«Δύο Ζωές»: Μια ταινία για τα 25 Χρόνια του οργανισμού “Το Χαμόγελο του Παιδιού”

Όσο οι «δρόμοι» κοιμούνται ναρκωμένοι από το σκοτάδι, το πέμπτο από τα θαύματα του Βαγγέλη Νάκη παίρνει σάρκα και οστά. Ο νεαρός δημιουργός, τις ημέρες που το Instagram έγινε το βασικό μέσο αυτοπροβολής και αγοραπωλησίας του εαυτού, για μία ακόμα φορά δίνει ζωή και φωνή σε όλα όσα σιωπηρά προσπερνούμε.

Ο Βαγγέλης Νάκης και η ομάδα του (PSDM ATHENS) σε συνεργασία με τον μη κερδοσκοπικό Οργανισμό “Το Χαμόγελο του Παιδιού” δημιούργησαν την μικρού μήκους ταινία «Δύο ζωές», για την επέτειο των 25 ετών από την ίδρυση του Οργανισμού. Στην ταινία μικρού μήκους βρισκόμαστε δίπλα στην ιστορία ενός εφήβου, ο οποίος διαγνώστηκε με κακοήθεια και δίνει την δική του σκληρή μάχη με τον καρκίνο. Για τον Βαγγέλη «Οι θρύλοι δεν πεθαίνουν ποτέ» και η ταινία δίνει ζωή στη μνήμη του Ανδρέα Γιαννόπουλου, ενός παιδιού που σε ηλικία μόλις 10 ετών, νόσησε και άφησε την τελευταία του πνοή με μοναδική επιθυμία, την ίδρυση ενός οργανισμού που θα ζωγράφιζε με χρώματα, τα πιο γλυκά χαμόγελα στα πρόσωπα των παιδιών. Στην ταινία παρακολουθούμε αρχειακό υλικό, αφενός από στιγμές της ζωής του μικρού Ανδρέα και αφετέρου από στιγμές γεμάτες με τα όνειρά του, για το «Χαμόγελο του Παιδιού», γιατί όπως λέει «Όταν χαμογελάς, ο πόνος περνά».  Η επιθυμία του έγινε πραγματικότητα και πλέον ο Οργανισμός που οραματίστηκε ο 10χρονός Ανδρέας σχηματίζει τα πιο πλατιά χαμόγελα στα πρόσωπα χιλιάδων παιδιών. Πριν από 25 Χρόνια, το όνειρο ενός παιδιού που αγωνίσθηκε σκληρά, δημιούργησε το «σήμερα» και έδωσε μαγεία σε ένα εγχείρημα που σώζει καθημερινά παιδικές ζωές.

Στην ταινία πρωταγωνιστές είναι ο Μαριάν Μαξίν και ο Άγγελος Ατσαλάκης, ο οποίος υποδύεται τον Ανδρέα Γιαννόπουλο.  Σε κάθε δευτερόλεπτο γινόμαστε μάρτυρες σκηνών που συνάνθρωποι μας, οι οποίοι αγωνίζονται κόντρα στην ασθένεια, βιώνουν καθημερινά. Το ηχηρό μήνυμα της ταινίας είναι ότι “Εγώ δεν τα παράτησα ποτέ!”, προτρέποντας κάθε ψυχή να δώσει την δική της μάχη. Από τη σκοπιά της ρεαλιστικής απεικόνισης τραγικών συμβάντων και περιπετειών, ο Βαγγέλης Νάκης δίνει δύναμη και εξοπλίζει με επιμονή και υπομονή, εκείνους που δίνουν τον προσωπικό τους αγώνα κατά της ασθένειας.

«Τοποθετήστε το χέρι σας στην καρδιά σας, μπορείτε να το νιώσετε; Αυτό είναι που ονομάζεται σκοπός», λέει ο Βαγγέλης, προτρέποντας κάθε άνθρωπο ανεξαρτήτου ηλικίας, να μην εγκαταλείψει την μάχη με την αρρώστια.

Ένα μικρό παιδί μπορεί να μην κέρδισε την μάχη, αλλά πίσω του άφησε μία μεγάλη κληρονομιά, μία ελπίδα και ένα όνειρο για κάθε πλάσμα που μάχεται στον πλανήτη μας. Ένα όνειρο έγινε πραγματικότητα και ένας θρύλος έφυγε για έναν άλλον κόσμο, αφήνοντας τα δικά του ανεξίτηλα αποτυπώματα τα οποία σήμερα, την πρώτη μέρα του νέου μας έτους -του 2021- χαράχθηκαν με ένα σπουδαίο εγχείρημα, που έχει τίτλο «Δύο Ζωές».

Την σκηνοθεσία και το μοντάζ επιμελήθηκε ο Σωκράτης Πάτσος, την διεύθυνση φωτογραφίας ο Πέτρος Νικολίνταης, πρώτος βοηθός κάμερας ο Παναγιώτης Δελχάς, την φωτογραφία ο Μίλι Σουλοβάρι, τον συντονισμό ο Αλέξανδρος Παυλόπουλος, την παραγωγή ο Βαγγέλης Νάκης ενώ τη μουσική επιμέλεια ανέλαβε ο Πάρης Κάλπος. Sound design: Δημήτρης Μπάτζιος Ηχοληψία Voice Over: Δημήτρης Γιαννακίδης Στίχος και φωνή: Γιάννης Τεργιάκης και Τζωρτζίνα Αντωνακάκη. Πρωταγωνιστούν: Μαριάν Μαξίν και Άγγελος Ατσαλάκης. Οι υπόλοιποι συντελεστές είναι οι: Νίκος Μπάρκουλης | Μαρία Μπίτσιου | Αλέξανδρος Μαύρος | Αντώνης Ρηγόπουλος | Ερβίν Τσουράϊ | Ειρήνη Κουρή | Χάρης Φιλιππόπουλος | Ελίζα Σοφία Μπίτσια | Ασπασία Μπαζίμα | Άρτεμις Βρεττάκου | Λάμπρος Κανατάς | Χάρης Δημόπουλος | Μάριος Μπιντάκος | Βασίλης Αγγελιδάκης | Νίκος Λαουτάρης | Ραφαήλ Λασιθιωτάκης | Λάμπρος Παπανικολάου | Εβίτα Κορκολιού | Κωσνταντίνος Πανάκος | Κωνσταντίνος Γρηγορίου | Άρτεμη Λιάσκου | Μάρκος Κοντός | Αντριάν Κυριακού | Natasha Kay | Myrio | Vemily | Αντιγόνη Παναγιώτα Αλί | Αντρέας Κώτσης | Αποστόλης Δεμερτζής | Άρης Γρυλονάκης | Γιάννης Καλέμι | Δημήτρης Μάρκος Τόλης | Δημήτρης Φωτεινός | Εβελίνα Μητρογιώργου | Ελίζα Σαμίου | Έντουαρντ Τεντέσκι | Ερβίν Τσουράι | Ηλίας Παντζίδης | Κωνσταντίνος Κολιάτσας | Λευτέρης Δάναμος | Λίαμ Ρουπακιάς | Λουίζα Παντουράρου | Μαίρη Τσιμπέρη | Δημήτρης Χονδρόπουλος | Μιχαέλα Καραπέτη | Μιχάλης Ματθαιάκης | Νάσος Αρβανίτης | Νένα Ξανθοπούλου | Νίκος Αγγελής | Παύλος Αγάπιος | Παύλος Ντοράτσι | Φιόνα Γεωργακοπούλου | Χρήστος Νάκας | Χρύσα Γκούγκου

 Η ταινία πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη του πρακτορείου  “Matharikou Models Kids” του διαγνωστικού κέντρου “CLINITEST ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ (Kleinakis John ID.Diagnostiko Ergastirio Iatriki E.E.” και του νοσοκομείου “COSMOCLINIC” καθώς επίσης και από τις παρακάτω εταιρίες: Panik Records Entertainment | Epic Music Studio | Waterboom Festival

«Το Τελευταίο Δέντρο»: Δύο χρόνια αργότερα, κανείς δεν ξεχνά. Το Μάτι μπορεί να αναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες του.

Εδώ και δύο περίπου χρόνια ο Βαγγέλης Νάκης έχει σχηματίσει έναν πίνακα του κοινωνικού βίου μέσα από τον λογαριασμό του v.nakis98 στο Instagram. Η ζωή του σε αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα του έφερε πολλά κύματα αγάπης, 60 χιλιάδες ακόλουθους στο Instagram, συνεργασίες με καλλιτέχνες και δισκογραφικές, μία ραδιοφωνική εκπομπή στον Music 89,2 και το βραβείο του καλύτερου Instagrammer στα WaterboomFestival 2019.  Ήταν και αυτή μία από τις φορές, που η αγωνία μου για αυτή την συνάντηση ήταν μεγάλη, ήθελα να μιλήσω μαζί του, για τη ζωή του και για όλα όσα έχει δημιουργήσει τα τελευταία χρόνια.  Είναι από εκείνους τους Influencers που μέσα από τον λογαριασμό του στο Instagram, στέλνει δυνατά κοινωνικά μηνύματα και δίνει φωνή σε εκείνους που το έχουν περισσότερο ανάγκη. Έχει ήδη δημιουργήσει τέσσερις ταινίες μικρού μήκους («Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη», «Η κάθε στιγμή που έζησα με οδήγησε εδώ», «Ρόδα είναι και γυρίζει», «Το τελευταίο Δέντρο»)  ξεκινώντας από την 1η  Ιανουαρίου του 2020, τότε που έγραψε ένα σενάριο, λέγοντας «Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη». «Την πρωτοβουλία την πήρα, επειδή είχα χάσει έναν πολύ καλό μου φίλο σε τροχαίο και ήταν η πρώτη μέρα του χρόνου. Κάποια στιγμή θεώρησα, ότι πρέπει να εξελίξω αυτό που κάνω στο Instagram. Με τις οικονομίες που είχα, ξεκίνησα να δημιουργώ αυτές τις ταινίες. Για όλα όσα κάνω, εμπνεύστηκα πάρα πολύ από τον κόσμο. Μάθαινα  και άκουγα διαρκώς ιστορίες, τις οποίες προσπαθούσα να συγκροτήσω σε ένα σενάριο».

View this post on Instagram

Ποιον κοροϊδεύουμε ; Όλοι μας κάνουμε λάθη ! Δεν προσέχουμε...Γιατί να μην βάζουμε ζώνη ; Γιατί να οδηγούμε νευρικά ; Γιατί να είμαστε απρόσεκτοι ; Γιατί να είμαστε τόσο εγωιστές με τους φίλους μας , την οικογένεια μας, τον εαυτό μας ; Τι σημασία έχουν άραγε τα χρήματα, η φήμη , τα ρούχα τα ακριβά όταν δεν έχουμε πλέον χρόνο ; Τι σημασία έχει η ζωή χωρίς ανθρώπους ; Η ευχές μου για το 2020 είναι οι εξής: - Περισσότερη ζωή ! - Περισσότερες εμπειρίες ! - Περισσότερη αγάπη ! - Περισσότερες αναμνήσεις ! Στην τελική όταν ο χρόνος τελειώνει ας φροντίσουμε να είναι ένα επικό τέλος...που θα μείνει για πάντα. ➰ ——————————————— Photographer: @nicklaoutaris_photography 📸 Videographer: @epimtx 📹 ——————————————— Συμμετείχαν: @alexxp.01 @alex_michalopoulos @eliza._.sofia @aspampz @mariosbintakos @nick_laoutaris @philippos.sahbaz ——————————————— Μουσική παραγωγή: @yourkgbaby 🎹 ——————————————— Μουσική εκτέλεση: @tzoanto 🎶 ——————————————— Ευχαριστούμε: - Make up artist: @4makeupproonly 👩‍🎤 - Κλινική: Γενική Ιδιωτική Κλινική « Παναγία η οδηγήτρια» 🏨

A post shared by NAKIS (@v.nakis98) on

Τους τελευταίους μήνες εκφράζεται δημιουργικά γράφοντας σενάρια, προσπαθώντας να αποτυπώσει όλα όσα βασανίζουν την καθημερινότητα μας και προκαλώντας «κατακλυσμό» από τα σχόλια αγάπης και στήριξης για τη δουλειά του. Κάθε του ταινία στηρίζεται σε πραγματικά γεγονότα, με εικόνες σκληρές και ταυτόχρονα απλές, με τραγούδια μελωδικά και με διαλόγους βουβούς γεμάτους σοφία και ανθρωπιά.

«Δεν γνωρίζω τι ακριβώς είναι εκείνο που με εμπνέει κάθε φορά. Πολλές φορές σκέφτομαι τις κουβέντες με τη γιαγιά μου, η οποία έχει φύγει από τη ζωή, και θυμάμαι όλα όσα την απασχολούσαν. Γενικά, η καθημερινότητα είναι που μου δίνει τροφή για σκέψη. Το έναυσμα για να μιλήσω δημόσια, μου το έδωσε η συμπεριφορά του κόσμου. Βλέπω, ότι ο κόσμος δεν δίνει βάση στα πραγματικά προβλήματα, κάπου χάνεται η ουσία. Πολλοί επιλέγουν να μην κοιτάνε κατάματα τα προβλήματα, αλλά να τα αφήνουν στην άκρη. Στόχος μου, είναι να ευαισθητοποιήσω τη νέα γενιά. Μακάρι να μπορέσω να κάνω πολλά από τα παιδιά εκεί έξω, να θωρακίσουν την ψυχή τους και να πιστέψουν στον εαυτό τους».  

Μέσα από μία αλυσίδα συμβάντων που παρελαύνουν αβίαστα στο λογαριασμό του, ένας Influencer αποφάσισε ότι πρέπει να παρατηρήσει την κοινωνία, τον κόσμο γύρω του και να μιλήσει για εκείνα τα οποία είτε μας προβληματίζουν, είτε τα αγνοούμε. Τις ημέρες που το Instagram έγινε το βασικό μέσο αυτοπροβολής και αγοραπωλησίας του εαυτού, ένας νέος στηρίζει με τον πιο δημιουργικό τρόπο, όλα όσα σιωπηρά προσπερνούμε.

«Το Τελευταίο Δέντρο» στο Μάτι Αττικής.

Ημέρα Πέμπτη, 23/07/2020: Συνδυάζοντας τον τίτλο, την ημέρα, την εικόνα και το τραγούδι ο Βαγγέλης και η ομάδα του, μεταδίδουν ένα ηχηρό μήνυμα, εκείνο της αξίας του εθελοντισμού. Με ακρίβεια και συναισθηματισμό προσπαθεί να αποτυπώσει την ζωή των κατοίκων, μετά την πυρκαγιά που έμελλε να αφήσει ανεξίτηλα σημάδια στις μνήμες των Ελλήνων.  ­Όπως χαρακτηριστικά τονίζει ο Βαγγέλης «Στην ταινία απεικονίζονται σκηνές της καθημερινότητας, σκηνές επιμονής και υπομονής, καθώς και σκηνές από την συμμετοχή όλων στην “εκδήλωση μνήμης” με το μήνυμα “Δεν θα σας ξεχάσουμε ποτέ”. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε ποτέ, όχι μόνο τους ανθρώπους που χάθηκαν, αλλά και τους ανθρώπους που βίωσαν όλη αυτή την τραγωδία. Σκοπός μας είναι να τονίσουμε, ότι όλοι μαζί έχουμε τη δύναμη, να ξεπεράσουμε κάθε κατάσταση. Όλοι οι Έλληνες, όταν είμαστε κοντά και δίπλα ο ένας τον άλλον, μπορούμε να αποτελέσουμε παράδειγμα προς μίμηση και να ανταποκριθούμε σε κάθε δυσκολία». Οι ταινίες του, είναι ένας καμβάς από πολυπρόσωπες ιστορίες, που ήρωες είναι οι άνθρωποι της κάθε ημέρας. Δύο χρόνια αργότερα και ενώ τα δραματικά γεγονότα είναι χαραγμένα στις μνήμες μας «Το τελευταίο δέντρο», επισημαίνει εκείνους τους ήρωες, εκείνους που παλεύουν ακόμα για να δημιουργήσουν ξανά, όλα όσα χάθηκαν με τις στάχτες.

 «Ο πρώτος τίτλος ήταν οι 102, αλλά επειδή δεν γνωρίζουμε αν ήταν 102 ή παραπάνω, διότι πολλά θύματα είτε δεν βρέθηκαν, είτε δεν αναγνωρίστηκαν θεωρήσαμε, ότι θα ήταν προσβολή να μην συμπεριληφθεί κάποιος νεκρός. Τελικά καταλήξαμε στο «Τελευταίο δέντρο» θέλοντας να τονίσουμε την φυσική καταστροφή».  Τα γυρίσματα διήρκησαν 27 ώρες, στόχος της ομάδας είναι να δείξει την ανατολή και τη δύση του ηλίου, τονίζοντας ότι μονάχα μέσα σε μία μέρα οι πύρινες γλώσσες πήραν τα πάντα στο πέρασμά τους.  Η ερώτηση μου ήταν αναπόφευκτη και η απορία μου έντονη, γιατί επέλεξε να μιλήσει για τα δραματικά γεγονότα δύο χρόνια αργότερα «Θεωρώ, ότι τότε τα πράγματα ήταν πολύ ευαίσθητα. Δεν ήθελα να θεωρηθεί ότι εκμεταλλεύομαι την κατάσταση. Δυο χρόνια αργότερα, δείχνω την ουσιαστική ευαισθησία πάνω στο θέμα και επισημαίνω, ότι η νέα γενιά θα πρέπει να ευαισθητοποιηθεί πάνω στο ζήτημα, μιας και ο τόπος έχει ανάγκη από εθελοντική δράση».

 

Όταν μία ταινία κατορθώνει να εκφράσει το ψυχικό και κοινωνικό κλίμα μιας περιόδου, όταν κατορθώνει να μετουσιώσει τα τραγικά συμβάντα μιας ημέρας φονικής μέσα από τις εικόνες, τα μάτια και τις μαγικές φωνές των εφήβων, συγκινώντας και συνεπαίρνοντας, όταν κατορθώνει να κινήσει ομάδες και σύνολα υπενθυμίζοντας, ότι «Το Μάτι θα αναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες του», τότε μπορούμε να μιλήσουμε για έναν δημιούργημα και έναν δημιουργό, που προσπαθεί με γνησιότητα και αλήθεια ζωής να αναπαραστήσει όλα όσα βασανίζουν την εποχή μας.

View this post on Instagram

Η ταινία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα και πρωταγωνιστές είναι όλοι οι έφηβοι που συμμετέχουν στην ταινία μικρού μήκους. Στην ταινία απεικονίζονται σκηνές της σημερινής καθημερινότητας αλλά και σκηνές επιμονής και υπομονής καθώς και η συμμετοχή όλων στην “εκδήλωση μνήμης” με το μήνυμα “Δεν θα σας ξεχάσουμε ποτέ”. Στόχος της ταινίας μικρού μήκους είναι να τονιστεί πως την 23η Ιουλίου 2018 εξελίχθηκε η φονικότερη στην ελληνική ιστορία πυρκαγιά, σε μία από τις πιο μαύρες ημέρες για τη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας. Πέρα από τις υλικές ζημιές, 102 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, δεκάδες άλλοι τραυματίστηκαν και το οικοσύστημα της περιοχής υπέστη ανείπωτη καταστροφή εύλογα λοιπόν χαρακτηρίστηκε ως η μεγαλύτερη εθνική τραγωδία στην σύγχρονη ελληνική ιστορία. Δυο χρόνια αργότερα, με σεβασμό στον ανθρώπινο πόνο και με αξιοπρέπεια στην ανθρώπινη ζωή αποτυπώνονται τα γεγονότα και οι μαρτυρίες με σκοπό την ανάδειξη των αιτιών και την πραγματική εικόνα του σήμερα η οποία διαφέρει σε μεγάλο βαθμό από την εικόνα του τότε. Στέλνουμε σε όλους το μήνυμα «Μην τους λυπάσαι, δεν αξίζουν λύπηση. Οι άνθρωποι αυτοί είναι μαχητές και το απέδειξαν στις πιο κρίσιμες καταστάσεις. Κάθε μέρα με τις δράσεις τους επιχειρούν με έναν και μοναδικό σκοπό: Το Μάτι να αναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες του ! Τη σκηνοθεσία επιμελήθηκαν: - Πέτρος Νικολιντάης - Σωκράτης Πάτσος - Κωνσταντίνος Μόσχος Τη φωτογραφία οι: - Νίκος Λαουτάρης - Μίλι Σουλοβάρι - Άρης Μπάσα - Ραφαήλ Λασιθιωτάκης Τη μουσική επιμέλεια έκαναν οι: - Θοδωρής Τζίμας - Πάρης Κάλπος Το make up επιμελήθηκε: Κατερίνα Μούτσιου. Στίχος και φωνή: Τζωρτζίνα Αντωνακάκη και Γιάννης Τεργιάκης Βιολιά: Μαρία Καρατζά και Ελένη Ιωαννίδου Συντελεστές παραγωγής: - Αλέξανδρος Μιχαλόπουλος - Μικαέλα Δεκλερή - Αθηνά Κλήμη - Αναστασία Κατσίλη Οι υπόλοιποι συντελεστές είναι οι: Λύδια Καβαλιέρου Ασπασία Μπαζίμα Ηλίας Βρεττάκος Ανθή Φακιδάρη Άρτεμις Βρεττάκου Μάριος Μπιντάκος Νάντσον Ντάλτρο Ελίζα Σοφία Μπίτσια Ελίζα Σαμίου Βασίλης Αγγελιδάκης Λάμπρος Κανατάς Δημήτρης Τόλης |Χάρης Δημόπουλος Λύδια Χριστουλάκη Χρύσα Γκούγκου Αλέξανδρος Κούμπρια Λάμπρος Παπανικολάου

A post shared by NAKIS (@v.nakis98) on

Η μικρού μήκους ταινία θα δημοσιευθεί στην επίσημη πλατφόρμα του Βαγγέλη Νάκη στο Instagram: v.nakis98.

Τη σκηνοθεσία επιμελήθηκαν ο Πέτρος Νικολιντάης , ο Σωκράτης Πάτσος και ο Κωνσταντίνος Μόσχος, τη φωτογραφία ο Νίκος Λαουτάρης, ο Μίλι Σουλοβάρι , Άρης Μπάσα και ο Ραφαήλ Λασιθιωτάκης ενώ τη μουσική επιμέλεια έκαναν οι Θοδωρής Τζίμας και Πάρης Κάλπος.

Το make up επιμελήθηκε η Κατερίνα Μούτσιου.

Στίχος και φωνή: Τζωρτζίνα Αντωνακάκη και Γιάννης Τεργιάκης.

Βιολιά: Μαρία Καρατζά και Ελένη Ιωαννίδου.

Συντελεστές παραγωγής: Αλέξανδρος Μιχαλόπουλος , Μικαέλα Δεκλερή, Αθηνά Κλήμη, Αναστασία Κατσίλη.

Οι υπόλοιποι συντελεστές είναι οι: Λύδια Καβαλιέρου | Ασπασία Μπαζίμα |Ηλίας Βρεττάκος | Ανθή Φακιδάρη | Άρτεμις Βρεττάκου | Μάριος Μπιντάκος |Νάντσον Ντάλτρο | Ελίζα Σοφία Μπίτσια | Ελίζα Σαμίου |Βασίλης Αγγελιδάκης | Λάμπρος Κανατάς | Δημήτρης Τόλης |Χάρης Δημόπουλος | Λύδια Χριστουλάκη | Χρύσα Γκούγκου | Αλέξανδρος Κούμπρια| Λάμπρος Παπανικολάου

Η ταινία πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη του Ναυτικού Ομίλου Ματιού“ ΝΑ.Ο.ΜΑ ” , της εταιρίας “ Waterboom Festival ” και της εταιρίας ρουχισμού “ PRIMO the brand ”καθώς επίσης και από τις εταιρείες: Panik Records Entertainment | Epic Music Studio

 

Το επόμενο βήμα: HUMAN TRAFFICKING και Εκπαίδευση

Ενώ η κουβέντα μας κυλούσε, ήθελα να μάθω τα επόμενα του βήματα. Άραγε ποια θα ήταν η επόμενη πρόκληση, ποιο το επόμενο κοινωνικό πρόβλημα, το οποίο θα αποτύπωνε με τη δύναμη των οπτικοακουστικών μέσων. «Το επόμενο θέμα, το οποίο έχουμε ήδη αρχίσει να προετοιμάζουμε είναι μία ταινία μικρού μήκους για το Human trafficking. Σκοπεύουμε να ευαισθητοποιήσουμε τους νέους και να δείξουμε την ουσιαστική δράση της αστυνομίας σε αυτό το κομμάτι. Θα προσπαθήσω, να αποτυπώσω μία συνολική και πλήρη εικόνα αυτού του φαινομένου, από το κομμάτι της απαγωγής και της βίας, έως την ίδια την δράση της αστυνομίας για τον εντοπισμό των δραστών».

 Ακόμη σκοπεύει να καταπιαστεί και να καταδείξει ένα από τα μεγαλύτερα σύγχρονα κοινωνικά ζητήματα, εκείνο της εκπαίδευσης. Ο Βαγγέλης ήδη κάνει ενέργειες με σκοπό να οργανώσει τα γυρίσματα της ταινίας του. Αυτή τη φορά, θα επισκεφθεί με την ομάδα του τις δικαστικές αίθουσες για αποτυπώσει στον φακό εκείνο που σεναριακά έχει σκεφτεί «Θα «δικάζονται» οι εκπαιδευτικοί και τα παιδιά θα είναι οι μάρτυρες».  Ο ίδιος δεν ξεχνά, να μου τονίσει πως εύχεται σε όλα τα παιδιά να είναι οι χειρότεροι μαθητές, αλλά οι σπουδαιότερες ψυχές «Τα παιδιά δεν έχουν ουσιαστικές γνώσεις, μαθαίνουν απλώς να παπαγαλίζουν στο σχολείο. Αν υπήρχε ένα σωστό σύστημα εκπαίδευσης και τα παιδιά από μικρή ηλικία  συναναστρέφονταν, για παράδειγμα με παιδιά από άλλες χώρες, θα είχαμε εξαφανίσει και το πρόβλημα του ρατσισμού και πολλά άλλα». Ο Βαγγέλης πορεύεται με υπομονή και προσήλωση στον στόχο, μότο της ζωής του είναι «Να είσαι δυνατός όταν είσαι αδύναμος, να είσαι γενναίος όταν είσαι φοβισμένος και να είσαι ταπεινός όταν είσαι ο νικητής».