«Η κυβέρνηση έχει πάρει τον πολιτισμό και τον έχει πετάξει μέσα σε ένα κουβά»

(Μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης με τον Κωνσταντίνο Δανίκα)

Είναι ο τηλεοπτικός «Φανούρης» στην αγαπημένη καθημερινή σειρά του ΑNT1 «Άγριες Μέλισσες». Τον αγαπήσαμε, μπήκε στην καρδιά μας, μέσα από τον ρόλο του και τον λατρέψαμε ως προστάτη των τριών αδελφών, που πρωταγωνιστούν στην πετυχημένη σειρά της Μελίνας Τσαμπάνη.

Ο Κωνσταντίνος Δανίκας γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Από την μικρή του ηλικία έζησε κοντά στη μουσική, αφού τη γνώρισε μέσα από τον πατέρα του, γνωστό μαέστρο Νίκο Δανίκα. Ο ίδιος εξομολογείται, πως από την ηλικία των 5 ετών είχε τη χαρά να συνοδεύει τον μπαμπά του στις πρόβες και εκεί ήρθε σε επαφή με τους σπουδαιότερους Έλληνες καλλιτέχνες. Γνώρισε τον Μάνο Χατζιδάκι, τον Δημήτρη Μητροπάνο, τον Γιώργο Μαρίνο, τον Σταμάτη Κραουνάκη και άλλες εμβληματικές μορφές του χώρου. Το πέρασμα των χρόνων και η εφηβεία του έδειξαν, πως η μουσική δεν ήταν για εκείνον το μέσο, για να εκφραστεί και έτσι άφησε τις σπουδές του στο πιάνο και επικεντρώθηκε στην αναζήτηση νέων τρόπων έκφρασης. Σταδιακά ανακάλυψε τη γραφή, ξεκίνησε να γράφει ποιήματα και διηγήματα, αλλά μετά από χρόνια ήρθε αντιμέτωπος και με μία άλλη στροφή στον επαγγελματικό του προσανατολισμό.  «Είχα γράψει άπειρα ποιήματα και διηγήματα και τα πέταξα όλα ξαφνικά. Ένοιωθα ότι ούτε αυτό με εξέφραζε έτσι όπως θα ήθελα». Τελευταίος σταθμός στο τρένο της ζωής του ήταν το θέατρο και εκεί αποβιβάστηκε με επιτυχία. Επέλεξε να μπει στην δραματική σχολή και να εκφράσει όσα τον απασχολούν μέσα από τη μαγεία της υποκριτικής. «Ένοιωσα ότι εκεί είναι ο τόπος μου, το μέρος μου». Την απόφαση του, να ακολουθήσει το θέατρο επηρέασαν ο παππούς του και ο Γιώργος Μαρίνος, καθώς προέρχεται από καλλιτεχνική οικογένεια, αφού και ο προπάππους του ήταν ηθοποιός και έκανε παραστάσεις με μπουλούκια.

Το βιογραφικό του σημείωμα περιλαμβάνει πολλές πετυχημένες θεατρικές παραστάσεις και συμμετοχές σε μεγάλες παραγωγές. Έχει παίξει στις ταινίες «Νήσος 1+2», «Πίσω από τις γρυλιές», «Το σημάδι της ζωής», «Ψυχραιμία» και άλλες, ενώ στην τηλεόραση έχει συμμετάσχει στις σειρές «Η Οικογένεια Βλάπτει», «L.A.P.D», «Λούφα και Παραλλαγή», «Το Δέκα» και στην «Ζωή εν Τάφω».

Αυτή τη φορά, μου δόθηκε η ευκαιρία να συναντήσω έναν άνθρωπο γλυκό, έναν άνθρωπο που απλώνει κάθε μέρα το πιο πλατύ του χαμόγελο και αντιμετωπίζει τις προκλήσεις της ζωής με αισιοδοξία. Αν μπορώ να πω κάτι για τον Κωνσταντίνο Δανίκα μέσα από αυτό το κείμενο, θα πω ότι συνάντησα μία ευγενική ψυχή, κάποιον που χαμογελά αληθινά και μοιράζει απλόχερα την αγάπη του.


Δεν θα μπορούσα να μην ξεκινήσω την κουβέντα μας από τις καταιγιστικές εξελίξεις στον χώρο σας. Ο ασκός του Αιόλου άνοιξε. Περίμενες αυτή την καταιγίδα;

Ο χώρος μας είναι μικρός, όλοι γνωρίζουν ότι συμβαίνουν πράγματα. Ετοιμάζονται πολλά να βγουν στη φόρα. Υπάρχουν συνάδελφοι που προετοιμάζονται να μιλήσουν ανοιχτά. Άνοιξε ένας δρόμος, αυτός της ομολογίας, και είναι πολύ θετικό. Δεν είναι ότι δεν θα ξαναγίνει τίποτα παρόμοιο ή ότι θα πάψουν να υπάρχουν οι συγκεκριμένοι άνθρωποι, αλλά τουλάχιστον θα φοβούνται να προβούν σε τέτοιες πράξεις.

Για ποιο λόγο τα θύματα δεν μιλούσαν τόσα χρόνια;

Υπάρχουν νέοι ηθοποιοί που υπομένουν τέτοιου είδους παρενοχλήσεις, διότι φοβούνται για την καριέρα και τη ζωή τους.  Όταν είναι τόσο δυνατοί κάποιοι άνθρωποι στον χώρο, τα θύματα φοβούνται να μιλήσουν ανοιχτά, διότι ο χώρος μας εξαρτάται άμεσα από συγκεκριμένα πρόσωπα που συγκεντρώνουν εξουσία στα χέρια τους.  Καταλαβαίνω τους ανθρώπους που δεν βγαίνουν να μιλήσουν. Είναι απόλυτα φυσιολογικό, το να φοβάσαι. Φοβάσαι τη δουλειά σου, φοβάσαι να μην σε καπελώσουν, να μην σε ακυρώσουν, ως ηθοποιό και καλλιτέχνη.  Το ότι ξεπερνούν κάποιοι άνθρωποι τον φόβο, βγαίνουν και ομολογούν τα όσα έχουν βιώσει, είναι φοβερά θετικό.

Πιστεύεις, ότι θα μπει μία τελεία μετά από όλες αυτές τις ομολογίες;

Τελεία δεν θα μπει, όμως το να υπάρχει μία «πλατφόρμα», όπου θα μπορεί ο καθένας να έχει το θάρρος και την τόλμη να μιλήσει ανοιχτά για κάποιο περιστατικό ψυχολογικής, λεκτικής ή σωματικής βίας, είναι σημαντικό. Με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο το γεγονός ότι, όλα αυτά γίνονται δημόσια. Το μόνο επικίνδυνο κομμάτι αυτής της δημοσιότητας, είναι μην τυχόν πάρει η μπάλα και κάποιους ανθρώπους που δεν έχουν μερίδιο ευθύνης. Για παράδειγμα, μπορεί κάποιος να κατηγορήσει έναν σκηνοθέτη, επειδή υπήρξε κάπως έντονος στις πρόβες. Υπάρχουν σκηνοθέτες που δουλεύουν πολύ έντονα, για να φτάσουν τους ηθοποιούς στα όριά τους. Αν ένας άνθρωπος δεν έχει γερό στομάχι, δεν το αντέχει αυτό. Υπάρχει λοιπόν φόβος, να πάρει η μπάλα και τέτοιους ανθρώπους που δεν έχουν σκοπό να ασκήσουν καμία μορφή βίας, αλλά αντιθέτως να προσφέρουν ένα όμορφο έργο. Υπάρχει φόβος, μήπως χαθεί το μέτρο. Το μόνο που ελπίζω είναι να τελειώσει αυτή η εκμετάλλευση των νέων ανθρώπων, που ψάχνουν για δουλειά.

Όλη αυτή η δημοσιότητα μπορεί να βάλει «ταμπέλα» στον χώρο; Να θεωρηθεί ως ένας χώρος «βρώμικος», από τους νέους ανθρώπους;

Φυσικά, υπάρχει αυτό το ρίσκο. Δεν ισχύει όμως αυτό. Βρώμικοι είναι άνθρωποι, ο χώρος μας παράγει έργο. Είναι μία υπέροχη δουλειά, μπορώ να σου μιλάω ώρες για το τι σημαίνει η δουλειά του ηθοποιού. Αν είναι βρώμικος ο άνθρωπος και πάρει την εξουσία στα χέρια του, θα φέρεται αντίστοιχα. Αν ένας άνθρωπος είναι σωστός και δίκαιος, δεν υπάρχει περίπτωση να καταχραστεί την εξουσία. Δεν είναι ο πόνος, σκοπός της δουλειάς μας. Η δουλειά μας είναι ιερή, παράγουμε πολιτισμό. Δεν είναι δυνατόν ο πολιτισμός να εξαρτάται από τέτοιους ανθρώπους. Αυτοί οι «βρώμικοι» άνθρωποι είναι που πρέπει, να εξαφανιστούν από τον χώρο.

Έχεις γίνει μάρτυρας τέτοιου περιστατικού;

Όχι, και ευτυχώς, διότι με εξοργίζει η αδικία, η έλλειψη σεβασμού και η εκμετάλλευση της εξουσίας, είτε σε επαγγελματικό, είτε σε προσωπικό επίπεδο. Αν έβλεπα ένα τέτοιο γεγονός, θα μιλούσα, θα έφτανα στα όρια.

FANOURHS

Να περάσω και στα ευχάριστα, αφού εδώ και ενάμιση χρόνο ζεις μία πολύ όμορφη εμπειρία κοντά στον «Φανούρη» και τις «Άγριες Μέλισσες». Ο «Φανούρης» πως μπαίνει στη ζωή του Κωνσταντίνου;

Όταν έκανα γύρισμα για τη «Ζωή εν Τάφω», έμαθα από μία συνάδελφο, ότι ο Λευτέρης Χαρίτος κάνει κάστινγκ, για ένα καθημερινό σίριαλ. Επειδή εκτιμώ πάρα πολύ τον Λευτέρη σαν σκηνοθέτη, σκέφτηκα ότι θα ήθελα πάρα πολύ να περάσω από το κάστινγκ. Αφού κανονίστηκε το ραντεβού μου και τους συνάντησα μου έδωσαν κατευθείαν να διαβάσω τον Φανούρη. Πήγα άλλη μία φορά και μου ανακοίνωσαν επιτόπου, ότι θα γίνει η συνεργασία. Ήμουν πάρα πολύ χαρούμενος και εξαρχής θετικός με το γεγονός ότι θα σκηνοθετούσε ο Λευτέρης ένα καθημερινό σήριαλ.

Ο ρόλος του Αργύρη Πανταζάρα, ο «Τάκης», είναι ένας, που μου αρέσει πολύ, διότι έχουν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον σαν ρόλοι αυτοί οι τύποι.

Προτάσεις για καθημερινό σήριαλ, είχες δεχτεί στο παρελθόν;

Ναι, αλλά δεν δέχτηκα καμία, γιατί τα καθημερινά έχουν την εξής δυσκολία, πρέπει ο ρόλος να σου γίνει βίωμα και να σου γίνει βίωμα χρειάζεται χρόνος. Σε ένα καθημερινό που γυρίζεις τόσες πολλές σκηνές σε καθημερινή βάση, δεν υπάρχει η πολυτέλεια του χρόνου. Πάντα λοιπόν, με φόβιζε το καθημερινό, διότι είτε καλός είτε κακός ηθοποιός να είσαι, δεν σε αφήνει να δουλέψεις όσο θα ήθελες. Όταν όμως είδα το κάστ των ηθοποιών και γνώριζα ότι θα σκηνοθετήσει ο Λευτέρης, ένοιωσα ασφάλεια. Εντυπωσιάστηκα με την ομάδα, με το σενάριο και σκεφτόμουν ότι αυτή η δουλειά θα πάει πολύ καλά.

Έτσι όπως εξελίχθηκε το σενάριο και η ιστορία των «Άγριων Μελισσών» υπάρχει κάποιος άλλος ρόλος που σου αρέσει και που «ζηλεύεις»;

Όλοι οι ρόλοι είναι εξαιρετικοί, είναι υπέροχα γραμμένοι από τους σεναριογράφους, διότι όλες οι πράξεις τους και οι επιθυμίες τους είναι δικαιολογημένες. Αυτό είναι κάτι που βοηθάει πάρα πολύ τους ηθοποιούς, γιατί υπάρχουν σενάρια που δεν δείχνουν τον δρόμο στους ηθοποιούς, για να δικαιολογήσουν τις πράξεις των ρόλων τους. Η αλήθεια είναι, ότι μου δίνεται για πρώτη φορά ένας ρόλος, καλός, δίκαιος και τίμιος. Μέχρι τώρα τηλεοπτικά και θεατρικά έκανα ρόλους, όπως αυτός του Αργύρη Πανταζάρα, ο «Τάκης». Ενσάρκωνα πάντα τους αλήτες, τους είρωνες, τα ρεμάλια. Ο ρόλος του Αργύρη είναι ένας, που μου αρέσει πολύ, διότι έχουν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον σαν ρόλοι αυτοί οι τύποι. Φυσικά, δεν υποτιμώ κανέναν άλλο ρόλο, διότι πραγματικά όλοι τους είναι υπέροχοι.

Υπάρχει κάποιος ρόλος που πιστεύεις ότι δεν θα μπορούσες να κάνεις;

Όχι πως δεν θα μπορούσα, αλλά πιστεύω ότι δεν θα μου ταίριαζε να κάνω τον «Βόσκαρη» (σ.σ ενσαρκώνει ο Βασίλης Μπισμπίκης) ή τον «Μιλτιάδη» (σ.σ ενσαρκώνει ο Γιώργος Γάλλος). Δεν αναφέρομαι ως προς το θέμα της δυσκολίας του ρόλου, αλλά ως προς το ότι σαν φυσιογνωμία, ηλικιακά και σαν ενέργεια δεν θα μπορούσαν να μου ταιριάξουν.

Η συνεργασία πως είναι με τα υπόλοιπους ηθοποιούς;

Είναι πραγματικά εξαιρετική. Αν δεν υπήρχε η καραντίνα ακόμα θα βγαίναμε, θα πίναμε τα ποτά μας, θα τα λέγαμε και θα δενόμασταν περισσότερο. Δεν υπήρξαν ποτέ κόντρες μεταξύ μας, κάτι που είναι λογικό όταν μιλάμε για 30 διαφορετικούς χαρακτήρες. Κι όμως εδώ και ενάμιση χρόνο που δουλεύουμε μαζί δεν έχει υπάρξει ούτε μία ρήξη. Αυτό σημαίνει χημεία και ότι όλοι οι ηθοποιοί είναι σωστοί επαγγελματίες.

Θα δούμε τον «Φανούρη» να εξελίσσεται ως ρόλος; Όλοι οι ρόλοι κάνουν κάποια στιγμή μία έκρηξη, θα έρθει και η στιγμή του «Φανούρη»;

Θα δούμε και την έκρηξη του Φανούρη, πολύ σύντομα.  Θα είναι έκρηξη αγανάκτησης και θυμού απέναντι στην αδικία και θα σχετίζεται με την αγάπη του και τον ρόλο προστασίας που έχει για τις τρεις αδελφές.

Θα μάθουμε κάτι άλλο για τον «Φανούρη», κάτι που να σχετίζεται με το παρελθόν και την προέλευση του;

Μπορεί ναι, μπορεί και όχι. Κατά πάσα πιθανότητα δεν θα μάθουμε κάτι άλλο, διότι για να μάθουμε το παρελθόν του, θα πρέπει κάποια συνθήκη από το παρελθόν, να έρθει στο παρόν. Προς το παρόν δεν υπάρχει κάτι τέτοιο στα σενάρια.

Υπάρχουν συζητήσεις για να πάει η σειρά και 3η σεζόν;

Ναι, όμως το μόνο που γνωρίζω είναι ότι απλώς συζητούν.

Μέχρι που μπορούν να φτάσουν οι εξελίξεις και οι ανατροπές;

Αυτό σχολιάζαμε στην πρώτη σεζόν και ήρθε η δεύτερη σεζόν για να μας αποδείξει, ότι οι εξελίξεις μπορούν να είναι διαρκώς καταιγιστικές. Είναι τρομερό που αυτή η σειρά δεν έχει κάνει ούτε μία φορά «κοιλιά».

Τον «Φανούρη» θα τον δούμε με γυναικά;

Έλα ντε!!! Πες τα!!! Είναι παντρεμένος με την «Μερόπη» και έχει την κόρη του την «Φωτεινούλα», οι οποίες δεν έχουν εμφανιστεί ποτέ. Ευτυχώς, το μόνο που ακούμε είναι «τι ωραίες πίτες που φτιάχνει η Μερόπη». Περιμένω και εγώ, πως και πως να δω, ποια είναι η γυναίκα μου και πως είναι κόρη μου.

Τον εαυτό σου τον βλέπεις στην τηλεόραση; Κάνεις την αυτοκριτική σου;

Λόγω όμως περιορισμένου χρόνου δεν προλαβαίνω να βλέπω πάντα όλα τα επεισόδια, όμως προσπαθώ να το παρακολουθώ όσο περισσότερο μπορώ. Θέλω να βλέπω τον εαυτό μου, αλλά προετοιμάζομαι πριν το κάνω, γιατί είμαι πάρα πολύ αυστηρός κριτής και αυτό δεν είναι κάτι που βοηθάει, μπορεί να οδηγήσει σε λάθος δρόμους.

Δεν είναι Δημοκρατία, όταν χρειάζεται να στείλεις μήνυμα για να βγεις από το σπίτι σου.

Την τηλεόραση της εποχής μας και τα τηλεοπτικά προγράμματα που παρουσιάζονται, πως τα κρίνεις;

Πριν ένα χρόνο πήρα τηλεόραση, παλαιότερα δεν είχα, διότι έκανα μία δική μου προσωπική επανάσταση απέναντι σε κάποιες εκπομπές της ελληνικής τηλεόρασης. Επειδή η τηλεόραση είναι το βασικότερο μέσο επικοινωνίας, έχει τεράστια ευθύνη απέναντι στους τηλεθεατές της.  Καταλαβαίνω, γιατί υπάρχουν ορισμένα προγράμματα, γιατί υπάρχει και το αντίστοιχο κοινό που τα παρακολουθεί. Ποτέ δεν απαξίωσα την ανάγκη του κοινού, να δει τέτοιου είδους προγράμματα. Ωστόσο εγώ, σε προσωπικό επίπεδο, έκανα τη δική μου επανάσταση. Για εμένα, αυτά τα προγράμματα δεν πρέπει να υπάρχουν στην τηλεόραση. Θεωρώ, ότι με κάποιο τρόπο θα πρέπει να προστατευθεί η δημόσια σφαίρα.

Η κυβέρνηση έχει -κυριολεκτικά- πάρει τον πολιτισμό και τον έχει πετάξει μέσα σε ένα κουβά, διότι δεν τους ενδιαφέρει. Ποια είναι η προτεραιότητα, να ανοίξουν τα κομμωτήρια ή τα θέατρα;

Με τον εγκλεισμό της εποχής μας πως τα πας;

Δεν τον καταλαβαίνω. Δεν είναι Δημοκρατία, όταν χρειάζεται να στείλεις μήνυμα για να βγεις από το σπίτι σου. Είναι παράλογο. Το να σταματήσουν κάποιον και να του κόψουν κλήση, επειδή δεν φοράει μάσκα είναι λογικό, το να σταματήσουν κάποιον που φοράει μάσκα, δεν έχει στείλει μήνυμα και να του κόψουν πρόστιμο, δεν έχει καμία λογική.

Τι συμβαίνει με το θέατρο; Έχετε κάποια ενημέρωση από το Υπουργείο Πολιτισμού;

Δεν έχω να πω πάρα πολλά πράγματα, μονάχα ότι η κυβέρνηση έχει -κυριολεκτικά- πάρει τον πολιτισμό και τον έχει πετάξει μέσα σε ένα κουβά, διότι δεν τους ενδιαφέρει. Δεν υπάρχει πραγματικά καμία δικαιολογία για αυτό. Όταν κάποιος δεν ενδιαφέρεται για τον πολιτισμό της πατρίδας του, σημαίνει ότι αδιαφορεί και για την ψυχή του. Ποια είναι η προτεραιότητα, να ανοίξουν τα κομμωτήρια ή τα θέατρα; Συνεχώς ακούμε πόσο σημαντικό είναι να ανοίξουν τα κομμωτήρια και αγνοούμε τον πολιτισμό. Στο κομμωτήριο ή στο κέντρο περιποίησης, υπάρχει επαφή με τον πελάτη και θα έπρεπε να θεωρείται επικίνδυνο, σε αντίθεση με τα θέατρα που δέχονται συγκεκριμένο αριθμό θεατών, με μάσκες και με τις προβλεπόμενες αποστάσεις. Πες μου για ποιο λόγο δεν ανοίγουν οι κινηματογράφοι; Ας μην γεμίσει η αίθουσα. Εκεί δεν υπάρχουν ούτε ηθοποιοί, ούτε γίνεται λόγος για πρόβες. Με τρώει, αυτό το «γιατί;».  Μιλάμε για πράγματα χωρίς λογική.

Πως βρίσκεις όλη αυτή την κατάσταση που ζούμε; Το βρίσκεις υπερβολικό;

Ναι! Νοιώθω ότι γίνεται πολύς χαμός. Δεν αμφισβητώ τίποτα, ούτε μιλώ για θεωρίες συνομωσίας. Πιστεύω όμως ότι όλη η κατάσταση έχει και μια υπερβολή μέσα της. Υπάρχουν ευρωπαϊκές χώρες που έχουν αντιμετωπίσει τον κορωνοϊό πολύ ήπια, υιοθετώντας την τακτική της ανοσίας της αγέλης. Θεωρώ, ότι δεν δίνονται όσα χρήματα θα έπρεπε, στο σύστημα υγείας. Αν αντί για 1000 ΜΕΘ είχαμε τις δεκαπλάσιες, δεν θα αντιμετωπίζαμε κανένα ζήτημα εγκλεισμού και θα είχαμε λιγότερους θανάτους.

Υπάρχει κάποιος προγραμματισμός για την συμμετοχή σου σε κάποια θεατρική παράσταση;

Σε έναν μήνα περίπου θα ξεκινήσουμε πρόβες για την παράσταση «Ο Θάνατος και η Κόρη» του Ariel Dorfman, σε σκηνοθεσία Θάλειας Γρίβα. Στην παράσταση θα είμαστε μαζί με τις Σίσσυ Μαράθου και Χρήστο Σαπουντζή. Είμαι πραγματικά πάρα πολύ χαρούμενος, γιατί αυτό είναι ένα από τα αγαπημένα μου έργα. Έχουμε σκοπό να ανέβει στα μέσα του Νοεμβρίου, αν όλα πάνε καλά.

Τον Γιώργο Μαρίνο τον έχουν βάλει στη φυλακή. Το 1969-1970, στα πρώτα χρόνια της Χούντας, ο Μαρίνος σατίριζε τους επώνυμους και την γυναίκα του Παπαδόπουλου, του δικτάτορα.

Βρίσκεσαι και στο ΣΕΗ, πιστεύεις ότι η δράση σας μέσα από αυτό τον Σωματείο είναι επαρκής και καλύπτει τα δικαιώματα σας;

Το ΣΕΗ κάνει πραγματικά ό,τι μπορεί. Σίγουρα θα μπορούσαν να γίνουν πολλά περισσότερα από το Σωματείο, όμως σε καμία περίπτωση δεν το κατηγορώ. Γίνονται προσπάθειες επικοινωνίας με το Υπουργείο Πολιτισμού, όμως όταν το ίδιο το Υπουργείο δεν ενδιαφέρεται για τίποτα, όποια ενέργεια και να κάνουμε εμείς θα βρίσκει τοίχο. Από τη στιγμή που δεν δουλεύουν τα θέατρα, η μόνη δύναμη του Σωματείου είναι να κάνει απεργία, όμως καμία απεργία δεν μπορεί να γίνει, όταν σχεδόν όλοι οι ηθοποιοί είναι άνεργοι.

Ποιος σου γνώρισε τον κόσμο του θεάτρου;

Δεν υπήρξε κάποιος συγκεκριμένος άνθρωπος που μου έδειξε αυτό τον δρόμο, υπήρξαν όμως ερεθίσματα που τα εισέπραξα στην μικρή μου ηλικία και όταν ήρθε η στιγμή βγήκαν στην επιφάνεια.  Ο πρώτος που μου έδωσε το ερέθισμα ήταν ο πάππους μου, που ήταν και ηθοποιός, και ο άλλος άνθρωπος ήταν ο Γιώργος Μαρίνος, τον οποίο παρακολουθούσα και με συγκλόνιζε το πάθος, η εκφραστικότητα, η ενέργεια και η επαφή του με τον κόσμο.

Έχεις κάποια ανάμνηση από τον Γιώργο Μαρίνο;

Πολλές!! Μία που θυμάμαι πολύ έντονα, ήταν όταν τραγούδησε το «Σεξ» για πρώτη φορά. Θυμάμαι πόσο καταπληκτικό, αστείο και ταυτόχρονα σοκαριστικό ήταν αυτό ο τραγούδι. Για ένα παιδάκι όλα αυτά τα λόγια, δημιουργούσαν την ιδέα του παράνομου. Επίσης, τον Γιώργο Μαρίνο τον έχουν βάλει στη φυλακή. Το 1969-1970, στα πρώτα χρόνια της Χούντας, ο Μαρίνος σατίριζε τους επώνυμους και την γυναίκα του Παπαδόπουλου, του δικτάτορα. Κάποια στιγμή, ενώ την σατίριζε, μπήκαν μέσα στο μαγαζί άνθρωποι του δικτάτορα και τον πήγαν στη φυλακή. Για καλή του τύχη, έπεσε στον υποδιοικητή της ασφάλειας, ο οποίος του ζήτησε να σταματήσει να σατιρίζει την γυναίκα του Παπαδόπουλου και του είπε, πως είναι τυχερός που δεν είναι στο τμήμα ο διοικητής. Έτσι, ο υποδιοικητής τον άφησε ελεύθερο και του είπε πως την επόμενη φορά δεν θα έχει την ίδια τύχη, εάν και εφόσον συνεχίσει.

Τι δεν γνωρίζουμε για τον Κωσταντίνο; Ποια είναι τα χόμπυ του;

Το ψαροντούφεκο είναι η μεγάλη μου αγάπη. Το καλοκαίρι πάω μία εβδομάδα, στήνω την σκηνή μου και κάθομαι στην παράλια όλη μέρα και όλη νύχτα. Προμηθεύομαι μόνο νερά και παξιμάδια, ψαρεύω και τρώω τα ψάρια πουπιάνω. Αυτή η εβδομάδα είναι η προσωπική μου ψυχοθεραπεία και την περιμένω πως και πως.

«ΑΝ ΣΩΘΕΙΣ, ΘΑ ΣΩΘΩ»: Το μεγάλο ευχαριστώ του Γιώργου Λεμπέση

Όσο η πανδημία του κορωνοϊού  θριαμβεύει, ο Γιώργος Λεμπέσης μιλά ανοιχτά και ευχαριστεί με τον δικό του, μοναδικό, μουσικό τρόπο όλους τους ήρωες που μάχονται στην πρώτη γραμμή κόντρα στον νέο COVID-19. O γνωστός καλλιτέχνης, που έχει αφήσει ανεξίτηλα ίχνη στον χώρο της ελληνικής μουσικής βιομηχανίας δημοσίευσε ένα συγκινητικό «ευχαριστώ» στέλνοντας το μήνυμα πως «μαζί θα βγούμε από τις στάχτες». 

Το τραγούδι μιλά και τιμά τους μαχητές με τις λευκές στολές, οι οποίοι αμύνονται και αγωνίζονται καθημερινά μπροστά σε αυτή την πανδημία που έμελλε να πλήξει τον κόσμο του 2020. Με την ξεχωριστή δύναμη που έχουν τα μουσικά όργανα, ο Γιώργος Λεμπέσης συνέθεσε ένα κομμάτι που θα αποτελέσει τη μουσική ανάμνηση της πανδημίας για τις επόμενες γενιές.

Στο βίντεο κλιπ εικόνες ασθενών, γιατρών και νοσηλευτών, χρώματα και πρόσωπα, πόλεις και έρημοι δρόμοι αφηγούνται την κατάσταση που βιώνει ο πλανήτης μας. Για εκείνον φαίνεται πως «Μια ανάσα μας ενώνει», μιας και οι γιατροί παρουσιάζονται στο πλάι και κοντά στις ανάσες των ασθενών.

Σε λιγότερο από 4 λεπτά ένας καλλιτέχνης έστειλε ένα αισιόδοξο μήνυμα, προτρέποντας σε υπομονή. Με στίχους γεμάτους τρυφερότητα και με αράδες ιδιαίτερα αρωματισμένες, έχτισε το «Ευχαριστώ του» στα θεμέλια μιας μελωδικής μουσικής.

Μουσική: Γιώργος Λεμπέσης

Στίχοι: Γιώργος Δ. Λεμπέσης

Ακουστική και Ηλεκτρική κιθάρα: Αντώνης Γούναρης

Πιάνο, Πλήκτρα: Γιώργος Λεμπέσης

Φωνητικά: Νία Μπαλάφα, Ευγενία Λιάκου

Ενορχήστρωση, Μίξη, Παραγωγή: Γιώργος Λεμπέσης

Recording Studio: GloryLan

«Αχ Ντίνα είμαι σε καραντίνα»: Το viral τραγούδι της εποχής του κορωνοϊού

(Μία συνέντευξη με τον Απίκο (πραγματικό όνομα: Θέμος Ρίζος) από τους Picos Apicos & the Piña Coladas)

(Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια, καλό είναι να κάνεις λεμονάδα, μου λέγανε. Η κρίση λοιπόν τις εποχής έκανε και τις συνεντεύξεις μου τηλεφωνικές…)

Το ευρύ κοινό, γνώρισε εκείνον και τους Picos Apicos & the Pina Colladas, μέσα από ένα τραγούδι που έγραψε ο Apicos (Θέμος Ρίζος), για εκείνους που σκέφτηκαν να σπάσουν την καραντίνα, για να δουν την δική τους «Ντίνα».  Δημιουργώντας το σουξέ του κορωνοϊού, αφού έκανε τις απαραίτητες αλλαγές από το τραγούδι «Oh Carol» του Neil Sedaka, ο Αpicos καλεί τους ερωτοχτυπημένους της περιόδου να μείνουν στο σπίτι περιμένοντας την εκάστοτε αξιαγάπητη Ντίνα. Χαρίζοντας στιγμές αστείρευτου γέλιου, μέσα από το όλο φαντασία βιντεάκι του κομματιού, καταφέρνει να δώσει λίγο κουράγιο σε όσους είναι σε καραντίνα και να τους κάνει να απλώσουν ένα μεγάλο χαμόγελο στο πρόσωπο τους, ξεχνώντας για λίγο την ταραχή, που έχει προκληθεί στις ανθρώπινες ζωές και στον κόσμο. Το τραγούδι κατάφερε μόλις σε μία ημέρα να γίνει viral και πλέον έχει αγγίζει τις 1.000.000 προβολές, αθροιστικά στο YouTube και στο Facebook.

Σίγουρα, ο Θέμος είναι μία από τις απτές αποδείξεις, ότι το #Μένουμε Σπίτι έχει διεγείρει την φαντασία και έχει φέρει εκρήξεις έμπνευσης. Ίσως δεν μου δίνεται η δυνατότητα να περιγράψω πολλά πράγματα για τον Apico, αλλά η φωνή έχει μια δύναμη μαγική και σε αυτή την περίπτωση ένοιωσα μια καλοσύνη μοναδική.

Υπάρχουν όμως πολλά που κανείς δεν γνωρίζει, για τον δημιουργό του «Αχ Ντίνα», των -όλο, γέλιο φαντασία και δημιουργικότητα- βίντεο και τον τραγουδοποιό της εναλλακτικής ροκ ελληνικής σκηνής.

Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Διεθνείς και Ευρωπαϊκές Σπουδές, ενώ αργότερα ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του πάνω στην Επίλυση Συγκρούσεων. Ύστερα, σπουδάζοντας δημοσιογραφία στο ΙΕΚ ΑΚΜΗ, ασχολήθηκε αποκλειστικά με το επάγγελμα του δημοσιογράφου, μέχρι το 2018, όποτε και αποφάσισε να αφοσιωθεί στην παιδική και μεγάλη του αγάπη, την μουσική.

Ως δημοσιογράφος, εργάστηκε στην ΕΡΤ, στο MTV, στη Nickelodeon, στο ΒΗΜΑ FM, αλλά και σε εταιρείες παραγωγής που συνεργάζονταν με την γερμανική δημόσια τηλεόραση, την αυστριακή τηλεόραση και το τσεχικό ραδιόφωνο.

Όσον αφορά τη μουσική, όπως ομολογεί, αυτή ήταν πάντοτε ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του. «Μουσική και μουσικοί, υπήρχαν πάντα στο σπίτι. Η μητέρα μου σχεδίαζε εξώφυλλα δίσκων για την εταιρεία Columbia, όποτε από 2-3 ετών έβλεπα την μητέρα μου να ακούει τον δίσκο και να σχεδιάζει το εξώφυλλο. Πάντα έμπαιναν σπίτι μας ο Νίκος Παπάζογλου, ο Γερμανός και πάρα πολλοί άλλοι καλλιτέχνες. Όταν ήμουν περίπου 10 ετών ξεκίνησα μαθήματα κιθάρας σε ωδείο. Ύστερα στην εφηβεία ξεκινήσαμε, να έχουμε τις μπάντες μας και να κάνουμε διάφορες συναυλίες «Ο Θεός να τις κάνει», αλλά ήμασταν όλοι παθιασμένοι, όσο και αν δεν ξέραμε να παίζουμε»

Το 2006 δημιουργούνται οι Picos Apicos & the Piña Coladas και εμφανίστηκαν, για να παντρέψουν το κλασικό rock ‘n’ roll με τα αθάνατα ελληνικά τραγούδια των 80s και 90s, για να προσθέσουν swing και reggae-ska διασκευές και για να χαρίσουν ατελείωτο χορό. Εκτός από πολλές μουσικές σκηνές της Αθήνας και της επαρχίας, «ξεσηκώνουν» φεστιβάλ, parties γάμων, εταιρικά και άλλα events.

Παράλληλα, ο Apicos ή Θέμος Ρίζος, έχει ακόμα μία μπάντα, την οποία θα εκτιμήσουν δεόντως οι λάτρεις των αείμνηστων Beatles. «Είμαστε οι “Tribute στους Beatles” και παίζουμε τα τραγούδια τους, όσο πιο πιστά γίνεται».


Ξαφνικά είδαμε στις οθόνες των υπολογιστών μας το «ΑΧ ΝΤΙΝΑ» εν μέσω καραντίνας. Πως γεννιέται αυτή η ιδέα;

Ήταν κάτι που πραγματικά έκανα τελείως για το χαβαλέ και για να περάσει η ώρα στην καραντίνα. Χωρίς πραγματικά να το περιμένω, έγινε αυτός ο χαμός με το κομμάτι και ήταν μία τεράστια έκπληξη.

Η Ντίνα που αναφέρεις στο τραγούδι είναι ένα πραγματικό πρόσωπο που σου λείπει ή ένα πρόσωπο φανταστικό;

Είναι τελείως φανταστικό. Δεν υπάρχει Ντίνα. Είμαι παντρεμένος. Απλώς Ντίνα…Καραντίνα, έκανε ομοιοκαταληξία.  Γενικώς, τα περισσότερα κομμάτια που γράφουμε, αναφέρονται σε κάποια κοπέλα ή σε ερωτική κατάσταση. Ίσως κάποια είναι εμπνευσμένα από πραγματικά γεγονότα, αλλά συνήθως τα τραγούδια προέρχονται από φανταστικά σενάρια.

Το «Αχ Ντίνα» είναι το πρώτο κομμάτι που έβγαλες στο YouTube;

Είχα γράψει και είχα ανεβάσει άλλο ένα λίγες μέρες πριν, το «Ο καρ@@λις ο ιός», αλλά αυτό δεν έγινε τόσο viral, όσο το «Αχ Ντίνα». Ίσως λόγω της γλώσσας που χρησιμοποιείται,  δεν έφτασε τις προβολές «της Ντίνας».

Ξαφνικά βλέπεις το τραγούδι, που ουσιαστικά πόσταρες για λόγους χιουμοριστικούς, να γίνεται viral και εν μία νυκτί έρχονται χιλιάδες views. Ποια τα συναισθήματα;

Ήταν μία  μεγάλη έκπληξη όλο αυτό. Ενώ θεωρητικά αυτή είναι η σκέψη κάθε μουσικού, να γίνουν τα τραγούδια του viral και να έχουν πολλές προβολές στο ΥouΤube, ίσως αγχώθηκα, μου ήρθε απότομο, γιατί δεν το περίμενα. Ουσιαστικά, ανέβασα ένα τραγούδι, όπως κάνουμε συχνά, και ξαφνικά είδα τα share να πολλαπλασιάζονται, σαν τον ιό. Σκέψου, ότι το video «της Ντίνας» το τέλειωσα πολύ αργά το βραδύ, μετά τη 1:30-2:00, και είπα «Ας το ανεβάσω και ας είναι αργά». Μισή ώρα πριν κοιμηθώ κοιτάω το κινητό μου και είχε 10 κοινοποιήσεις. Ξυπνάω το πρωί και το κινητό μου δεν σταματούσε να χτυπάει. Φυσικά ενθουσιάστηκα, αλλά ταυτόχρονα αγχώθηκα, διότι μέσα σε δύο ημέρες είχα περισσότερα από 1.000 αιτήματα φιλίας και τηλεφωνήματα από δημοσιογράφους. Η αλήθεια είναι, ότι το ευρύτερο κοινό με γνώρισε από ένα τραγούδι που το έκανα τελείως στην πλάκα, ενώ με την μπάντα μου, τους Picos Apicos & the Piña Coladas, έχουμε βγάλει αρκετά κομμάτια, στα οποία έχουμε ρίξει πολλή και σοβαρή δουλειά. Αυτό το τραγούδι, δεν ήταν κάτι το οποίο μελέτησα με λεπτομέρεια. Σκέψου μόνο, ότι όλα τα γύρισα στο στούντιο του σπιτιού, που δεν είναι ένα στούντιο πλήρως εξοπλισμένο. Προσπάθησα με όσα είχα στο σπίτι, να φτιάξω βιντεάκια αστεία.

Μέσα από αυτό το βίντεο, ποια ήταν τα πιο αστεία σχόλια που δέχθηκες;

Πολύς κόσμος δεν κατάλαβε, ότι στο βίντεο του «Αχ Ντίνα» είναι ένα μόνο πρόσωπο. Αν δεις στα σχόλια του βίντεο ο κόσμος μου γράφει «Πολύ ωραίοι είστε» ή «Φανταστικοί και οι τρεις» και διάφορα τέτοια.

Να περιμένουμε και άλλα τραγούδια, με αφορμή την καραντίνα;

Ναι, ετοιμάζω κάτι για τις επόμενες ημέρες. Έχω τελειώσει την ηχογράφηση και ετοιμάζω το βίντεο. Προς το παρόν συνολικά έχουν βγει 5. Μάλιστα ένα το βγάλαμε όλοι μαζί, ως Picos Apicos & the Piña Coladas, το «Ότι αγαπάω είναι σαν καραντίνα». Το δημιουργήσαμε εξ’ αποστάσεως. Ο  καθένας έγραψε το δικό του κομμάτι, μου τα έστειλαν και εγώ τα συνέθεσα.

Οι «Picos Apicos & the Piña Coladas» είναι η κύρια μπάντα σου. Πως προκύπτει αυτό το ιδιαίτερο όνομα;

Ο Picos Apicos, ήταν ο κεντρικός χαρακτήρας σε μια σειρά της ΕΡΤ, της δεκαετίας του 80, τη Φρουτοπία. Τότε ήταν μία σειρά πολύ διαδεδομένη και ο Picos Apicos ήταν ο δημοσιογράφος στη σειρά. Τότε που ξεκινούσαμε το συγκρότημα, εγώ ήμουν δημοσιογράφος και σκέφτηκα ότι το Picos Apicos , θα ήταν ωραίο για όνομα συγκροτήματος. Μετά το «Pina Collada» είναι το γνωστό κοκτέιλ, το οποίο «κόλλησε», γιατί ακούγονταν ωραία. Ουσιαστικά, ο ένας τραγουδιστής μας λέγεται «Picos», εγώ «Apicos» και τα άλλα παιδιά είναι οι «Pina Colladas».

 

Αδιαμφισβήτητα βιώνουμε μια «δυνατή» κρίση. Λόγω της κατάστασης γνωρίζω, ότι όλα «πάγωσαν». Υπάρχουν όμως κάποια μελλοντικά σχέδια ή σκέψεις;

Προς το παρόν τα live μας έχουν παγώσει και στο στούντιο δεν μπορούμε να βρεθούμε, για να κάνουμε πρόβα και να συζητήσουμε τις ιδέες μας. Ομολογουμένως, είναι μια περίοδος κατά την οποία προκύπτουν πολλές ιδέες και ο κόσμος φαίνεται να έχει πολύ έμπνευση. Μια πολύ ωραία πρωτοβουλία της Τεχνόπολις του Δήμου Αθηναίων, είναι τα «Pijama Sessions», που κάνουμε. Σκεφτήκαμε, να φέρουμε ξανά την μουσική και τις συναυλίες κοντά στον κόσμο. Έτσι, ο κάθε μουσικός παίζει στο σπίτι του και γραφεί με το κινητό του το βίντεο. Εγώ, μαζεύω αυτά τα βίντεο και δημιουργώ ένα ολοκληρωμένο τραγούδι, για το κάθε συγκρότημα.

https://www.facebook.com/technopoliscityofathens/videos/163347664993101/?t=3

Για εσένα πως είναι τα πράγματα, πως περνάς την καραντίνα σου, πέρα από την αθεράπευτη μουσική έμπνευσή σου;

Μαγειρεύω πολύ. Δοκιμάζουμε διαφορετικά πράγματα στην κουζίνα. Για παράδειγμα, ο ντράμερ μας, μου είχε φέρει μια κολοκύθα γλυκιά από το χωριό του. Αυτή λοιπόν η κολοκύθα, έμενε στην κουζίνα για 3 εβδομάδες περίπου, πριν ξεκινήσει η καραντίνα. Μόλις ξεκίνησε η καραντίνα, έκανα την μισή σούπα βελουτέ και την άλλη μισή κολοκυθόπιτα.  Βλέπω ταινίες ή σειρές κάθε βράδυ και στέλνω συχνά το 6 για περπάτημα. Θα μπορούσαμε να πούμε, ότι για πολλούς, αυτή η περίοδος είναι μια ευκαιρία, για να φροντίσουμε τις σχέσεις μας και να κάνουμε όσα δημιουργικά πράγματα θέλαμε. Ας είναι και ένα βιβλίο, που κάθεται στην άκρη.

Ποιο είναι το μήνυμα που θα ήθελες να στείλεις, με αφορμή αυτή τη δύσκολη εποχή;

Κουράγιο και υπομονή σε όλους! Θεωρώ πως τα μέτρα, που λαμβάνει η κυβέρνηση είναι απολύτως απαραίτητα, για αυτό και ο αριθμός των κρουσμάτων είναι περιορισμένος. Έχω την αίσθηση, ότι αρκετός κόσμος δεν αντιλαμβάνεται την αναγκαιότητα των μέτρων. Αυτό δεν είναι θέμα πολιτικής ταύτισης, απλά με λογική, κρίνω ότι καλώς αντέδρασαν οι αρμόδιοι με αυτό τον τρόπο. Θέλω να στείλω δύναμη και στους μουσικούς, που αντιμετωπίζουν μεγάλο πρόβλημα. Κάποιοι κάνουν μεροκάματα σε διάφορα μαγαζιά με live εμφανίσεις και όταν δεν έχουν πλήρη ένσημα, αδυνατούν να πάρουν το βοήθημα των 800€.

 «Στο Dream Show μία στυλίστρια μου έδωσε κρυφά το CD του Μιχάλη Χατζηγιάννη και το άκουγα κάθε βράδυ»

(Μία αποκλειστική συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης με τον τραγουδοποιό Νίκο Απέργη)

Είναι εκείνος ο τραγουδοποιός του οποίου τα κομμάτια αγαπήσαμε. Αυτά είναι, που κάποτε μας συγκίνησαν και άλλοτε μας έκαναν να τα φωνάξουμε σε εκείνον ή εκείνη που αγαπήσαμε. Τα χρόνια που πέρασαν έφεραν τα κομμάτια του, στην κορυφή των ραδιοφωνικών charts και έδωσαν χιλιάδες προβολές στο YouTube. Συνάντησα εκείνον, που μας έδωσε την ευκαιρία να πούμε σε κάποιον «Κομμάτι της ζωής μου γίνε» ή «Σπάσε τα φρένα, μην ακούς κανέναν» και πολλά άλλα. Τελευταία του μεγάλη επιτυχία, είναι το «Εγώ ο δυνατός» που μετά την κυκλοφορία του κατάφερε να φτάσει γρήγορα στο No1 των τάσεων του YouTube.

Σε δύο, περίπου, μήνες θα κυκλοφορήσει ο νέος του δίσκος από την Panik Platinum, που θα περιλαμβάνει, τόσο τα ήδη υπάρχοντα και πολυαγαπημένα κομμάτια του, όσο και νέα.

Όπως μου εξομολογείται, τα κομμάτια του τα αγάπησε και αδιαμφισβήτητα μας έκανε να τα αγαπήσουμε. H επιτυχία κάθε κομματιού που δημιουργεί με τους συνεργάτες του, για εμένα δεν είναι καθόλου τυχαία. Το μεράκι, ο ζήλος, ο έρωτας, η αγάπη και όλα όσα δίνει στη μουσική του, έκαναν τον κόσμο να ταυτιστεί και να τραγουδήσει μαζί του, τις επιτυχίες του. Ιδιαίτερα, ερμηνεύοντας το «Κομμάτι της ζωής μου», κατάφερε να περάσει και ένα σπουδαίο κοινωνικό μήνυμα σε συνεργασία με την εταιρεία κοινωνικής ευθύνης Ηumane. Είναι σπουδαίο, να υπάρχουν άνθρωποι που χρησιμοποιούν την δύναμη της μουσικής, με σκοπό να ευαισθητοποιούν το κοινό και να παραγάγουν κοινωνικό έργο. Είναι σημαντικό κάθε πολίτης, να συνεισφέρει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, δίνοντας δύναμη σε εκείνους που έχουν πραγματικά ανάγκη. Μπορείτε και εσείς να στηρίξετε την αξιέπαινη προσπάθεια της Humane κάνοντας κλικ στο https://humane.gr/  και αγοράζοντας προϊόντα, κάνοντας δωρεές, ή συνεισφέροντας εθελοντικά.

Ο Νίκος, συστήθηκε στο ελληνικό κοινό μέσα από τηλεοπτικό talent show «Dream Show» του Alpha. Κατά την συνέντευξης μας, μου αποκαλύπτει τις στιγμές που έζησε στο τηλεοπτικό παιχνίδι. Τα τελευταία χρόνια τον απολαμβάνουμε on stage, κάθε Τετάρτη στο OPPUS της Γλυφάδας και κάθε Κυριακή στο BLOCK στο Κολωνάκι. Το ταλέντο του αδιαμφισβήτητο, η φωνή του μελωδική και οι χορευτικές φιγούρες του κόσμου ατελείωτες. Άλλωστε, η πορεία του και τα ανοδικά βήματα που εκτελεί, δικαιώνουν την απόφαση του, να ακολουθήσει τον δρόμο της μουσικής εγκαταλείποντας τις σπουδές του, στο Οικονομικό Τμήμα της Νομικής Αθηνών.

Το πείσμα, η φιλοδοξία και η πολλή δουλειά σίγουρα απέδωσαν. Παρά τις δύσκολες καταστάσεις και τις δυσάρεστες στιγμές που βίωσε εξαιτίας ορισμένων επιχειρηματιών εκείνος στάθηκε στα πόδια του και χάραξε μόνος του τον δικό του δρόμο στην μουσική βιομηχανία.

Βλέπω έναν άνθρωπο με πολλά και όμορφα όνειρα. Αν είχα τα λόγια του, νομίζω θα έλεγε, πως η μουσική είναι μια μυστήρια δύναμη έκφρασης, που κάνει τα μάτια του να φωτίζουν κάθε φορά που οι λέξεις ακουμπούν πάνω σε νότες. Νομίζω έχει μία χαρά, για τις στιγμές της ζωής, γεμάτη ευγνωμοσύνη και σεβασμό.

Αν μπορώ να τον χαρακτηρίσω μέσα από την συνέντευξη μας, εγώ θα πω, πως μοιάζει άνθρωπος με τα πόδια προσγειωμένα στη γη και τα μάτια καρφωμένα στα αστέρια.


Το τραγούδι σου «Κομμάτι της ζωής μου» έχει φτάσει τις 20.000.000 προβολές, και διαρκώς ανεβαίνει. Το πίστεψες αυτό το κομμάτι;

Το πίστευα ως κομμάτι από την πρώτη στιγμή, τους στίχους, την μουσική, το βίντεο κλιπ και περίμενα ότι θα πάει καλά. Ήμουν σίγουρος ότι θα το αγαπήσει ο κόσμος, αλλά δεν περίμενα ότι θα αγαπηθεί τόσο πολύ.

Στο τέλος του Video clip, βλέπουμε το logo της HUMANE, μια εταιρείας κοινωνικού σκοπού. Πως προέκυψε αυτή η συνεργασία;

Η συνεργασία ήταν μία δική μου πρωτοβουλία και μία ιδέα που υλοποιήσαμε μαζί με τον συνεργάτη μου. Ο Πρόεδρος της Humane είναι κουμπάρος του συνεργάτη μου, και σε συνδυασμό με τους στίχους του κομματιού έγινε η σύνδεση με την δωρεά οργάνων, που εκείνη την περίοδο υπήρξε αντικείμενο της Humane. Σκεφτήκαμε να παντρέψουμε τη μουσική μαζί με ένα σπουδαίο κοινωνικό μήνυμα, ευαισθητοποιώντας τον κόσμο.

Μέσα από το video clip σου, ποια είναι η σύνδεση με την δωρεά οργάνων και κατ΄ επέκταση με το κοινωνικό μήνυμα;

Στο βίντεο κλιπ βλέπουμε μία κοπέλα η οποία έχει κάνει μεταμόσχευση καρδιάς και ψάχνει τη μητέρα του δότη. Γενικά θέλω μέσα από την δύναμη που έχει η μουσική να μπορώ να περνάω κοινωνικά μηνύματα. Η αλήθεια είναι ότι θέλω πραγματικά να ασχολούμαι με αυτά τα πράγματα, και να συμβάλλω και εγώ διακριτικά, όπως μπορώ. Θέλω να δείξω ότι μπορούμε όλοι, να βοηθήσουμε με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους.

Πες μου όμως, τι είναι η Humane και ποια είναι η δράση της;

Ο συγκεκριμένος οργανισμός κάθε 6 μήνες αναλαμβάνει να ασχοληθεί και να προβάλλει ένα διαφορετικό κοινωνικό μήνυμα, είτε αυτό αφορά τη δωρεά οργάνων, είτε την ευαισθητοποίηση του κοινού ως προς τα πρόσωπα με αναπηρία, και άλλα. Για να συνεισφέρει ο κόσμος σε αυτή τη δράση μπορεί να αγοράσει μέσα από το e-shop της HUMANE, διάφορα είδη ή αξεσουάρ. Επιπλέον, ο οργανισμός δίνει την ευκαιρία για εθελοντική δράση-συνεισφορά ή παροχή δωρεών.  Το σημαντικό είναι, ότι οποιοσδήποτε αποφασίσει να κάνει μία αγορά, δωρεά ή να συνεισφέρει με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, μπορεί να δει ανά πάσα ώρα και στιγμή, που θα πάνε τα χρήματα.

Το τελευταίο σου κομμάτι είναι το «Εγώ ο Δυνατός» το όποιο ήταν και #1 στις τάσεις. Πως καταφέρνεις κάθε σου τραγούδι να γίνεται επιτυχία;

Η αλήθεια είναι ότι και αυτό το κομμάτι το πίστευα πολύ. Μάλιστα πριν κυκλοφορήσει επισήμως, το τραγουδούσα στα μαγαζιά που εμφανιζόμουν και ήδη είχα πάρει ένα πολύ θετικό feedback από τον κόσμο. Επομένως, ήξερα ότι θα πάει δυνατά, αλλά το #1 στις τάσεις του YouTube ήταν μία πολύ ευχάριστη έκπληξη. Το ότι τα κομμάτια μου αγαπιούνται τόσο πολύ κόσμο, νομίζω είναι το αποτέλεσμα της ίδιας αγάπης, που αφιερώνω εγώ και οι συνεργάτες μου όταν τα δημιουργούμε.

Θα δούμε νέα κομμάτια ή ακόμα και δίσκο από εσένα τους επόμενους μήνες;

Αυτή την περίοδο είμαστε στο στούντιο για να ολοκληρώσουμε τον δίσκο, ο οποίος θα κυκλοφορήσει από την Panik Platinum. Θα περιλαμβάνει γύρω στα 11 κομμάτια, από τα οποία τα 5 θα είναι καινούργια. Κάποια από αυτά, θα τα ηχογραφήσουμε κατά τον Απρίλιο. Σε όλα, η μουσική είναι δική μου και σε ορισμένα έχω συμμετοχή και στον στίχο. Κατά κύριο λόγο, ο Αλέξανδρος Ελευθεριάδης είναι ο βασικός στιχουργός, με τον οποίο συνεργαζόμαστε πολύ καιρό.

Για το καλοκαίρι που μας έρχεται υπάρχει κάτι στο πλάνο, όσον αφορά τις εμφανίσεις σου;

Για το καλοκαίρι συνεχίζουμε κανονικά τις εμφανίσεις στο Block της Ερυθραίας. Επίσης, γυρνάμε την Ελλάδα και την Κύπρο κάνοντας live εμφανίσεις σε κλάμπ. Υπάρχει και ένα πλάνο για να φύγουμε στο εξωτερικό, συγκεκριμένα στην Αμερική.

Είσαι από τους τραγουδιστές που συστήθηκαν στο κοινό μέσα από ένα Talent Show, συγκεκριμένα μέσα από το DREAM SHOW του ALPHA. Πως σου φάνηκε η εμπειρία εκεί;

Ήταν μία πολύ ωραία εμπειρία, σίγουρα το διασκέδασα πάρα πολύ. Τότε μάλιστα δεν με άγχωναν καθόλου οι κάμερες μέσα στο σπίτι, όποτε τα αντιμετώπισα όλα πολύ χαλαρά. Ήμουν και 21 ετών. Βέβαια, υπήρχε πάρα πολύς ανταγωνισμός.

Θεωρείς ότι τέτοιου είδους τηλεοπτικά προγράμματα βοηθούν τους ανερχόμενους καλλιτέχνες; Θα συμβούλευες ένα νέο παιδί να δοκιμαστεί σε κάτι τέτοιο;

Εννοείται. Η τηλεόραση είναι ένα πάρα πολύ δυνατό μέσο προβολής. Φυσικά είναι απαραίτητη προϋπόθεση το reality, το talent show ή η εκπομπή που θα πάει, να είναι αξιόλογη. Πολλοί θα πουν, ότι οποιασδήποτε τρόπος προβολής στην τηλεόραση είναι καλός. Εγώ διαφωνώ. Σε μία καλή παραγωγή είναι καλό να προβάλλεσαι, σε μία μέτρια ή κακή παραγωγή μόνο ζημιογόνο μπορεί να είναι.

Μετά από την συμμετοχή σου στο συγκεκριμένο τηλεοπτικό πρόγραμμα, σου έγιναν νέες προτάσεις, βίωσες την αναγνωρισιμότητα;

Η αλήθεια είναι, ότι ήδη πριν δηλώσω συμμετοχή στο Dream Show εργαζόμουν ως τραγουδιστής. Είχα συνεργαστεί μάλιστα με την Έλλη Κοκκίνου, τον Βασίλη Καρρά και άλλους. Επομένως, ήμουν με κάποιο τρόπο ήδη σε αυτό το περιβάλλον.

Οι συνεργασίες αυτές πως προέκυψαν με την Έλλη Κοκκίνου και τον Βασίλη Καρρά;

Θα σου εξηγήσω τα πράγματα από την αρχ. Μπαίνοντας στον χώρο της μουσικής βιομηχανίας, δεν είχα κανέναν γνωστό στον χώρο. Προσπαθούσαμε με τους γονείς μου, να βρούμε κάποιον να με βοηθήσει, παρόλα αυτά δεν τα καταφέραμε. Κάποια στιγμή βρέθηκε μια γυναικά, που εργάζονταν ως τραγουδίστρια σε ένα μαγαζί και μου πρότεινε έναν ατζέντη. Έτσι, άρχισα να πηγαίνω σε οντισιόν και με πήραν σε ένα μαγαζί στην Εκάλη, με ένα νεανικό σχήμα. Από εκεί, με είδε ο μαέστρος του ROMEO και ξεκινήσαμε μια συνεργασία. Έτσι το ένα έφερε το άλλο και σιγά σιγά ήρθαν οι επαφές και οι συνεργασίες, με τα μεγάλα ονόματα του χώρου.

Πες μου και κάποια άλλα ονόματα του χώρου με τα οποία έχεις συνεργαστεί.

Έχω συνεργαστεί με τον Κώστα Χατζή, την Πίτσα Παπαδοπούλου, τον Στέλιο Ρόκκο, τον Νίκο Βέρτη, τον Πέτρο Ίμβριο, την Καλομοίρα, τον Χρήστο Δάντη, τον Γιώργο Τσαλίκη, την Χρύσπα, τον Ανδρέα Στάμο και άλλους.

Η αλήθεια είναι, πως είσαι ένας καλλιτέχνης  που ύστερα από τη συμμετοχή σου στο talent show, χάθηκες για κάποιο χρονικό διάστημα και επανεμφανίστηκες μετά από αρκετά χρόνια. Σε τι οφείλονταν εκείνη η αποχή;

Πράγματι χάθηκα. Βγαίνοντας από το reality ήμουν δεσμευμένος με συμβόλαιο σε μία επιχείρηση. Επειδή όμως, η συγκεκριμένη επιχείρηση είχε συμβόλαιο και με έναν άλλο διαγωνιζόμενο, έδωσε προτεραιότητα σε εκείνον. Επομένως, εμένα με απέρριψαν σχολιάζοντας, ότι ήμουν άπειρος και ότι είχα περιττά κιλά. Πέρασαν 2-3 χρόνια χωρίς ο επιχειρηματίας να με εκμεταλλευτεί, παρά το συμβόλαιο που είχαμε, και ενώ ζητούσα να φύγω -από το συμβόλαιο- εκείνος δεν με άφηνε. Όλο αυτό με κράτησε πίσω και σταδιακά η αναγνωρισιμότητα που μου είχε προσφέρει το παιχνίδι , χάθηκε. Ουσιαστικά, ήταν σαν να ξεκινούσα και πάλι μόνος μου, από τη αρχή. Φυσικά, εκείνο το διάστημα που χάθηκα λίγο από το προσκήνιο, εργαζόμουν κανονικά ως τραγουδιστής, απλώς έχασα την πρώτη μεγάλη ευκαιρία της δισκογραφίας και της αναγνωρισιμότητας.

Από ότι καταλαβαίνω έχεις βιώσει δύσκολες στιγμές. Κατά κύριο λόγο από τους ίδιους τους επιχειρηματίες, από τους οποίους έχεις υποστεί και ένα είδος Bullying για την εμφάνιση σου.

Κατά κάποιον τρόπο ναι, χρησιμοποίησαν την απειρία μου και το γεγονός ότι ήμουν στο ξεκίνημα μου. Σχολίαζαν την εμφάνιση μου και τα περιττά κιλά που είχα, άκομψα και ως δικαιολογία για να μην με βγάλουν μπροστά. Με την πάροδο του χρόνου βλέπω, ότι όλα αυτά δεν είχαν βάση, γιατί αυτή την στιγμή εκείνος ο επιχειρηματίας, ο οποίος με απέρριψε -και άλλοι- με ζητούν στα μαγαζιά τους. Τότε προφασίζονταν ότι τα περιττά κιλά μου, ήταν πρόβλημα. Περιττό να σου πω, ότι τώρα που με πιέζουν για να τραγουδήσω στα μαγαζιά τους, έχω βάλει περισσότερα κιλά από αυτά που είχα τότε. Αυτό που ξέρω είναι ότι, στο τέλος της ημέρας, ο κόσμος θέλει να περνάει καλά μέσα από τα τραγούδια. Καμία εμφάνιση δεν παίζει ρόλο για τον κόσμο. Τα τραγούδια και η αγάπη για τη μουσική, είναι αυτά που θα φέρουν την αγάπη και την εκτίμηση του κόσμου

Όταν οι επιχειρηματίες επέμεναν για το βάρος σου, εσύ μπήκες στη διαδικασία να χάσεις κιλά;

Ναι. Το συζητούσα και με τους δικούς μου ανθρώπους. Είχα πάει μάλιστα και σε διατροφολόγους. Βέβαια, το έκανα και για εμένα, για την δική μου υγεία. Γενικά σαν άνθρωπος, έχω μία κατασκευή που παίρνω πολύ εύκολα κιλά και χάνω δύσκολα. Ωστόσο, με τις προσβολές -αυτού του ανθρώπου- για το βάρος μου, το μόνο που κατάφερε είναι να με πεισμώσει.

Τα τελευταία χρόνια δεν σε βρίσκουμε στα μεγάλα μαγαζιά της νύχτας, όπου είχες βρεθεί κατά το παρελθόν. Υπάρχει κάποιος λόγος που επιλέγεις τις live εμφανίσεις σου σε κλαμπ και όχι σε μπουζούκια;

Ναι. Νοιώθω ότι είναι κάτι, που μου ταιριάζει περισσότερο. Ταιριάζει στον τρόπο που βλέπω την διασκέδαση και θεωρώ ότι αυτό που κάνω ανταποκρίνεται και στα γούστα του κόσμου. Δεν σου κρύβω ότι, φέτος είχα μπει στην διαδικασία συζητήσεων με ένα από τα μεγάλα μαγαζιά της νύχτας. Ο λόγος που μπήκα στο τρυπάκι των συζητήσεων ήταν, επειδή μου ζητήθηκε να μεταφέρω σε εκείνη την σκηνή, αυτό ακριβώς αυτό που κάνω στους χώρους που εμφανίζομαι. Επομένως, θα είχα τους δικούς μου μουσικούς, το δικό μου πρόγραμμα, έτσι ακριβώς όπως το οραματίζομαι. Το ζήτημα για ΄μένα δεν είναι οι χώροι, αν αυτός θα είναι μπουζούκια ή μια μικρότερη σκηνή της Αθήνας, αλλά ο τρόπος που θα παρουσιαστεί η δουλειά μου και τα τραγούδια μου. Θέλω να υπάρχουν εναλλαγές και μέσα από το πρόγραμμα μου, να καλύπτομαι όλα τα γούστα. Αυτό είναι και ο λόγος, για τον οποίο τραγουδάω ποπ – λαϊκά -έντεχνα – trap – ξένα. Προσπαθώ, με λίγα λόγια, να ενσωματώνω σχεδόν όλα τα είδη μουσικής.

Τελευταία σου εμφάνιση στα μπουζούκια ήταν το 2013 κοντά στον Νίκο Βέρτη, τι αναμνήσεις έχεις από εκείνη τη συνεργασία;

Θυμάμαι μία εξαιρετική συνεργασία. Είναι καταπληκτικός καλλιτέχνης αλλά και άνθρωπος. Είναι από τους ανθρώπους που σέβονται πάρα πολύ το κοινό και φροντίζουν για την ποιότητα του προγράμματος. Μάλιστα, εκτός από εξαιρετικός καλλιτέχνης, ως επιχειρηματίας φροντίζει πάντα να τα οργανώνει όλα με επαγγελματικό και αξιοπρεπή τρόπο.

Με ποιον καλλιτέχνη, που δεν έχεις συνεργαστεί μέχρι σήμερα, θα ήθελες να συνεργαστείς στο μέλλον;

Με τον Μιχάλη Χατζηγιάννη. Είναι ένας καλλιτέχνης που θαυμάζω σε όλα τα επίπεδα. Έχει προσφέρει πάρα πολλά στην ελληνική μουσική βιομηχανία. Περιττό να σου πω, ότι όταν ήμουν στο Dream Show στον Alpha, είχε βγάλει ο Μιχάλης Χατζηγιάννης ένα CD, που περιλάμβανε ζωντανή ηχογράφηση από μία συναυλία του, στον Λυκαβηττό. Μία στυλίστρια στο παιχνίδι, που γνώριζε ότι είναι φαν, μου έδωσε κρυφά το συγκεκριμένο CD, ως δώρο για τα γενέθλια μου. Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού επιτρέπονταν να έχουμε μόνο τα CD, που μας έδινε η παραγωγή, τα οποία περιλάμβαναν τα τραγούδια που έπρεπε να μάθουμε για τον διαγωνισμό. Εγώ λοιπόν, κάθε βράδυ μέχρι που αποχώρησα άκουγα τα τραγούδια του και ήξερα μέχρι και πότε θα έπαιρνε ανάσα.

Πέρα από τις ερμηνευτικές σου ικανότητες, γράφεις και συνθέτεις τραγούδια. Σε ποιους καλλιτέχνες έχεις δώσει τραγούδια σου;

Έχω δώσει στον Στέλιο Ρόκκο ένα τραγούδι, το «Σε Έχασα», πριν από κάποια χρόνια. Έπειτα έχω γράψει και στον Σάκη Αρσενίου και στον Κώστα Δόξα. Γενικά, θέλω να είμαι ακόμα πιο ενεργός και σε αυτό το δημιουργικό κομμάτι της μουσικής.

Γνωρίζω ότι είχες ακολουθήσει και την ακαδημαϊκή οδό. Τι συνέβη και άφησες τελικά το πτυχίο σου;

Ναι, είχα περάσει στο Οικονομικό Τμήμα της Νομικής Αθηνών. Δεν παρακολουθούσα πολύ συχνά τα μαθήματα, γιατί έτυχε η πρώτη μου δουλειά να είναι 6 ημέρες την εβδομάδα, επομένως δεν κατάφερνα να παρακολουθώ και την σχολή. Έτσι την άφησα. Φτάνοντας βέβαια στο σήμερα το έχω μετανιώσει λίγο, θα ήθελα να έχω πάρει το πτυχίο μου. Μάλιστα να σου πω, ότι είχα καθηγητή τον Γιάνη Βαρουφάκη. Τολμώ να πω ότι, ξέχωρα από όλα τα άλλα, είναι εξαιρετικός καθηγητής.

Φαίνεται να είσαι ιδιαίτερα πολυάσχολος, έχεις χρόνο για προσωπική ζωή;

Πάντα θα βρεθεί προσωπικός χρόνος, έστω και ελάχιστος. Θεωρώ ότι επιβάλλεται να εξασφαλίζει κανείς, χρόνο για τον εαυτό του. Το να δίνεις τα πάντα στη δουλειά, δεν έχει πάντοτε θετικά αποτελέσματα. Χρειάζεται μία ισορροπία.

Στον χρόνο που διαθέτεις για τον εαυτό σου, τι κάνεις;

Μου αρέσει πάρα πολύ να χαλαρώνω στον καναπέ και να βλέπω τηλεόραση. Μου αρέσουν πολύ οι ταινίες και ο κινηματογράφος. Αν τύχει κάποιες φορές, μπορεί να μαζευτούμε με φίλους και να παίξουμε  μπάσκετ.

Ποια είναι η αγαπημένη σου ταινία.

Το «August Rush». Μου αρέσει πάρα πολύ, γιατί συνδυάζει πολλά και διαφορετικά συναισθήματα μαζί με την μουσική.

Υπάρχει κάποιος άνθρωπος κοντά σου που να σε στηρίζει και να βλέπετε μαζί τις αγαπημένες σου ταινίες;

Ναι, τυχαίνει να βλέπουμε και μαζί τις ταινίες.

Είναι και εκείνη από το χώρο της μουσικής βιομηχανίας ή εργάζεται σε κάποιον άλλο τομέα;

Όχι δεν έχει σχέση με τη δουλειά μας, είναι δασκάλα.

Σε ζηλεύει καθόλου, μιας και άλλες κοπέλες μέσα από τη δουλεία σου μπορεί να σε προσεγγίζουν;

Υπάρχει κατανόηση από την μεριά της, όσον αφορά τη φύση της δουλειάς και βέβαια εμπιστοσύνη.  Πάντα υπάρχει το συναίσθημα της ζήλειας, η οποία πρέπει να κινείται σε φυσιολογικά επίπεδα, για να είναι η σχέση υγιής. Η αναισθησία δεν είναι καλό σημάδι. Έτσι και αλλιώς, σαν άνθρωπος δεν μου αρέσουν οι αρρωστημένες και ακραίες καταστάσεις, με κάνουν να χαλιέμαι.

Θα ήθελες να μου πεις και πως γνωριστήκατε;

Γενικά, έρχονταν σε αρκετά από τα live που έκανα. Εκείνη ανέβαζε διάφορα story στο Instagram κάνοντάς με tag. Εγώ παρακολουθούσα τα story, κάποια στιγμή έστειλα και έγινε η επαφή.

Πως θα χαρακτήριζες τον εαυτό σου;

Γενικά, σαν άνθρωπος δεν έχω καθόλου υπομονή. Θέλω αυτό που έχω στο μυαλό μου, να γίνει εκείνη την στιγμή. Τα πράγματα πριν γίνουν, χρειάζονται σκέψη και επεξεργασία, εγώ είμαι στο στάδιο που ενεργώ άμεσα, αυθόρμητα και χωρίς υπομονή.  Από τα θετικά θεωρώ, ότι είμαι καλοπροαίρετος άνθρωπος, πάντοτε βλέπω το καλό μέσα από τους ανθρώπους και είμαι έξω καρδιά, που λέμε.

Είσαι άνθρωπος της οικογένειας, θα ήθελες κάποια στιγμή να αποκτήσεις την δική σου οικογένεια;

Ναι, γιατί προέρχομαι και εγώ από μία πολύ αγαπημένη οικογένεια.

Ακόμη δεν έχεις δημιουργήσει την δική σου οικογένεια, βρέθηκε όμως κάποια στιγμή η γυναίκα, που ενστικτωδώς σε έκανε να πιστεύεις, ότι θα μπορούσες να προχωρήσεις στο επόμενο στάδιο;

Ήμουν σε μία σχέση με μία κοπέλα για 5 χρόνια, όμως μέσα μου δεν ένοιωσα, ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε το επόμενο βήμα μαζί.

Ο γάμος πως σου φαίνεται, θα ήθελες να παντρευτείς αν βρεις τον σωστό άνθρωπο ή είναι ένας θεσμός που δεν υποστηρίζεις πολύ;

Δεν είμαι πολύ του γάμου, είτε πολιτικός είτε θρησκευτικός. Αν είσαι με έναν άνθρωπο, έχετε οικογένεια μαζί και είστε ευτυχισμένοι, δεν πιστεύω ότι χρειάζεται ο γάμος για να φέρει κάτι που δεν υπάρχει ήδη. Παρ΄ όλα αυτά, σαν άνθρωπος είμαι παραδοσιακός, δεν απορρίπτω τον γάμο, αν συμβεί στη ζωή μου και θελήσουμε από κοινού με τον άνθρωπο μου να παντρευτούμε, θα το κάνω και με θρησκευτικό γάμο. Αυτό που θέλω να πω, είναι ότι δεν πιστεύω ότι «ντε και καλά» πρέπει να υπάρξει γάμος. Όταν υπάρχει αγάπη, όλα τα άλλα είναι περιττά.

«Σπούδασα στο πεζοδρόμιο της ζωής. Υπάρχω γιατί τραγουδάω»

(Μία συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης με τον Λευτέρη Πανταζή)

Ο Λευτέρης Πανταζής γεννήθηκε στη Ρωσία από γονείς της ελληνική ποντιακής κοινότητας. Στην ηλικία των 9 ετών ήρθε με την εξαμελή οικογένεια του στην Ελλάδα, ως πρόσφυγας.

Από τα 9 του έτη εργάστηκε στην πατρίδα, ως στιλβωτής παπουτσιών προσπαθώντας, να βοηθήσει και να συνεισφέρει με ένα μικρό εισόδημα, στην οικογένεια του.

Τα πρώτα χρόνια στην Ελλαδα ήταν δύσκολα, καθώς δεν ήταν λίγες οι φορές που βίωσε το bullying και την απόρριψη. Παρόλα αυτά δεν υπέκυψε στις προκλήσεις της ζωής και χάραξε τη δική του μοναδική και ανεπανάληπτη πορεία στην μουσική σκηνή.

Όπου και αν κρύβονταν, ο μικρός 9χρονος Λουστράκος που γυρνούσε στα σοκάκια της Αθήνας, ξεπρόβαλλε και τελικά έλαμψε με το ταλέντο και την ψυχή του.

Παραμένει για 38 ολόκληρα χρόνια στην πρώτη γραμμή, γνωστός στο ευρύ κοινό ως ΛΕ.ΠΑ. Θεωρείται ένα από τα εμπορικότερα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού, με 27 προσωπικούς δίσκους και 13 συλλογικούς. Από αυτούς 30 έχουν γίνει πλατινένιοι, ενώ και οι 40 είναι χρυσοί.

Είναι ο πρώτος Έλληνας καλλιτέχνης, που δημιούργησε άρωμα και έβαλε την υπογραφή του σε χιλιάδες είδη ρουχισμού, παπούτσια και άλλα υλικά αγαθά. Κατάφερε να διεισδήσει δυναμικά στον επιχειρηματικό χώρο και να αφήσει εποχή με τις ιδιαίτερες, καινοτόμες και πρωτοποριακές ιδέες του.

Υπάρχει, διότι τραγουδάει, μου εξομολογείται στην συνέντευξη μας και με κάνει να συγκινούμαι, βλέποντας το πάθος και τη σπίθα στο βλέμμα του, όταν μιλά για τη μουσική. Κατάφερε, να κατακτήσει την ελληνική μουσική σκηνή, να τραγουδήσει δίπλα σε παγκοσμίου φήμης καλλιτέχνες, όπως ο Julio Iglesias, η La Toya Jackson και πολλοί άλλοι.

Πρόκειται για ένα σπουδαίο επιχειρηματικό μυαλό, έναν μοναδικό καλλιτέχνη και κυρίως για έναν καταπληκτικό άνθρωπο.

Πως μπήκε η μουσική στη ζωή σας;

Υπήρχε πάντα στη ζωή μου. Ακόμα και όταν έβαφα παπούτσια τραγουδούσα, για αυτό και έβγαζα πιο πολλά από τους άλλους, καθώς οι δικοί μου πελάτες είχαν περισσότερα προνόμια.

Οι γονείς σας ασχολούνταν με τη μουσική ή ήταν ένας δρόμος που χαράξατε μόνος σας;

Ο ένας μου θείος ήταν δάσκαλος μουσικής και ο άλλος ήταν τραγουδιστής στη Ρωσία. Επομένως, ναι είμαι επηρεασμένος από αυτούς τους συγγενείς μου. Θυμάμαι κρυφοκοίταζα και προσπαθούσα πάντα να τους ακούω, όταν μιλούσαν για τη μουσική. Βέβαια, εκείνη ήταν η εποχή, που με την παρέα μου κάναμε καντάδες στα κορίτσια μας και θέλαμε με αυτό τον τρόπο να τις εντυπωσιάζουμε. Τρελαινόμασταν, όταν ήταν το κορίτσι στο μπαλκόνι και μας άκουγε, αλλά όταν έβγαινε ο πατέρας, τρέχαμε να ξεφύγουμε. (γέλια)

Ποιες ήταν οι σπουδές σας πάνω στη μουσική;

Είμαι σε όλα αυτοδίδακτος. Οι σπουδές μου έγιναν στο πεζοδρόμιο της ζωής. Ό,τι βλέπει και ακούει ο κόσμος είναι κάτι, το οποίο έχω επιμεληθεί εγώ ο ίδιος. Την εποχή που ξεκίνησα την πορεία μου στο τραγούδι δεν είχαμε να φάμε, επομένως δεν είχα τη δυνατότητα να κάνω μαθήματα σε ωδεία και σχολές. Είμαι ευγνώμων και λέω Δόξα το Θεό για την πορεία μου και για το ότι αυτή κρατάει τόσα χρόνια. Σήμερα, υπάρχουν τα πάντα, οι γονείς βοηθούν τα παιδιά, τους παρέχουν τα απαραίτητα μαθήματα και τις σπουδές, για να γίνουν εξαιρετικοί μουσικοί.

Πότε και πως ξεκινήσατε να τραγουδάτε επαγγελματικά;

Ξαφνικά! Μια μέρα καθώς έβαφα παπούτσια, είδα δυο παιδιά με δύο κιθάρες, δύο φωνές και ένα πιατάκι γεμάτο κέρματα. Παρατήρησα, ότι εκείνα μάζευαν στη μια βραδιά, όσα μάζευα εγώ ολόκληρο το μήνα. Έτσι, συνειδητοποίησα, ότι δεν συμφέρει αυτή η δουλειά που κάνω και αποφάσισα να αγοράσω μία κιθάρα. Δανείστηκα κάποια χρήματα, απέκτησα την κιθάρα και άρχισα πλέον να παίζω κιθάρα και να τραγουδώ, στα στέκια που προηγουμένως γυρνούσα με το κασελάκι. Κάποιοι άνθρωποι, που γνώριζαν από μουσική, με άκουσαν και μου πρότειναν μία θέση σε ένα μαγαζί, στο Αιγάλεω. Το κέντρο ονομάζοντας Λουζιτάνια. Έτσι, ξεκίνησε τη μουσική του πορεία ο Λευτέρης ΠΑΝΤΑΖ(ίδης), διότι με αυτό το όνομα ξεκίνησα να τραγουδάω.

Το καλλιτεχνικό σας «Πανταζής» ποιος και πως το εμπνεύστηκε, καθώς το πατρικό σας είναι Παγκοζίδης;

Το Παγκοζίδης είναι το επίθετο του πατέρα μου, εγώ όμως ξεκίνησα να τραγουδάω με το επίθετο της μητέρας μου, ως Πανταζίδης δηλαδή. Ένας άνθρωπος, στον οποίο είχα δώσει μία συνέντευξη στην τηλεόραση μου είπε, ότι με το Πανταζίδης δεν θα έκανα ποτέ καριέρα, γιατί υπάρχει ο Καζατζίδης. Έτσι λοιπόν, το «έκοψα» και έγινα ο Λευτέρης Πανταζής.

Πως συνεχίστηκε η μουσική πορεία σας, πως καταφέρατε να σας αγαπήσει ο κόσμος και να κάνετε την επιτυχία που όλοι γνωρίσαμε και αναγνωρίζουμε;

Ακολούθησαν εμφανίσεις και σε άλλα κέντρα. Ύστερα, ήρθε ο πρώτος δίσκος, ο οποίος λέγονταν «Ο Λουστράκος» (Λουστράκος στην Αθήνα Γυρνώ και τον Θεό συχνά παρακαλώ να ρίξει και για μένα μία βροχή, να βγάλω το ψωμί) . Αυτό ήταν ένα τραγούδι για την ζωή και τα βιώματα μου. Έπειτα, ακολούθησε και ένας δεύτερος δίσκος, για να φτάσω στον τρίτο μου δίσκο, ο οποίος ήταν και ο πρώτος προσωπικός μεγάλος μου δίσκος. Εκείνη την περίοδο με βοήθησε πάρα πολύ, η κόρη του Γιώργου Κόρου που έπαιζε βιολί, η Κατερίνα Κόρου επίσης τραγουδίστρια. Οι πρώτες μου μεγάλες επιτυχίες, ήταν το «Παράνομος και αν είναι ο δεσμός μας» και το «Μια Εμπειρία ακόμη». Αυτά τα δυο τραγούδια ξεχώρισαν πάρα πολύ εκείνη την εποχή. Μάλιστα, ακόμα και σήμερα ακούγονται σε πολλά μαγαζιά. Τότε, πωλήθηκαν 400.000 δίσκοι. Είχε γίνει χαμός στην Ελλάδα. Από εκείνο το σημείο λοιπόν ξεκίνησε η δισκογραφική μου καριέρα.

Πως καταλήξατε στο ρεπερτόριο σας; Εκείνη την εποχή παρουσιάσατε κάτι καινούργιο και καινοτόμο στο ελληνικό κοινό. Πως αντιμετώπισε ο κόσμος αυτό το είδος μουσικής;

Όταν ξεκίνησα, τραγουδούσα Θεοδωράκη, Χατζηδάκη, Ξαρχάκο, ρωσικά τραγούδια. Ύστερα, πέρασα σε ένα άλλο ρεπερτόριο, αφού απέκτησα τις βάσεις και ξεχώρισα με τα λαϊκά μου τραγούδια. Έκανα κάτι καινούργιο εκείνη την εποχή, συνδύασα το λαϊκό με το τσιφτετέλι, ένα είδος μουσικής που δεν ήταν γνώριμο. Επειδή λοιπόν υπήρξα πρωτοπόρος έκανα επιτυχία και αυτό το νέο είδος μουσικής μεγάλη φασαρία. Ξεκίνησα από τα λαϊκά στρωματά, τραγουδούσα στη Νίκαια, στον Κορυδαλλό, στο Αιγάλεω, στα Άσπρα Χώματα, στον Πειραιά, στη Νεάπολη, εκεί ήμουν το λαϊκό παιδί και με αγαπούσε ο κόσμος. Σταδιακά, το όνομα μου ακούστηκε, άρχισα να γεμίζω μαγαζιά, το όνομα μου βρίσκονταν στην επικαιρότητα και με υιοθέτησαν και τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα. Έπειτα, είπα το θρυλικό «Όλα τα μωρά στην πίστα» και έγινε χαμός.

Πότε αποφασίζετε να διεισδύσετε στα μεγάλα νυχτερινά κέντρα της πρωτεύουσας και να κάνετε θρυλικές εμφανίσεις δίπλα σε ονόματα παγκοσμίου φήμης;

Το 1995 έφυγα από τα λαϊκά μαγαζιά και ξεκίνησα σε ένα club, που λέγονταν Μust Davidoff. Εκεί ανανέωσα τους φανς μου. Ήρθαν νέες ηλικίες και νέα παιδιά που ακολουθήσαν τον Λευτέρη Πανταζή. Ύστερα, χτίστηκε το Διογένης Palace. Σε αυτό το μαγαζί τραγούδησαν μαζί μου όλοι οι Έλληνες τραγουδιστές. Ένα θρυλικό μαγαζί, στο οποίο έφερα από το εξωτερικό, όλα όσα δεν είχε ακόμα γνωρίσει η Ελλάδα στην διασκέδαση. Υπήρχαν πίστες, παγοπίστες, πισίνες, μπαλέτα από τη Ρωσία, μάγοι από το Las Vegas, ήρθαν οι Gipsy Kings με την τεράστια επιτυχία στην Ευρώπη «Bamboleo». Έφερα τον Julio Iglesias (Χούλιο Ιγκλέσιας), τον Paul Anka (Πολ Άνκα), την La Toya Jackson (Λατόγια Τζάκσον), τον Demi Rousso (Ντέμη Ρούσσο) και άλλους. Όλοι αυτοί τραγουδήσαν -δίπλα στο παιδάκι από τη Ρωσία που γυρνούσε με το κασελάκι- μέσα στο Διογένης Palace. Παραμονή Χριστουγέννων του 1989 άνοιξα με την Άννα Βίσσυ και τότε ζήσαμε ανεπανάληπτες στιγμές. Στο μαγαζί τραγούδησα συνολικά 7 χρόνια. Δύο στο μικρό Διογένης Palace και πέντε στο μεγάλο. Αρχικά χτίστηκε το μικρό και έπειτα το μεγάλο, διότι ο χώρος στο μικρό δεν ήταν αρκετός για να καλύψει τον κόσμο που έρχονταν. Όλα αυτά είναι μια ηθική ικανοποίηση για εμένα, είναι όνειρα που πήραν μορφή και κίνηση, στόχοι που εκπληρώθηκαν.

Για τον κόσμο είστε πλέον ο διαχρονικός ΛΕ.ΠΑ. Πως προέκυψε αυτό το καλλιτεχνικό σας όνομα;

Είναι τα αρχικά του ονόματος μου (ΛΕυτέρης ΠΑνταζής). Ένας φίλος μου, ο Θανάσης Παπαμιχαήλ, που είχε μια διαφημιστική εταιρεία, μου πρότεινε να δώσουμε στο όνομα μια περισσότερο γουστόζικη χροιά, να το πούμε ΛΕ.ΠΑ, το οποίο μάλιστα ακούγεται και γαλλικό, καθώς στα γαλλικά le pas είναι το βήμα. Έτσι, βαφτίστηκα ΛΕΠΑ, και λίγο αργότερα έβγαλα την κολόνια μου, ρούχα, μπρελόκ, κρασί και πολλά άλλα είδη με αυτή την επωνυμία.

Το άρωμα σας LE.PA, ομολογουμένως έκανε θραύση στην Ελλάδα. Αλήθεια πως σας «ήρθε» αυτή η ιδέα;

Η ιδέα προέκυψε σε ένα μου ταξίδι στο Παρίσι. Γυρνώντας στην Ελλάδα είχα υποσχεθεί σε φίλους να φέρω κάποια δώρα και μερικές κολόνιες. Καθώς κοιτούσα τις κολόνιες είδα ξαφνικά το όνομα του μεγαλύτερου γόη του γαλλικού κινηματογράφου, Αλέν Ντελόν (Alain Delon), χαραγμένο σε μία κολόνια. Μόλις το βλέπω σκέφτομαι «Μπα, αυτός είναι καλύτερος από μένα, θα βγάλω και εγώ κολόνια». Έτσι, όταν γύρισα, έβγαλα την κολόνια με την υπογραφή LE.PA και έγινε χαμός.

Κάποια στιγμή μπήκε και η υποκριτική στη ζωή σας, σκεφτήκατε ποτέ το musical ως μία ακόμη επαγγελματική οδό;

Δεν έχω κάνει musical ακόμα, όμως ήμουν παράγωγος στο «Εδώ και Τώρα», που έπαιξε η κόρη μου (Κόνι Μεταξά), πριν τέσσερα χρονιά στο Γυάλινο μουσικό θέατρο. Κάποια στιγμή μου έγινε πρόταση από τον Γιάννη Δαλιανίδη, να παίξω σε ένα musical, με θέμα την ζωή μου και την πορεία μου. Δυστυχώς όμως αυτή η δουλειά δεν ευδοκίμησε. Έκτοτε δεν μου έγινε κάποια πρόταση για musical. Γενικά, έχω παίξει σε πάρα πολλές βιντεοταινίες, σε κινηματογραφικές ταινίες, έχω κάνει σίριαλ και έχω παίξει στο θέατρο μαζί με τον Νίκο Σταυρίδη και την Δέσποινα Στυλιανοπούλου.

Πέρα από εξαιρετικός τραγουδιστής έχετε και το επιχειρηματικό χάρισμα, καθώς δεν είναι λίγες οι φορές που έχετε δραστηριοποιηθεί ενεργά και στον επιχειρηματικό χώρο. Πόσο δύσκολο και εφικτό είναι για έναν καλλιτέχνη να συνδυάσει, από την μία την ιδιότητα του τραγουδιστή και από την άλλη αυτή του επιχειρηματία;

Αυτή τη στιγμή ασχολούμαι επιχειρηματικά με τον αθλητισμό, καθώς έχω κέντρο με γήπεδα ποδοσφαίρου, τένις και beach βόλεϊ. Επίσης, έχω φυσιοθεραπεύτρια, ένα καφέ, ένα εστιατόριο και μερικές άλλες δραστηριότητες που αναλαμβάνω. Όσον αφορά τη δυσκολία του αντικειμένου, πρέπει να γνωρίζεις πολύ καλά τι κάνεις. Όταν εγώ ανοίγω μια επιχείρηση τοποθετώ έναν διευθυντή, ένα πρόσωπο για δημόσιες σχέσεις, και ούτω καθεξής. Με λίγα λόγια, οφείλεις να τοποθετήσεις τα κατάλληλα πρόσωπα στις κατάλληλες θέσεις. Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του, που λεμέ.

Σήμερα έχετε και κάποια γήπεδα με τα οποία ασχολείστε επιχειρηματικά. Η αγάπη σας για τον αθλητισμό ξεκίνησε από τη μικρή σας ηλικία;

Από μικρός παρακολουθούσα, έπαιζα μπάλα και ήμουν πολύ κάλος. Το να ασχοληθώ επιχειρηματικά με τον αθλητισμό ήταν σαν μια ευκαιρία, να τον βάλω και πάλι στην ζωή μου. Με τον Σωτήρη Γεωργουδάκη, πρώην παίκτη του Ολυμπιακού, ανοίξαμε ένα αθλητικό κέντρο στην Βούλα. Πρόκειται για ένα οικόπεδο 20 στρεμμάτων, με 8 γήπεδα ποδοσφαίρου, 2 γήπεδα τένις και 2 γήπεδα beach βόλεϊ. Αυτή τη στιγμή έχουμε 400 παιδάκια στο ποδόσφαιρο και 160 παιδάκια που έρχονται και παίζουν τένις. Έρχεται η Δέσποινα Βανδή με τα παιδιά της, η Φαίη Σκορδά, η Ελένη Πετρουλάκη και πολλές άλλες καλές οικογένειες. Οργανώνουμε ακόμα και παιδικά πάρτι, εκδηλώσεις, καθώς πρόκειται στην ουσία για έναν πολυχώρο.

Πως αποφασίσατε να ασχοληθείτε και με το ποδόσφαιρο; Διατελέσατε πρόεδρος του ποδοσφαιρικού τμήματος του Πανιωνίου και έχετε ασχοληθεί και με γυναίκεια ομάδα μπάσκετ και βόλεϊ των Εσπερίδων Καλλιθέας.

Ναι αρχικά, ήμουν Πρόεδρος για τις εσπερίδες Καλλιθέας στο μπάσκετ και στο βόλεϊ, και βγήκαμε 4 φορές πρωταθλητές και παίξαμε και στην Ευρώπη. Μετά πήρα και τον Πανιώνιο και διατέλεσα Πρόεδρος για 6 χρόνια. Με την ομάδα πήγαμε 2 φορές στην Ευρώπη, ενώ παίξαμε και με την Barcelona. Γενικά, με οτιδήποτε καταπιάνομαι θεωρώ πως τα καταφέρνω και αυτό διότι οτιδήποτε κάνω, το κάνω με αγάπη και δίνω τη ψυχή μου. Αν αγαπάς αυτό που κάνεις, είσαι νοικοκύρης, σοβαρός άνθρωπος, προγραμματισμένος και έχεις τάξη, νομίζω δύσκολα θα χάσεις. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει, ότι όταν ξεκινάς μια επιχείρηση θα έχει σίγουρα 100% επιτυχία, υπάρχουν καλώς ή κακώς και οι αποτυχίες. Πάντοτε όμως είσαι προετοιμασμένος για την καλύτερη δυνατή εκδοχή.

Είστε από τους καλλιτέχνες, που αναλαμβάνουν διαρκώς πλήθος φιλανθρωπικών ενεργειών. Πείτε μου λίγα λόγια τις δράσεις σας.

Όταν κάνεις καλό, όταν δίνεις, προσφέρεις στον κόσμο και χαρίζεις χαμόγελα, είναι βιταμίνη C, είναι τροφή για να συνεχίζεις κάθε ημέρα, καλύτερος. Έχω κάνει πάρα πολλές φιλανθρωπίες, δωρεές, πλήρωνα ενοίκιο σε ιδρύματα, χιλιάδες πράγματα. Προσπαθώ διαρκώς, να βοηθάω με οποιονδήποτε τρόπο. Είναι και αυτό, ένα από τα πράγματα που με γεμίζουν. Το να δίνω σε εκείνους που έχουν ανάγκη, μου δίνει ζωή. Σίγουρα, η παιδική μου ηλικία, το γεγονός ότι στερήθηκα κάποια πράγματα, ότι δούλεψα από πολύ μικρός, ότι βίωσα Bullying, είναι ένας ακόμα λόγος που με ωθεί στο να βοηθάω. Eίναι σαν να βλέπω την δική μου εικόνα στα ματιά εκείνων που το έχουν ανάγκη .

Αντιμετωπίσατε δυσκολίες στην πορεία σας ; Υπήρξε στιγμή που ήσασταν ψυχολογικά «πεσμένος»;

Τα πρώτα χρόνια στην Ελλάδα βίωσα Bullying μου έλεγαν «Κοίτα το Ρωσάκι που τραγουδάει, ο Πόντιος». Ήταν μία δύσκολη περίοδος, ήμουν μικρό παιδί, είχα όμως τους γονείς μου που μου έδωσαν πολλή αγάπη και τα κατάφερα. Επίσης, όταν έφυγε από τη ζωή ο πατέρας μου, το στήριγμα μου ήταν πολύ δύσκολα. Πριν «φύγει» εγώ έκανα τρεις δουλειές, ενώ η μητέρα μου δούλευε στην κουζίνα μαγαζιών, για να αγοράζουμε τα απαραίτητα φάρμακά του και να τον κρατήσουμε στη ζωή. Μια άλλη δυσκολία που αντιμετώπισα ήταν, όταν με έδιωχναν από τα μαγαζιά -στην αρχή της πορείας μου- για κάποιον που είχε γνωριμίες. Θυμάμαι τότε γυρνούσα σπίτι με απογοήτευση, κλάματα και η μαμά μου έλεγε «Σου τα έλεγα εγώ, να γίνει δικηγόρος ή γιατρός» (γέλια). Επαγγελματικά, στην πορεία μου, Δόξα το Θεό, έχω κάνει πολύ λίγες κάμψεις. Κατά κύριο λόγο η πορεία μου ήταν συνέχεια ανοδική. Δημιουργούνται νέοι στόχοι μεγαλύτεροι από τους προηγούμενους. Όταν βάζεις ένα στόχο και τον πετυχαίνεις δημιουργείς έναν ακόμα μεγαλύτερο και συνεχίζεις.

Ποια είναι η γνώμη σας για τα τηλεοπτικά, μουσικά Talent Show;

Κάποια παιδιά ξεχωρίζουν και κάνουν καριέρα μέσα από αυτά τα προγράμματα. Ωστόσο, βάσει λογικής με όλα αυτά τα παιχνίδια που υπάρχουν, θα έπρεπε κάθε χρόνο να βγαίνουν 30 παιδιά, κι όμως βγαίνουν το πολύ ένας ή δύο. Αυτό σημαίνει δυστυχώς, ότι όλα θυσιάζονται στο βωμό της τηλεθέασης. Από την άλλη, είναι θετικό που υπάρχουν τα Talent Show, διότι και αυτές οι εκπομπές βοηθάνε με κάποιον τρόπο. Το κακό είναι, ότι πολλοί πέφτουν στην παγίδα, να βγουν στο γυαλί, χωρίς να είναι 100% έτοιμοι. Έτσι, σε περίπτωση αποκλεισμού, τα κρούσματα στεναχώριας ή κατάθλιψης είναι πολλά. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα παιδιών που τα παράτησαν, μετα από αυτά τα show. Για να μπεις σε μια τέτοια διαδικασία πρέπει, να έχεις την δύναμη να αντέξεις κάθε πιθανή εκδοχή της.

Τι θα συμβουλεύατε τους επίδοξους νέους εκπρόσωπους του λαϊκού τραγουδιού;

Θα τους έλεγα να ασχοληθούν με αυτό το επάγγελμα, μόνο αν το αγαπούν πάρα πολύ. Σίγουρα, αν φυσικά έχουν την οικονομική ευχέρεια, να πάνε σε ένα ωδείο, για να μάθουν να τραγουδούν σωστά.

Ποιο είναι για εσάς το μυστικό της επιτυχίας ;

Δουλειά, δουλειά και δουλειά!!

Τι συμβαίνει στη ζωή του Λευτέρη Πανταζή αυτή την περίοδο;

Ετοιμάζω ένα καινούργιο τραγούδι με τον Χριστόδουλο Σιγανό και τον Βαλεντίνο, που λέγεται «ΤΟ ΠΑ ΣΤΟΝ ΠΑΠΑ» . Είναι χορευτικό, ανεβαστικό και θα κυκλοφορήσει σε 15 μέρες. Επίσης, ετοιμάζω και ένα ερωτικό κομμάτι, το οποίο θα βγει σε ένα μήνα περίπου από τη Heaven.

Τα βράδια της Παρασκευής και του Σαββάτου είμαι εδώ και δυόμιση μήνες στο NORTH (πρώην Έμπατη) στην Κηφισιά. Είμαστε ένα σχήμα με τρελή επιτυχία. Μαζί μου είναι ο Πάνος Καλλίδης, ο Θάνος Πετρέλης και ο ράπερ TUS.