Ο «Δούκας» από τις «Άγριες Μέλισσες» στο Journalize. «Ο Δούκας θα βρίσκεται στη δεύτερη σεζόν της σειράς»

(Μία συνέντευξη εφ΄ όλης της ύλης με τον Λεωνίδα Κακούρη)

Ύστερα, από μία μάχη με έναν αόρατο εχθρό και σε αβέβαιες ακόμα συνθήκες, συναντώ τον Λεωνίδα Κακούρη. Μετράει περίπου 3 δεκαετίες στον χώρο του θέατρου και έχει αφήσει ανεξίτηλα τα σημάδια του, στους χαρακτήρες που έχει ενσαρκώσει. Συστήθηκε στο ελληνικό κοινό το 1993, όταν συμμετείχε στην τηλεοπτική σειρά της Έλενας Ακρίτα και του Γιώργου Κυρίτση «Γόβα Στιλέτο». Λίγο αργότερα, καθήλωσε το ελληνικό κοινό ερμηνεύοντας από το 1996 έως το 1998 τον «Τίμο Δράκο» στην τεράστια τηλεοπτική επιτυχία της εποχής, την «Λάμψη» του Νίκου Φώσκολου, ενώ με το ταλέντο του αγκάλιασε κάθε ρόλο, που βρέθηκε στο διάβα του. Κανείς δεν ξεχνά την ερμηνεία του στη σειρά «Της Αγάπης Μαχαιριά», στις «Ιστορίες του Αστυνόμου Μπέκα» ή στους «Αληθινούς Έρωτες».

Υστέρα από 9 χρόνια τηλεοπτικής αποχής, αλλά συχνής παρουσίας στο θεατρικό σανίδι, τον απολαύσαμε τη σεζόν 2018-2019 στην σειρά του Ant1 «Η επιστροφή», κάνοντας κυριολεκτικά μία ηχηρή επιστροφή στην ελληνική τηλεόραση.

Η σεζόν 2019-2020 τον βρίσκει στην μεγάλη τηλεοπτική επιτυχία του Ant1 τις «Άγριες Μέλισσες». Αυτή τη φορά ο Λεωνίδας Κακούρης συστήθηκε ως Δούκας Σεβαστός. Είναι ο μεγαλογαιοκτήμονας του μικρού χωριού της δεκαετίας του 60 και ο αδίστακτος, σκληρός και φιλόδοξος άνδρας, που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμα του, έχοντας ως μοναδικό σκοπό την ικανοποίηση του προσωπικού του συμφέροντος. Προς το παρόν, ο Δούκας εξολοθρεύει κάθε πιθανό εχθρό, που απειλεί την εξουσία του. Όμως οι εχθροί πολλαπλασιάζονται και τα κάστρα, που με δόλο, έχει χτίσει, θα αρχίζουν να γκρεμίζονται ένα-ένα. Η θηλιά γύρω από το λαιμό του, φαίνεται να τον σφίγγει και όταν στερέψει από οξυγόνο, οι εξελίξεις στο «Διαφάνι» θα είναι καταιγιστικές.

Πριν η ανθρωπότητα δεχτεί εκείνη την αόρατη επίθεση, τον απολαμβάναμε στο θέατρο σε δύο πετυχημένες παραστάσεις, στις «7 Αναζητήσεις» στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά και στην παράσταση «Ο Κάτω Παρθενώνας» στο θέατρο Άλμα σε σκηνοθεσία της Βάνας Πεφάνη. Για αυτή την καλοκαιρινή σεζόν, ο Λεωνίδας Κακούρης θα βρεθεί επί σκηνής με την παράσταση «Ο κάτω Παρθενώνας», ενώ πραγματοποιήσει και έναν μικρό κύκλο διάφορων άλλων παραστάσεων.

Είναι από τους ηθοποιούς που έχουν την μαγική ικανότητα, να κυβερνούν την φωνή τους, δίνοντας ζωή, με κάθε λέξη που πέφτει από τα χείλη, σε πολλούς φανταστικούς και μυθικούς χαρακτήρες. Έχει χαρίσει την φωνή του, στον «Ντιέγκο» από την «Εποχή των Παγετώνων», στον «Ράνταλ τη σαύρα» από τον «Μπαμούλα Α.Ε», στον «Ντέιβιντ» από τον «Μπόμπ Σφουγγαράκη», στον «Μέτρομαν» από την ταινία «Μεγαλοφυής», στον «Μάντις» από το «Kung Fu Panda 1&2», στον «Μωησή» από τον «Βασιλιά της Αιγύπτου» και σε πολλούς άλλους αγαπημένους παιδικούς ήρωες.

Ο Λεωνίδας Κακούρης γεννήθηκε στη Γερμανία το 1967, από μετανάστες γονείς. Σε μικρή ηλικία επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου και ζει μέχρι σήμερα. Το ταξίδι της ζωής του -κατά τα παιδικά του χρόνια- ταραχωδικό, καθώς σε μικρή ηλικία έχασε την αδελφή του και αργότερα τον πατέρα του. Σήμερα ο ίδιος, προτιμά να ζει παρά να ελπίζει, απολαμβάνοντας την ξεγνοιασιά και τη γλυκύτητα της ζωής κοντά στην όμορφη οικογένεια του και παίρνοντας δύναμη από τον ρόλο του ως μπαμπάς, έχοντας κάνει περήφανους εκείνους που σιωπηρά τον παρακολουθούν.

Μια από τις αγαπημένες του ασχολίες είναι η διακόσμηση. Αγαπά να επεξεργάζεται και να αναδιαμορφώνει αντικείμενα που βρίσκει στον δρόμο, δίνοντας τους μορφή και ζωντάνια, γεμίζοντας έτσι κάθε γωνία του σπιτιού του με ξεχωριστές πινελιές και ιδέες.

Αμέσως κατάλαβα, ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο που η δύναμη του ξεχειλίζει, που με εντιμότητα και σεβασμό ζει την πιο βαθιά και αληθινή ζωή. Έχω να θυμάμαι έναν άνθρωπο, με μεγάλο σεβασμό, και μία συνέντευξη, όντας γεμάτη ευγνωμοσύνη.

Και ενώ όλα κυλούσαν ομαλά, εν μέσω μιας δύσκολης καθημερινότητας με σκληρά γυρίσματα και πρόβες, έρχεται ένας πολύ μικρός και αόρατος εχθρός για να διαταράξει την καθημερινότητα σας. Πως αντιμετωπίσατε αυτή την αλλαγή;

Με αυτή την αλλαγή, ξεκίνησε και ο ύπνος, ο οποίος ήταν πολύ παραπονεμένος, όλο αυτό το διάστημα. Εμφανίζονταν με κάθε τρόπο στο πρόσωπο μου, όταν το κοίταζα στον καθρέπτη. Για καμία εβδομάδα έγινα με τον ύπνο, κολλητός φίλος.  Η αλήθεια είναι, ότι η αλλαγή ήταν απότομη. Πέρασα μία καλή πρώτη εβδομάδα εξοικείωσης με την κατάσταση, παράλληλα όμως αγχώθηκα και άρχισα να σκέφτομαι το μέλλον βάζοντας ερωτηματικά. Παρότι η ζωή, προσπαθεί να δείξει ότι συνεχίζει όπως ήταν, παραμένουμε σε μία κατάσταση παύσης και αναμονής.  Κάτι έχει αλλάξει, κάτι έχει διασαλευτεί. Συναντάμε πλέον ακρότητες, από τη μία τον άνθρωπο, που ο φόβος του έχει γίνει εμμονή και από την άλλη, εκείνον που αγνοεί τα δεδομένα.  Πρέπει να βρεθούμε κάπου στη μέση. Αν αυτό συνεχιστεί για πολύ θα έχουμε προβλήματα, κυρίως με την ψυχική μας υγεία, διότι η ανθρώπινη επαφή και οι σχέσεις μένουν μετέωρες. Ζωή είναι, οι συνάψεις, οι γνωριμίες, οι φιλίες και οι έρωτες, τώρα όλα αυτά έχουν παγώσει και το άσχημο είναι, ότι ο πάγος δεν λιώνει.  Αισθάνομαι, ότι ζούμε τη ζωή μας, όχι με γενναιότητα, αλλά με καχυποψία και αμφιβολία.

Στις ημέρες του εγκλεισμού, ποιες ήταν οι διάφορες ασχολίες σας στο σπίτι;

Αφιέρωσα χρόνο στα παιδιά μου, μιας και αυτή τη χρονιά λόγω δουλείας έλειπα πολύ από το σπίτι. Είδα και μία σειρά, το Breaking Bad, που δεν είχα βρει τον χρόνο.

Έχετε μία ιδιαίτερη σχέση αγάπης με την διακόσμηση, καθώς σας αρέσει να αναδιαμορφώνετε και να δίνετε ένταση και «ζωή» στα αντικείμενα που βρίσκετε στα σκουπίδια. Εν μέσω καραντίνας ανανεώσατε την διακόσμηση στο σπίτι σας;

Η αλήθεια είναι, ότι η διακόσμηση είναι μία ασχολία που μου αρέσει πάρα πολύ. Μέχρι που έγινα μπαμπάς και έμενα στα Εξάρχεια, είχα στήσει ένα ολόκληρο σπίτι, από πράγματα που είχαν πετάξει άλλοι άνθρωποι. Δεν τα λέω σκουπίδια, είναι χρήσιμα αντικείμενα, που έχουν αφήσει κάποιοι, δίπλα από τα σκουπίδια. Μάλιστα, εκείνη την εποχή παρακαλούσα να έχω ένα φορτηγάκι, να μπορέσω να τα μεταφέρω όλα. Μου αρέσει το σπίτι μου, να φέρει μία δική του ύπαρξη. Τότε, έκανα καθημερινά αλλαγές και προσπαθούσα να βρω νέους τρόπους διακόσμησης και νέα χρήσιμα αντικείμενα. Στην καραντίνα, πραγματικά ήρθε η αποφόρτιση όλης αυτής της κούρασης, που είχα υποστεί αυτή τη σεζόν, οπότε δεν μπόρεσα να θυμηθώ τις παλιές μου ασχολίες.

Λίγο πριν βρεθούμε αντιμέτωποι με όλη αυτή την κατάσταση, σας απολαμβάναμε καθημερινά, με νέα επεισόδια, στην σειρά «Άγριες Μέλισσες» του Ant1, ως τον «Δούκα Σεβαστό». Πως μπαίνει ο σκληρός Δούκας στη ζωή του Λεωνίδα Κακούρη;

Με ένα τηλεφώνημα. Αρχικά, μου πρότειναν είτε τον ρόλο του Δούκα Σεβαστού, είτε του Μιλτιάδη. Μου είπαν βέβαια εξαρχής, ότι με είχαν στο μυαλό τους για τον ρόλο του Δούκα. Διαβάζοντας τα σενάρια συμφώνησα αμέσως και ξεκινήσαμε τη συνεργασία.

Την σεζόν 2020 ήρθε ο σκληρός Δούκας, τη σεζόν 2018-2019 στην σειρά του Ant1 «Η Επιστροφή» είχε έρθει ο ρόλος, του επίσης κακού, Λευτέρη Ανδρέου. Είχατε δεύτερες σκέψεις, όταν αντιληφθήκατε ότι και πάλι θα έρθετε αντιμέτωπος με έναν κακό χαρακτήρα;

Η αλήθεια είναι, ότι αρχικά προσπάθησα με έναν τρόπο να αποφύγω τον κακό, στον βαθμό -που φυσικά- μου δίνονταν η επιλογή. Όταν όμως διάβασα τα σενάρια και μου εξήγησαν τους ρόλους, συνέβη, ότι ένοιωσα και πέρυσι με τον Λευτέρη, τον οποίο επέλεξα συνειδητά ανάμεσα σε διάφορους ρόλους. Ο λόγος είναι, διότι είδα έναν πολυσύνθετο και πολυδιάστατο ρόλο, με μία τεράστια γκάμα συναισθημάτων. Οι ρόλοι αυτοί, είναι υποκριτές μέσα στην υποκριτική και είναι φοβερά γοητευτικοί. Ο Λευτέρης, παρίστανε κάποιον άλλο, ήταν ο υπεράνω πάσης υποψίας, ο οικογενειακός φίλος και αποδείχθηκε το άρρωστο μυαλό. Όλο αυτό, όπως και ο πολυδιάστατος ρόλος του Δούκα με γοήτευσαν αμέσως.

Τι άνθρωπος είναι ο Δούκας, ποιος είναι ο λόγος για τον οποίο συμπεριφέρεται έτσι;

Ο Δούκας είναι ένας άνθρωπος βασανισμένος, κακοποιημένος και κατ’ επέκταση κακός. Μέσα από τις πολύ σκληρές εμπειρίες που έχει βιώσει, έμαθε ότι για να πετύχεις σε αυτή τη ζωή πρέπει να προσανατολίσεις όλο σου τον εαυτό, στο να αναπτύξεις όση περισσότερη εξουσία μπορείς. Ο πλοηγός για να μεταφερθεί κανείς στα μονοπάτια της εξουσίας, είναι το χρήμα. Από τη στιγμή που ο Δούκας κατάλαβε, ότι το να «αβγατίσει» την περιουσία του πατέρα του είναι το κλειδί, στράφηκε αποκλειστικά προς αυτό τον σκοπό, πατώντας επί πτωμάτων. Βέβαια και η γυναίκα του είναι ο πλέον ακατάλληλος άνθρωπος, για να τον οδηγήσει προς τον καλό δρόμο. Να τονίσω, ότι ο Δούκας μπορεί να είναι ότι είναι, αλλά υπάρχει και μία άλλη πλευρά, στην οποία -μέσα σε έναν δικό του ηθικό κώδικα- απονέμει δικαιοσύνη. Είναι ακριβοδίκαιος και σοφός, υπάρχουν ορισμένα ουσιαστικά και θετικά πράγματα, που βλέπουμε και θα τα δούμε αρκετές φορές. Αδιαμφισβήτητα, όμως είναι ένας άνθρωπος διαταραγμένος.

Για να καταφέρετε να αποδώσετε αυτή την πολυσύνθετη προσωπικότητα, προσπαθείτε να βρείτε κοινά χαρακτηριστικά;

Δεν προσπαθώ να βρω κοινά με εμένα, προσπαθώ να αντιληφθώ τον ήρωα, τον τρόπο που περπατάει, που σκέφτεται και τις σκοτεινές πλευρές του, αφού φωτίσω όλα όσα κρύβονται ερμητικά μέσα του. Προσπαθώ να διώξω την μούχλα, για να δω τι είναι εκείνο που τον πονάει. Αν δεν μπορέσει ένας ηθοποιός, να αντιληφθεί όλο αυτό το υποβόσκον κομμάτι του χαρακτήρα, θα παίζει το σχήμα του Δούκα και όχι την ουσία του ρόλου, δηλαδή έναν άνθρωπο με πολλά προβλήματα ψυχικά, που δημιουργούν την τελική εικόνα.

Κάτω από αυτή τη μούχλα, πίσω από αυτό το πέπλο, τι προβλήματα βρίσκετε εσείς;

Βρίσκω έναν πατέρα που έχει πολλά κοινά με το δεύτερο παιδί του, τον Κωνσταντή. Αισθάνομαι, ότι ο Δούκας κάνει το ίδιο λάθος που έκανε ο πατέρας του, ο οποίος υπερεκτιμούσε τον ένα γιο, τον Μιλτιάδη και μείωνε διαρκώς τον άλλον, τον Δούκα. Αυτό αναπόφευκτα δημιουργεί ένα κόμπλεξ κατωτερότητας. Έτσι, για να μπορέσει να διαχειριστεί, όλα όσα του συνέβαιναν, έγινε αυτός ένας άνδρας που έβαλε πάνω του μία πανοπλία, για να καλύψει τον ανάπηρο άνδρα που έκρυβε μέσα του.

Κάποια στιγμή θα δούμε αυτό τον εσωτερικό κόσμο, θα δούμε τον Δούκα να βγάζει αυτή την πανοπλία;

Οι πληροφορίες μου και τα σενάρια που έχω προς το παρόν στα χέρια μου, γράφουν ότι αρχίζουν σταδιακά να εμφανίζονται ρωγμές στο σύστημα διαπλοκής που είχε στήσει ο Δούκας. Κάποιοι κρίκοι από την αλυσίδα αρχίζουν να σπάνε, και αφού σπάνε οι κρίκοι αρχίζουν και μπαίνουν κάποιες πληροφορίες, που με τη βοήθεια του Νικηφόρου, θα κυκλώσουν απειλητικά τον Δούκα. Εγώ φαντάζομαι και θα ήθελα, να έρθει αντιμέτωπος με τον εαυτό του και να πάρει -έστω και αργά- ένα μάθημα ζωής. Του αξίζει, διότι ζει μία ζωή που ενώ νομίζει ότι διαφεντεύει τους πάντες, δεν την ορίζει. Αγνοεί όλα όσα συμβαίνουν γύρω του, ζει στον κόσμο του. Η γυναίκα του έχει σχέσεις με άλλους άντρες, αγνοεί τις δράσεις του Κυπραίου, του Κλεομένη, αγνοεί το παιδί της Ασημίνας, και όμως πιστεύει ότι είναι ο μοναδικός αρχηγός στο Διαφάνι. Είναι τραγική ειρωνεία αυτό και δεν μπορώ να φανταστώ πως θα αντιδράσει, όταν τα μάθει όλα.

Ποια είναι η πιο δύσκολη σκηνή σας; Εκείνη στην οποία, ως ηθοποιός, δυσκολευτήκατε;

Σε αυτή τη σειρά υπάρχουν πολλές δύσκολες σκηνές, στις οποίες υπάρχει αγωνία, διότι ασχέτως βαρύτητας και δυσκολίας, πρέπει να γίνουν με έναν μηχανισμό γρήγορο. Η μεγαλύτερη δυσκολία είναι, ότι πρέπει να αλλάζουμε από σκηνή σε σκηνή γρήγορα και άμεσα. Στις δύσκολες σκηνές, που μπορεί να γίνονται back to back δεν υπάρχει χρόνος για να σχεδιάσεις, να μελετήσεις και να κάνεις πρόβα. Συνεπώς, έχεις αγωνία εκείνη τη στιγμή για το αποτέλεσμα. Ενδεικτικά, ως δύσκολη θα πω την σκηνή όπου ο Δούκας, πιάνει στα «πράσα» τον Μελέτη και την Πηνελόπη, όταν το σκάνε.

Πως ανταποκρίνεστε σε αυτή την κατάσταση αγωνίας που προαναφέρατε; Υπάρχει τρόπος, για να μετριαστεί το ρίσκο, του να βγουν μέτριες -λόγω πίεσης χρόνου- οι δύσκολες σκηνές;

Βέβαια, υπάρχει η επιλογή του safe δρόμου, στον οποίο η σκηνή θα βγει μισή σε εκείνο τον χρόνο. Εμένα ποτέ δεν μου άρεσε αυτός ο δρόμος. Για εμένα σε αυτές τις περιπτώσεις, πέφτει ένας διακόπτης, ξεχνάω κάθε άγχος και αγωνία, για τη δυσκολία, και μπαίνω στην αναπνοή του Δούκα. Όταν μπω στην αναπνοή του, είμαι έτοιμος να αντιμετωπίσω ό,τι μου εμφανίσει ο υποκριτικός μου εαυτός.

Θα δούμε κάτι καλό στον Δούκα κάποια στιγμή;

Το εύχομαι! Μέχρι στιγμής δεν βλέπουμε κάτι καλό. Πρόσφατα γύρισα μία σκηνή, όπου την ώρα που είναι σίγουρος, ότι για μία ακόμη φορά θα κατευθύνει τις καταστάσεις και τα πράγματα, ραγίζει και τσακίζεται στην ιδέα, ότι μπορεί να δολοφόνησε άδικα τον Γιάννο. Είναι φορές, που αυτός ο χαρακτήρας κλαίει, λυγίζει και είναι ρημαγμένος, πράγμα που βέβαια χρησιμοποιεί αργότερα, ως επιχείρημα.  

Νομίζω, οι λάτρεις των «Άγριων Μελισσών» περιμένουν με αγωνία να δουν, πως θα αντιδράσει ο Δούκας, όταν εμπεριστατωμένα μάθει ότι ο δολοφόνος του γιου του, δεν ήταν ο Γιάννος.

Έχω και εγώ αγωνία. Ωστόσο, νομίζω ότι και πάλι θα ενεργήσει βασισμένος στο προσωπικό του συμφέρον. Θα λειτουργήσει πάλι σαν λύκος.

Αυτή τη στιγμή βλέπουμε τον τρίτο γιο, τον Νικηφόρο, να λειτουργεί πίσω από την πλάτη του Δούκα και να προσπαθεί να τον παγιδεύσει. Θα τον καταλάβει ο Δούκας, ποια θα είναι η εξέλιξη αυτής της κατάστασης;

Νομίζω θα το καταλάβει, το φαντάζομαι και σαν μοχλό εξέλιξης. Το πως θα αντιδράσει ο Δούκας, δεν το ξέρω, γιατί δεν γνωρίζω το μέγεθος του χτυπήματος που θα λάβει. Μπορεί το χτύπημα, να είναι τόσο μεγάλο που να μην υπάρχουν περιθώρια αντίδρασης. Όταν τα κάστρα του θα γκρεμίζονται ένα-ένα, τι δύναμη θα έχει;  

Έρχεται και η δεύτερη σεζόν των «Άγριων Μελισσών». Ο Δούκας θα παρουσιαστεί στους τηλεοπτικούς μας δέκτες; 

Ναι, έχουμε συμφωνήσει για την επόμενη χρονιά.

Γνωρίζετε, ποιοι είναι οι ηθοποιοί, που δεν θα βρίσκονται στο cast των «Άγριων Μελισσών» την επόμενη τηλεοπτική σεζόν; Συγκεκριμένα αναφέρομαι στον Κυπραίο και στον Κλεομένη.

Αυτοί οι δύο, είναι ακραίοι ρόλοι. Αυτά που έχουν συμβεί, είναι πολύ δύσκολο να κρατήσουν αυτά τα πρόσωπα στην ιστορία. Δεν μπορώ να φανταστώ, ότι θα μπορούσαν αυτοί οι χαρακτήρες να συγχωρεθούν, για όλα όσα έχουν κάνει. Σίγουρα, αυτό είναι δυσάρεστο. Κάποιοι ήρωες που αγαπά πολύ το κοινό πρέπει να θυσιάζονται. Φυσικά, ποτέ δεν ξέρεις.

Να περιμένουμε καταιγιστικές εξελίξεις στο Διαφάνι;

Δεν τους προλαβαίνουμε! Η καραντίνα, γέννησε φοβερές ιδέες.

 

Η αλήθεια είναι, ότι από το πρώτο κιόλας επεισόδιο η σειρά αυτή, είναι γεμάτη ανατροπές. Μήπως οι συνεχείς ανατροπές γίνουν κουραστικές; Μήπως όταν βλέπουμε συνεχώς ακραίες αλλαγές, είμαστε έτοιμοι και μπορούμε να προβλέψουμε, έως και το πιο ακραίο σενάριο; 

Ακόμα και αυτό πρέπει να γίνεται με μέτρο. Γίνονται ανατροπές, αλλά κάθε φορά η ανατροπή αγγίζει διαφορετικά κομμάτια της ιστορίας. Οι σεναριογράφοι, έχοντας στο νου τους ένα δέντρο, αναπτύσσουν κάθε φορά ένα διαφορετικό κλαδί. Μπορεί ο κόσμος να είναι έτοιμος για κάποια ανατροπή, δεν γνωρίζει όμως ποιο κλαδί, θα αγγίξει η εκάστοτε ανατροπή.

Αυτή τη στιγμή θα μπορούσατε να μου πείτε, ποιο κλαδί μαίνεται να αγγίξει η επόμενη ανατροπή;

Φαντάζομαι, δεδομένης της προσθήκης του Νίκου Ψαρά, που θα υποδυθεί τον σύζυγο της Βιολέτας (Θεοφανία Παπαθωμά), θα δούμε να συμβαίνουν αρκετά πράγματα εκεί. Ο Παναγιώτης (Αλέξανδρος Καλπακίδης), ίσως αντιδράσει, αφού θα νοιώσει υπεύθυνος για την Βιολέτα.  

Πριν έρθει «Η Επιστροφή» και οι «Άγριες Μέλισσες» διαγράψατε μία τηλεοπτική αποχή, που διήρκησε 9 χρόνια. Ήταν αυτό μία συνειδητή επιλογή; 

Δεν είχα εκείνη την περίοδο ιδιαιτέρες προτάσεις για την τηλεόραση. Η αλήθεια είναι ότι δεν έτυχε, ωστόσο και εγώ ποτέ δεν έριξα βάρος στην τηλεόραση επιδιώκοντας τη δημοσιότητα και το να βρίσκομαι στην επικαιρότητα.

Υπήρξε κάποια τηλεοπτική δουλειά εκείνα τα χρόνια, που σας γοήτευσε πολύ;

 Ναι, μου άρεσε πολύ η δουλειά του Θοδωρή Παπαδουλάκη στον Alpha, το «Η λέξη που δεν λες»

Ακούγοντας σας τώρα στην συνέντευξη μας, καταλαβαίνω ότι ο τόνος της φωνής σας, δεν είναι εκείνος που χρησιμοποιεί ο Δούκας. Πως καταφέρνετε να αλλάζετε την φωνή σας κατά αυτό τον τρόπο, και μάλιστα να διατηρείτε τον τόνο ακέραιο, όταν ενσαρκώνετε τον Δούκα;

Η αλήθεια είναι, ότι πλέον αφήνομαι. Δεν προσπαθώ επιτηδευμένα να αλλάξω την φωνή μου. Εκ φύσεως έχω μία μεγάλη ευκολία στο να αλλάζω, να χρωματίζω και να τοποθετώ, όπου θέλω την φωνή μου.

Είστε και ένας πολύ καλός ηθοποιός φωνής λόγω αυτού του χαρίσματος σας. Από όλες τις μεταγλωττίσεις που έχετε κάνει, ποιος είναι ο αγαπημένος σας χαρακτήρας;

Μου άρεσε πολύ ο «Ράνταλ», η σαύρα, από το «Μπαμπούλας Α.Ε» και ο «Captain Hook» από το «Peter Pan».

Πως αντιληφθήκατε, αυτό το ταλέντο σας, αλλά και την αγάπη σας για την υποκριτική;

Από μικρός είχα έφεση στα καλλιτεχνικά. Γενικά, στην εφηβεία αντιλήφθηκα την αγάπη μου για την υποκριτική, όταν σκηνοθετούσαμε μικρές παραστάσεις με έναν φίλο μου, και κάναμε stand up comedy. Εκεί ήταν, που κάνοντας μιμήσεις για πλάκα,  κατάλαβα ότι έχω την δυνατότητα, να αλλάζω και την φωνή μου.

 

Θυμάστε να μου πείτε κάτι από εκείνα τα χρόνια; Δεν μπορώ να φανταστώ, τι μπορεί να σκηνοθετούσε ένα μικρό παιδί.

Σατιρίζαμε περισσότερο, περιστατικά του σχολείου, τους καθηγητές και την επικαιρότητα. Κάναμε γενικά μικρά σκετσάκια, νοικιάζαμε ένα θέατρο και παίζαμε εκεί τις παραστάσεις μας.

Με το τραγούδι ασχοληθήκατε ποτέ, μιας και έχετε τέτοιες φωνητικές ικανότητες;

Μονάχα ερασιτεχνικά. Ομολογουμένως αυτό είναι κάτι, που θα ήθελα να μελετήσω και να ασχοληθώ περισσότερο. Κυρίως μελέτησα και αυτή την οδό, όταν έπρεπε να ενσαρκώσω τον Νικόλα Άσιμο και τον Βασίλη Τσιτσάνη.

Δύο εμβληματικοί χαρακτήρες, που σας «κυνηγούν» στο θέατρο…

Πράγματι. Μου αρέσει που στην ζωή μου ενσάρκωσα αυτούς τους χαρακτήρες.

Ποιες ήταν οι δυσκολίες, μίας και μιλάμε για σπουδαίες προσωπικότητες, που έχουν αφήσει ανεξίτηλα σημάδια στην ιστορία της μουσικής;

Ο Νικόλας Άσιμος μπήκε στη ζωή μου, το 2013, με τον Γιώργο Κορδέλλα. Είχε κάποιες αντικειμενικές δυσκολίες αυτός ο χαρακτήρας, διότι τότε δεν μπορούσαν να γίνουν οι απαραίτητες πρόβες και κατ΄ επέκταση να ωριμάσει ο ρόλος, καθώς συνέβη κάτι άσχημο στον σκηνοθέτη μου. Μπορώ να σου πω, ότι τότε ένοιωθα εντελώς εκτεθειμένος, είχα πολύ μεγάλη ανασφάλεια, μιας και το μουσικό κομμάτι αποτελούσε ένα πολύ μεγάλο μέρος της παράστασης. Το ιδιαίτερο αυτής της ιστορίας είναι, ότι μόλις βγήκα στην σκηνή, είδα πόσο ψάρωσαν μαζί μου, έβλεπα τους θεατές αποσβολωμένους και τότε σκέφτηκα ότι «κάτι συνέβη εδώ, κάτι δημιούργησα στην ψυχή του κοινού». Τότε θυμάμαι είχα ακούσει όλες τις ηχογραφήσεις του Ν. Άσιμου, για να μπορέσω να φέρω τη φωνή του μέσα στο σώμα μου.

Από την άλλη, η ενασχόληση μου με τον Τσιτσάνη ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη, σε μία δίωρη παράσταση το «Σερσέ λα φαμ» (=αναζητώντας τη γυναίκα). Εκεί, μπήκα βαθιά στην προσωπικότητα και στα τραγούδια του, αυτά τα φοβερά διαμάντια.  Θυμάμαι, ήταν συγκλονιστική εμπειρία εκείνη η παράσταση, είχα από κάτω τα παιδιά μου, την γυναίκα μου, την εγγονή του Τσιτσάνη και άλλους. Μπορεί να πήγαινα στο θέατρο άκεφος και κατά τη διάρκεια της παράστασης, όλο αυτό το κλίμα και η μουσική με συνέπαιρνε στο ρυθμό της και έβρισκα με μιας, όλη μου την ενέργεια. Αυτή η παράσταση, η οποία ήταν sold out διαρκώς, κατέβηκε εντελώς άδοξα, από το θέατρο Βορείου Ελλάδος, λόγω χρεών και οικονομικών ζητημάτων. Μακάρι κάποια στιγμή να γίνει πάλι κάτι ανάλογο.  Θα μπορούσε αυτή η παράσταση, να τελειώσει έτσι όπως της άξιζε.  Σταμάτησε αθόρυβα, σαν τους ανθρώπους που έφυγαν τις ημέρες το κορωνοϊού.

Παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή τους. Ολοκληρώνοντας το σχολείο, ποιες είναι οι σπουδές που ακολουθείτε;

Πέρασα στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών της Νομικής, αλλά δεν τελείωσα τη σχολή, διότι ξεκίνησα παράλληλα τις σπουδές μου στο Εθνικό Θέατρο. Τα ωράρια στο Εθνικό ήταν τέτοια, που δεν προλάβαινα να παρακολουθώ και τα μαθήματα στη σχολή των Πολιτικών Επιστημών.  

Δεδομένων των αντικειμενικών δυσκολίων του επαγγέλματος του ηθοποιού, υπήρξαν στιγμές που μετανιώσατε για αυτή σας την απόφαση και νοιώσατε αβεβαιότητα;  

Ναι, υπήρξαν φορές που ένοιωσα αβέβαιος, για το που βρίσκομαι και τι κάνω.

Αναγκαστήκατε να κάνετε και άλλες δουλείες για να ανταποκριθείτε οικονομικά στις απαιτήσεις της καθημερινότητας; 

Φυσικά, εργάστηκα σε μπαρ ως μπάρμαν και ως σερβιτόρος, σε μία βιομηχανία γάλακτος, όταν ήμουν πιο μικρός και άλλα.

Στο σπίτι, τα παιδιά με δύο γονείς καλλιτέχνες, θέλουν και εκείνα να ακολουθήσουν την καλλιτεχνική οδό;  

Ακόμα δεν έχουν δείξει προς τα που θα στραφούν, όμως και τα δύο έχουν κλίση και ασχολούνται με τα καλλιτεχνικά. Η κόρη μου κάνει χορό, ασχολείται με την μουσική και ο γιος μου επίσης ασχολείται με την μουσική.

Ποια είναι η πιο συγκινητική στιγμή που σας έχουν χαρίσει τα παιδιά σας;

Γύρισα από ένα ταξίδι κάποια στιγμή, που έλειπα αρκετό διάστημα και έφτασα πολύ αργά τα ξημερώματα στο σπίτι. Έξω από την πόρτα, είχαν κολλήσει δύο ζωγραφιές με καρδούλες και μου έγραφαν «Μπαμπά μόλις έρθεις να μας ξυπνήσεις. Η μαμά μας άφησε» με τονισμένη υποσημείωση «Μην το ξεχάσεις, να μας ξυπνήσεις». Μόλις το διάβασα συγκινήθηκα πολύ και τα ξύπνησα.

Πως θα χαρακτηρίζατε τον εαυτό σας;

Διαπιστώνω, ότι έχω μία διπολικότητα, από τη μία είμαι πολύ ντροπαλός και από την άλλη τρομερά αδιάντροπος.

Για εσάς τι σημαίνει υποκριτική;

Είναι μία ανάγκη του ανθρώπου να εκφραστεί, έστω και αντίθετα στη ζωή, μέσα από τον μαγικό κόσμο που του ανοίγει η κουρτίνα του θεάτρου.  

900 χαμένα στρέμματα γης

Στις 25/05/2019

Φωνή αγωνίας, η φωνή του κυρίου Γιώργου «Ξέρεις τι είναι να κάθεσαι εδώ πέρα το βράδυ με τους πυροσβεστήρες;» με ρωτά, μέσα στο μαγαζί του. Ο κύριος Γιώργος είναι 65 χρόνων και  είναι ιδιοκτήτης ενός χρωματοπωλείου, που βρίσκεται σε κεντρικό δρόμο των Εξαρχείων, για τα τελευταία 20 χρόνια. «Γεννήθηκα στα Εξάρχεια, δεν μένω πια εδώ. Έχω μόνο το μαγαζί. Μένω σε μια άλλη περιοχή (…) εγκατέλειψα τα Εξάρχεια στα καλά τους (…) δεν ήταν τα επεισόδια ο λόγος που έφυγα», εξομολογείται.

Έβλεπα το άγχος στην έκφραση και στο βλέμμα του, όσο απαντούσε στις ερωτήσεις μου. Ίσως και ένα δείγμα φόβου ή  ανησυχίας, στον τόνο της φωνής του. Δεν ήθελε να τον βιντεοσκοπήσω, φοβόταν ότι το βράδυ θα πρέπει πάλι να είναι ετοιμοπόλεμος με τους πυροσβεστήρες. «Η αστυνομία δεν αντιμετωπίζει τίποτα, πέφτει τρεις ώρες ξύλο, γίνεται η επαναστατική γυμναστική από όλους και τελειώνει εκεί η ιστορία. Από τις 19:00 μέχρι τις 3:00 που παίζεις ξύλο, κουράζεσαι. Τελειώνουν τα πολεμοφόδια, τελειώνουν και οι βενζίνες και πας σπίτι σου. Πως πας στον κινηματογράφο και τελειώνει και φεύγεις, έτσι». Δεν είναι ο πρώτος όμως, που παραπονιέται για την ελλιπή ασφάλεια στην περιοχή των Εξαρχείων. Ο κύριος Σταύρος, 31 ετών, υπάλληλος σε εκδοτικό οίκο, παραδέχεται  «Δεν υπάρχει αστυνόμευση εδώ πέρα», «δεν ξέρω πόσο μπορεί κάποιος να αντέχει να ζει στα Εξάρχεια και να αναγκάζεται να υπομένει συνεχή φθορά», «είχα φίλο που άντεξε τέσσερα χρόνια (…) του έσπασαν τέσσερις φόρες το αμάξι, έφτασε στο σημείο να μην τον καλύπτει η ασφάλεια του. Επομένως αναγκαστικά δεν μπορούσε να έχει αυτοκίνητο στα Εξάρχεια », «ξεφεύγουν τα πράγματα από τις παλιές εντάσεις, πλέον οπλοφορούν και σκοτώνεται κόσμος».  Για τους κατοίκους ή τους καταστηματάρχες των Εξαρχείων, η κατάσταση μοιάζει πιο πολύ με ένα παιχνίδι ανάμεσα στους αναρχικούς και στην αστυνομία , ίσως και ένας αποδιοπομπαίος τράγος που θα απασχολήσει τη σκέψη και θα την αποπροσανατολίσει.  «Διευκολύνει αυτή η κατάσταση την όποια κυβέρνηση. Σκέφτεται ο κόσμος τα Εξάρχεια και όχι τα υπόλοιπα πράγματα της καθημερινότητας» εξομολογείται ο κύριος Γιώργος.

Στις 17 Νοεμβρίου , στις 6 Δεκεμβρίου, άλλα και ορισμένα Παρασκευοσάββατα, από τη πλατεία μέχρι την οδό Τοσίτσα ή την Χαριλάου Τρικούπη, γίνονται σκληρά επεισόδια.  Ο κόσμος ανησυχεί για τις περιουσίες του, αλλά και για την σωματική του ακεραιότητα. «Έχει τραυματιστεί μια κοπέλα από φωτοβολίδα σε ευθεία βολή που της καρφώθηκε στο πόδι και έκαιγε μέσα. Δεν μπορούσαν να την βγάλουν. (…) Δεν ξέρω τι απέγινε το κορίτσι», μου λέει.

Ο «πόνος» για  ανάγκη εγκατάλειψης της περιοχής, βιώνεται καθημερινά από τους μόνιμους κατοίκους. «Είμαι εδώ και νοιώθω τον φόβο ειδικά στις επετείους. Υπάρχει θέμα εκείνες τις ημέρες, ο κόσμος φεύγει από τα Εξάρχεια και πάει να μείνει αλλού. Στα υπόλοιπα επεισόδια ρίχνουν μολότοφ στα ΜΑΤ», «Ένας συνταξιούχος είναι αδύνατο να μείνει στα Εξάρχεια. Πως θα προστατεύσει τον εαυτό του;», αναρωτιέται ο κύριος Γιώργος .

Βέβαια, τα επεισόδια δεν αφήνουν αλώβητες τις περιουσίες των κατοίκων και των καταστηματαρχών. Οι Εξαρχιώτες υπομένουν καθημερινή φθορά στις περιουσίες τους, είτε αυτό αφορά την ολοκληρωτική καταστροφή τους, στις ήμερες των επετείων, είτε αυτό αφορά κάποιες μικροκλοπές, στις οποίες υποβάλλονται καθημερινά.  « Το πιο εύκολο πράγμα  για ένα παιδί της ηλικίας σου, ίσως και πιο μικρό, είναι να έρθει εδώ και να σου ρίξει μια μολότοφ, για πλάκα, και ας σε καταστρέψει. Αυτό είναι το πιο απλό . Ευτυχώς, εγώ την γλύτωσα και το μαγαζί μου ποτέ δεν είχε ιδιαίτερες φθορές. Όμως εδώ, δεν υπάρχουν φθορές ή καταστρέφεσαι ή δεν παθαίνεις τίποτα. Αν πάρεις φωτιά, πήρες φωτιά, δεν έχει δεύτερη». Από την άλλη μου επισημαίνει πως οι διαρρήξεις και οι μικροκλοπές είναι καθημερινό φαινόμενο «Έχουν διαρρήξει το μαγαζί μου, ήταν κλεφτρόνια της πλάκας. Φυσικά δεν τους πιάνει κάνεις».

Τα συνεχή προβλήματα, στην περιοχή που κοσμεί καθημερινά τους τίτλους ειδήσεων των τηλεοπτικών πλατό, είναι μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα. Η μποέμ περιοχή του παρελθόντος, αντικαταστάθηκε με κάτι πιο σκοτεινό, υπόγειο και σκληρό, ίσως την ζωγραφιά αντικατέστησε μια κοινωνική μουτζούρα. Οι πέτρες σαν φωτοβολίδες σκάνε στα πεζοδρόμια δημιουργώντας μικρές λακούβες στα δρομάκια, που τυλίγουν σαν φλέβες στην κεντρική πλατεία. «Έχουν ξεφύγει τα πράγματα από τα επεισόδια που γίνονταν παλιά, τότε ναι είχαν κάποιο σκοπό. Δεν γίνονται πλέον επεισόδια για ιδεολογικούς σκοπούς, στο όνομα της αναρχίας. Κυρίως τα επεισόδια, γίνονται από άτομα που έχουν σχέση με τον κοινό ποινικό κώδικα. Νομίζω, ότι πλέον είναι μια ευκαιρία κάποιων να κάνουν πλιάτσικο στις σπασμένες τζαμαρίες των καταστημάτων».

Από τα 900 στρέμματα γης που καλύπτουν το κέντρο την Αθηνάς και συνορεύουν με το Κολωνάκι, δεν έμεινε ο παλαιός ιδιαίτερος, ξεχωριστός και εναλλακτικός χαρακτήρας. «Τελείωσαν τα παλιά Εξάρχεια, τελείωσε η τότε καλύτερη περιοχή της Αθήνας. Αυτό γινόταν το 1970, ήταν άλλες εποχές». Είδα τη λησμονιά στο βλέμμα του. Αναπολεί τα παλιά καλά Εξάρχεια, στα οποία έζησε και μεγάλωσε. Θυμάται τα Εξάρχεια του Παλαμά, του Άσιμου, του Γερμανού, του Χορν, της Βέμπο και πολλών άλλων που σημάδεψαν την Ελλάδα με τις επιτυχίες και το όνομα τους. Του έλειψαν, για μια στιγμή τα Εξάρχεια της ιδεολογίας, της γιορτής, της φαντασίας και του αστείρευτου χιούμορ. Έπειτα, η σκέψη του ήρθε και πάλι στη συνέντευξη μας, στην σκληρή πραγματικότητα «Είχανε σπάσει όλα τα τζάμια στην διπλά πολυκατοικία. Είναι κατάμαυρη, από την έκρηξη ενός αυτοκίνητου που κάηκε (…) δεν υπάρχει η αίγλη στην οποία ζούσαμε τότε, οι περισσότεροι άνθρωποι του καλλιτεχνικού χώρου έχουν φύγει». Η ιστορική ομώνυμη πλατεία έγινε ένας τόπος, με πλανόδιους πωλητές ή ζωντανούς – νεκρούς να παρακαλούν για μια «δόση» ακόμα. Μάλλον εκείνοι καταπλάκωσαν τον μουσικό και τον ποιητή του 70.

Χάνουμε 900 καλλιτεχνικά και ξεχωριστά  στρέμματα γης, που κοσμούν την Αθήνα, αφήνοντας τα, να εξελιχθούν σε έναν βίαιο τόπο, επισφραγίζοντας την πτώση τους. Η περιοχή με την ασήκωτη και σπουδαία ιστορία, η περιοχή των καλλιτεχνών, εκείνη με τα πολλά τραύματα και τα πολλά πρόσωπα , αντικαταστάθηκε με ένα και μόνο προσωπείο εκείνο των επεισοδίων, των μολότοφ και των γηπεδικών.

«Υποκριτική είναι για εμένα ένα διαγαλαξιακό ταξίδι»

(Μία συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης με τον ηθοποιό Θανάση Κουρλαμπά)

Μετράει σχεδόν τρεις δεκαετίες στον χώρο του θεάτρου, έχει λάβει μέρος σε περισσότερες από 50 θεατρικές παραστάσεις, έχει συνεργαστεί με σπουδαίες προσωπικότητες του ελληνικού θέατρου και μας έχει χαρίσει εξαιρετικά απολαυστικές θεατρικές στιγμές. Είναι από εκείνους τους ηθοποιούς που πάντοτε με τους ρόλους που ενσαρκώνει έρχεται για να ανατρέψει τα δεδομένα των ιστοριών που παρακολουθούμε, μέσα από τις τηλεοπτικές μας οθόνες.

Φέτος, ήρθε για να «ταράξει τα νερά» στο Διαφάνι. Τις νύχτες της σεζόν 2019-2020 τον γνωρίζουμε ως «Κλεομένη Ψαθά», μέσα από την επιτυχημένη σειρά του Αντ1 «Άγριες Μέλισσες». Για την ώρα είναι ο αρραβωνιαστικός και μέλλων σύζυγος της «Πηνελόπης Σεβαστού», ο μυστηριώδης τύπος της σειράς και ο άντρας με το περίπλοκο και άγνωστο ακόμα παρελθόν. Φαίνεται να είναι εκείνος που μαίνεται να ανατρέψει την κατάσταση στο μικρό χωρίου του 1950.

Τα τελευταία 5 χρόνια τον απολαμβάνουμε θεατρικά σε μία πολύ μεγάλη επιτυχία στους «12 Ενόρκους» της Κωνσταντίνας Νικολαΐδη στο Θέατρο «Αλκμήνη» κάθε Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο στις 21:30 και την Κυριακή στις 18:00.

Παράλληλα, κάθε Τετάρτη βρίσκεται στην παράταση «Ο Θάνατος του Ιβάν Ίλιτς» του Λέων Τολστόι σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνας Νικολαΐδη και πάλι, επίσης στο θέατρο «Αλκμήνη» στις 19:00. Να σημειωθεί ότι η παράσταση παίζεται για 2 ακόμα Τετάρτες και ύστερα θα ακολουθήσει μία περιοδεία σε διάφορες πόλεις της Ελλάδος.

Ο Θανάσης Κουρλαμπάς θεωρείται ένας από τους καλύτερους ηθοποιούς φωνής δίνοντας μαγεία και ψυχή στους χαρακτήρες που μαγευτικά μεταγλωττίζει. Έχει χαρίσει τη φωνή του σε σειρές κινουμένων σχεδίων (Σκούμπι-Ντου, Μπάτ Μαν κ.α), σε ταινίες (Χάρι Πότερ και η Φιλοδοφική Λίθος, Στρουμφάκια, Πιγκουίνοι της Μαδαγασκάρης κ.α) και σε βραζιλιάνικες τηλενουβέλες (Κορίνα η Αγριόγατα, Μαρία Άγγελε μου κ.α).

Γεννήθηκε το 1971 στην Καλαμάτα και ακολούθησαν από την μία σπουδές Κοινωνιολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και από την άλλη θεατρικές σπουδές στη σχολή «Θεμέλιο» του Νίκου Βασταρδή. Όπως μου εξομολογείται το μικρόβιο της υποκριτικής το χρωστά στον φιλόλογο της Ά Λυκείου, Θεόδωρο Βραχάτη. Τότε με την θεατρική ομάδα του σχολείου ανέβασαν την παράσταση «Πλούτος» του Αριστοφάνη. Εκεί, ένοιωσε τη μαγεία του θεάτρου και γοητεύτηκε από αυτό τον γλυκό και γεμάτο ονειρεμένα ταξίδια, κόσμο.

Έχασε τον πατέρα του, όταν ήταν ακόμα στην εφηβεία και όπως μου αποκαλύπτει δυστυχώς δεν πρόλαβε να τον δει ηθοποιό. Εγώ και όλο το Πανελλήνιο που γνωρίζει τις επιτυχίες του Θανάση Κουρλαμπά είμαστε σίγουροι, πως είναι περήφανος και πως καμαρώνει την όμορφη οικογένεια που διατηρεί.

Έλαμπαν τα μάτια του, ενόσω μου μιλούσε για το θέατρο. Έβλεπα καθαρά, πως την φλόγα και το πάθος του για την υποκριτική, κατάφερε να τα μετουσιώσει σε φως, χαρίζοντας μας μοναδικές θεατρικές, τηλεοπτικές και κινηματογραφικές στιγμές.

Κι αν μου δίνεται η ευκαιρία μέσα από το κείμενο μου να τον χαρακτηρίσω, εγώ θα τον πω ευγενικό και αριστοκράτη. Όχι λόγω της ενδυμασίας του, καθώς κατάφερε να ξέκλεψει λίγο χρόνο από τον ρόλο του ως Κλεομένης, για να μου χαρίσει αυτή τη μοναδική συνέντευξη, αλλά είδα έναν αριστοκράτη στην ψυχή.

Η ένταξη σου στην πετυχημένη σειρά του Αντ1 Άγριες Μέλισσες, έγινε πολύ ξαφνικά. Στην πραγματικότητα, από το πουθενά, μπαίνει ένας νέος χαρακτήρας και στην ουσία «ταράζει τα νερά».

Πράγματι, στη σειρά ο Κλεομένης έρχεται από το πουθενά ή τουλάχιστον έτσι φάνηκε. Η ιστορία του, όπως και των περισσότερων χαρακτήρων, είναι πολυεπίπεδη. Έχει ένα ιδιαίτερο παρελθόν, το οποίο αποκαλύπτεται σιγά-σιγά. Γενικά, φαίνεται να είναι ένας άνθρωπος που προσπαθεί να κερδίσει μία στιβαρή θέση στο σπίτι των Σεβαστών. Έτσι και αλλιώς ήδη βλέπουμε ότι σταδιακά γίνεται ένα δυνατό μέλος της οικογένειας του Δούκα.

Θα δούμε γάμο μεταξύ Πηνελόπης και Κλεομένη ή θα βρεθούμε αντιμέτωποι με μία ακόμα ανατροπή;

Ναι, ο Κλεομένης και η Πηνελόπη θα παντρευτούν. Επισημοποιήσαμε πια, ότι έχουμε γάμο.

Εσύ ξέρεις καλύτερα τον ρόλο μέσα από το σενάριο. Τι σόι άνθρωπος είναι ο Κλεομένης Ψαθάς;

Αυτό που μπορώ να σου πω με σιγουριά είναι, πως βλέπουμε έναν άνθρωπο με βαθύ και πολύπλοκο παρελθόν. Δεν έχουμε να κάνουμε με έναν «καθαρό» χαρακτήρα, είναι ένας καιροσκόπος που προσπαθεί με διάφορους τρόπους να ενταχθεί στην οικογένεια του Δούκα και να αποκομίσει τα μεγαλύτερα δυνατά οφέλη. Βέβαια, δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι είναι και εκείνος ένας άνθρωπος με συναισθήματα και τύψεις. Με την εξέλιξη της ιστορίας υπόσχομαι ότι θα φανεί, αφενός ο λόγος για τον οποίο ενεργεί έτσι αυτός ο άνθρωπος και αφετέρου τα μυστικά που κρύβει η ιστορία του.

Εφόσον είναι ένας άνθρωπος με συναισθήματα, μπορούμε να εικάσουμε πως εκείνος πραγματικά αγαπάει την Πηνελόπη;

Το κυριότερο κίνητρο του Κλεομένη, αυτό που τουλάχιστον βλέπουμε έως τώρα -διότι σίγουρα θα υπάρξουν ανατροπές- είναι να μπορέσει να φτιάξει τη ζωή του. Σίγουρα δεν είναι ορμώμενος από έντονους συναισθηματισμούς και έρωτες. Αδιαμφισβήτητα όμως, γοητεύεται από τη μικρή, γιατί είναι ένα ζωντανό πλάσμα, ένα δροσερό κορίτσι, μία καλή επιλογή και ένας καλός γάμος. Σε αυτό το κομμάτι όμως, μαίνονται δυνατές και έντονες ανατροπές.

Για τον Κλεομένη είναι καλός ο γάμος, για την Πηνελόπη είναι άραγε;

Όπως βλέπουμε μέχρι τώρα και έχοντας σκιαγραφήσει το προφίλ του Κλεομένη, ναι. Είναι ένας άνθρωπος αριστοκράτης, ώριμος, σοβαρός, έχει πολλά από τα απαραίτητα στοιχεία που χρειάζεται ένας σωστός γαμπρός. Όλα αυτά έρχονται σε αντίθεση με τον Μελέτη, με τον οποίο ταξικά έχουν ένα τεράστιο χάσμα και δεν θα άρμοζε στην Πηνελόπη να συσχετιστούν και βέβαια δεν θα συμφωνούσαν και οι γονείς της.

Από όλα αυτά που αναφέρει και ισχυρίζεται πως έχει ο Κλεομένης, ισχύει κάτι;

Ισχύουν πολλά από αυτά που ισχυρίζεται, δεν μπορώ να αποκαλύψω ποια. Τα όσα θα αποκαλυφθούν στην συνέχεια της ιστορίας, θα βασιστούν σε ένα νέο πλαίσιο. Θα έχουμε μία πολύ όμορφη και ιδιαίτερη ανατροπή. Βέβαια, υπάρχουν και στοιχεία που δεν είναι βάσιμα, αφού τον βλέπουμε να συναντιέται με τον ξάδελφο του και να δανείζεται χρήματα.

Την ανατροπή αυτή θα την δούμε σύντομα στις οθόνες μας;

Μέσα στον επόμενο ενάμιση μήνα, θα λυθούν αυτές οι απορίες.

Ως Θανάσης, ποια είναι τα σημεία και τα στοιχεία στα οποία θεωρείς πως ο χαρακτήρας σου ακουμπάει, πάνω σε αυτόν του Κλεομένη;

Ομολογουμένως, ο Κλεομένης με έχει ζορίσει λίγο. Ως ηθοποιός πάντοτε βρίσκω τα ιδιαίτερα στοιχεία -των χαρακτήρων που ενσαρκώνω- που κουμπώνουν σε εμένα, έτσι ώστε να τους καταλάβω και τρόπον τινά να κάνω και παρέα μαζί τους. Στον Κλεομένη μου αρέσει πάρα πολύ ο αυτοέλεγχος που καταφέρνει να έχει, η αριστοκρατική του γοητεία, οι τρόποι, η στάση, η συμπεριφορά και η κομψότητα του.

Η πρόταση και η ανάθεση του ρόλου πως συνέβη;

Με πήρε τηλέφωνο ο Λευτέρης Χαρίτος, που είναι ο σκηνοθέτης της σειράς. Συναντηθήκαμε, μιλήσαμε και μου ανάθεσαν τον ρόλο. Εμένα εξαρχής με ενθουσίασε ο συγκεκριμένος ρόλος, τον βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρων. Σαν ηθοποιός μου αρέσει να βουτάω σε ιδιαίτερες και παράξενες προσωπικότητες. Ευτυχώς, λοιπόν, ευοδώθηκαν όλες οι παράμετροι και ενσαρκώνω αυτόν τον ιδιαίτερο τύπο.

Ποιο είναι το στοιχείο που σε γοήτευσε στο σενάριο και είπες με χαρά το «ναι»;

Το προφίλ αυτού του ανθρώπου, το οποίο κρύβει πάρα πολύ μυστήριο και ανατροπές, τις οποίες εγώ ένοιωσα με έναν πολύ έντονο τρόπο. Γνώριζα ήδη από το καλοκαίρι, το ποιόν αυτού του χαρακτήρα, ποιος είναι και από που έρχεται, κάτι που φυσικά ακόμα ο κόσμος δεν έχει γνωρίσει. Εγώ λοιπόν έπρεπε σαν ρόλος, να το διαχειριστώ αυτό και να μην προδώσω τα μυστικά αυτού του ανθρώπου. Αυτό ήταν ένα από τα στοιχεία που με γοήτευσαν. Ο Κλεομένης ήρθε σαν μία πρόκληση για εμένα.

Περίμενες ότι αυτή η σειρά θα αγαπηθεί τόσο πολύ από το τηλεοπτικό κοινό;

Διαβάζοντας τα σενάρια και βλέποντας τους συντελεστές, διότι έχουμε να κάνουμε με μία εξαιρετική συγκυρία συντελεστών, είδα πως έχει γίνει μία πραγματικά πάρα πολύ σωστή και μελετημένη δουλειά. Έχουμε ένα πάρα πολύ δυνατό σενάριο, με ζωντανούς χαρακτήρες και έξυπνες ανατροπές. Παρόλο που οι ρυθμοί είναι πολύ σκληροί για ένα καθημερινό, οφείλω να πω από καρδιάς, ένα μεγάλο Μπράβο σε όλους αυτούς τους ανθρώπους, που είναι τόσο προσεκτικοί και φροντίζουν να έχουν ένα αποτέλεσμα ποιοτικά άρτιο. Ακόμα και η περίοδος που αναβιώνεται στις ελληνικές τηλεοράσεις -το 1950- είναι μία πολύ γοητευτική εποχή για τον Έλληνα. Οι περισσότεροι της γενιάς, έχουν γλυκιές μνήμες και όμορφες μυρωδιές από εκείνη την δεκαετία. Διαβάζοντας λοιπόν το σενάριο και γνωρίζοντας τους συντελεστές ήμουν βέβαιος, ότι πάμε να κάνουμε μία πολύ καλή δουλειά. Η αλήθεια είναι, ότι με εξέπληξε με έναν τρομερά ευχάριστο τρόπο η αγάπη του κόσμου και αυτή η μεγάλη αγκαλιά που μας προσφέρουν.

Έχουμε να κάνουμε με ένα σενάριο στο οποίο συμβαίνουν διαρκώς ανατροπές. Ήδη από το πρώτο επεισόδιο με μια δολοφονία, ήρθαν τα πάνω-κάτω. Τελικά, όμως τι έκβαση έχει αυτό; Θέλω να πω ανατροπή στην ανατροπή, μήπως κάποια στιγμή γίνει και αναμενόμενη;

Όταν έχει κανείς να αντιμετωπίσει μία καθημερινή σειρά, που προβάλλεται τέσσερις φορές την εβδομάδα, δηλαδή 16 επεισόδια τον μήνα, πρέπει να κρατηθεί αμείωτο και ζωντανό το ενδιαφέρον των τηλεθεατών. Δεν υπάρχει η πολυτέλεια του εβδομαδιαίου, οπού οι χαρακτήρες και τα γεγονότα μπορούν να «απλωθούν» στον χώρο και τον χρόνο. Με λίγα λόγια, πρέπει να βρεθούν ανατροπές, εξελίξεις, συσχετισμοί και διαδράσεις χαρακτήρων που θα εντείνουν την αγωνία για το επόμενο επεισόδιο. Δεν είναι εύκολο να εξελιχθεί μία καθημερινή σειρά χωρίς -κάποιες φορές- να έρθουμε αντιμέτωποι με πολύ σκληρές ανατροπές. Επίσης, να υπενθυμίσω ότι στην ελληνική, κλειστή, επαρχιακή κοινότητα του 1950, γίνονταν πολλά πράγματα τα οποία πιθανώς να αναρωτιόμασταν, πως ήταν δυνατόν να συνέβαιναν και θα λέγαμε πως ήταν σαν μόλις να βγήκαν από ταινία.

Οι Άγριες Μέλισσες θα συνεχιστούν και για 2η σεζόν;

Ναι, έτσι έχω ακούσει.

Πίσω από τις κάμερες υπάρχει κάποια τρελή και αστεία σκηνή που έχει συμβεί μεταξύ των ηθοποιών;

Πραγματικά περνάμε πάρα πολύ ωραία στα γυρίσματα. Ιδιαίτερα οι ηθοποιοί που κάνουμε τους κακούς και τους δύστροπους της υπόθεσης, είμαστε όλοι έξω καρδιά. Ένα σκηνικό που μου έρχεται τώρα, είναι όταν το άλογο στους στάβλους πάτησε το πόδι του Μελέτη και του το μελάνιασε, αλλά εκείνος συνέχισε ακάθεκτος την σκηνή. Άλλη μία φορά που θυμάμαι, είναι όταν προσπαθούσαμε οι δυο μας να παίξουμε μία πολύ έντονη σκηνή και ενώ κοιτούσαμε ο ένας τον άλλο με πολύ θυμό, το άλογο είχε σκύψει, έγλειφε τα χέρια του Μελέτη και ακούγονταν οι ήχοι από το γλείψιμο του αλόγου. Φυσικά, βάλαμε τα γέλια.

Τηλεοπτικά το κοινό σε γνώρισε καλύτερα μέσα από την πετυχημένη σειρά «Μαρία η Άσχημη», στην οποία ήσουν ο «Σέργιος», ο πολύ κακός της υπόθεσης. Πως σε αντιμετώπισε τότε το κοινό;

Ναι, ήταν μία καθημερινή σειρά που πραγματικά αγαπήθηκε πάρα πολύ. Εκεί είχα αναλάβει τον ρόλο, που θα λέγαμε ότι με στιγμάτισε. Εκείνον του σκληρού. Πραγματικά ήταν και αυτός ένας ρόλος που είχα αγαπήσει πάρα πολύ, διότι είχε και εκείνος πολλές παραμέτρους. Δεν ήταν απλά κακός. Οι αντιδράσεις του κόσμου, ήταν αναμενόμενες, διότι όταν μπαίνεις καθημερινά ως ρόλος στα σαλόνια τους, δημιουργείται ένα ιδιαίτερο είδος οικειότητας. Έτσι λοιπόν όταν σε συναντούν έξω, σου μιλούν με μια οικειότητα και στους σκληρούς ρόλους -με χιούμορ- σου ζητούν τον λόγο για τις πράξεις σου. Ωστόσο, όταν έχεις καταφέρει να κάνεις κάποιον να πεισθεί για κάτι που δεν είσαι, είναι κέρδος, είναι η αμοιβή ενός ηθοποιού για την δουλειά του.

Εκτός από το θέατρο και την τηλεόραση, είσαι και ένας από τους καλύτερους ηθοποιούς φωνής. Έχεις αναλάβει μεταγλωττίσεις σε κινούμενα σχέδια, σε ταινίες, σε παιδικές σειρές και σε βραζιλιάνικες τηλενουβέλες.

Είμαι πάρα πολλά χρόνια στην μεταγλώττιση, από το 1997 συγκεκριμένα. Έχω συνεργαστεί με σπουδαίους ηθοποιούς του είδους και χαίρομαι ιδιαίτερα για αυτό. Σε προσωπικό επίπεδο είναι μία δουλεία που λατρεύω. Μου έχει προσφέρει πάρα πολλά και μου έχει δώσει την ευκαιρία να ξετυλίξω νέα στοιχεία της ερμηνευτικής μου ικανότητας, μου έχει δώσει ρυθμό, εγρήγορση και ευπλασία στο λόγο. Πλέον, κάνω κατά κύριο λόγο ταινίες και κινούμενα σχέδια.

Πόσο δύσκολη είναι η μεταγλώττιση;

Η δυσκολία της μεταγλώττισης στην Ελλάδα -όπου δεν υπάρχουν τα μέσα και η πολυτέλεια του χρόνου- είναι ότι την στιγμή που πας να ηχογραφήσεις, τα βλέπεις όλα για πρώτη φορά. Με λίγα λόγια, δεν υπάρχει η δυνατότητα να δεις από πριν την ταινία, τον χαρακτήρα και το κείμενο σου, έτσι ώστε να κάνεις πρόβα πριν ηχογραφήσεις. Η εμπειρία βέβαια βοηθά πολύ σε αυτό το κομμάτι. Οι 3-4 ώρες βαριάς μεταγλώττισης, είναι σαν να έχεις παίξει σε 4-5 θεατρικές παραστάσεις, διότι το μόνο κομμάτι που μπορείς να χρησιμοποιήσεις για να ενσαρκώσεις έναν χαρακτήρα, είναι η φωνή σου. Στην μεταγλώττιση τα πάντα παίρνουν μορφή, εμείς χρησιμοποιώντας ελάχιστες αισθήσεις πρέπει να δώσουμε ζωή.

Πως εντάχθηκες σε αυτό το κομμάτι της υποκριτικής;

Με είχε βάλει σε αυτό τον χώρο ο Τάσος Μασμανίδης, ο πατέρας της ελληνικής μεταγλώττισης.

Υπάρχει κάποιος χαρακτήρας που ξεχωρίζεις, από αυτούς που έχεις μεταγλωττίσει;

Ναι, τον αρχηγό στους Πιγκουίνους της Μαδαγασκάρης, τον Σκίπερ. Αυτό το υπέροχο λαμόγιο.

Έχεις μία πολύ όμορφη οικογένεια, από όσο γνωρίζω. Η γυναίκα σου ανήκει και εκείνη στον χώρο της υποκριτικής;

Η γυναίκα μου είναι θεατρολόγος. Ήταν βοηθός του Σπύρου Ευαγγελάτου, έτσι γνωριστήκαμε. Πλέον είναι διορισμένη και διδάσκει σε σχολείο. Έχω και δύο παιδιά μία κόρη και έναν γιο.

Το γεγονός πως και η ίδια γνωρίζει τον τρόπο λειτουργίας του χώρου του θεάτρου, βοήθησε την σχέση σας;

Ναι, υπάρχει κατανόηση, μία κοινή συνισταμένη και μία κοινή τροχιά. Παράλληλα, καθώς δεν είναι συνάδελφος, υπάρχει και η απαραίτητη απόσταση, έτσι ώστε να δημιουργείται ισορροπία.

Τα παιδιά, θέλουν να ασχοληθούν με αυτό τον χώρο και να ακολουθήσουν τα χνάρια του μπαμπά τους;

Προς το παρόν, δεν έχει φανεί κάτι τέτοιο. Η κόρη μου, η Ιόλη, είναι μία πολύ καλή μαθήτρια, ένα πολύ έξυπνο παιδί και κλείνει περισσότερο στις θεωρητικές επιστήμες, της αρέσει πολύ η φιλολογία. Ο γιος μου, ο Φοίβος, ασχολείται εδώ και 4 χρόνια με το κλασσικό μπαλέτο, δείχνει να του αρέσει, είναι πολύ καλός και ευτυχισμένος για αυτό. Και τα δύο μου παιδιά έχουν την αμέριστη στήριξη από την οικογένειά τους και θα προσπαθήσουμε όλοι μαζί για το καλύτερο δυνατό.

Για να γνωρίσουμε καλύτερα τον Θανάση Κουρλαμπά…

Τι μουσική ακούς;

Είμαι αθεράπευτα ροκάς.

Ποια είναι τα χόμπι σου στον ελεύθερο σου χρόνο;

Παιχνίδι και συζήτηση με τα παιδιά μου.

Αν ξεκλέψω λίγο χρόνο -πλέον βάζω και τον μικρό στο παιχνίδι- με αδελφικούς φίλους παίζουμε μπιλιάρδο.

Θα ήθελα να μου πεις 2 χαρακτηριστικά σου, ένα προτέρημα και ένα ελάττωμα σου.

Ως προτέρημα, ευγένεια και συνέπεια.

Ως ελάττωμα είμαι αγχώδης.

Όσο σπούδαζες έκανες κάποια άλλη δουλειά για να τα βγάλεις πέρα οικονομικά;

Ναι, για 3 χρόνια έκανα delivery για μία πιτσαρία.

Τι είναι για εσένα υποκριτική;

Ένα διαγαλαξιακό ταξίδι. Μία περιπλάνηση σε σπουδαία σύμπαντα.