Πλέον στην Ελλάδα δεν υπάρχει star

(Μία συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης με τον δημοσιογράφο Χάρη Λεμπιδάκη)

Γεννήθηκε το 1980 και από πολύ μικρός γνώριζε, ότι η ενασχόληση του με την δημοσιογραφία ήταν μονόδρομος για την ζωή του. Η επαγγελματική πορεία ξεκίνησε, το 1998 κοντά στον Γιώργο Παπαδάκη, όπου εργάστηκε στο κομμάτι της παραγωγής της εκπομπής «Καλημέρα Ελλάδα». Πολύ γρήγορα όμως, κατάλαβε το πάθος που διέτρεχε για τα καλλιτεχνικά και έτσι η πορεία του συνεχίστηκε στην εκπομπή «Πρωινός Καφές» της Ελένης Μενεγάκη.

Επόμενος τηλεοπτικός σταθμός στην καριέρα του ήταν το Alter, όπου συνεργάστηκε με την Βάσια Λόη και μαζί έχτισαν την μεσημεριανή ζώνη του καναλιού με την εκπομπή «Tv Weekend». Μάλιστα, η Ζήνα Κουτσελίνη -με την οποία συνεργάστηκαν φέτος για τρίτη συνεχή σεζόν- και η Ράνια Ματαφιά, έπαιξαν σπουδαίο ρόλο στο στήσιμο της εκπομπής.

Μετά την λήξη της συνεργασίας του με το κανάλι του Alter, οι τηλεοπτικοί δρόμοι τον οδηγούν κοντά στο Star, πλάι στον Φώτη Σεργουλόπουλο και την Μαρία Μπακοδήμου στην εκπομπή «Φ&Μ Live». Και καθώς τα χρόνια κυλούσαν, συνεργάστηκε με πολλά ονόματα του ελληνικού τηλεοπτικού πεδίου, όπως η Έλενα Παπαβασιλείου, ο Σπύρος Λάμπρου, η Ελεονόρα Μελέτη, η Σταματίνα Τσιμτσιλή και άλλοι.

Τις τρεις τελευταίες τηλεοπτικές σεζόν τον απολαμβάνουμε κοντά στην Ζήνα Κουτσελίνη και στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα» στο Star. Όραμά του, για το φθινόπωρο που μας έρχεται, είναι να αναλάβει την παρουσίαση μίας δική του ταξιδιωτικής εκπομπής στο ανοιχτό κανάλι, «Open Beyond».

Εδώ και έξι χρόνια, η ζωή του μοιράζεται ανάμεσα σε δύο ηπείρους, καθώς συνεργάζεται με πολλά ελληνικά κανάλια στην Αμερική, διαμορφώνοντας δικές του παραγωγές και δημιουργώντας εκπομπές κα ρεπορτάζ, που αφορούν την ελληνική ομογένεια.

Η δημοσιογραφική του δράση δεν σταματά όμως εκεί. Ο Χάρης, πλέον, διατηρεί ένα από τα πιο δημοφιλή site στο διαδίκτυο, το https://www.newspistol.gr/, που περιλαμβάνει νέα και ειδήσεις επικαιρότητας, lifestyle, αθλητικά και άλλα. Εκείνος μέσα από την ιστοσελίδα του υπόσχεται, ότι «Θα μαθαίνεις πρώτος, όταν όλοι οι άλλοι ψάχνουν».

Όπως λένε, η νύχτα κρύβει πολλά μυστικά και σίγουρα ο Χάρης γνωρίζει πολλά από αυτά, αφού τα τελευταία χρόνια έχει αναλάβει το κομμάτι της επικοινωνίας και των δημόσιων σχέσεων, πολλών Ελλήνων καλλιτεχνών πρώτης γραμμής, όπως η Πάολα, ο Κωνσταντίνος Αργυρός, η Νατάσα Θεοδωρίδου και πολλοί άλλοι.

Την ζωή, την αντιμετωπίζει με ένα ήρεμο χαμόγελο ευχαριστίας και με καταπληκτική ψυχραιμία. Τα μάτια του, μόνο αντικατοπτρίζουν ένα αίσθημα απέραντης ευγνωμοσύνης. Όλα όσα του έφεραν τα χρόνια, σε επαγγελματικό επίπεδο, δεν ήταν ποτέ τυχαία, γιατί στηρίζονταν πάντα στην επιμονή, στην υπομονή και στον προσωπικό του μόχθο.  Δικαίως, για την ελληνική δημοσιογραφική κοινότητα χαρακτηρίζεται, ως «Το καλό παιδί των Αποκλειστικών».

Για εσένα η καραντίνα πέρασε με πολλές διαδικτυακές συνεντεύξεις και ρεπορτάζ. Πως προέκυψε αυτή η ιδέα;

Η ιδέα ήρθε μετά από μία συζήτηση που έκανα, με τον Πέτρο Πολυχρονίδη από τον «Τροχό της Τύχης». Ύστερα από συζήτηση, αποφασίσαμε να κάνουμε ένα live στο Instagram και να αναπτύξουμε τις ιδέες μας. Βλέποντας, ότι το live είχε μεγάλη απήχηση και αναπαραγωγή στις τηλεοπτικές εκπομπές, μπήκα σε μία διαδικασία να μιλάω καθημερινά, διαδικτυακά με πολλούς φίλους, συναδέλφους και με πρόσωπα αγαπημένα, που με τίμησαν μιας και είχα άπλετο χρόνο στο σπίτι.  Σιγά- σιγά αυτό άρχισε να εξελίσσεται, έβγαιναν ειδήσεις που εξυπηρετούσαν το site μου και τροφοδοτούσαν τηλεοπτικές εκπομπές, έτσι όλο αυτό μεταμορφώθηκε σε μία μίνι εκπομπή 30 λεπτών.

Πολλά από τα πρόσωπα που πήρες συνεντεύξεις κατά τη διάρκεια της καραντίνας, βρίσκονταν στην επικαιρότητα εκείνη την περίοδο και ήταν περιζήτητα. Πως κατάφερνες, να έχεις πρώτος τις δηλώσεις τους, μέσα από αυτή την μίνι εκπομπή εν μέσω καραντίνας; 

Να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ, γιατί όλα τα πρόσωπα δέχτηκαν με χαρά αυτές τις κουβέντες και κανείς δεν μου αρνήθηκε. Ξέρω, ότι βγήκαν καθαρά επί προσωπικού για μένα. Δεν βγήκαν, για να μου δώσουν την είδηση και εγώ δεν είχα σκοπό να εκμαιεύσω κάτι συγκεκριμένο. Πιστεύω, ότι η εντιμότητα, ο σεβασμός και η συνέπεια έκαναν αυτά τα πρόσωπα να αποδεχτούν την πρόσκλησή μου. Για εμένα είναι άκρως τιμητικό, να βγαίνουν μέσα από την οθόνη του κινητού τηλεφώνου πρόσωπα, όπως η Μάρα Ζαχαρέα, ο Νίκος Μάνεσης, η Φαίη Μαυραγάνη και να μου μιλούν, κάνοντας τον απολογισμό της σεζόν. Ακόμα, εκείνη την περίοδο η Νατάσσα Θεοδωρίδου και ο Γρηγόρης Αρναούτογλου βρίσκονταν στην επικαιρότητα, ήταν πρόσωπα που τα έψαχναν όλοι και επέλεξαν να μιλήσουν μαζί μου. Θεωρώ, ότι ήταν ένας ωραίος τρόπος για να περάσουμε όμορφα την ώρα μας και να βγάλουμε ειδήσεις, που ο κόσμος ήθελε να ακούσει.

Ποια είναι τα προσόντα που πρέπει να διαθέτει κάποιος νέος άνθρωπος του χώρου, να χτίσει αυτό το έντιμο προφίλ;

Με τον χαρακτήρα του. Είναι σημαντικό, να μην παρασυρθεί κάνεις από το σύστημα.  Αυτός είναι ο λόγος που ποτέ δεν δέχτηκα, να υπάρχει λογοκρισία και γραμμή κατεύθυνσης στη δουλειά μου, για αυτό και δεν ανέλαβα εξολοκλήρου την παρουσίαση μιας δικής μου εκπομπής, παρόλο που είχα πολλές προτάσεις. Ήθελα πάντα να είμαι στην παρέα του leader της εκπομπής. 

Η φετινή σεζόν, σε βρήκε και πάλι κοντά στην Ζήνα Κουτσελίνη, στην εκπομπή του STAR «Αλήθειες με τη Ζήνα» για τρίτη συνεχόμενη χρονιά. Πως είναι αυτή η συνεργασία;

Οφείλω στην Ζήνα ένα δημόσιο μεγάλο ευχαριστώ. Για έναν πολύ όμορφο και παράξενο λόγο, η Ζήνα  βρέθηκε διπλά μου, από τα πρώτα βήματα της δημοσιογραφικής μου πορείας. Ήταν εκείνη, που με έβαλε στο Alter και εκείνη που μεσολάβησε για να  βγω στον Alpha το  2015. Αυτή που βιώνω τα τελευταία 3 χρόνια, είναι μία πάρα πολύ όμορφη συνεργασία, που μου έδωσε χώρο και χρόνο να κάνω αυτό που επιθυμούσα, το ταξιδιωτικό κομμάτι. Είναι από τις λίγες γυναίκες στον χώρο, που είναι πραγματική φίλη μου.

Κατά το παρελθόν έχεις συνεργαστεί στενά με πολλούς Έλληνες παρουσιαστές. Ξεχωρίζεις κάποια συνεργασία σου;

Κάθε συνεργασία είναι το κάτι διαφορετικό, απλά στη Ζήνα είχα πραγματικά τον δικό μου χρόνο, έτσι όπως τον ήθελα στο 100%. Πήγαινα το υλικό μου έτοιμο και αυτό έπαιζε, χωρίς να προστεθεί ή να αφαιρεθεί το οτιδήποτε.  

Παράλληλα συνεργάζεσαι και με την Αμερική και με το ελληνικό κανάλι New Greek TV στην Νέα Υόρκη. Πως προκύπτει η συνεργασία σου με την Αμερική και αυτά τα ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια;

Αυτή η συνεργασία προέκυψε από την Μαρία την Λόη, η οποία ζει και εργάζεται στην Αμερική τα τελευταία χρόνια και μας κάνει περήφανους με την μαγειρική και τα μαγαζιά της. Η Μαρία μου έκανε, κάποιες πολύ δυνατές γνωριμίες από τον χώρο της πολιτικής και του θεάματος. Εγώ ύστερα, δούλεψα, διαπραγματεύτηκα, το έστησα σωστά, με δική μου παράγωγή και δημιούργησα μία εκπομπή, που έχει να κάνει με την ελληνική ομογένεια σε όλο τον πλανήτη. Η Αμερική είναι πραγματικά μια αγορά πολύ μεγάλη και που αν την εκμεταλλευτείς σωστά, μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα.

Για να στηθεί όλη αυτή η παραγωγή, οι κάμερες, να ρυθμιστούν οι χορηγίες, ποσό καιρό χρειάστηκε;

6-7 μήνες το προετοίμαζα και σταδιακά όλα πήραν τον δρόμο τους. Τώρα έχουμε φτάσει στην έκτη χρόνια, που το κάνω.

Η αλήθεια είναι, ότι η ζωή σου μοιράζεται ανάμεσα σε δύο ηπείρους, υπάρχει κάποιο ρεπορτάζ ή κάποια ανάμνηση, που ξεχωρίζεις;

Η ζωή μου μοιράζεται σε όλο τον πλανήτη. Έχω την χαρά στα 40 μου χρόνια να λέω, ότι μέσα σε 6 χρόνια έχω γυρίσει τα 2/3 του πλανήτη και έχω γνωρίσει σπουδαίους ανθρώπους, που με βοήθησαν να κάνω όμορφες εκπομπές και ρεπορτάζ. Κάποιες από αυτές τις γνωρίσαμε τα τελευταία χρόνια μέσα από «Happy Day» και μέσα από το «Αλήθειες με την Ζήνα».  Σίγουρα, δεν μπορώ να ξεχάσω το οδοιπορικό που έκανα στη Ρώμη το 2016, όταν συνάντησα την Άννα την Βούλγαρη, η οποία έφυγε από τη ζωή πριν από λίγους μήνες. Ήταν η τελευταία Ελληνίδα απόγονος των κοσμημάτων «BVLGARI». Ήμουν ο μοναδικός Έλληνας δημοσιογράφος, που μπήκε στα άδυτα της οικίας της και τότε που ήταν 89 ετών, κάναμε μια σπουδαία συνέντευξη. Επίσης, ξεχωρίζω ένα τελευταίο ταξίδι που έκανα τον Ιανουάριο του 2020 στην Αφρική, συγκεκριμένα στην Ζανζιβάρη. Εκεί, μέσα σε 10 μέρες, γνώρισα από κοντά όλα αυτά τα παιδάκια, που δίνουν μάχη για να ζήσουν, με ένα κομμάτι ψωμί την ημέρα. Τους έδωσα δώρα και ήμουν συνδαιτημόνας, μαζί με κάποιους άλλους Έλληνες, για να χτίσουμε ένα σχολείο και να προσφέρουμε σε αυτά τα παιδιά. Είμαι ευτυχισμένος, γιατί ήμουν και εγώ ένας μικρός λίθος, προκειμένου να βοηθήσω στο στήσιμο αυτού του σχολείου.  

Με ποιον τρόπο βοήθησες στο στήσιμο αυτού του εγχειρήματος;

Ήμουν δίπλα στον Ρένο Φουντουλάκη από το Ντουμπάι, του οποίου ήταν όραμα εδώ και αρκετά χρόνια, αυτό το σχολείο. Εγώ ανέλαβα το κομμάτι της επικοινωνίας και της προώθησης. Ήθελα, αυτό το έργο να ακουστεί σε κάθε γωνιά της Γης και τα καταφέραμε.

Ποιος είναι ο επόμενός σου στόχος ;

Έχω στόχο, να κάνω μια δική μου εκπομπή, ταξιδιωτική αυτή τη φορά. Είναι κάτι που προσπαθώ καιρό να κάνω, όμως υπάρχουν εμπόδια. Υπάρχει, η διάθεση και η παραγωγή είναι έτοιμη, απλώς υπάρχουν προβλήματα στον προγραμματισμό και στους χορηγούς, που θα το υποστηρίξουν.

Σε ποιο κανάλι έχεις απευθυνθεί, για το συγκεκριμένο project;

Γίνονται προσπάθειες, για να παρουσιαστεί μέσα από το OPEN BEYOND.  Ωστόσο, επειδή υπάρχουν και κάποιες άλλες προτάσεις, περιμένω να δω μέχρι τα τέλη Αυγούστου τι θα κάνω την επόμενη σεζόν.

Επομένως, αυτή ήταν η τελευταία σου χρονιά στο Star και στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα»;

Αυτή την περίοδο, θα μπορούσα να σου πω, ότι «ναι» η περασμένη σεζόν, ήταν η τελευταία μου με τη Ζήνα, αλλά και πέρυσι είχα πει ότι θα αποχωρήσω, όμως η σεζόν 2019-2020 με βρήκε μαζί της. Οπότε, όλα είναι ρευστά, στο πλάνο όμως είναι να κάνω κάτι με τον Νίκο τον Κοκλώνη. 

Εκτός από την τηλεόραση, έχεις και το δικό σου site το https://www.newspistol.gr/.

Για ένατη χρονιά έχω  το newpistol.gr, ένα site που έχει να κάνει με τον χώρο της τηλεόρασης, της showbiz και της μουσικής. Πηγαίνει πάρα πολύ καλά, το τρέχω μόνος μου και είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένος.

Πως γεννήθηκε, η ιδέα της δημιουργίας ενός δικού σου site;

Αυτό δημιουργήθηκε με τη βοήθεια ενός φίλου, του Παναγιώτη Πέρρου -ο όποιος έχει σχεδιάσει τα μεγαλύτερα site στη Ελλάδα- όταν υπηρέτησα την πατρίδα, το 2012, στο πολεμικό ναυτικό. Έτσι, μιας και τότε είχαμε χρόνο, δημιουργήσαμε αυτή την ιστοσελίδα, όπου θα μπορούσα να έχω από εκεί μία ελεύθερη γνώμη και γραφή.

Οτιδήποτε υπάρχει σε περιεχόμενο το επιμελείσαι αποκλειστικά εσύ;

Ναι, είμαι μόνος μου, χωρίς συντάκτες.

Πόσοι είναι οι μοναδικοί επισκέπτες στο site;

Το 2019 ο μέσος όρος των επισκεπτών, ήταν πάνω από 100.000. Κάτι τέτοιο είναι ιδιαίτερη τιμή και θέλω να πω ένα δημόσιο ευχαριστώ, όχι μόνο στους επισκέπτες, αλλά και σε όσους με βοήθησαν στην προώθηση του site μέσα από τις εκπομπές τους και την αναφορά τους σε αυτό. 

Πως τα καταφέρνεις, μόνος σου και διατηρείς την επισκεψιμότητα σε τέτοια επίπεδα;  

Με πάρα πολύ δουλεία, περίπου 6-8 ώρες την ημέρα ασχολούμαι με το site.

Που πιστεύεις, ότι οφείλεται η επιτυχία του site σου;

Θεωρώ, ότι οφείλεται στο πρωτογενές υλικό και στην είδηση που θα βγάλω, σε ότι αφορά τον χώρο της τηλεόρασης και της μουσικής. Σε αυτό, με έχει βοηθήσει και η συνεργασία μου όλα αυτά τα χρονιά με τις επιχειρήσεις του Κώστα Μπερτάκη, αφού έρχομαι σε επαφή με καλλιτέχνες πρώτης γραμμής και έτσι βγάζαμε όμορφες πρωτότυπες ειδήσεις. Επίσης, νομίζω ότι οφείλεται και στην σκληρή δουλειά και τη συνέπεια με το αναγνωστικό κοινό.   

Έχει τύχει να βρεις κάποια πληροφορία, να επικοινωνήσεις με το εκάστοτε πρόσωπο και να σου πει, ότι δεν θέλει να βγει η είδηση;

Ναι μου έχει τύχει, όμως η είδηση βγήκε. Από την στιγμή που ήξερα την πληροφορία και γνώριζα ότι αυτό δεν έθιγε με κανένα τρόπο τον ίδιο τον καλλιτέχνη, αλλά αντιθέτως του έκανε και καλό, την έβγαλα.  

Ξεκινώντας από τις απαρχές της δημοσιογραφικής σου καριέρας, το 1998 και φτάνοντας στο σήμερα, η τηλεόραση πέρασε από πολλές και ακραίες αλλαγές. Ποιο είναι το πόρισμα, που βγάζεις για την τηλεόραση του σήμερα; 

Σήμερα βλέπω την τηλεόραση τυποποιημένη και κατευθυνόμενη σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό της. Λέγαμε, ότι υπήρχε κατεύθυνση όσον αφορά την ενημέρωση, τώρα υπάρχει κατεύθυνση όσον αφορά και την ψυχαγωγία. Είναι ελάχιστοι οι παρουσιαστές που δεν μπορούν να κάνουν κατευθυνόμενα πράγματα. Συγκεκριμένα είναι, ο Γρηγόρης Αρναούτογλου και ο Νίκος Μάνεσης.

Στην φετινή τηλεοπτική σεζόν (2019-2020), ποιοι ήταν οι κερδισμένοι;

Η Κατερίνα Καινούργιου, η Ζήνα Κουτσελίνη, σαν κανάλι το STAR και ο Νίκος Μάνεσης, όσον αφορά την ενημέρωση.

Πως θα διαμορφωθεί το τηλεοπτικό πεδίο για την επόμενη τηλεοπτική σεζόν;

Σίγουρα θα γίνουν πολλές αλλαγές. Βλέπουμε άλλωστε, ότι θα επανέλθει πολύ το reality, με το Big Brother, το Bachelor και άλλα. Επομένως, θα επενδυθούν πολλά χρήματα όσον αφορά την ψυχαγωγία και θα δούμε πολλές αλλαγές σε εκπομπές, όσον αφορά την στελέχωση των πάνελ. Ξέρω, ότι θα κάνει αλλαγές η εκπομπή της Σταματίνας Τσιμτσιλή, της Φαίης Σκορδά και της Κατερίνας Καινούργιου. 

Η επόμενη τηλεοπτική σεζόν θα μας βρει χωρίς την Ελένη Μενεγάκη. Πιστεύεις, ότι θα επιστρέψει στο τηλεοπτικό πεδίο;

Ναι, θεωρώ ότι η Ελένη θα ξαναεμφανιστεί στην τηλεόραση τον Οκτώβριο του 2021.

Δεν θα μπορούσα, να μην σε ρωτήσω για τον Παντελή Παντελίδη, με τον οποίο υπήρξατε κολλητοί φίλοι. Μετά τον θάνατο του γράφτηκαν πολλά. Υπήρξε κάτι που σε ενόχλησε και σε θύμωσε από όλα αυτά τα δημοσιεύματα;

Από τη στιγμή που έφυγε από τη ζωή ο Παντελής, θεωρώ ότι έγιναν πάρα πολλά λάθη στο επικοινωνιακό κομμάτι, στο κομμάτι της δισκογραφίας και μέσω των κοινωνικών δικτύων. Για εμένα, στην μετά Παντελίδη εποχή, έγιναν πολλά «εγκλήματα», τα οποία μας έφεραν σε μία εποχή στην οποία ο Παντελής έχει σχεδόν ξεχαστεί. Από όσα δημοσιεύτηκαν με ενόχλησε το 80%. Θεωρώ, ότι πολλοί «ασέλγησαν» στην μνήμη του Παντελή, για να επωφεληθούν είτε οικονομικά, είτε με άλλους τρόπους. Θα μπορούσα, να δημοσιεύσω πολλά πράγματα που ξέρω για τον Παντελή και αν κάποιοι τα διάβαζαν, θα είχαν κλειστεί για πολύ καιρό μέσα στα σπίτια τους, όμως σεβάστηκα και σέβομαι την μνήμη του.

Πως γνωριστήκατε με τον Παντελή;

Το 2011 γνωριστήκαμε. Ήταν πολύ φίλος μου και πολύ καλός συνεργάτης. Η αλήθεια είναι, ότι δεν συμφωνούσαμε σε πάρα πολλά πράγματα, κυρίως στο πως αντιλαμβάνονταν την καθημερινότητά του και στο πως ήθελε να διασκεδάζει στη ζωή του, για αυτό και δεν κάναμε παρέα το βράδυ. Ήμασταν όμως, οι καλύτεροι φίλοι την ημέρα.  

Πως ξεκινούν οι επαγγελματικές σου δραστηριότητες την νύχτα, καθώς έχεις αναλάβει το κομμάτι της επικοινωνίας πολλών διάσημων Ελλήνων καλλιτεχνών;

Ο Βασίλης Καρράς ήταν αυτός που με έβαλε στον χώρο της νύχτας. Ο Βασίλης με ήξερε από μικρό παιδί και τότε βρίσκονταν στο Teatro. Με έφερε στο μαγαζί, με γνώρισε στον Κώστα Μπερτάκη και πρότεινε να ασχοληθώ με το κομμάτι της προώθησης και της επικοινωνίας των καλλιτεχνών. Με αυτή την κίνηση ο Βασίλης απέδειξε πόσο με αγαπάει και τον ευχαριστώ πολύ. 

Η αλήθεια είναι, ότι δραστηριοποιείσαι σε πολλά μέτωπα. Την ημέρα είσαι δημοσιογράφος και τη νύχτα αναλαμβάνεις την επικοινωνία των καλλιτεχνών. Έχεις νοιώσει κόπωση και κούραση;

Φυσικά, για αυτό έχω αποφασίσει το κομμάτι της νύχτας να το κάνω πολύ διακριτικά. Το κεφάλαιο της νύχτας, είναι ένα πεδίο που σταδιακά κλείνει.  

Ποιος πιστεύεις, ότι είναι ο πιο περιζήτητος διάσημος Έλληνας, εκείνος από τον οποίο όλοι περιμένουν την είδηση;

Πλέον στην Ελλάδα δεν υπάρχει star, για να περιμένουμε μία είδηση. Star υπήρξε η Ρούλα Κορομηλά ή ο Σάκης Ρουβάς κάποια εποχή. Ωστόσο, ένα Top 3 των προσώπων που πουλάνε, είναι η Ελένη Μενεγάκη, η Ηλιάνα Παπαγεωργίου και ο Κωνσταντίνος Αργυρός.

Αν σου ζητούσα να μου κάνεις την αυτοκριτική σου, πως θα χαρακτήριζες τον εαυτό σου;

Είμαι «ψυχάκιας» με τη δουλειά μου, αγαπώ και σέβομαι τους πάντες, απεχθάνομαι όμως, όταν εκμεταλλεύονται την καλοσύνη μου και τον σεβασμό που δείχνω.

Ο «Κερέμ» από το «Κόκκινο Ποτάμι» στο Journalize:  «Έμεινα στο υπερπολυτελές Loft του Bob Wilson, στο Manhattan, με θέα το Empire State Building»

(Μία συνέντευξη με τον ηθοποιό Θοδωρή Φραντζέσκο)

Αυτή τη φορά συναντώ τον Θοδωρή Φραντζέσκο, τον Κερέμ από τη σειρά -του Μανούσου Μανουσάκη- «Κόκκινο Ποτάμι», σε ένα μαγικό καφέ σε ένα μικρό στενάκι, που κρύβεται στο Μοναστηράκι.

Για το 2019 συστήθηκε επισήμως στο ελληνικό κοινό μέσα από τη συχνότητα του OPEN BEYOND, ως «Κερέμ Καρτάλ». Είναι εκείνος ο Τούρκος αξιωματικός που γεμάτος ηθική και αγάπη για τον συνάνθρωπο, προσπαθεί να υπερασπιστεί τη δικαιοσύνη και να σώσει εκείνους που αγαπά.  Είναι ένας χαρακτήρας που -όπως τονίζει ο Θοδωρής- ταίριαξε απόλυτα στη ιδιοσυγκρασία του. Τον αγάπησε και εμείς τον αγαπήσαμε μέσα από την εξαιρετική ερμηνεία, που μας χαρίζει τις νύχτες κάθε Κυριακής.

Για τον Θοδωρή τα μονοπάτια της υποκριτικής υπήρξαν τραχιά και γεμάτα δυσκολίες. Μέχρι τα 19 του, ασχολήθηκε ενεργά με το ποδόσφαιρο, αργότερα ακολούθησε την ακαδημαϊκή οδό σπουδάζοντας στο τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστήμιου Κρήτης. Ωστόσο, η έλλειψη και το καλλιτεχνικό – δημιουργικό κενό που κυριαρχούσε στην ψυχή του, τον οδηγούν άμεσα στην Αθήνα και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Παρατηρώντας την εξέλιξή του, θα έλεγε κάνεις πως στο πρόσωπο της υποκριτικής βρήκε σίγουρα την ευτυχία και τον εαυτό του.

Κάθε φορά που μου μιλά για την τέχνη του, αποκτά ξαφνικά λαμπερά μάτια και ξεκάθαρη – στεντόρεια φωνή. Κάθε φορά που μου μιλά για τα μελλοντικά σχέδιά του, σίγουρα διακρίνω ένα αστείρευτο πάθος. Όπως μου εξομολογείται, επιθυμεί τη δημιουργία μίας δικής του θεατρικής παραγωγής σε συνεργασία με έναν δικό του άνθρωπο. Θέλει να δημιουργήσει τις παραστάσεις και τις δουλειές που ονειρεύεται, θέλει να κοιτάζει τους ανθρώπους θαρρετά στα μάτια και να υπερασπίζεται το δίκαιο έχοντας οραματιστεί έναν κόσμο ομορφότερο.

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης μας, μου διηγείται και μία δική του παραμυθένια ιστορία. Απορροφημένη από την ιστορία του, ακούω προσεκτικά όσα βίωσε τις ημέρες που επισκέφθηκε τις ΗΠΑ και όλα όσα έμαθε, πλάι στον σπουδαίο Αμερικανό σκηνοθέτη Bob Wilson.

Ακόμα, μου μιλά για τη μουσική, μία ακόμη δική του μεγάλη αγάπη. Σαν να νοιώθω, ότι κάθε φορά που αφήνει να τον συνεπάρουν τα φτερά της μουσικής, εκείνος γραφεί μοναδικά κομμάτια. Στόχος του και επιθυμία μας, είναι να τα ακούσουμε μέσα από τους ραδιοφωνικούς δέκτες μας ή να τα απολαύσουμε στις σκηνές της Αθήνας.


Πως σου γίνεται η πρόταση για το «Κόκκινο Ποτάμι»;

Ήταν ένα από τα πολλά e-mail που είχα στείλει με το βιογραφικό μου. Στην πραγματικότητα έτυχε να στείλω το κατάλληλο e-mail, την κατάλληλη στιγμή και έτσι προέκυψε και το τηλεφώνημα τους.

Πέρασες από κάστινγκ για να καταλήξεις να ενσαρκώνεις τον «Κερέμ»;

Ναι, ήταν ένα σύντομο καστινγκ θα έλεγα. Θυμάμαι μπήκα στο γραφείο του κυρίου Μανουσάκη,  μου έδωσαν τον ρόλο του «Κερέμ», 2-3 σελίδες κείμενο και ακριβώς 5 λεπτά για να μάθω τα λόγια. Πηγαίνω έξω λοιπόν και δεν σου κρύβω ότι με έπιασε πονοκέφαλος, από τον ζήλο μου, να μάθω αυτές τις σελίδες και να τις αναπαράγω. Στο τέλος, η casting director μου είπε, ότι κατά πάσα πιθανότητα θα είμαι εγώ ο «Κερέμ» και πως από την πρώτη στιγμή, που με είδε ο κύριος Μανουσάκης, είχε οραματιστεί τον «Κερέμ».

Τι σοι άνθρωπος είναι ο Κερέμ;

Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος ζει μέσα σε 2 κόσμους. Με το ένα πόδι βρίσκεται στον κόσμο που του επιβάλλουν οι συνθήκες της εποχής και με το άλλο πόδι βρίσκεται εκεί που πραγματικά επιθυμεί. Είναι ένας χαρακτήρας που πιστεύει στην αξία της ανθρώπινης φύσης. Δεν λογαριάζει ούτε διαφορές, ούτε διακρίσεις. Ο «Κερέμ» βρίσκεται αυτή τη στιγμή ανάμεσα στον πατέρα του και στην δικαιοσύνη. Μάλιστα οι αντιδράσεις αυτού του χαρακτήρα, προς ένα κυβερνητικό στέλεχος (προς τον πατέρα του, Υπουργό Μεχμέτ Καρτάλ) θεωρούνται ακραίες. Τότε, κανείς δεν είχε την δυνατότητα να πάει κόντρα στον λόγο του πατέρα του και πόσο μάλλον όταν αυτός ήταν στέλεχος της κυβέρνησης.

Νοιώθεις ότι έχεις κάτι από τον «Κερέμ»;

Ναι, όταν διάβασα τον ρόλο ένοιωσα κάτι μαγικό, ήταν σαν να διάβαζα τα λόγια που ενδεχομένως να έλεγα και εγώ ο ίδιος.  Έχω πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τον «Κερέμ», διότι είμαι και εγώ ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων και δίκαιος.

Στα τελευταία επεισόδια δεν βλέπουμε τον «Κερέμ»… Τι συμβαίνει;

Ο «Κερέμ» βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην Κωνσταντινούπολη. Στο μεθεπόμενο επεισόδιο θα εμφανιστεί και από εκεί και πέρα η παρουσία του, θα είναι ενεργή μέχρι και το τέλος της σειράς.

Ψυχολογικά πόσο δύσκολο είναι να υποστηριχτούν αυτές οι σκηνές; Η γενοκτονία των Ποντίων είναι μία πληγή στην ελληνική ιστορία που μπορεί να κλείσει, είναι μία ιστορία αβάσταχτη για τους Έλληνες.

Σίγουρα είναι μία επίπονη διαδικασία. Πολλές φορές πριν ξεκινήσει το γύρισμα απομονώνομαι προκειμένου, να εντάξω τον εαυτό μου μέσα  στην φιλοσοφία και την ένταση της εποχής.  Ομολογουμένως, είναι πολύ επικίνδυνα μονοπάτια αυτά, σίγουρα τρομάζεις και δεν αποκλείεται να χαθείς. Κάθε φορά, κλείνω τα μάτια μου και με πιάνει ρίγος. Αντιλαμβάνομαι τι σημαίνει η στολή που φοράω και νοιώθω το όπλο που κρατάω. Σκέφτομαι ότι οι στιγμές που έζησαν αυτοί οι άνθρωποι ήταν τρομακτικές. Να σου πω, ότι όλα τα όπλα στη σειρά είναι αληθινά και έχουν συμμετάσχει σε πόλεμο, καθώς είναι από το Πολεμικό Μουσείο. Ταυτόχρονα όμως, όλα αυτά μας κάνουν να αντιλαμβανόμαστε πόσο τυχεροί είμαστε που ζούμε σε μία εποχή, στην οποία ναι μεν υπάρχουν προβλήματα, ωστόσο δεν βιώνουμε ως Έλληνες τις θηριωδίες που βίωσαν εκείνοι οι άνθρωποι.

Μπορείς να μου περιγράψεις ένα δύσκολο και σκληρό γύρισμα που είχατε;

Το καλοκαίρι, τότε που ήμασταν στα Δερβενοχώρια και γυρνούσαμε τη σκηνή από το πρώτο επεισόδιο, που θα είναι και το τελευταίο της σειράς. Ήμασταν με τις στολές, οι οποίες είναι ήδη πάρα πολύ ζεστές, και με 40-45 βαθμούς κελσίου καύσωνα. Οι σκηνές και οι συνθήκες ήταν πάρα πολύ επώδυνες, διότι υπήρχαν όπλα, σκοτωμοί και φυσικά η επιμονή στην τελειότητα έφερνε διαρκείς επαναλήψεις. Είχαμε οδηγηθεί σε μία ακραία ψυχική και σωματική κατάσταση. Ήμασταν στα όρια της λιποθυμίας.

Τα γυρίσματα της σειράς έχουν ολοκληρωθεί;

Όχι. Ακόμα δεν γνωρίζουμε πότε θα γίνει το τελευταίο μας γύρισμα. Πιθανώς λίγο μετά το Πάσχα να έχουν ολοκληρωθεί.

Υπάρχει κάτι το οποίο μπορείς να μας αποκαλύψεις; Τι να περιμένουμε στα επόμενα επεισόδια;

Τραγικές, δραματικές και δύσκολες αποχωρήσεις.

Με την Ιφιγένεια, την οποία φαίνεται να αγαπά ο Κερέμ, τι θα συμβεί;

Κατά πάσα πιθανότητα, όπως άλλωστε έχουμε δει και στα επεισόδια που έχουν παιχτεί ως τώρα, ο έρωτας του Κερέμ προς την Ιφιγένεια δεν θα βρει ανταπόκριση.

Πότε μπήκε στη ζωή σου το μικρόβιο της υποκριτικής;

Πάντοτε υπήρχε. Το ένοιωθα μέσα μου και το εξέφραζα με διάφορους τρόπους, όπως στις σχολικές παραστάσεις. Πάντοτε αναλάμβανα τις παραστάσεις του σχολείου μας, ως σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής. Θυμάμαι όλοι λάμβαναν μέρος στη θεατρική ομάδα για να χάσουν μάθημα, όμως στο τέλος όλοι ξεγλιστρούσαν και έμενα μόνος στην σκηνή, με όλα τα άλλα παιδιά να κάνουν τα φαντάσματα ή τις φωνές. Μάλιστα όλο αυτό, ήταν η αντίδραση μου απέναντι στην ντροπή που ένοιωθα τότε. Μικρός ήμουν πολύ ντροπαλός και επειδή είμαι λίγο των άκρων θεώρησα, ότι η παρουσία μου στην σκηνή θα ήταν μία ωραία πρόκληση για να καταπολεμήσω την ντροπή μου.

Είναι η πρώτη φορά που κάνεις τηλεόραση έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο, καθώς στο παρελθόν είχες κάνει μονάχα κάποιες guest εμφανίσεις. Πως το βιώνεις όλο αυτό; 

Είχα ξεκινήσει με κάποιες guest εμφανίσεις στο «Ταμάμ» του ΑΝΤ1, στο «Σαν οικογένεια» που είχε προβληθεί στον Alpha Ελλάδος και Κύπρου και στην ταινία της Lacta μαζί με την Αναστασία Παντούση (Ιφιγένεια από το Κόκκινο Ποτάμι). Ομολογουμένως, με την Αναστασία έχουμε μία καρμική σχέση. Συναντηθήκαμε στις 2 δουλείες που προανέφερα και τώρα πάλι στο Κόκκινο Ποτάμι. Όσον αφορά τον ρόλο μου φέτος, σίγουρα τα πράγματα είναι διαφορετικά, σίγουρα δεν ήρθε αυτή η πρόταση τυχαία και είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος για ότι μου συμβαίνει. Από το 2014 που τελείωσα την σχολή, είπα πάρα πολλά «όχι» σε τηλεοπτικές σειρές. Ήταν δουλείες που δεν με γέμιζαν. Όλο αυτό, όπως καταλαβαίνεις, είχε κόστος οικονομικό και ψυχολογικό. Όσον αφορά το οικονομικό κομμάτι, έπρεπε κάπως να βιοποριστώ και έτσι εργαζόμουν τη νύχτα σε μπαρ. Επομένως, μετά τις σπουδές μου στο Εθνικό Θέατρο αναγκάστηκα να δουλέψω εκτός χώρου, για να μπορέσω να επιβιώσω. Αυτό που θέλω να πω, είναι ότι ο ρόλος μου στο Κόκκινο Ποτάμι και όλα όσα βιώνω δεν είναι μονάχα θέμα τύχης. Είναι απόρροια πολύ μεγάλου κόπου, πόνου και μόχθου όλα αυτά τα χρόνια.

Κακές συνεργασίες έχεις συναντήσει στην πορεία σου μέχρι σήμερα;

Φυσικά, έχω συναντήσει πράγματα τα οποία δεν μου άρεσαν. Δεν μπορώ να ανεχτώ πολύ εύκολα καταστάσεις, που υποτιμούν τη δουλειά και την προσωπικότητα μου. Σίγουρα, δεν θα αντιδράσω ακραία και δεν θα τσακωθώ, απλώς θα κάνω λίγο πίσω, θα κάνω υπομονή και με την πρώτη ευκαιρία θα προσπαθήσω να απεμπλακώ από την όλη κατάσταση.

Υπήρξαν στιγμές που σκέφτηκες να τα παρατήσεις;

Συνεχώς υπάρχει αυτή η σκέψη και παράλληλα υπάρχει και μία φωνή που σου λέει να συνεχίσεις. Όπως και να έχει, μεγαλώνουμε και πρέπει να έχουμε κάποιες σταθερές, ενώ ο κόσμος γύρω μας καταρρέει. Ουσιαστικά, ποτέ δεν έχω σκεφτεί να το αφήσω. Θα το κυνηγήσω μέχρι τέλους και έχω κάποια πλανά στο μυαλό μου, για να μπορέσω να εξασφαλίσω την σταθερότητα που επιζητώ.

Το 2013 επισκέφθηκες τις ΗΠΑ και μαθήτευσες δίπλα στον γνωστό σκηνοθέτη Bob Wilson. Πως προέκυψε αυτό το ταξίδι και αυτή η γνωριμία;

Μόλις τελείωσε το πρώτο έτος, ήρθε ο Bob Wilson στο Εθνικό Θέατρο, για να ανεβάσει μία παράσταση. Ο ίδιος ζήτησε κάποια άτομα από την σχολή, για να γίνουν αντικαταστάτες ηθοποιοί στις πρόβες. Ουσιαστικά, δεδομένου, ότι είναι ένας σκηνοθέτης που δουλεύει με ιδιαίτερους φωτισμούς στις παραστάσεις του, η συμβολή μας ήταν απαραίτητη.

Για να φωτιστεί  ο κάθε ηθοποιός στις διάφορες θέσεις, θα έπρεπε να βρίσκεται εκεί καθημερινά πάνω από 10 ώρες. Εφόσον αυτό ήταν ανέφικτο, παίρναμε την θέση των ηθοποιών στις πρόβες, για να ρυθμιστούν οι φωτισμοί. Η συνεργασία μας με αυτόν τον σκηνοθέτη, που κουβαλά στους ώμους του μία τεράστια ιστορία, ήταν ένα όνειρο. Εγώ ήμουν από εκείνους που το είχα δει πιο ένθερμα. Τότε μάλιστα δούλευα ως μπάρμαν για να μαζέψω τα χρήματα του χειμώνα.
Όταν έτυχε αυτή η παράσταση, παράτησα τα πάντα. Ήμουν εκεί από το πρωί μέχρι το βράδυ. Έτσι λοιπόν αναγνώρισε τον ζήλο μου, με καλούσε στα meeting και ενδιαφέρονταν για την γνώμη μου. Ύστερα, με προσκάλεσε στο camp που κάνει κάθε καλοκαίρι στην Νέα Υόρκη. Βρισκόμασταν σε έναν ονειρικό δικό του χώρο -σαν μουσείο- που περιλάμβανε ένα τεράστιο δάσος. Κάθε χρόνο μαζεύονταν εκεί, περίπου 40 καλλιτέχνες και έκαναν ο καθένας μία δική του παράσταση, σε συνδυασμό με σεμινάρια και διαλέξεις. Καθημερινά, οργανώναμε και ήμασταν υπεύθυνοι για την λειτουργία του χώρου, αφού χωριζόμασταν σε ομάδες, αναλαμβάνοντας συγκεκριμένους ρόλους.

Κατά την διάρκεια του προγράμματος είχα κάνει και μια δική μου παράσταση, την οποία είχα ονομάσει Humanity. Ουσιαστικά, μέσα στον χώρο αλλά και στο δάσος υπήρχαν διάφορες δράσεις, τις οποίες παρακολουθούσαν οι καλεσμένοι του Gala, καθώς περιηγούνταν.  Νοιώθω τυχερός που έζησα αυτή την εμπειρία, γιατί ήρθα σε επαφή και βρέθηκα κοντά σε σπουδαίους ανθρώπους, όπως ο Χιου Τζάκμαν ή η Lady Gaga.

Όλο το πρόγραμμα ήταν πληρωμένο και εμείς για ενάμιση μήνα -όσο διαρκούσε το πρόγραμμα- μέναμε σε ενοικιαζόμενες βίλλες στο Long Island. Κάθε δύο μέρες, κάθε βίλλα διοργάνωνε ένα πάρτυ. Μάλιστα, για να μπορούμε να συνεννοούμαστε κάθε σπίτι είχε το δικό του όνομα. Το δικό μας λέγονταν pastel house, λόγω του παστέλ χρώματος του.

Στο τέλος αυτής της εμπειρίας όλοι κρατήσαμε 1 ή 2 εβδομάδες κενό, για να κάνουμε διακοπές στο Manhattan. Τα παιδιά με τα οποία έκανα παρέα, προέρχονταν από ευκατάστατες οικογένειες. Συνεπώς, είχαν την δυνατότητα να υποστηρίξουν οικονομικά την παραμονή τους στο Manhattan. Εγώ είχα μόλις 320$ στην τσέπη μου για 15 μέρες. Έτσι, τους ενημέρωσα ότι δεν θα μπορούσα να ακολουθήσω τις διακοπές τους, αλλά θα έβρισκα κάποιο Hostel για να μείνω στη Νέα Υόρκη και θα δίναμε τα ανάλογα ραντεβού. Επισκέφθηκα λοιπόν τον Bob Wilson, ώστε να μου προτείνει κάποιο οικονομικό και ασφαλές μέρος για να μείνω. Εκείνος τότε, θα ταξίδευε στην Γερμανία για δουλείες και μου πρότεινε να μείνω στο σπίτι του στο Manhattan. Έμεινα λοιπόν στο υπερπολυτελές Loft του Bob Wilson, με θέα το Empire State Building. Κάθε φορά που έκλεινα τα μάτια μου και τα ξανά-άνοιγα αναρωτιόμουν αν βρίσκομαι σε κάποιο παραμύθι.

Επίσης γνωρίζω ότι ασχολείσαι και με την μουσική. Πως λοιπόν μπαίνει αυτή η τέχνη στη ζωή σου;

Ναι, κατά κύριο λόγο γράφω κομμάτια. Από μικρός ασχολήθηκα με τη μουσική και γύρω στα 17 μου αποφάσισα να παίξω με την κιθάρα μου τα δικά μου τραγούδια. Μάλιστα έχω έτοιμα σε πλήρη μορφή κάποια τραγούδια, τα οποία θέλω να δώσω σε κάποιους καλλιτέχνες.

Τι μουσική ακούς;

Ακούω τα πάντα. Ελληνικά και ξένα. Τα μόνα είδη μουσικής που δεν μου αρέσουν είναι τo RnB, η House μουσική και τα trap κομμάτια. Ομολογουμένως, μου είναι αδύνατο να συλληφθώ, ότι η γενιά του 60 ή του 70 γαλουχήθηκε με τις μαγικές μουσικές του Μίκη Θεοδωράκη ή του Μάνου Χατζιδάκι και ότι οι αντίστοιχες σημερινές γενιές δεν είναι οικειοποιημένες σε τέτοια ακούσματα.

Δεδομένου, ότι είσαι ένας άνθρωπος αναγνωρίσιμος στο ευρύ κοινό, οι γυναίκες σε φλερτάρουν πιο έντονα;

Ναι σίγουρα είναι πιο έντονο. Όμως πάντοτε «έπαιζε» το φλερτ. Πλέον βέβαια είμαι και εγώ λίγο πιο προσεκτικός. Προσπαθώ να φυλάγομαι με την έννοια, ότι μπορεί και αυτή η αναγνωσιμότητα να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης.

Πως θα χαρακτήριζες τον εαυτό σου στις προσωπικές σου σχέσεις;

Όσο περνάει ο καιρός γίνομαι όλο και πιο «ανοιχτός» με τους ανθρώπους και δένομαι πιο εύκολα. Είναι κάτι το οποίο προσπαθώ με τον καιρό να βελτιώσω, καθώς πιο μικρός ήμουν ιδιαίτερα ντροπαλός και πιο «κλειστός» σαν άνθρωπος. Πλέον έχω συνειδητοποιήσει, ότι βρισκόμαστε εδώ, γιατί πρέπει να ζήσουμε ουσιαστικά, αναπτύσσοντας επαφές με ανθρώπους, ισχυρούς δεσμούς και φιλίες.

Αν σου ζητήσω να μου πεις ένα ελάττωμα σου και ένα προτέρημα σου τι θα μου πεις;

Ένα ελάττωμα μου είναι το άγχος μου. Μπορώ να αγχωθώ ορισμένες φορές σε ακραίο βαθμό. Επίσης, είμαι αυστηρός κριτής του εαυτού μου, πάντοτε ζητάω περισσότερα από τον εαυτό μου και αυτό έχει ως αποτέλεσμα, να μην απολαμβάνω τις στιγμές επιτυχίας.

Όσον αφορά τα προτερήματα, είμαι πολύ υπομονετικός και συγκαταβατικός.

Η δημιουργία οικογένειας είναι στα σχέδια σου;

Όχι άμεσα, μακροπρόθεσμα σίγουρα θα το ήθελα. Θα ήθελα να κάνω πολλά παιδιά, να έχω μία πολυμελή οικογένεια με 3-4 παιδιά.

Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό;

Μου αρέσει πάρα πολύ η μεξικάνικη κουζίνα. Αν και δεν έχω θέμα με το φαγητό, μου αρέσει πολύ.

Μετά το τέλος της σειράς τι άλλο έχουμε να περιμένουμε από εσένα; Ετοιμάζεις κάτι θεατρικά;

Σχεδιάζω να κάνω μία δική μου παραγωγή μαζί με έναν φίλο και συνεργάτη μου. Είμαστε ακόμα στις συζητήσεις και επιθυμούμε να κάνουμε τις δικές μας, μικρές παράγωγες στο θέατρο και να παρουσιάσουμε τα έργα μας, όπως τα έχουμε οραματιστεί.

Κλείνοντας να σε ρωτήσω, τι σημαίνει για εσένα η υποκριτική;

Υποκριτική είναι μία ανάγκη έκφρασης. Ίσως είναι το οξυγόνο, σε έναν κόσμο ασφυκτικό. Είναι για εμένα ο τρόπος, για να ζήσω μία ζωή ευτυχισμένη.