβεβαιότητα;  

Ναι, υπήρξαν φορές που ένοιωσα αβέβαιος, για το που βρίσκομαι και τι κάνω.

Αναγκαστήκατε να κάνετε και άλλες δουλείες για να ανταποκριθείτε οικονομικά στις απαιτήσεις της καθημερινότητας; 

Φυσικά, εργάστηκα σε μπαρ ως μπάρμαν και ως σερβιτόρος, σε μία βιομηχανία γάλακτος, όταν ήμουν πιο μικρός και άλλα.

Στο σπίτι, τα παιδιά με δύο γονείς καλλιτέχνες, θέλουν και εκείνα να ακολουθήσουν την καλλιτεχνική οδό;  

Ακόμα δεν έχουν δείξει προς τα που θα στραφούν, όμως και τα δύο έχουν κλίση και ασχολούνται με τα καλλιτεχνικά. Η κόρη μου κάνει χορό, ασχολείται με την μουσική και ο γιος μου επίσης ασχολείται με την μουσική.

Ποια είναι η πιο συγκινητική στιγμή που σας έχουν χαρίσει τα παιδιά σας;

Γύρισα από ένα ταξίδι κάποια στιγμή, που έλειπα αρκετό διάστημα και έφτασα πολύ αργά τα ξημερώματα στο σπίτι. Έξω από την πόρτα, είχαν κολλήσει δύο ζωγραφιές με καρδούλες και μου έγραφαν «Μπαμπά μόλις έρθεις να μας ξυπνήσεις. Η μαμά μας άφησε» με τονισμένη υποσημείωση «Μην το ξεχάσεις, να μας ξυπνήσεις». Μόλις το διάβασα συγκινήθηκα πολύ και τα ξύπνησα.

Πως θα χαρακτηρίζατε τον εαυτό σας;

Διαπιστώνω, ότι έχω μία διπολικότητα, από τη μία είμαι πολύ ντροπαλός και από την άλλη τρομερά αδιάντροπος.

Για εσάς τι σημαίνει υποκριτική;

Είναι μία ανάγκη του ανθρώπου να εκφραστεί, έστω και αντίθετα στη ζωή, μέσα από τον μαγικό κόσμο που του ανοίγει η κουρτίνα του θεάτρου.  

«Μακροβούτι» στις τιμές του πετρελαίου

Από τον Μάρτιο του 2020 την επικαιρότητα μονοπωλούν οι ειδήσεις περί πανδημίας, κάτω από το πέπλο της οποίας διαδραματίζεται μία πετρελαϊκή κρίση, με οδυνηρές οικονομικές συνέπειες.

Αν ρίξουμε μια γρήγορη ματιά, είναι εύκολο να αντιληφθούμε, ότι οι τιμές του μαύρου χρυσού βρίσκονται στα χαμηλότερα επίπεδα της ιστορίας.  Η απαγόρευση κυκλοφορίας και τα καθολικά lockdowns, οδήγησαν αναπόφευκτα στη μείωση κατανάλωσης των καυσίμων. Γιατί; Γιατί πολύ απλά ο κόσμος παρέμενε στο σπίτι και οι μετακινήσεις του ήταν λιγοστές. Σαφώς, η ζήτηση «κατεδαφίστηκε» και οι τιμές υποχώρησαν.  

Κάνοντας βήματα πίσω και παρατηρώντας τη σειρά των γεγονότων από τον Φλεβάρη αυτού του έτους, προτού ξεσπάει αυτή η παγκόσμια υγειονομική κρίση, θα δούμε πως η Σαουδική Αραβία, η χώρα με τη μεγαλύτερη παραγωγή στην εξαγωγή πετρελαίου, προέβλεψε την επικείμενη πτώση των τιμών και εισηγήθηκε στον OPEC (Οργανισμός Πετρελαιοπηγών Χωρών) ζητώντας μείωση εξόρυξης και παραγωγής του μαύρου χρυσού (με αυτό τον τρόπο η προσφορά θα μειώνονταν, αυξάνοντας την ζήτηση και άρα οι τιμές θα διατηρούνταν σε ικανοποιητικά επίπεδα). Η Ρωσία στάθηκε αντίθετη απέναντι σε αυτή την εισήγηση, με αποτέλεσμα η Σαουδική Αραβία αντί να μειώσει, να αυξήσει την παραγωγή της.  Τα αρνητικά αποτελέσματα αυτής της αύξησης ήταν αναπόφευκτα. Επενδυτές και Βιομήχανοι, βιώνοντας τις επιπτώσεις της πρωτοφανούς υγειονομικής κρίσης δεν ήταν πρόθυμοι να παραγγείλουν πετρέλαιο. Η απουσία ζήτησης έκανε τις δεξαμενές των διυλιστηρίων να γεμίσουν, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει άλλος χώρος αποθήκευσης. Στον αντίποδα, οι πωλητές για να απαλλαγούν από τα αποθέματα αναγκάστηκαν να πουλήσουν σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές, ακόμα και αρνητικές. Πηγές και επίσημα στοιχεία αναφέρουν, πως ο μαύρος χρυσός έφτασε στα -40$ το βαρέλι. Φανερά, οι πωλητές φάνηκαν πρόθυμοι να χρεωθούν, προκειμένου να απαλλαγούν από το προϊόν, που «βάραινε» τις αποθήκες τους.  

Στην επιφάνεια μίας βαρύτατης παγκόσμιας οικονομικής καταστροφής, που αδιαμφισβήτητα συνδέεται στενά με την πετρελαϊκή κρίση, θα βρεθούν ο δημόσιος δανεισμός, η ανεργία και το φαινόμενο του αποπληθωρισμού, εφόσον οι επιχειρήσεις για να ανταποκριθούν στον ανταγωνισμό θα αναγκασθούν να μειώσουν τιμές και το λειτουργικό τους κόστος.  

«Δέχθηκα φέτος ένα τηλεφώνημα για να συμμετάσχω στο YOUR FACE SOUNDS FAMILIAR»

(Μία αποκλειστική συνέντευξη με την Στέλλα Κονιτοπούλου)

Συναντώ την κυρία του παραδοσιακού ελληνικού νησιωτικού τραγουδιού. Για τους Έλληνες είναι η πρέσβειρα της νησιώτικης μουσικής. Ακούγοντας την είμαι πεπεισμένη, ότι χρησιμοποιεί τα φτερά που της δίνει η μουσική και αδιαμφισβήτητα πετάει.

Το φλογερό πάθος της για το τραγούδι με συγκινεί, ως τα βάθη της ψυχής μου. Μίλα με τόση ευγνωμοσύνη και τρυφερότητα για τη ζωή που ζει, που με αφήνει κατάπληκτη, καθώς τα βιώματα της ξεδιπλώνονται μπροστά μου με έναν τρόπο εντυπωσιακό. Είναι μία γυναίκα που αγωνίστηκε σκληρά και τελικά κατάφερε να κερδίσει με το σπαθί της, τις σκηνές του παραδοσιακού είδους.

Το ταλέντο και η αγάπη της για τη μουσική ήταν δύο στοιχεία που ταυτίστηκαν με την γέννηση της. Άλλωστε, πως δεν θα μπορούσε να είναι έτσι, για μία γυναίκα που γεννήθηκε μέσα στις πιο διάσημες και σπουδαίες μουσικές οικογένειες εκείνης της εποχής. Μητέρα της, η σπουδαία Αγγελική Κονιτοπούλου, πατέρας της ο Νικόλαος Κλουβάτος. Έχει δύο αδέλφια, τον Βασίλη και την Μαρία Κλουβάτου. Ο αδελφός της Βασίλης, ως μουσικός έχει γράψει για εκείνη πολλές από τις μεγάλες της επιτυχίες, ενώ η αδελφή της Μαρία, είναι χοροδιδάσκαλος παραδοσιακών χορών. Από την άλλη η Νάξος, ο τόπος γέννησης της, για έμενα είναι και το κάρμα της, καθώς ο σύζυγος με τον οποίο μετρούν 34 ολόκληρα χρόνια έγγαμου βίου, κατάγεται από το όμορφο νησί των Κυκλάδων. Καρπός του έρωτα τους ήταν η γέννηση της μονάκριβης κόρης τους.

Για την κυρία Κονιτοπούλου ο δύσκολος και ανηφορικός δρόμος της επιτυχίας, ξεκινά στην ηλικία των 11 ετών, όταν αποφάσισε να χαράξει τα δικά της επαγγελματικά βήματα πάνω στις μουσικές σκηνές της Αθήνας, μαζί με την μητέρα της, την σπουδαία, Αγγελική Κονιτοπούλου. Σε ηλικία 15 ετών αποφασίζει, πως το τραγούδι είναι ο μονόδρομος της ζωής της. Έτσι, εγκαταλείπει τα σχολικά χρόνια, λίγο πριν το Λύκειο, και αμέσως ο κόσμος απολαμβάνει την φωνή και την χροιά της, στις σκηνές της ελληνικής πρωτεύουσας. Ένα χρόνο αργότερα, σε ηλικία 16 ετών, κάνει την πρώτη της μεγάλη επιτυχία τραγουδώντας το κομμάτι «100 καρδιές να είχα» σε μουσική και στίχους Γιώργου Κονιτόπουλου. Οι λάτρεις της παραδοσιακής μουσικής θα λέγανε, ότι πρόκειται για την σημαία του νησιώτικου τραγουδιού.

Έχοντας καταγράψει πληθώρα επιτυχιών και επιτυχημένων συνεργασιών στο βιογραφικό της, φτάνουμε στο σήμερα και μετρούμε 35 προσωπικούς δίσκους, μία συγκινητική δράση ως σύμβουλος πολιτισμού με τον ανεξάρτητο και ανανεωτικό συνδυασμό Δύναμη Ελπίδας Συμμαχία πολιτών Κηφισιάς-Νέας Ερυθραίας-Εκάλης, του Γιώργου Θωμάκου και την ίδια ζωηράδα στον τόνο της φωνής της, όταν μου μιλά για τη μουσική.  Με πείσμα, τόλμη και πάνω από όλα αξιοπρέπεια και σεβασμό, άφησε τα δικά της προσωπικά ανεξίτηλα σημάδια στην ιστορία της παράδοσης και του πολιτισμού.


Πως ήταν τα παιδικά χρόνια στη Νάξο;

Πολύ όμορφα. Από τη Νάξο φύγαμε όταν ήμουν 6 ετών. Θυμάμαι πάρα πολύ όμορφα πράγματα από το χωριό μου. Θυμάμαι ότι σηκωνόμουν 6:00 το πρωί και πήγαινα και χτυπούσα τις πόρτες των συγχωριανών μου. Στα χωρία, ξέρεις, συνήθως βγάζουν παρατσούκλια, το δικό μου ήταν «Το ξυπνητήρι του χωριού», γιατί τους χτυπούσα τις πόρτες και τους ξυπνούσα με τραγούδια.

Η οικογένεια σας πως παίρνει την απόφαση να εγκαταλείψει το νησί της Νάξου και να έρθει στην Αθήνα;

Η μαμά με τον μπαμπά μου πήραν αυτή την απόφαση. Όλη η οικογένεια και τα αδέλφια της μητέρας μου, βρίσκονταν στην Αθήνα και δραστηριοποιούνταν στο χώρο της μουσικής βιομηχανίας έχοντας ένα ιδιαίτερα γνωστό όνομα. Έτσι ο παππούς μου, ο Μιχάλης Κονιτόπουλος την προέτρεψε να έρθει στην Αθήνα για μία καλύτερη τύχη και σταδιακά να μπει στην δισκογραφία.

Δεδομένου, ότι η μητέρα σας εργάζονταν σε σκληρούς ρυθμούς, σας έλειπε;

Μεγάλωνε 3 παιδιά και παράλληλα έκανε και εξαιρετικά τη δουλειά της. Δεν μπορώ να πω ότι μου έλειψε η μαμά μου. Πάντοτε κατάφερνε να τα οργανώνει όλα, ώστε να μην μας λείπει η παρουσία της. Αν μπορώ να πω ότι κάτι μου έλειψε, αυτό θα ήταν η παιδική μου ηλικία. Εργάζομαι επαγγελματικά με την μητέρα μου από 11 ετών. Μικρή δεν έκανα αυτά που έκαναν τα άλλα παιδιά.

 

Πολύ μικρή αποφασίσατε να ακολουθήσετε τον δρόμο της μουσικής, αφήνοντας μάλιστα το σχολείο σε ηλικία 15 ετών, πως παίρνετε αυτή την απόφαση;

Δεν πήγα στο Λύκειο. Αυτό είναι τώρα πια ένα δικό μου παράπονο. Βιάστηκα πιστεύω. Μάλιστα κάποια στιγμή μου είπε η μητέρα μου «Με έχεις νευριάσει πάρα πολύ, που θέλεις συνέχεια να είσαι μαζί μου. Άμα δεν γράψεις καλά και δεν περάσεις, τελείωσε, θα βγεις στη δουλειά». Εγώ πιάστηκα από αυτό και έτσι άφησα το σχολείο. Άλλωστε ήμουν μικρή και το μεροκάματο που έπαιρνα ήταν ιδιαίτερα δελεαστικό. Τότε ένοιωθα, ότι έχω λύσει τα προβλήματα μου. Σπούδασα όμως πάνω στη μουσική, τελείωσα το Εθνικό Ωδείο, έκανα 10 χρόνια ορθοφωνία και εκ των υστέρων έκανα και σπουδές πάνω στο κλασσικό τραγούδι.

Έχετε κάνει σπουδαίες συνεργασίες υπάρχει κάποια που ξεχωρίζετε;

Νοιώθω πραγματικά ευγνώμων για όλες μου τις συνεργασίες. Όμως εκείνη που ξεχωρίζω είναι αυτή με τον Γιάννη Πάριο. Είμαι τυχερή, που αυτός ο σπουδαίος καλλιτέχνης βρέθηκε στον δρόμο μου. Η γνωριμία μας έγινε μέσω του Γιώργου Κονιτόπουλου, όταν με πήρε για να κάνω κάποια φωνητικά με τη μαμά μου. Από εκεί που θα έκανα φωνητικά σε 4 τραγούδια του Γιάννη, κατέληξα να τραγουδήσω όλο το δίσκο μαζί του. Αυτός ο άνθρωπος μου έδειξε φοβερή αγάπη και πίστη. Με στήριξε πολύ στη νύχτα, μιας και τραγουδούσαμε μαζί για πολλά χρόνια. Επίσης, μία άλλη συνεργασία είναι αυτή με τον Πασχάλη Τερζή. Μαζί είπαμε το «Οινοπνευματάκι» μια πολύ μεγάλη επιτυχία. Αν μπορώ αν ξεχωρίσω κάτι ακόμα  είναι η συνεργασία μου με τους Γρηγορη Μπιθικώτση, Σταμάτη Κόκκοτα και Γιάννη Καλαντζή στο Διογένης Palace.

Υπάρχει κάποια συνεργασία που θα θέλατε να κάνετε, όμως δεν ευδοκίμησε;

Ναι, θα ήθελα να έχω συνεργαστεί με την Δόμνα Σαμίου, πριν φύγει από τη ζωή.

Η μουσική της εποχής μας, πως σας φαίνεται; Αυτή η νέα μόδα της trap.

Είναι μία εμπορική μουσική. Θα έλεγα, ότι όλες αυτές οι νέες μουσικές που προκύπτουν, είναι μερικά πειράματα. Θα τα παρομοίαζα με κομήτες, που προσφέρουν άμεση και εύκολη αναγνωσιμότητα με μικρή όμως διάρκεια ζωής.

Μάλιστα, παλαιότερα βρεθήκατε και επί σκηνής με τον Αντώνη Ρέμο, πείτε μου λίγα λόγια για αυτή την ιστορία…

Όταν δούλεψα με τον Γιάννη Πάριο στο Διογένης palace, ήταν εκεί και ο Αντώνης Ρέμος, ο οποίος εργάζονταν εκεί, ήδη από την προηγούμενη χρονιά με τον Δημήτρη Μητροπάνο. Τότε εγώ είχα κάνει τεράστιες επιτυχίες και ο Αντώνης έκανε μία guest εμφάνιση στο πρόγραμμα μου, λέγοντας 2-3 κομμάτια, σαν πρωτοεμφανιζόμενος καλλιτέχνης. Επίσης, σε ένα CD στο «Χρώματα Ελληνικά» ο Αντώνης έκανε και δεύτερες φωνές, όποτε είχαμε συνεργαστεί και σε αυτό το επίπεδο.

Γνωρίζω ότι κάποια στιγμή σας έγινε πρόταση και από τον Αντ1 για συμμετοχή σε χορευτικό σόου. Από τότε δεχθήκατε κάποια άλλη πρόταση για τηλεοπτικό πρόγραμμα;

Ναι, δέχθηκα φέτος ένα τηλεφώνημα για να συμμετάσχω στο YOUR FACE SOUNDS FAMILIAR του ANT1. Ομολογουμένως, το φοβήθηκα. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα που έχει να κάνει με μεταμφιέσεις και με πολλές και διαφορετικές ερμηνείες. Δεν γνώριζα αν θα μπορούσα να ανταπεξέλθω με τον τρόπο που θα ήθελα εγώ, για αυτό και αρνήθηκα την πρόταση.

Δυσκολίες βιώσατε καθ’ όλη τη διάρκεια της πορείας σας;

Μέχρι και τον τελευταίο μου δίσκο το 2011 τα «Διάφανα Νερά», δεν είχα βγάλει δραχμή από την τσέπη μου. Πάντοτε οι εταιρείες αναλάμβαναν τα έξοδα παραγωγής, καθώς με εμπιστεύονταν και ήθελαν να επενδύσουν πάνω μου. Οι δυσκολίες ήρθαν μετρά το 2011, οπού πέρασα και μια μορφή κατάθλιψης. Τότε κάποιες δισκογραφικές έκλεισαν, μέσα σε αυτές και η εταιρεία που βρισκόμουν, η «Lyra». Βίωσα μια πρωτόγνωρη κατάσταση, ύστερα από τεράστιες επιτυχίες πολλών ετών, -βρέθηκα προ εκπλήξεως- γιατί άρχισε μια κάμψη στην καριέρα μου.  

Εκείνα τα χρόνια, εργαστήκατε σε κάποιον άλλο τομέα;

Όχι, συνέχισα να τραγουδώ κάνοντας μονάχα επιλεκτικά κάποιες συναυλίες. Απείχα παντελώς από τα μεγάλα μαγαζιά.

Να τα παρατήσετε σκεφτήκατε ποτέ; Νοιώσατε ότι τα πράγματα ήταν τόσο δυσμενή που δεν αντέχατε;

Φυσικά το σκέφτηκα, την περίοδο που βίωσα κάμψη στην καριέρα μου. Παρόλο που τα χρόνια αποχής δεν ήταν πολλά, στα μάτια μου φαίνονταν βουνό. Ομολογουμένως ήρθα σε επαφή με μία έντονη απογοήτευση. Ιδιαίτερα βίωσα κούραση περισσότερο. Από μικρό παιδί δούλευα ασταμάτητα, κάποια στιγμή ο οργανισμός χρειάζεται ξεκούραση.

Πως καταφέρατε να βγείτε από αυτό το πλέγμα απογοήτευσης που βιώνατε εκείνη την περίοδο;

Εδώ έρχεται η οικογένεια. Ο σύζυγος μου και η κόρη μου, ήταν δίπλα μου και με στήριξαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Επίσης, το γεγονός ότι είχα πολλές προτάσεις για συναυλίες, είναι κάτι που με βοήθησε να ανακάμψω.

Σε όλη αυτή την πορεία είχατε τη στήριξη του συζύγου σας; Αντιλαμβάνονταν τα σκληρά ωράρια της νύχτας μιας και δεν είναι άνθρωπος του καλλιτεχνικού χώρου;

Ναι, ο άντρας μου ασχολείται με τις οικοδομές, κάτι τελείως διαφορετικό. Δεν υπήρξε ποτέ τέτοιο πρόβλημα. Ο άντρας μου με γνώρισε τραγουδίστρια και γνώριζε την φύση της δουλειάς μας. Επίσης, ο ένας στον άλλο έχει φοβερή εμπιστοσύνη και βέβαια και εγώ η ίδια δεν έδωσα ποτέ κανένα δικαίωμα.

Αν μου επιτρέπετε πως έγινε η γνωριμία σας;

Με τον σύζυγο μου, μεγαλώσαμε μαζί στο ίδιο χωριό της Νάξου. Επομένως γνωριζόμαστε από παιδιά. Είμαι τυχερή, γιατί έχω δίπλα μου έναν άνθρωπο με μία πολύ όμορφη ψυχή. Νοιώθω ευγνώμων που έχω καταφέρει να έχω μία τόσο όμορφη οικογένεια.

Αλήθεια είστε πολλά χρόνια παντρεμένοι…Πως διατηρείται ένας γάμος υγιής τόσα χρόνια;

Ναι, είμαστε παντρεμένοι από το 1986. Με τον σύζυγο μου υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός και θαυμασμός. Όλοι όσοι μας γνωρίζουν, αντιλαμβάνονται αμέσως, ότι αυτός άνθρωπος με αγαπάει πραγματικά και με όλη του την ψυχή. Είμαστε εκεί ο ένας για τον άλλον, ανά πάσα ώρα και στιγμή.

Τι είναι αυτό που θαυμάζετε σε εκείνον;

Την υπομονή του.

Μάλιστα έχετε κι μία κόρη, την Αγγελική, δεν ακολούθησε τα βήματα σας;

Όχι δεν τα ακολούθησε. Δεν πικράθηκα για να σου πω την αλήθεια. Είναι μια πολύ δύσκολη και επώδυνη δουλειά, αυτή του τραγουδιστή. Αν δεν είσαι γεννημένος για να παλέψεις για τη μουσική, δεν υπάρχει λόγος να ασχοληθείς με το επάγγελμα.

Το χάρισμα σας το έχει πάρει;

Δεν την έχω ακούσει ποτέ. Όταν ήταν 6 ή 7 ετών είχε κάνει μονάχα μία συμμετοχή σε ένα CD μου. Μάλιστα, η συμμετοχή της έγινε τελείως τυχαία, καθώς είχε έρθει στο στούντιο για να με δει και ο παράγωγος, μου πρότεινε να δούμε πως ακούγεται και μία παιδική φωνούλα. Με το πέρας των χρόνων όμως, η ίδια δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για αυτό το επάγγελμα.

Τι σημαίνει για εσάς η μουσική;

Είναι το οξυγόνο μου. Πάντοτε ακούω μουσική και πάντοτε τραγουδάω. Η μουσική είναι για εμένα ένας τρόπος ζωής.

Υπάρχει κάτι που ετοιμάζετε μουσικά;

Είμαι πολύ ευτυχισμένη, γιατί φέτος βρίσκομαι στην Real Music. Συνεργάζομαι με ανθρώπους που πραγματικά έχουν διάθεση για σωστή δουλειά. Δημιουργήσαμε λοιπόν 7 καινούργια κομμάτια εκ των οποίων ένα έχει οπτικοποιηθεί. Προς το παρόν έχει κυκλοφορήσει το «Θέλω να σε Δω» σε στίχους και μουσική του Στέλιου Τζανετή, το «Θέλω να πάμε Μύκονο», όπου έχει γίνει το video clip του κομματιού στη Μύκονο σε μουσική του Βασίλη Κλουβάτου και στίχους του Βαγγέλη Ηλιόπουλου και το «Ήταν λες και πάγωσε ο χρόνος» σε στίχους Άννας Κουτουμάνου και μουσική Βασίλη Κλουβάτου. Επιπλέον, το καλοκαίρι θα κάνω περιοδείες σε όλη την Ελλάδα και θα πραγματοποιήσω συναυλίες. Κυριακή του Πάσχα θα είμαι στο Amalia Hotel στους Δελφούς, 1η Αυγούστου θα είμαι στη Νάξο, 15 Αυγούστου θα είμαι στο Γύθειο και 22 Αυγούστου θα είμαι στα Μέθανα.

Η Στέλλα Κονιτοπούλου μαζί με τον Βασίλη Κλουβάτο

Να κλείσουμε και με την δράση σας στον δήμο της Κηφισιάς. Πως πήρατε την απόφαση να ασχοληθείτε με τα κοινά;

Ο ίδιος ο δήμαρχος ο Κος Γιώργος Θωμάκος μου έκανε την πρόταση. Είμαστε πολλά χρόνια φίλοι και κάποια στιγμή μου πρότεινε να πιούμε έναν καφέ. Τότε μου έκανε πρόταση για να κατέβω στον συνδυασμό μαζί του. Πραγματικά η απάντηση μου, ήταν άμεσα «ναι». Η εποχή, που μου έγινε η πρόταση, ήταν ψυχολογικά δύσκολη και ο Γιώργος Θωμάκος με βοήθησε πάρα πολύ, να ξεφύγω από αυτή την κατάσταση. Όλη μου η ενασχόληση με τα κοινά, μου έδωσε την δυνατότητα να «ανέβω» ψυχολογικά, καθώς είχα την ευκαιρία να δημιουργήσω έργο. Αυτή την στιγμή είμαι εντεταλμένη στο Τμήμα Πολιτισμού του Δήμου Κηφισιάς. Είμαι υπεύθυνη των παραδοσιακών χορευτικών τμημάτων του Δήμου και είμαι σύμβουλος πολιτιστικών ζητημάτων.

Στο πολιτιστικό κομμάτι λοιπόν, ποιες είναι οι ενέργειες που σκοπεύετε να πραγματοποιήσετε;

Έχουμε αναλάβει να αναβαθμιστεί το τμήμα των παραδοσιακών χορών του Δήμου μας. Δημιουργήσαμε περισσότερα τμήματα και τμήματα για αρχαρίους για να μπορεί να ανταποκριθεί κάθε πολίτης. Μέσα από τα χορευτικά εγώ βλέπω, ότι μπορούμε να παράγουμε πολιτισμό. Επιπλέον, κάνουμε διάφορες εκδηλώσεις για να μπορέσει ο νέος κόσμος για γνωρίσει την παράδοση. Πρωτομαγιά έχουμε την ανθοκομική έκθεση Κηφισιάς, όπου έχουμε φιλοξενούμενους χορευτικούς ομίλους και καλούμε ένα γνωστό παραδοσιακό συγκρότημα. Τέλος, 20 και 21 Ιουνίου έχουμε διάφορες εκδηλώσεις και ομιλίες παραδοσιακού χαρακτήρα, με αναφορά στην ιστορία της παράδοσης στην Ελλάδα.

«Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΙΒΑΝ ΙΛΙΤΣ» του Leo Tolstoy.

Ένα απόγευμα, σε μια σκηνή, στο θέατρο Αλκμήνη, στην οδό Αλκμήνης, στο Γκάζι.

Πρέπει να έχουν περάσει μόλις 2 μέρες από τότε που είδα την παράσταση και οι σκηνές, οι στιγμές και οι ερμηνείες είναι σίγουρα αποτιμώμενες στη μνήμη μου. Εκείνο το γλυκό απόγευμα της Δευτέρας αναβιώθηκε η Ιστορία του Λέωντος Τολστόι. Η ιστορία βασίζεται στο αληθινό γεγονός του θανάτου του δικαστή Ιβάν Ιλίτς Μετσνικόφ, μέσα από την μαγική παράσταση της Κωνσταντίνας Νικολαΐδη. Η φιλοσοφική νουβέλα του σπουδαίου Ρώσου συγγραφέα «Ο θάνατος του Ιβάν Ιλίτς» παραδίνεται στα έμπειρα χέρια της σκηνοθέτιδος και στις σπουδαίες υποκριτικές ικανότητες του κυρίου Γιώργου Γαλίτη και του κυρίου Θανάση Κουρλαμπά.

Η ιστορία του Ιβάν Ιλίτς, όπως η μητέρα του ίδιου τη διηγείται στον Λέων Τολστόι, αναφέρει, πως ο ευκατάστατος δικαστής αρρωσταίνει βαριά με αποτέλεσμα να εκμηδενιστούν όλες τις προηγούμενες απολαύσεις της ζωής – εξουσία, δόξα, χρήμα, κύρος- και σταδιακά θα οδηγηθεί στο μοιραίο τέλος. Ο πρωταγωνιστής δεν μπορεί να ξεγελάσει τον θάνατο και μην έχοντας άλλη επιλογή, του δίνει απλόχερα τη ζωή του. Ίσως πρόκειται για ένα παιχνίδι ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο, ένα παιχνίδι ανάμεσα στο χιούμορ και το δράμα.

Με σιγουριά θα πω, ότι είδα μία καταπληκτική παράσταση με όμορφες και καθαρές ερμηνείες από δύο ηθοποιούς που και στο παρελθόν, μας έχουν χαρίσει αξέχαστες θεατρικές στιγμές. Οι ηθοποιοί χρησιμοποιώντας μονάχα το απαράμιλλο ταλέντο τους, μας καθηλώνουν και μας σαγηνεύουν με την ιστορία του Ιβάν Ιλίτς. Συνδυάζουν μερικές δόσεις αστείρευτου χιούμορ, μαζί με τη δραματική κατάσταση που βιώνει ο ευκατάστατος δικαστής (Ιβάν Ιλίτς) στο τέλος της ζωής του.

Βλέπουμε ένα πραγματικό θέατρο να ξετυλίγεται μπροστά μας, οι ηθοποιοί πραγματικά δίνουν τον εαυτό τους και μας παρουσιάζουν ολόκληρο το ταλέντο τους.

Το θέατρο παρουσιάζεται στην πρώιμη μορφή του και οι θεατές δύνανται να αντιληφθούν την πραγματική ουσία του, καθώς έρχονται σε επαφή με ένα θέατρο, γυμνό και αληθινό.

Δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ στους ταλαντούχους ηθοποιούς που πλαισιώνουν την παράσταση. Σίγουρα μου χάρισαν μιάμιση ώρα αληθινού γέλιου, έντασης και σκέψης. Μακάρι να μην τελειώνουν τα βραδιά με τέτοιου είδους παραστάσεις.

Ολόκληρη η ζωή του Ιβάν Ιλίτς αναβιώθηκε και πλαισιώθηκε με δύο μονάχα ηθοποιούς να δίνουν τη δική τους μάχη πάνω στο σανίδι.  Με τρόπο πλήρως διακριτό, κατάφεραν να μας καταδείξουν ολόκληρη την ιστορία και να αναβιώσουν τα χιλιάδες πρόσωπα, που πέρασαν από τη ζωή του Ιβάν. Χωρίς αντικείμενα, χωρίς στολές, χωρίς μακιγιάζ, μονάχα δύο σώματα, δύο πρόσωπα και δύο φωνές πήραν χιλιάδες μορφές. Οι λέξεις σαν να μην είναι αρκετές, για να περιγράψουν όλα όσα νοιώθει κανείς, βλέποντας αυτή την παράσταση. Τα γράμματα σαν να είναι πολύ μικρά, για να περιγράψουν το απαράμιλλο ταλέντο δύο σπουδαίων -για εμένα- ηθοποιών.

Ευχαριστώ βαθιά τους ηθοποιούς για μιάμιση ποιοτική ώρα, από εκείνες που δεν ξεχνά κανείς. Είναι από εκείνες τις ώρες, που σου χαρίζουν όμορφες εμπειρίες, που σου ανοίγουν τους ορίζοντες και σε κάνουν έναν καλύτερα σκεπτόμενο άνθρωπο.

Ζήσαμε μαζί με τον Ιβάν τη ζωή του, γελάσαμε όπως γέλασε εκείνος, πληγωθήκαμε όπως εκείνος, κλάψαμε όπως εκείνος, πονέσαμε και αγαπήσαμε όσο εκείνος. Αυτή ήταν η μαγεία της παράστασης. Εγώ είδα μπροστά μου το αληθινό θέατρο. Είναι μια παράσταση που αξίζει να την δεις, γιατί σίγουρα θα την ζήσεις.

Θερμά συγχαρητήρια σε δύο υπέρ-ταλαντούχους Έλληνες ηθοποιούς. Για μια ακόμη φορά υποκλίθηκα στο ταλέντο ορισμένων ανθρώπων. Δικαίως βρίσκονται και θα συνεχίζουν να βρίσκονται στο σανίδι, γιατί νομίζω δεν μας χαρίζουν πολλοί αυτό που ονομάζουμε αληθινό θέατρο. Τα μάτια, το σώμα, το κεφάλι, τα χέρια, είναι όλα εναρμονισμένα με τέτοιο τρόπο, για να μας καθηλώσουν. Δεν πήρα στιγμή το βλέμμα μου από πάνω τους.

Και όταν ολοκληρώθηκε η παράσταση, χειροκρότησα δυνατά, θερμά, έτσι όπως άξιζε σε αυτές τις καταπληκτικές και θα λέγαμε εναλλακτικές ερμηνείες.

Χιούμορ-Προσοχή- Θεατρική Ευφυΐα- Δράμα, όλα συγκεντρώθηκαν ένα απόγευμα, σε μια σκηνή, στο θέατρο Αλκμήνη, στην οδό Αλκμήνης, στο Γκάζι.

Είναι άραγε δυο ρόλοι από δύο ηθοποιούς ή κάτι περισσότερο από αυτό που φαίνεται.  Σας προτρέπω να το ανακαλύψετε! Μία ακόμη Δευτέρα (24/2) οι ηθοποιοί θα είναι εκεί για να ρίξουν τις σκηνές και τις ερμηνείες τους, μπροστά στα μάτια σας.

Μακάρι να βλέπουμε πιο συχνά τέτοια θεάματα, μακάρι αυτό το κείμενο να γίνει η αφορμή, όχι μόνο για να δείτε αυτό το έργο, αλλά και για να συνηθίσετε στην επιλογή τέτοιων έργων προς παρακολούθηση. Μακάρι αυτές οι αράδες, να γίνουν η αφορμή για να παρουσιάζονται συχνότερα τέτοιες δουλείες. Συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές, γιατί εκπληρώσατε ένα έργο φανταστικό.

Με άσφαλτη ακρίβεια, δηλώνω βέβαιη για την αξία αυτής της παράστασης.

«Υποκριτική είναι για εμένα ένα διαγαλαξιακό ταξίδι»

(Μία συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης με τον ηθοποιό Θανάση Κουρλαμπά)

Μετράει σχεδόν τρεις δεκαετίες στον χώρο του θεάτρου, έχει λάβει μέρος σε περισσότερες από 50 θεατρικές παραστάσεις, έχει συνεργαστεί με σπουδαίες προσωπικότητες του ελληνικού θέατρου και μας έχει χαρίσει εξαιρετικά απολαυστικές θεατρικές στιγμές. Είναι από εκείνους τους ηθοποιούς που πάντοτε με τους ρόλους που ενσαρκώνει έρχεται για να ανατρέψει τα δεδομένα των ιστοριών που παρακολουθούμε, μέσα από τις τηλεοπτικές μας οθόνες.

Φέτος, ήρθε για να «ταράξει τα νερά» στο Διαφάνι. Τις νύχτες της σεζόν 2019-2020 τον γνωρίζουμε ως «Κλεομένη Ψαθά», μέσα από την επιτυχημένη σειρά του Αντ1 «Άγριες Μέλισσες». Για την ώρα είναι ο αρραβωνιαστικός και μέλλων σύζυγος της «Πηνελόπης Σεβαστού», ο μυστηριώδης τύπος της σειράς και ο άντρας με το περίπλοκο και άγνωστο ακόμα παρελθόν. Φαίνεται να είναι εκείνος που μαίνεται να ανατρέψει την κατάσταση στο μικρό χωρίου του 1950.

Τα τελευταία 5 χρόνια τον απολαμβάνουμε θεατρικά σε μία πολύ μεγάλη επιτυχία στους «12 Ενόρκους» της Κωνσταντίνας Νικολαΐδη στο Θέατρο «Αλκμήνη» κάθε Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο στις 21:30 και την Κυριακή στις 18:00.

Παράλληλα, κάθε Τετάρτη βρίσκεται στην παράταση «Ο Θάνατος του Ιβάν Ίλιτς» του Λέων Τολστόι σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνας Νικολαΐδη και πάλι, επίσης στο θέατρο «Αλκμήνη» στις 19:00. Να σημειωθεί ότι η παράσταση παίζεται για 2 ακόμα Τετάρτες και ύστερα θα ακολουθήσει μία περιοδεία σε διάφορες πόλεις της Ελλάδος.

Ο Θανάσης Κουρλαμπάς θεωρείται ένας από τους καλύτερους ηθοποιούς φωνής δίνοντας μαγεία και ψυχή στους χαρακτήρες που μαγευτικά μεταγλωττίζει. Έχει χαρίσει τη φωνή του σε σειρές κινουμένων σχεδίων (Σκούμπι-Ντου, Μπάτ Μαν κ.α), σε ταινίες (Χάρι Πότερ και η Φιλοδοφική Λίθος, Στρουμφάκια, Πιγκουίνοι της Μαδαγασκάρης κ.α) και σε βραζιλιάνικες τηλενουβέλες (Κορίνα η Αγριόγατα, Μαρία Άγγελε μου κ.α).

Γεννήθηκε το 1971 στην Καλαμάτα και ακολούθησαν από την μία σπουδές Κοινωνιολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και από την άλλη θεατρικές σπουδές στη σχολή «Θεμέλιο» του Νίκου Βασταρδή. Όπως μου εξομολογείται το μικρόβιο της υποκριτικής το χρωστά στον φιλόλογο της Ά Λυκείου, Θεόδωρο Βραχάτη. Τότε με την θεατρική ομάδα του σχολείου ανέβασαν την παράσταση «Πλούτος» του Αριστοφάνη. Εκεί, ένοιωσε τη μαγεία του θεάτρου και γοητεύτηκε από αυτό τον γλυκό και γεμάτο ονειρεμένα ταξίδια, κόσμο.

Έχασε τον πατέρα του, όταν ήταν ακόμα στην εφηβεία και όπως μου αποκαλύπτει δυστυχώς δεν πρόλαβε να τον δει ηθοποιό. Εγώ και όλο το Πανελλήνιο που γνωρίζει τις επιτυχίες του Θανάση Κουρλαμπά είμαστε σίγουροι, πως είναι περήφανος και πως καμαρώνει την όμορφη οικογένεια που διατηρεί.

Έλαμπαν τα μάτια του, ενόσω μου μιλούσε για το θέατρο. Έβλεπα καθαρά, πως την φλόγα και το πάθος του για την υποκριτική, κατάφερε να τα μετουσιώσει σε φως, χαρίζοντας μας μοναδικές θεατρικές, τηλεοπτικές και κινηματογραφικές στιγμές.

Κι αν μου δίνεται η ευκαιρία μέσα από το κείμενο μου να τον χαρακτηρίσω, εγώ θα τον πω ευγενικό και αριστοκράτη. Όχι λόγω της ενδυμασίας του, καθώς κατάφερε να ξέκλεψει λίγο χρόνο από τον ρόλο του ως Κλεομένης, για να μου χαρίσει αυτή τη μοναδική συνέντευξη, αλλά είδα έναν αριστοκράτη στην ψυχή.

Η ένταξη σου στην πετυχημένη σειρά του Αντ1 Άγριες Μέλισσες, έγινε πολύ ξαφνικά. Στην πραγματικότητα, από το πουθενά, μπαίνει ένας νέος χαρακτήρας και στην ουσία «ταράζει τα νερά».

Πράγματι, στη σειρά ο Κλεομένης έρχεται από το πουθενά ή τουλάχιστον έτσι φάνηκε. Η ιστορία του, όπως και των περισσότερων χαρακτήρων, είναι πολυεπίπεδη. Έχει ένα ιδιαίτερο παρελθόν, το οποίο αποκαλύπτεται σιγά-σιγά. Γενικά, φαίνεται να είναι ένας άνθρωπος που προσπαθεί να κερδίσει μία στιβαρή θέση στο σπίτι των Σεβαστών. Έτσι και αλλιώς ήδη βλέπουμε ότι σταδιακά γίνεται ένα δυνατό μέλος της οικογένειας του Δούκα.

Θα δούμε γάμο μεταξύ Πηνελόπης και Κλεομένη ή θα βρεθούμε αντιμέτωποι με μία ακόμα ανατροπή;

Ναι, ο Κλεομένης και η Πηνελόπη θα παντρευτούν. Επισημοποιήσαμε πια, ότι έχουμε γάμο.

Εσύ ξέρεις καλύτερα τον ρόλο μέσα από το σενάριο. Τι σόι άνθρωπος είναι ο Κλεομένης Ψαθάς;

Αυτό που μπορώ να σου πω με σιγουριά είναι, πως βλέπουμε έναν άνθρωπο με βαθύ και πολύπλοκο παρελθόν. Δεν έχουμε να κάνουμε με έναν «καθαρό» χαρακτήρα, είναι ένας καιροσκόπος που προσπαθεί με διάφορους τρόπους να ενταχθεί στην οικογένεια του Δούκα και να αποκομίσει τα μεγαλύτερα δυνατά οφέλη. Βέβαια, δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι είναι και εκείνος ένας άνθρωπος με συναισθήματα και τύψεις. Με την εξέλιξη της ιστορίας υπόσχομαι ότι θα φανεί, αφενός ο λόγος για τον οποίο ενεργεί έτσι αυτός ο άνθρωπος και αφετέρου τα μυστικά που κρύβει η ιστορία του.

Εφόσον είναι ένας άνθρωπος με συναισθήματα, μπορούμε να εικάσουμε πως εκείνος πραγματικά αγαπάει την Πηνελόπη;

Το κυριότερο κίνητρο του Κλεομένη, αυτό που τουλάχιστον βλέπουμε έως τώρα -διότι σίγουρα θα υπάρξουν ανατροπές- είναι να μπορέσει να φτιάξει τη ζωή του. Σίγουρα δεν είναι ορμώμενος από έντονους συναισθηματισμούς και έρωτες. Αδιαμφισβήτητα όμως, γοητεύεται από τη μικρή, γιατί είναι ένα ζωντανό πλάσμα, ένα δροσερό κορίτσι, μία καλή επιλογή και ένας καλός γάμος. Σε αυτό το κομμάτι όμως, μαίνονται δυνατές και έντονες ανατροπές.

Για τον Κλεομένη είναι καλός ο γάμος, για την Πηνελόπη είναι άραγε;

Όπως βλέπουμε μέχρι τώρα και έχοντας σκιαγραφήσει το προφίλ του Κλεομένη, ναι. Είναι ένας άνθρωπος αριστοκράτης, ώριμος, σοβαρός, έχει πολλά από τα απαραίτητα στοιχεία που χρειάζεται ένας σωστός γαμπρός. Όλα αυτά έρχονται σε αντίθεση με τον Μελέτη, με τον οποίο ταξικά έχουν ένα τεράστιο χάσμα και δεν θα άρμοζε στην Πηνελόπη να συσχετιστούν και βέβαια δεν θα συμφωνούσαν και οι γονείς της.

Από όλα αυτά που αναφέρει και ισχυρίζεται πως έχει ο Κλεομένης, ισχύει κάτι;

Ισχύουν πολλά από αυτά που ισχυρίζεται, δεν μπορώ να αποκαλύψω ποια. Τα όσα θα αποκαλυφθούν στην συνέχεια της ιστορίας, θα βασιστούν σε ένα νέο πλαίσιο. Θα έχουμε μία πολύ όμορφη και ιδιαίτερη ανατροπή. Βέβαια, υπάρχουν και στοιχεία που δεν είναι βάσιμα, αφού τον βλέπουμε να συναντιέται με τον ξάδελφο του και να δανείζεται χρήματα.

Την ανατροπή αυτή θα την δούμε σύντομα στις οθόνες μας;

Μέσα στον επόμενο ενάμιση μήνα, θα λυθούν αυτές οι απορίες.

Ως Θανάσης, ποια είναι τα σημεία και τα στοιχεία στα οποία θεωρείς πως ο χαρακτήρας σου ακουμπάει, πάνω σε αυτόν του Κλεομένη;

Ομολογουμένως, ο Κλεομένης με έχει ζορίσει λίγο. Ως ηθοποιός πάντοτε βρίσκω τα ιδιαίτερα στοιχεία -των χαρακτήρων που ενσαρκώνω- που κουμπώνουν σε εμένα, έτσι ώστε να τους καταλάβω και τρόπον τινά να κάνω και παρέα μαζί τους. Στον Κλεομένη μου αρέσει πάρα πολύ ο αυτοέλεγχος που καταφέρνει να έχει, η αριστοκρατική του γοητεία, οι τρόποι, η στάση, η συμπεριφορά και η κομψότητα του.

Η πρόταση και η ανάθεση του ρόλου πως συνέβη;

Με πήρε τηλέφωνο ο Λευτέρης Χαρίτος, που είναι ο σκηνοθέτης της σειράς. Συναντηθήκαμε, μιλήσαμε και μου ανάθεσαν τον ρόλο. Εμένα εξαρχής με ενθουσίασε ο συγκεκριμένος ρόλος, τον βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρων. Σαν ηθοποιός μου αρέσει να βουτάω σε ιδιαίτερες και παράξενες προσωπικότητες. Ευτυχώς, λοιπόν, ευοδώθηκαν όλες οι παράμετροι και ενσαρκώνω αυτόν τον ιδιαίτερο τύπο.

Ποιο είναι το στοιχείο που σε γοήτευσε στο σενάριο και είπες με χαρά το «ναι»;

Το προφίλ αυτού του ανθρώπου, το οποίο κρύβει πάρα πολύ μυστήριο και ανατροπές, τις οποίες εγώ ένοιωσα με έναν πολύ έντονο τρόπο. Γνώριζα ήδη από το καλοκαίρι, το ποιόν αυτού του χαρακτήρα, ποιος είναι και από που έρχεται, κάτι που φυσικά ακόμα ο κόσμος δεν έχει γνωρίσει. Εγώ λοιπόν έπρεπε σαν ρόλος, να το διαχειριστώ αυτό και να μην προδώσω τα μυστικά αυτού του ανθρώπου. Αυτό ήταν ένα από τα στοιχεία που με γοήτευσαν. Ο Κλεομένης ήρθε σαν μία πρόκληση για εμένα.

Περίμενες ότι αυτή η σειρά θα αγαπηθεί τόσο πολύ από το τηλεοπτικό κοινό;

Διαβάζοντας τα σενάρια και βλέποντας τους συντελεστές, διότι έχουμε να κάνουμε με μία εξαιρετική συγκυρία συντελεστών, είδα πως έχει γίνει μία πραγματικά πάρα πολύ σωστή και μελετημένη δουλειά. Έχουμε ένα πάρα πολύ δυνατό σενάριο, με ζωντανούς χαρακτήρες και έξυπνες ανατροπές. Παρόλο που οι ρυθμοί είναι πολύ σκληροί για ένα καθημερινό, οφείλω να πω από καρδιάς, ένα μεγάλο Μπράβο σε όλους αυτούς τους ανθρώπους, που είναι τόσο προσεκτικοί και φροντίζουν να έχουν ένα αποτέλεσμα ποιοτικά άρτιο. Ακόμα και η περίοδος που αναβιώνεται στις ελληνικές τηλεοράσεις -το 1950- είναι μία πολύ γοητευτική εποχή για τον Έλληνα. Οι περισσότεροι της γενιάς, έχουν γλυκιές μνήμες και όμορφες μυρωδιές από εκείνη την δεκαετία. Διαβάζοντας λοιπόν το σενάριο και γνωρίζοντας τους συντελεστές ήμουν βέβαιος, ότι πάμε να κάνουμε μία πολύ καλή δουλειά. Η αλήθεια είναι, ότι με εξέπληξε με έναν τρομερά ευχάριστο τρόπο η αγάπη του κόσμου και αυτή η μεγάλη αγκαλιά που μας προσφέρουν.

Έχουμε να κάνουμε με ένα σενάριο στο οποίο συμβαίνουν διαρκώς ανατροπές. Ήδη από το πρώτο επεισόδιο με μια δολοφονία, ήρθαν τα πάνω-κάτω. Τελικά, όμως τι έκβαση έχει αυτό; Θέλω να πω ανατροπή στην ανατροπή, μήπως κάποια στιγμή γίνει και αναμενόμενη;

Όταν έχει κανείς να αντιμετωπίσει μία καθημερινή σειρά, που προβάλλεται τέσσερις φορές την εβδομάδα, δηλαδή 16 επεισόδια τον μήνα, πρέπει να κρατηθεί αμείωτο και ζωντανό το ενδιαφέρον των τηλεθεατών. Δεν υπάρχει η πολυτέλεια του εβδομαδιαίου, οπού οι χαρακτήρες και τα γεγονότα μπορούν να «απλωθούν» στον χώρο και τον χρόνο. Με λίγα λόγια, πρέπει να βρεθούν ανατροπές, εξελίξεις, συσχετισμοί και διαδράσεις χαρακτήρων που θα εντείνουν την αγωνία για το επόμενο επεισόδιο. Δεν είναι εύκολο να εξελιχθεί μία καθημερινή σειρά χωρίς -κάποιες φορές- να έρθουμε αντιμέτωποι με πολύ σκληρές ανατροπές. Επίσης, να υπενθυμίσω ότι στην ελληνική, κλειστή, επαρχιακή κοινότητα του 1950, γίνονταν πολλά πράγματα τα οποία πιθανώς να αναρωτιόμασταν, πως ήταν δυνατόν να συνέβαιναν και θα λέγαμε πως ήταν σαν μόλις να βγήκαν από ταινία.

Οι Άγριες Μέλισσες θα συνεχιστούν και για 2η σεζόν;

Ναι, έτσι έχω ακούσει.

Πίσω από τις κάμερες υπάρχει κάποια τρελή και αστεία σκηνή που έχει συμβεί μεταξύ των ηθοποιών;

Πραγματικά περνάμε πάρα πολύ ωραία στα γυρίσματα. Ιδιαίτερα οι ηθοποιοί που κάνουμε τους κακούς και τους δύστροπους της υπόθεσης, είμαστε όλοι έξω καρδιά. Ένα σκηνικό που μου έρχεται τώρα, είναι όταν το άλογο στους στάβλους πάτησε το πόδι του Μελέτη και του το μελάνιασε, αλλά εκείνος συνέχισε ακάθεκτος την σκηνή. Άλλη μία φορά που θυμάμαι, είναι όταν προσπαθούσαμε οι δυο μας να παίξουμε μία πολύ έντονη σκηνή και ενώ κοιτούσαμε ο ένας τον άλλο με πολύ θυμό, το άλογο είχε σκύψει, έγλειφε τα χέρια του Μελέτη και ακούγονταν οι ήχοι από το γλείψιμο του αλόγου. Φυσικά, βάλαμε τα γέλια.

Τηλεοπτικά το κοινό σε γνώρισε καλύτερα μέσα από την πετυχημένη σειρά «Μαρία η Άσχημη», στην οποία ήσουν ο «Σέργιος», ο πολύ κακός της υπόθεσης. Πως σε αντιμετώπισε τότε το κοινό;

Ναι, ήταν μία καθημερινή σειρά που πραγματικά αγαπήθηκε πάρα πολύ. Εκεί είχα αναλάβει τον ρόλο, που θα λέγαμε ότι με στιγμάτισε. Εκείνον του σκληρού. Πραγματικά ήταν και αυτός ένας ρόλος που είχα αγαπήσει πάρα πολύ, διότι είχε και εκείνος πολλές παραμέτρους. Δεν ήταν απλά κακός. Οι αντιδράσεις του κόσμου, ήταν αναμενόμενες, διότι όταν μπαίνεις καθημερινά ως ρόλος στα σαλόνια τους, δημιουργείται ένα ιδιαίτερο είδος οικειότητας. Έτσι λοιπόν όταν σε συναντούν έξω, σου μιλούν με μια οικειότητα και στους σκληρούς ρόλους -με χιούμορ- σου ζητούν τον λόγο για τις πράξεις σου. Ωστόσο, όταν έχεις καταφέρει να κάνεις κάποιον να πεισθεί για κάτι που δεν είσαι, είναι κέρδος, είναι η αμοιβή ενός ηθοποιού για την δουλειά του.

Εκτός από το θέατρο και την τηλεόραση, είσαι και ένας από τους καλύτερους ηθοποιούς φωνής. Έχεις αναλάβει μεταγλωττίσεις σε κινούμενα σχέδια, σε ταινίες, σε παιδικές σειρές και σε βραζιλιάνικες τηλενουβέλες.

Είμαι πάρα πολλά χρόνια στην μεταγλώττιση, από το 1997 συγκεκριμένα. Έχω συνεργαστεί με σπουδαίους ηθοποιούς του είδους και χαίρομαι ιδιαίτερα για αυτό. Σε προσωπικό επίπεδο είναι μία δουλεία που λατρεύω. Μου έχει προσφέρει πάρα πολλά και μου έχει δώσει την ευκαιρία να ξετυλίξω νέα στοιχεία της ερμηνευτικής μου ικανότητας, μου έχει δώσει ρυθμό, εγρήγορση και ευπλασία στο λόγο. Πλέον, κάνω κατά κύριο λόγο ταινίες και κινούμενα σχέδια.

Πόσο δύσκολη είναι η μεταγλώττιση;

Η δυσκολία της μεταγλώττισης στην Ελλάδα -όπου δεν υπάρχουν τα μέσα και η πολυτέλεια του χρόνου- είναι ότι την στιγμή που πας να ηχογραφήσεις, τα βλέπεις όλα για πρώτη φορά. Με λίγα λόγια, δεν υπάρχει η δυνατότητα να δεις από πριν την ταινία, τον χαρακτήρα και το κείμενο σου, έτσι ώστε να κάνεις πρόβα πριν ηχογραφήσεις. Η εμπειρία βέβαια βοηθά πολύ σε αυτό το κομμάτι. Οι 3-4 ώρες βαριάς μεταγλώττισης, είναι σαν να έχεις παίξει σε 4-5 θεατρικές παραστάσεις, διότι το μόνο κομμάτι που μπορείς να χρησιμοποιήσεις για να ενσαρκώσεις έναν χαρακτήρα, είναι η φωνή σου. Στην μεταγλώττιση τα πάντα παίρνουν μορφή, εμείς χρησιμοποιώντας ελάχιστες αισθήσεις πρέπει να δώσουμε ζωή.

Πως εντάχθηκες σε αυτό το κομμάτι της υποκριτικής;

Με είχε βάλει σε αυτό τον χώρο ο Τάσος Μασμανίδης, ο πατέρας της ελληνικής μεταγλώττισης.

Υπάρχει κάποιος χαρακτήρας που ξεχωρίζεις, από αυτούς που έχεις μεταγλωττίσει;

Ναι, τον αρχηγό στους Πιγκουίνους της Μαδαγασκάρης, τον Σκίπερ. Αυτό το υπέροχο λαμόγιο.

Έχεις μία πολύ όμορφη οικογένεια, από όσο γνωρίζω. Η γυναίκα σου ανήκει και εκείνη στον χώρο της υποκριτικής;

Η γυναίκα μου είναι θεατρολόγος. Ήταν βοηθός του Σπύρου Ευαγγελάτου, έτσι γνωριστήκαμε. Πλέον είναι διορισμένη και διδάσκει σε σχολείο. Έχω και δύο παιδιά μία κόρη και έναν γιο.

Το γεγονός πως και η ίδια γνωρίζει τον τρόπο λειτουργίας του χώρου του θεάτρου, βοήθησε την σχέση σας;

Ναι, υπάρχει κατανόηση, μία κοινή συνισταμένη και μία κοινή τροχιά. Παράλληλα, καθώς δεν είναι συνάδελφος, υπάρχει και η απαραίτητη απόσταση, έτσι ώστε να δημιουργείται ισορροπία.

Τα παιδιά, θέλουν να ασχοληθούν με αυτό τον χώρο και να ακολουθήσουν τα χνάρια του μπαμπά τους;

Προς το παρόν, δεν έχει φανεί κάτι τέτοιο. Η κόρη μου, η Ιόλη, είναι μία πολύ καλή μαθήτρια, ένα πολύ έξυπνο παιδί και κλείνει περισσότερο στις θεωρητικές επιστήμες, της αρέσει πολύ η φιλολογία. Ο γιος μου, ο Φοίβος, ασχολείται εδώ και 4 χρόνια με το κλασσικό μπαλέτο, δείχνει να του αρέσει, είναι πολύ καλός και ευτυχισμένος για αυτό. Και τα δύο μου παιδιά έχουν την αμέριστη στήριξη από την οικογένειά τους και θα προσπαθήσουμε όλοι μαζί για το καλύτερο δυνατό.

Για να γνωρίσουμε καλύτερα τον Θανάση Κουρλαμπά…

Τι μουσική ακούς;

Είμαι αθεράπευτα ροκάς.

Ποια είναι τα χόμπι σου στον ελεύθερο σου χρόνο;

Παιχνίδι και συζήτηση με τα παιδιά μου.

Αν ξεκλέψω λίγο χρόνο -πλέον βάζω και τον μικρό στο παιχνίδι- με αδελφικούς φίλους παίζουμε μπιλιάρδο.

Θα ήθελα να μου πεις 2 χαρακτηριστικά σου, ένα προτέρημα και ένα ελάττωμα σου.

Ως προτέρημα, ευγένεια και συνέπεια.

Ως ελάττωμα είμαι αγχώδης.

Όσο σπούδαζες έκανες κάποια άλλη δουλειά για να τα βγάλεις πέρα οικονομικά;

Ναι, για 3 χρόνια έκανα delivery για μία πιτσαρία.

Τι είναι για εσένα υποκριτική;

Ένα διαγαλαξιακό ταξίδι. Μία περιπλάνηση σε σπουδαία σύμπαντα.

«Σπούδασα στο πεζοδρόμιο της ζωής. Υπάρχω γιατί τραγουδάω»

(Μία συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης με τον Λευτέρη Πανταζή)

Ο Λευτέρης Πανταζής γεννήθηκε στη Ρωσία από γονείς της ελληνική ποντιακής κοινότητας. Στην ηλικία των 9 ετών ήρθε με την εξαμελή οικογένεια του στην Ελλάδα, ως πρόσφυγας.

Από τα 9 του έτη εργάστηκε στην πατρίδα, ως στιλβωτής παπουτσιών προσπαθώντας, να βοηθήσει και να συνεισφέρει με ένα μικρό εισόδημα, στην οικογένεια του.

Τα πρώτα χρόνια στην Ελλαδα ήταν δύσκολα, καθώς δεν ήταν λίγες οι φορές που βίωσε το bullying και την απόρριψη. Παρόλα αυτά δεν υπέκυψε στις προκλήσεις της ζωής και χάραξε τη δική του μοναδική και ανεπανάληπτη πορεία στην μουσική σκηνή.

Όπου και αν κρύβονταν, ο μικρός 9χρονος Λουστράκος που γυρνούσε στα σοκάκια της Αθήνας, ξεπρόβαλλε και τελικά έλαμψε με το ταλέντο και την ψυχή του.

Παραμένει για 38 ολόκληρα χρόνια στην πρώτη γραμμή, γνωστός στο ευρύ κοινό ως ΛΕ.ΠΑ. Θεωρείται ένα από τα εμπορικότερα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού, με 27 προσωπικούς δίσκους και 13 συλλογικούς. Από αυτούς 30 έχουν γίνει πλατινένιοι, ενώ και οι 40 είναι χρυσοί.

Είναι ο πρώτος Έλληνας καλλιτέχνης, που δημιούργησε άρωμα και έβαλε την υπογραφή του σε χιλιάδες είδη ρουχισμού, παπούτσια και άλλα υλικά αγαθά. Κατάφερε να διεισδήσει δυναμικά στον επιχειρηματικό χώρο και να αφήσει εποχή με τις ιδιαίτερες, καινοτόμες και πρωτοποριακές ιδέες του.

Υπάρχει, διότι τραγουδάει, μου εξομολογείται στην συνέντευξη μας και με κάνει να συγκινούμαι, βλέποντας το πάθος και τη σπίθα στο βλέμμα του, όταν μιλά για τη μουσική. Κατάφερε, να κατακτήσει την ελληνική μουσική σκηνή, να τραγουδήσει δίπλα σε παγκοσμίου φήμης καλλιτέχνες, όπως ο Julio Iglesias, η La Toya Jackson και πολλοί άλλοι.

Πρόκειται για ένα σπουδαίο επιχειρηματικό μυαλό, έναν μοναδικό καλλιτέχνη και κυρίως για έναν καταπληκτικό άνθρωπο.

Πως μπήκε η μουσική στη ζωή σας;

Υπήρχε πάντα στη ζωή μου. Ακόμα και όταν έβαφα παπούτσια τραγουδούσα, για αυτό και έβγαζα πιο πολλά από τους άλλους, καθώς οι δικοί μου πελάτες είχαν περισσότερα προνόμια.

Οι γονείς σας ασχολούνταν με τη μουσική ή ήταν ένας δρόμος που χαράξατε μόνος σας;

Ο ένας μου θείος ήταν δάσκαλος μουσικής και ο άλλος ήταν τραγουδιστής στη Ρωσία. Επομένως, ναι είμαι επηρεασμένος από αυτούς τους συγγενείς μου. Θυμάμαι κρυφοκοίταζα και προσπαθούσα πάντα να τους ακούω, όταν μιλούσαν για τη μουσική. Βέβαια, εκείνη ήταν η εποχή, που με την παρέα μου κάναμε καντάδες στα κορίτσια μας και θέλαμε με αυτό τον τρόπο να τις εντυπωσιάζουμε. Τρελαινόμασταν, όταν ήταν το κορίτσι στο μπαλκόνι και μας άκουγε, αλλά όταν έβγαινε ο πατέρας, τρέχαμε να ξεφύγουμε. (γέλια)

Ποιες ήταν οι σπουδές σας πάνω στη μουσική;

Είμαι σε όλα αυτοδίδακτος. Οι σπουδές μου έγιναν στο πεζοδρόμιο της ζωής. Ό,τι βλέπει και ακούει ο κόσμος είναι κάτι, το οποίο έχω επιμεληθεί εγώ ο ίδιος. Την εποχή που ξεκίνησα την πορεία μου στο τραγούδι δεν είχαμε να φάμε, επομένως δεν είχα τη δυνατότητα να κάνω μαθήματα σε ωδεία και σχολές. Είμαι ευγνώμων και λέω Δόξα το Θεό για την πορεία μου και για το ότι αυτή κρατάει τόσα χρόνια. Σήμερα, υπάρχουν τα πάντα, οι γονείς βοηθούν τα παιδιά, τους παρέχουν τα απαραίτητα μαθήματα και τις σπουδές, για να γίνουν εξαιρετικοί μουσικοί.

Πότε και πως ξεκινήσατε να τραγουδάτε επαγγελματικά;

Ξαφνικά! Μια μέρα καθώς έβαφα παπούτσια, είδα δυο παιδιά με δύο κιθάρες, δύο φωνές και ένα πιατάκι γεμάτο κέρματα. Παρατήρησα, ότι εκείνα μάζευαν στη μια βραδιά, όσα μάζευα εγώ ολόκληρο το μήνα. Έτσι, συνειδητοποίησα, ότι δεν συμφέρει αυτή η δουλειά που κάνω και αποφάσισα να αγοράσω μία κιθάρα. Δανείστηκα κάποια χρήματα, απέκτησα την κιθάρα και άρχισα πλέον να παίζω κιθάρα και να τραγουδώ, στα στέκια που προηγουμένως γυρνούσα με το κασελάκι. Κάποιοι άνθρωποι, που γνώριζαν από μουσική, με άκουσαν και μου πρότειναν μία θέση σε ένα μαγαζί, στο Αιγάλεω. Το κέντρο ονομάζοντας Λουζιτάνια. Έτσι, ξεκίνησε τη μουσική του πορεία ο Λευτέρης ΠΑΝΤΑΖ(ίδης), διότι με αυτό το όνομα ξεκίνησα να τραγουδάω.

Το καλλιτεχνικό σας «Πανταζής» ποιος και πως το εμπνεύστηκε, καθώς το πατρικό σας είναι Παγκοζίδης;

Το Παγκοζίδης είναι το επίθετο του πατέρα μου, εγώ όμως ξεκίνησα να τραγουδάω με το επίθετο της μητέρας μου, ως Πανταζίδης δηλαδή. Ένας άνθρωπος, στον οποίο είχα δώσει μία συνέντευξη στην τηλεόραση μου είπε, ότι με το Πανταζίδης δεν θα έκανα ποτέ καριέρα, γιατί υπάρχει ο Καζατζίδης. Έτσι λοιπόν, το «έκοψα» και έγινα ο Λευτέρης Πανταζής.

Πως συνεχίστηκε η μουσική πορεία σας, πως καταφέρατε να σας αγαπήσει ο κόσμος και να κάνετε την επιτυχία που όλοι γνωρίσαμε και αναγνωρίζουμε;

Ακολούθησαν εμφανίσεις και σε άλλα κέντρα. Ύστερα, ήρθε ο πρώτος δίσκος, ο οποίος λέγονταν «Ο Λουστράκος» (Λουστράκος στην Αθήνα Γυρνώ και τον Θεό συχνά παρακαλώ να ρίξει και για μένα μία βροχή, να βγάλω το ψωμί) . Αυτό ήταν ένα τραγούδι για την ζωή και τα βιώματα μου. Έπειτα, ακολούθησε και ένας δεύτερος δίσκος, για να φτάσω στον τρίτο μου δίσκο, ο οποίος ήταν και ο πρώτος προσωπικός μεγάλος μου δίσκος. Εκείνη την περίοδο με βοήθησε πάρα πολύ, η κόρη του Γιώργου Κόρου που έπαιζε βιολί, η Κατερίνα Κόρου επίσης τραγουδίστρια. Οι πρώτες μου μεγάλες επιτυχίες, ήταν το «Παράνομος και αν είναι ο δεσμός μας» και το «Μια Εμπειρία ακόμη». Αυτά τα δυο τραγούδια ξεχώρισαν πάρα πολύ εκείνη την εποχή. Μάλιστα, ακόμα και σήμερα ακούγονται σε πολλά μαγαζιά. Τότε, πωλήθηκαν 400.000 δίσκοι. Είχε γίνει χαμός στην Ελλάδα. Από εκείνο το σημείο λοιπόν ξεκίνησε η δισκογραφική μου καριέρα.

Πως καταλήξατε στο ρεπερτόριο σας; Εκείνη την εποχή παρουσιάσατε κάτι καινούργιο και καινοτόμο στο ελληνικό κοινό. Πως αντιμετώπισε ο κόσμος αυτό το είδος μουσικής;

Όταν ξεκίνησα, τραγουδούσα Θεοδωράκη, Χατζηδάκη, Ξαρχάκο, ρωσικά τραγούδια. Ύστερα, πέρασα σε ένα άλλο ρεπερτόριο, αφού απέκτησα τις βάσεις και ξεχώρισα με τα λαϊκά μου τραγούδια. Έκανα κάτι καινούργιο εκείνη την εποχή, συνδύασα το λαϊκό με το τσιφτετέλι, ένα είδος μουσικής που δεν ήταν γνώριμο. Επειδή λοιπόν υπήρξα πρωτοπόρος έκανα επιτυχία και αυτό το νέο είδος μουσικής μεγάλη φασαρία. Ξεκίνησα από τα λαϊκά στρωματά, τραγουδούσα στη Νίκαια, στον Κορυδαλλό, στο Αιγάλεω, στα Άσπρα Χώματα, στον Πειραιά, στη Νεάπολη, εκεί ήμουν το λαϊκό παιδί και με αγαπούσε ο κόσμος. Σταδιακά, το όνομα μου ακούστηκε, άρχισα να γεμίζω μαγαζιά, το όνομα μου βρίσκονταν στην επικαιρότητα και με υιοθέτησαν και τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα. Έπειτα, είπα το θρυλικό «Όλα τα μωρά στην πίστα» και έγινε χαμός.

Πότε αποφασίζετε να διεισδύσετε στα μεγάλα νυχτερινά κέντρα της πρωτεύουσας και να κάνετε θρυλικές εμφανίσεις δίπλα σε ονόματα παγκοσμίου φήμης;

Το 1995 έφυγα από τα λαϊκά μαγαζιά και ξεκίνησα σε ένα club, που λέγονταν Μust Davidoff. Εκεί ανανέωσα τους φανς μου. Ήρθαν νέες ηλικίες και νέα παιδιά που ακολουθήσαν τον Λευτέρη Πανταζή. Ύστερα, χτίστηκε το Διογένης Palace. Σε αυτό το μαγαζί τραγούδησαν μαζί μου όλοι οι Έλληνες τραγουδιστές. Ένα θρυλικό μαγαζί, στο οποίο έφερα από το εξωτερικό, όλα όσα δεν είχε ακόμα γνωρίσει η Ελλάδα στην διασκέδαση. Υπήρχαν πίστες, παγοπίστες, πισίνες, μπαλέτα από τη Ρωσία, μάγοι από το Las Vegas, ήρθαν οι Gipsy Kings με την τεράστια επιτυχία στην Ευρώπη «Bamboleo». Έφερα τον Julio Iglesias (Χούλιο Ιγκλέσιας), τον Paul Anka (Πολ Άνκα), την La Toya Jackson (Λατόγια Τζάκσον), τον Demi Rousso (Ντέμη Ρούσσο) και άλλους. Όλοι αυτοί τραγουδήσαν -δίπλα στο παιδάκι από τη Ρωσία που γυρνούσε με το κασελάκι- μέσα στο Διογένης Palace. Παραμονή Χριστουγέννων του 1989 άνοιξα με την Άννα Βίσσυ και τότε ζήσαμε ανεπανάληπτες στιγμές. Στο μαγαζί τραγούδησα συνολικά 7 χρόνια. Δύο στο μικρό Διογένης Palace και πέντε στο μεγάλο. Αρχικά χτίστηκε το μικρό και έπειτα το μεγάλο, διότι ο χώρος στο μικρό δεν ήταν αρκετός για να καλύψει τον κόσμο που έρχονταν. Όλα αυτά είναι μια ηθική ικανοποίηση για εμένα, είναι όνειρα που πήραν μορφή και κίνηση, στόχοι που εκπληρώθηκαν.

Για τον κόσμο είστε πλέον ο διαχρονικός ΛΕ.ΠΑ. Πως προέκυψε αυτό το καλλιτεχνικό σας όνομα;

Είναι τα αρχικά του ονόματος μου (ΛΕυτέρης ΠΑνταζής). Ένας φίλος μου, ο Θανάσης Παπαμιχαήλ, που είχε μια διαφημιστική εταιρεία, μου πρότεινε να δώσουμε στο όνομα μια περισσότερο γουστόζικη χροιά, να το πούμε ΛΕ.ΠΑ, το οποίο μάλιστα ακούγεται και γαλλικό, καθώς στα γαλλικά le pas είναι το βήμα. Έτσι, βαφτίστηκα ΛΕΠΑ, και λίγο αργότερα έβγαλα την κολόνια μου, ρούχα, μπρελόκ, κρασί και πολλά άλλα είδη με αυτή την επωνυμία.

Το άρωμα σας LE.PA, ομολογουμένως έκανε θραύση στην Ελλάδα. Αλήθεια πως σας «ήρθε» αυτή η ιδέα;

Η ιδέα προέκυψε σε ένα μου ταξίδι στο Παρίσι. Γυρνώντας στην Ελλάδα είχα υποσχεθεί σε φίλους να φέρω κάποια δώρα και μερικές κολόνιες. Καθώς κοιτούσα τις κολόνιες είδα ξαφνικά το όνομα του μεγαλύτερου γόη του γαλλικού κινηματογράφου, Αλέν Ντελόν (Alain Delon), χαραγμένο σε μία κολόνια. Μόλις το βλέπω σκέφτομαι «Μπα, αυτός είναι καλύτερος από μένα, θα βγάλω και εγώ κολόνια». Έτσι, όταν γύρισα, έβγαλα την κολόνια με την υπογραφή LE.PA και έγινε χαμός.

Κάποια στιγμή μπήκε και η υποκριτική στη ζωή σας, σκεφτήκατε ποτέ το musical ως μία ακόμη επαγγελματική οδό;

Δεν έχω κάνει musical ακόμα, όμως ήμουν παράγωγος στο «Εδώ και Τώρα», που έπαιξε η κόρη μου (Κόνι Μεταξά), πριν τέσσερα χρονιά στο Γυάλινο μουσικό θέατρο. Κάποια στιγμή μου έγινε πρόταση από τον Γιάννη Δαλιανίδη, να παίξω σε ένα musical, με θέμα την ζωή μου και την πορεία μου. Δυστυχώς όμως αυτή η δουλειά δεν ευδοκίμησε. Έκτοτε δεν μου έγινε κάποια πρόταση για musical. Γενικά, έχω παίξει σε πάρα πολλές βιντεοταινίες, σε κινηματογραφικές ταινίες, έχω κάνει σίριαλ και έχω παίξει στο θέατρο μαζί με τον Νίκο Σταυρίδη και την Δέσποινα Στυλιανοπούλου.

Πέρα από εξαιρετικός τραγουδιστής έχετε και το επιχειρηματικό χάρισμα, καθώς δεν είναι λίγες οι φορές που έχετε δραστηριοποιηθεί ενεργά και στον επιχειρηματικό χώρο. Πόσο δύσκολο και εφικτό είναι για έναν καλλιτέχνη να συνδυάσει, από την μία την ιδιότητα του τραγουδιστή και από την άλλη αυτή του επιχειρηματία;

Αυτή τη στιγμή ασχολούμαι επιχειρηματικά με τον αθλητισμό, καθώς έχω κέντρο με γήπεδα ποδοσφαίρου, τένις και beach βόλεϊ. Επίσης, έχω φυσιοθεραπεύτρια, ένα καφέ, ένα εστιατόριο και μερικές άλλες δραστηριότητες που αναλαμβάνω. Όσον αφορά τη δυσκολία του αντικειμένου, πρέπει να γνωρίζεις πολύ καλά τι κάνεις. Όταν εγώ ανοίγω μια επιχείρηση τοποθετώ έναν διευθυντή, ένα πρόσωπο για δημόσιες σχέσεις, και ούτω καθεξής. Με λίγα λόγια, οφείλεις να τοποθετήσεις τα κατάλληλα πρόσωπα στις κατάλληλες θέσεις. Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του, που λεμέ.

Σήμερα έχετε και κάποια γήπεδα με τα οποία ασχολείστε επιχειρηματικά. Η αγάπη σας για τον αθλητισμό ξεκίνησε από τη μικρή σας ηλικία;

Από μικρός παρακολουθούσα, έπαιζα μπάλα και ήμουν πολύ κάλος. Το να ασχοληθώ επιχειρηματικά με τον αθλητισμό ήταν σαν μια ευκαιρία, να τον βάλω και πάλι στην ζωή μου. Με τον Σωτήρη Γεωργουδάκη, πρώην παίκτη του Ολυμπιακού, ανοίξαμε ένα αθλητικό κέντρο στην Βούλα. Πρόκειται για ένα οικόπεδο 20 στρεμμάτων, με 8 γήπεδα ποδοσφαίρου, 2 γήπεδα τένις και 2 γήπεδα beach βόλεϊ. Αυτή τη στιγμή έχουμε 400 παιδάκια στο ποδόσφαιρο και 160 παιδάκια που έρχονται και παίζουν τένις. Έρχεται η Δέσποινα Βανδή με τα παιδιά της, η Φαίη Σκορδά, η Ελένη Πετρουλάκη και πολλές άλλες καλές οικογένειες. Οργανώνουμε ακόμα και παιδικά πάρτι, εκδηλώσεις, καθώς πρόκειται στην ουσία για έναν πολυχώρο.

Πως αποφασίσατε να ασχοληθείτε και με το ποδόσφαιρο; Διατελέσατε πρόεδρος του ποδοσφαιρικού τμήματος του Πανιωνίου και έχετε ασχοληθεί και με γυναίκεια ομάδα μπάσκετ και βόλεϊ των Εσπερίδων Καλλιθέας.

Ναι αρχικά, ήμουν Πρόεδρος για τις εσπερίδες Καλλιθέας στο μπάσκετ και στο βόλεϊ, και βγήκαμε 4 φορές πρωταθλητές και παίξαμε και στην Ευρώπη. Μετά πήρα και τον Πανιώνιο και διατέλεσα Πρόεδρος για 6 χρόνια. Με την ομάδα πήγαμε 2 φορές στην Ευρώπη, ενώ παίξαμε και με την Barcelona. Γενικά, με οτιδήποτε καταπιάνομαι θεωρώ πως τα καταφέρνω και αυτό διότι οτιδήποτε κάνω, το κάνω με αγάπη και δίνω τη ψυχή μου. Αν αγαπάς αυτό που κάνεις, είσαι νοικοκύρης, σοβαρός άνθρωπος, προγραμματισμένος και έχεις τάξη, νομίζω δύσκολα θα χάσεις. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει, ότι όταν ξεκινάς μια επιχείρηση θα έχει σίγουρα 100% επιτυχία, υπάρχουν καλώς ή κακώς και οι αποτυχίες. Πάντοτε όμως είσαι προετοιμασμένος για την καλύτερη δυνατή εκδοχή.

Είστε από τους καλλιτέχνες, που αναλαμβάνουν διαρκώς πλήθος φιλανθρωπικών ενεργειών. Πείτε μου λίγα λόγια τις δράσεις σας.

Όταν κάνεις καλό, όταν δίνεις, προσφέρεις στον κόσμο και χαρίζεις χαμόγελα, είναι βιταμίνη C, είναι τροφή για να συνεχίζεις κάθε ημέρα, καλύτερος. Έχω κάνει πάρα πολλές φιλανθρωπίες, δωρεές, πλήρωνα ενοίκιο σε ιδρύματα, χιλιάδες πράγματα. Προσπαθώ διαρκώς, να βοηθάω με οποιονδήποτε τρόπο. Είναι και αυτό, ένα από τα πράγματα που με γεμίζουν. Το να δίνω σε εκείνους που έχουν ανάγκη, μου δίνει ζωή. Σίγουρα, η παιδική μου ηλικία, το γεγονός ότι στερήθηκα κάποια πράγματα, ότι δούλεψα από πολύ μικρός, ότι βίωσα Bullying, είναι ένας ακόμα λόγος που με ωθεί στο να βοηθάω. Eίναι σαν να βλέπω την δική μου εικόνα στα ματιά εκείνων που το έχουν ανάγκη .

Αντιμετωπίσατε δυσκολίες στην πορεία σας ; Υπήρξε στιγμή που ήσασταν ψυχολογικά «πεσμένος»;

Τα πρώτα χρόνια στην Ελλάδα βίωσα Bullying μου έλεγαν «Κοίτα το Ρωσάκι που τραγουδάει, ο Πόντιος». Ήταν μία δύσκολη περίοδος, ήμουν μικρό παιδί, είχα όμως τους γονείς μου που μου έδωσαν πολλή αγάπη και τα κατάφερα. Επίσης, όταν έφυγε από τη ζωή ο πατέρας μου, το στήριγμα μου ήταν πολύ δύσκολα. Πριν «φύγει» εγώ έκανα τρεις δουλειές, ενώ η μητέρα μου δούλευε στην κουζίνα μαγαζιών, για να αγοράζουμε τα απαραίτητα φάρμακά του και να τον κρατήσουμε στη ζωή. Μια άλλη δυσκολία που αντιμετώπισα ήταν, όταν με έδιωχναν από τα μαγαζιά -στην αρχή της πορείας μου- για κάποιον που είχε γνωριμίες. Θυμάμαι τότε γυρνούσα σπίτι με απογοήτευση, κλάματα και η μαμά μου έλεγε «Σου τα έλεγα εγώ, να γίνει δικηγόρος ή γιατρός» (γέλια). Επαγγελματικά, στην πορεία μου, Δόξα το Θεό, έχω κάνει πολύ λίγες κάμψεις. Κατά κύριο λόγο η πορεία μου ήταν συνέχεια ανοδική. Δημιουργούνται νέοι στόχοι μεγαλύτεροι από τους προηγούμενους. Όταν βάζεις ένα στόχο και τον πετυχαίνεις δημιουργείς έναν ακόμα μεγαλύτερο και συνεχίζεις.

Ποια είναι η γνώμη σας για τα τηλεοπτικά, μουσικά Talent Show;

Κάποια παιδιά ξεχωρίζουν και κάνουν καριέρα μέσα από αυτά τα προγράμματα. Ωστόσο, βάσει λογικής με όλα αυτά τα παιχνίδια που υπάρχουν, θα έπρεπε κάθε χρόνο να βγαίνουν 30 παιδιά, κι όμως βγαίνουν το πολύ ένας ή δύο. Αυτό σημαίνει δυστυχώς, ότι όλα θυσιάζονται στο βωμό της τηλεθέασης. Από την άλλη, είναι θετικό που υπάρχουν τα Talent Show, διότι και αυτές οι εκπομπές βοηθάνε με κάποιον τρόπο. Το κακό είναι, ότι πολλοί πέφτουν στην παγίδα, να βγουν στο γυαλί, χωρίς να είναι 100% έτοιμοι. Έτσι, σε περίπτωση αποκλεισμού, τα κρούσματα στεναχώριας ή κατάθλιψης είναι πολλά. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα παιδιών που τα παράτησαν, μετα από αυτά τα show. Για να μπεις σε μια τέτοια διαδικασία πρέπει, να έχεις την δύναμη να αντέξεις κάθε πιθανή εκδοχή της.

Τι θα συμβουλεύατε τους επίδοξους νέους εκπρόσωπους του λαϊκού τραγουδιού;

Θα τους έλεγα να ασχοληθούν με αυτό το επάγγελμα, μόνο αν το αγαπούν πάρα πολύ. Σίγουρα, αν φυσικά έχουν την οικονομική ευχέρεια, να πάνε σε ένα ωδείο, για να μάθουν να τραγουδούν σωστά.

Ποιο είναι για εσάς το μυστικό της επιτυχίας ;

Δουλειά, δουλειά και δουλειά!!

Τι συμβαίνει στη ζωή του Λευτέρη Πανταζή αυτή την περίοδο;

Ετοιμάζω ένα καινούργιο τραγούδι με τον Χριστόδουλο Σιγανό και τον Βαλεντίνο, που λέγεται «ΤΟ ΠΑ ΣΤΟΝ ΠΑΠΑ» . Είναι χορευτικό, ανεβαστικό και θα κυκλοφορήσει σε 15 μέρες. Επίσης, ετοιμάζω και ένα ερωτικό κομμάτι, το οποίο θα βγει σε ένα μήνα περίπου από τη Heaven.

Τα βράδια της Παρασκευής και του Σαββάτου είμαι εδώ και δυόμιση μήνες στο NORTH (πρώην Έμπατη) στην Κηφισιά. Είμαστε ένα σχήμα με τρελή επιτυχία. Μαζί μου είναι ο Πάνος Καλλίδης, ο Θάνος Πετρέλης και ο ράπερ TUS.