«Δέχθηκα φέτος ένα τηλεφώνημα για να συμμετάσχω στο YOUR FACE SOUNDS FAMILIAR»

(Μία αποκλειστική συνέντευξη με την Στέλλα Κονιτοπούλου)

Συναντώ την κυρία του παραδοσιακού ελληνικού νησιωτικού τραγουδιού. Για τους Έλληνες είναι η πρέσβειρα της νησιώτικης μουσικής. Ακούγοντας την είμαι πεπεισμένη, ότι χρησιμοποιεί τα φτερά που της δίνει η μουσική και αδιαμφισβήτητα πετάει.

Το φλογερό πάθος της για το τραγούδι με συγκινεί, ως τα βάθη της ψυχής μου. Μίλα με τόση ευγνωμοσύνη και τρυφερότητα για τη ζωή που ζει, που με αφήνει κατάπληκτη, καθώς τα βιώματα της ξεδιπλώνονται μπροστά μου με έναν τρόπο εντυπωσιακό. Είναι μία γυναίκα που αγωνίστηκε σκληρά και τελικά κατάφερε να κερδίσει με το σπαθί της, τις σκηνές του παραδοσιακού είδους.

Το ταλέντο και η αγάπη της για τη μουσική ήταν δύο στοιχεία που ταυτίστηκαν με την γέννηση της. Άλλωστε, πως δεν θα μπορούσε να είναι έτσι, για μία γυναίκα που γεννήθηκε μέσα στις πιο διάσημες και σπουδαίες μουσικές οικογένειες εκείνης της εποχής. Μητέρα της, η σπουδαία Αγγελική Κονιτοπούλου, πατέρας της ο Νικόλαος Κλουβάτος. Έχει δύο αδέλφια, τον Βασίλη και την Μαρία Κλουβάτου. Ο αδελφός της Βασίλης, ως μουσικός έχει γράψει για εκείνη πολλές από τις μεγάλες της επιτυχίες, ενώ η αδελφή της Μαρία, είναι χοροδιδάσκαλος παραδοσιακών χορών. Από την άλλη η Νάξος, ο τόπος γέννησης της, για έμενα είναι και το κάρμα της, καθώς ο σύζυγος με τον οποίο μετρούν 34 ολόκληρα χρόνια έγγαμου βίου, κατάγεται από το όμορφο νησί των Κυκλάδων. Καρπός του έρωτα τους ήταν η γέννηση της μονάκριβης κόρης τους.

Για την κυρία Κονιτοπούλου ο δύσκολος και ανηφορικός δρόμος της επιτυχίας, ξεκινά στην ηλικία των 11 ετών, όταν αποφάσισε να χαράξει τα δικά της επαγγελματικά βήματα πάνω στις μουσικές σκηνές της Αθήνας, μαζί με την μητέρα της, την σπουδαία, Αγγελική Κονιτοπούλου. Σε ηλικία 15 ετών αποφασίζει, πως το τραγούδι είναι ο μονόδρομος της ζωής της. Έτσι, εγκαταλείπει τα σχολικά χρόνια, λίγο πριν το Λύκειο, και αμέσως ο κόσμος απολαμβάνει την φωνή και την χροιά της, στις σκηνές της ελληνικής πρωτεύουσας. Ένα χρόνο αργότερα, σε ηλικία 16 ετών, κάνει την πρώτη της μεγάλη επιτυχία τραγουδώντας το κομμάτι «100 καρδιές να είχα» σε μουσική και στίχους Γιώργου Κονιτόπουλου. Οι λάτρεις της παραδοσιακής μουσικής θα λέγανε, ότι πρόκειται για την σημαία του νησιώτικου τραγουδιού.

Έχοντας καταγράψει πληθώρα επιτυχιών και επιτυχημένων συνεργασιών στο βιογραφικό της, φτάνουμε στο σήμερα και μετρούμε 35 προσωπικούς δίσκους, μία συγκινητική δράση ως σύμβουλος πολιτισμού με τον ανεξάρτητο και ανανεωτικό συνδυασμό Δύναμη Ελπίδας Συμμαχία πολιτών Κηφισιάς-Νέας Ερυθραίας-Εκάλης, του Γιώργου Θωμάκου και την ίδια ζωηράδα στον τόνο της φωνής της, όταν μου μιλά για τη μουσική.  Με πείσμα, τόλμη και πάνω από όλα αξιοπρέπεια και σεβασμό, άφησε τα δικά της προσωπικά ανεξίτηλα σημάδια στην ιστορία της παράδοσης και του πολιτισμού.


Πως ήταν τα παιδικά χρόνια στη Νάξο;

Πολύ όμορφα. Από τη Νάξο φύγαμε όταν ήμουν 6 ετών. Θυμάμαι πάρα πολύ όμορφα πράγματα από το χωριό μου. Θυμάμαι ότι σηκωνόμουν 6:00 το πρωί και πήγαινα και χτυπούσα τις πόρτες των συγχωριανών μου. Στα χωρία, ξέρεις, συνήθως βγάζουν παρατσούκλια, το δικό μου ήταν «Το ξυπνητήρι του χωριού», γιατί τους χτυπούσα τις πόρτες και τους ξυπνούσα με τραγούδια.

Η οικογένεια σας πως παίρνει την απόφαση να εγκαταλείψει το νησί της Νάξου και να έρθει στην Αθήνα;

Η μαμά με τον μπαμπά μου πήραν αυτή την απόφαση. Όλη η οικογένεια και τα αδέλφια της μητέρας μου, βρίσκονταν στην Αθήνα και δραστηριοποιούνταν στο χώρο της μουσικής βιομηχανίας έχοντας ένα ιδιαίτερα γνωστό όνομα. Έτσι ο παππούς μου, ο Μιχάλης Κονιτόπουλος την προέτρεψε να έρθει στην Αθήνα για μία καλύτερη τύχη και σταδιακά να μπει στην δισκογραφία.

Δεδομένου, ότι η μητέρα σας εργάζονταν σε σκληρούς ρυθμούς, σας έλειπε;

Μεγάλωνε 3 παιδιά και παράλληλα έκανε και εξαιρετικά τη δουλειά της. Δεν μπορώ να πω ότι μου έλειψε η μαμά μου. Πάντοτε κατάφερνε να τα οργανώνει όλα, ώστε να μην μας λείπει η παρουσία της. Αν μπορώ να πω ότι κάτι μου έλειψε, αυτό θα ήταν η παιδική μου ηλικία. Εργάζομαι επαγγελματικά με την μητέρα μου από 11 ετών. Μικρή δεν έκανα αυτά που έκαναν τα άλλα παιδιά.

 

Πολύ μικρή αποφασίσατε να ακολουθήσετε τον δρόμο της μουσικής, αφήνοντας μάλιστα το σχολείο σε ηλικία 15 ετών, πως παίρνετε αυτή την απόφαση;

Δεν πήγα στο Λύκειο. Αυτό είναι τώρα πια ένα δικό μου παράπονο. Βιάστηκα πιστεύω. Μάλιστα κάποια στιγμή μου είπε η μητέρα μου «Με έχεις νευριάσει πάρα πολύ, που θέλεις συνέχεια να είσαι μαζί μου. Άμα δεν γράψεις καλά και δεν περάσεις, τελείωσε, θα βγεις στη δουλειά». Εγώ πιάστηκα από αυτό και έτσι άφησα το σχολείο. Άλλωστε ήμουν μικρή και το μεροκάματο που έπαιρνα ήταν ιδιαίτερα δελεαστικό. Τότε ένοιωθα, ότι έχω λύσει τα προβλήματα μου. Σπούδασα όμως πάνω στη μουσική, τελείωσα το Εθνικό Ωδείο, έκανα 10 χρόνια ορθοφωνία και εκ των υστέρων έκανα και σπουδές πάνω στο κλασσικό τραγούδι.

Έχετε κάνει σπουδαίες συνεργασίες υπάρχει κάποια που ξεχωρίζετε;

Νοιώθω πραγματικά ευγνώμων για όλες μου τις συνεργασίες. Όμως εκείνη που ξεχωρίζω είναι αυτή με τον Γιάννη Πάριο. Είμαι τυχερή, που αυτός ο σπουδαίος καλλιτέχνης βρέθηκε στον δρόμο μου. Η γνωριμία μας έγινε μέσω του Γιώργου Κονιτόπουλου, όταν με πήρε για να κάνω κάποια φωνητικά με τη μαμά μου. Από εκεί που θα έκανα φωνητικά σε 4 τραγούδια του Γιάννη, κατέληξα να τραγουδήσω όλο το δίσκο μαζί του. Αυτός ο άνθρωπος μου έδειξε φοβερή αγάπη και πίστη. Με στήριξε πολύ στη νύχτα, μιας και τραγουδούσαμε μαζί για πολλά χρόνια. Επίσης, μία άλλη συνεργασία είναι αυτή με τον Πασχάλη Τερζή. Μαζί είπαμε το «Οινοπνευματάκι» μια πολύ μεγάλη επιτυχία. Αν μπορώ αν ξεχωρίσω κάτι ακόμα  είναι η συνεργασία μου με τους Γρηγορη Μπιθικώτση, Σταμάτη Κόκκοτα και Γιάννη Καλαντζή στο Διογένης Palace.

Υπάρχει κάποια συνεργασία που θα θέλατε να κάνετε, όμως δεν ευδοκίμησε;

Ναι, θα ήθελα να έχω συνεργαστεί με την Δόμνα Σαμίου, πριν φύγει από τη ζωή.

Η μουσική της εποχής μας, πως σας φαίνεται; Αυτή η νέα μόδα της trap.

Είναι μία εμπορική μουσική. Θα έλεγα, ότι όλες αυτές οι νέες μουσικές που προκύπτουν, είναι μερικά πειράματα. Θα τα παρομοίαζα με κομήτες, που προσφέρουν άμεση και εύκολη αναγνωσιμότητα με μικρή όμως διάρκεια ζωής.

Μάλιστα, παλαιότερα βρεθήκατε και επί σκηνής με τον Αντώνη Ρέμο, πείτε μου λίγα λόγια για αυτή την ιστορία…

Όταν δούλεψα με τον Γιάννη Πάριο στο Διογένης palace, ήταν εκεί και ο Αντώνης Ρέμος, ο οποίος εργάζονταν εκεί, ήδη από την προηγούμενη χρονιά με τον Δημήτρη Μητροπάνο. Τότε εγώ είχα κάνει τεράστιες επιτυχίες και ο Αντώνης έκανε μία guest εμφάνιση στο πρόγραμμα μου, λέγοντας 2-3 κομμάτια, σαν πρωτοεμφανιζόμενος καλλιτέχνης. Επίσης, σε ένα CD στο «Χρώματα Ελληνικά» ο Αντώνης έκανε και δεύτερες φωνές, όποτε είχαμε συνεργαστεί και σε αυτό το επίπεδο.

Γνωρίζω ότι κάποια στιγμή σας έγινε πρόταση και από τον Αντ1 για συμμετοχή σε χορευτικό σόου. Από τότε δεχθήκατε κάποια άλλη πρόταση για τηλεοπτικό πρόγραμμα;

Ναι, δέχθηκα φέτος ένα τηλεφώνημα για να συμμετάσχω στο YOUR FACE SOUNDS FAMILIAR του ANT1. Ομολογουμένως, το φοβήθηκα. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα που έχει να κάνει με μεταμφιέσεις και με πολλές και διαφορετικές ερμηνείες. Δεν γνώριζα αν θα μπορούσα να ανταπεξέλθω με τον τρόπο που θα ήθελα εγώ, για αυτό και αρνήθηκα την πρόταση.

Δυσκολίες βιώσατε καθ’ όλη τη διάρκεια της πορείας σας;

Μέχρι και τον τελευταίο μου δίσκο το 2011 τα «Διάφανα Νερά», δεν είχα βγάλει δραχμή από την τσέπη μου. Πάντοτε οι εταιρείες αναλάμβαναν τα έξοδα παραγωγής, καθώς με εμπιστεύονταν και ήθελαν να επενδύσουν πάνω μου. Οι δυσκολίες ήρθαν μετρά το 2011, οπού πέρασα και μια μορφή κατάθλιψης. Τότε κάποιες δισκογραφικές έκλεισαν, μέσα σε αυτές και η εταιρεία που βρισκόμουν, η «Lyra». Βίωσα μια πρωτόγνωρη κατάσταση, ύστερα από τεράστιες επιτυχίες πολλών ετών, -βρέθηκα προ εκπλήξεως- γιατί άρχισε μια κάμψη στην καριέρα μου.  

Εκείνα τα χρόνια, εργαστήκατε σε κάποιον άλλο τομέα;

Όχι, συνέχισα να τραγουδώ κάνοντας μονάχα επιλεκτικά κάποιες συναυλίες. Απείχα παντελώς από τα μεγάλα μαγαζιά.

Να τα παρατήσετε σκεφτήκατε ποτέ; Νοιώσατε ότι τα πράγματα ήταν τόσο δυσμενή που δεν αντέχατε;

Φυσικά το σκέφτηκα, την περίοδο που βίωσα κάμψη στην καριέρα μου. Παρόλο που τα χρόνια αποχής δεν ήταν πολλά, στα μάτια μου φαίνονταν βουνό. Ομολογουμένως ήρθα σε επαφή με μία έντονη απογοήτευση. Ιδιαίτερα βίωσα κούραση περισσότερο. Από μικρό παιδί δούλευα ασταμάτητα, κάποια στιγμή ο οργανισμός χρειάζεται ξεκούραση.

Πως καταφέρατε να βγείτε από αυτό το πλέγμα απογοήτευσης που βιώνατε εκείνη την περίοδο;

Εδώ έρχεται η οικογένεια. Ο σύζυγος μου και η κόρη μου, ήταν δίπλα μου και με στήριξαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Επίσης, το γεγονός ότι είχα πολλές προτάσεις για συναυλίες, είναι κάτι που με βοήθησε να ανακάμψω.

Σε όλη αυτή την πορεία είχατε τη στήριξη του συζύγου σας; Αντιλαμβάνονταν τα σκληρά ωράρια της νύχτας μιας και δεν είναι άνθρωπος του καλλιτεχνικού χώρου;

Ναι, ο άντρας μου ασχολείται με τις οικοδομές, κάτι τελείως διαφορετικό. Δεν υπήρξε ποτέ τέτοιο πρόβλημα. Ο άντρας μου με γνώρισε τραγουδίστρια και γνώριζε την φύση της δουλειάς μας. Επίσης, ο ένας στον άλλο έχει φοβερή εμπιστοσύνη και βέβαια και εγώ η ίδια δεν έδωσα ποτέ κανένα δικαίωμα.

Αν μου επιτρέπετε πως έγινε η γνωριμία σας;

Με τον σύζυγο μου, μεγαλώσαμε μαζί στο ίδιο χωριό της Νάξου. Επομένως γνωριζόμαστε από παιδιά. Είμαι τυχερή, γιατί έχω δίπλα μου έναν άνθρωπο με μία πολύ όμορφη ψυχή. Νοιώθω ευγνώμων που έχω καταφέρει να έχω μία τόσο όμορφη οικογένεια.

Αλήθεια είστε πολλά χρόνια παντρεμένοι…Πως διατηρείται ένας γάμος υγιής τόσα χρόνια;

Ναι, είμαστε παντρεμένοι από το 1986. Με τον σύζυγο μου υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός και θαυμασμός. Όλοι όσοι μας γνωρίζουν, αντιλαμβάνονται αμέσως, ότι αυτός άνθρωπος με αγαπάει πραγματικά και με όλη του την ψυχή. Είμαστε εκεί ο ένας για τον άλλον, ανά πάσα ώρα και στιγμή.

Τι είναι αυτό που θαυμάζετε σε εκείνον;

Την υπομονή του.

Μάλιστα έχετε κι μία κόρη, την Αγγελική, δεν ακολούθησε τα βήματα σας;

Όχι δεν τα ακολούθησε. Δεν πικράθηκα για να σου πω την αλήθεια. Είναι μια πολύ δύσκολη και επώδυνη δουλειά, αυτή του τραγουδιστή. Αν δεν είσαι γεννημένος για να παλέψεις για τη μουσική, δεν υπάρχει λόγος να ασχοληθείς με το επάγγελμα.

Το χάρισμα σας το έχει πάρει;

Δεν την έχω ακούσει ποτέ. Όταν ήταν 6 ή 7 ετών είχε κάνει μονάχα μία συμμετοχή σε ένα CD μου. Μάλιστα, η συμμετοχή της έγινε τελείως τυχαία, καθώς είχε έρθει στο στούντιο για να με δει και ο παράγωγος, μου πρότεινε να δούμε πως ακούγεται και μία παιδική φωνούλα. Με το πέρας των χρόνων όμως, η ίδια δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για αυτό το επάγγελμα.

Τι σημαίνει για εσάς η μουσική;

Είναι το οξυγόνο μου. Πάντοτε ακούω μουσική και πάντοτε τραγουδάω. Η μουσική είναι για εμένα ένας τρόπος ζωής.

Υπάρχει κάτι που ετοιμάζετε μουσικά;

Είμαι πολύ ευτυχισμένη, γιατί φέτος βρίσκομαι στην Real Music. Συνεργάζομαι με ανθρώπους που πραγματικά έχουν διάθεση για σωστή δουλειά. Δημιουργήσαμε λοιπόν 7 καινούργια κομμάτια εκ των οποίων ένα έχει οπτικοποιηθεί. Προς το παρόν έχει κυκλοφορήσει το «Θέλω να σε Δω» σε στίχους και μουσική του Στέλιου Τζανετή, το «Θέλω να πάμε Μύκονο», όπου έχει γίνει το video clip του κομματιού στη Μύκονο σε μουσική του Βασίλη Κλουβάτου και στίχους του Βαγγέλη Ηλιόπουλου και το «Ήταν λες και πάγωσε ο χρόνος» σε στίχους Άννας Κουτουμάνου και μουσική Βασίλη Κλουβάτου. Επιπλέον, το καλοκαίρι θα κάνω περιοδείες σε όλη την Ελλάδα και θα πραγματοποιήσω συναυλίες. Κυριακή του Πάσχα θα είμαι στο Amalia Hotel στους Δελφούς, 1η Αυγούστου θα είμαι στη Νάξο, 15 Αυγούστου θα είμαι στο Γύθειο και 22 Αυγούστου θα είμαι στα Μέθανα.

Η Στέλλα Κονιτοπούλου μαζί με τον Βασίλη Κλουβάτο

Να κλείσουμε και με την δράση σας στον δήμο της Κηφισιάς. Πως πήρατε την απόφαση να ασχοληθείτε με τα κοινά;

Ο ίδιος ο δήμαρχος ο Κος Γιώργος Θωμάκος μου έκανε την πρόταση. Είμαστε πολλά χρόνια φίλοι και κάποια στιγμή μου πρότεινε να πιούμε έναν καφέ. Τότε μου έκανε πρόταση για να κατέβω στον συνδυασμό μαζί του. Πραγματικά η απάντηση μου, ήταν άμεσα «ναι». Η εποχή, που μου έγινε η πρόταση, ήταν ψυχολογικά δύσκολη και ο Γιώργος Θωμάκος με βοήθησε πάρα πολύ, να ξεφύγω από αυτή την κατάσταση. Όλη μου η ενασχόληση με τα κοινά, μου έδωσε την δυνατότητα να «ανέβω» ψυχολογικά, καθώς είχα την ευκαιρία να δημιουργήσω έργο. Αυτή την στιγμή είμαι εντεταλμένη στο Τμήμα Πολιτισμού του Δήμου Κηφισιάς. Είμαι υπεύθυνη των παραδοσιακών χορευτικών τμημάτων του Δήμου και είμαι σύμβουλος πολιτιστικών ζητημάτων.

Στο πολιτιστικό κομμάτι λοιπόν, ποιες είναι οι ενέργειες που σκοπεύετε να πραγματοποιήσετε;

Έχουμε αναλάβει να αναβαθμιστεί το τμήμα των παραδοσιακών χορών του Δήμου μας. Δημιουργήσαμε περισσότερα τμήματα και τμήματα για αρχαρίους για να μπορεί να ανταποκριθεί κάθε πολίτης. Μέσα από τα χορευτικά εγώ βλέπω, ότι μπορούμε να παράγουμε πολιτισμό. Επιπλέον, κάνουμε διάφορες εκδηλώσεις για να μπορέσει ο νέος κόσμος για γνωρίσει την παράδοση. Πρωτομαγιά έχουμε την ανθοκομική έκθεση Κηφισιάς, όπου έχουμε φιλοξενούμενους χορευτικούς ομίλους και καλούμε ένα γνωστό παραδοσιακό συγκρότημα. Τέλος, 20 και 21 Ιουνίου έχουμε διάφορες εκδηλώσεις και ομιλίες παραδοσιακού χαρακτήρα, με αναφορά στην ιστορία της παράδοσης στην Ελλάδα.

Published by

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *